Oil is dead, long live the Oil !

Saudi Plans to Build 16 Nuclear Reactors by 2030

Posted on 02 June 2011 by hashimilion

Saudi Arabia plans to build 16 nuclear power reactors by 2030 which could costs more than $100 billion, a Saudi-based newspaper reported on Wednesday, citing a top official.

The world’s top crude exporter, Saudi is struggling to keep up with rapidly rising power demand. It has considered boosting its domestic energy capacity using nuclear reactors.

“After 10 years we will have the first two reactors,” Abdul Ghani bin Melaibari, coordinator of scientific collaboration at King Abdullah City for Atomic and Renewable Energy told Arab News.

Many have backed away from atomic plans after the accident at Japan’s Fukushima Daiichi plant but oil-rich Gulf states are among the few countries looking to make major investments in nuclear power plants.

“After that, every year we will establish two, until we have 16 of them by 2030,” he said.

He estimated the cost of each reactor to be around $7 billion, adding that the Kingdom is in the process of planning for the nuclear project and coordination with specialized companies.

The kingdom plans to cover 20 percent of its electricity needs using nuclear energy, said Melaibari.

Power demand in the top oil exporter is estimated to grow 7-8 percent during the next 10 years.

Neighbouring United Arab Emirates in December 2009 awarded a South Korean consortium the contract to build four nuclear power plants worth $20.4 billion.

arabia2day.com

NATO Vs "Piracy" - Part 2

Οι υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ συμφώνησαν στην αποστολή ναυτικής δύναμης μέχρι και δέκα πολεμικών πλοίων ανοιχτά των Σομαλικών ακτών, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας της Βρετανίας, σε αντικατάσταση της σημερινής δύναμης πέντε πλοίων, η αποστολή της οποίας λήγει στις 28 Ιουνίου.

«Αποφασίσαμε να διαθέσουμε τη Μόνιμη Ναυτική Δύναμη του ΝΑΤΟ (Standing NATO Maritime Group) για την καταπολέμηση της πειρατείας, προκειμένου να συνδράμουμε τις υπόλοιπες δυνάμεις που δρουν ήδη στο Κέρας της Αφρικής», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Μπομπ Έινσγουορθ, ύστερα από συνάντηση με τους ομολόγους του από τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες.

Η Συμμαχία είχε συμφωνήσει κατ' αρχήν να συνεχίσει την τρέχουσα αποστολή με μία άλλη μεγαλύτερης θητείας, αλλά την Πέμπτη το απόγευμα οι υπουργοί αντιμετώπισαν το δίλλημα εάν θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν πλοία της Μόνιμης Ναυτικής Δύναμης -που συνήθως εδρεύει στη Μεσόγειο- ή να δημιουργήσουν καινούρια δύναμη.

Η παρούσα αποστολή αντιμετώπιζε προβλήματα νομικής φύσης, καθώς το κάθε πολεμικό πλοίο δρα βάσει της εθνικής του νομοθεσίας, και μερικά νομικά συστήματα δεν διαθέτουν διατάξεις για τη μεταχείριση πειρατών που συλλαμβάνονται σε διεθνή ύδατα.

Αυτό δημιουργεί περιπλοκές, όπως αυτή της 18ης Απριλίου όπου τρία νατοϊκά πολεμικά πλοία και δύο ελικόπτερα συνέλαβαν επτά πειρατές, ύστερα από ολονύκτια καταδίωξη, αλλά στη συνέχεια ήταν αναγκασμένα να τους ελευθερώσουν «σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επίσης έχει αποστείλει μικρή ναυτική δύναμη στην περιοχή, επέλυσε το πρόβλημα, συνάπτοντας συμφωνία μεταφοράς κρατουμένων με την Κένυα. Την Πέμπτη, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ δήλωσε ότι «το ΝΑΤΟ εργάζεται προς την ίδια κατεύθυνση».

Σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων του ΝΑΤΟ, πιθανοί εταίροι είναι η Κένυα, οι Σεϋχέλλες και δύο άλλες χώρες της περιοχής.

Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ολοκληρωτική νίκη ή Υπερισχύουσα προπαγάνδα

The whereabouts of Prabhakaran, left, are unclear, while Nadesan, right, is said to have died [AFP]

Τα κυβερνητικά στρατεύματα έχουν εξοντώσει πλήρως του Τίγρεις Ταμίλ (LTTE) και έχουν για πρώτη φορά, από την έναρξη του εμφυλίου πριν από 25 χρόνια, υπό τον έλεγχό τους ολόκληρη τη χώρα, σύμφωνα με τον αρχηγό του στρατού. Την ίδια ώρα, νεκρός βρέθηκε ο αρχηγός των ανταρτών.

«Έχουμε απελευθερώσει όλη τη χώρα απαλλάσσοντας το βορρά από τους τρομοκράτες. Έχουμε υπό πλήρη έλεγχο τις περιοχές του LTTE», όπως είπε ο στρατηγός Σαράθ Φονσέκα. «Σήμερα αποτελειώσαμε το έργο που μας ανέθεσε ο πρόεδρος να απελευθερώσουμε τη χώρα από το LTTE».

Εν τω μεταξύ, η σορός του ηγέτη των Τίγρεων Ταμίλ Βελουπιλάι Πραμπακαράν εντοπίστηκε σε ασθενοφόρο που χτύπησαν τα κυβερνητικά στρατεύματα, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές που επικαλείται το πρακτορείο Reuters.

«Επιβεβαιώθηκε ότι ο Πραμπακαράν σκοτώθηκε καθώς προσπαθούσε να ξεφύγει μέσα σε ένα ασθενοφόρο πριν το ξημέρωμα. Περιμένουμε την επίσημη ανακοίνωση του προέδρου", όπως είπε η πηγή και επιβεβαίωσαν άλλες τέσσερις.

Η κρατική τηλεόραση προέβαλε επίσης εικόνες της σορού του γιου του ηγέτη των ανταρτών, Τσαρλς Αντονι.

Χθες, οι αντάρτες ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός, στον πιο μακροχρόνιο πόλεμο στη σύγχρονη ιστορία της Ασίας που έχει στοιχίσει τη ζωή σε περίπου 70.000 ανθρώπους.

Πηγή: Reuters, BBC

Οι σύμβουλοι των πειρατών

Οι Σομαλοί πειρατές παίρνουν οδηγίες και πληροφορίες για τους στόχους τους από ανθρώπους τους που έχουν βάση την αγγλική πρωτεύουσα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας του Λονδίνου «Evening Standard».

Ειδικοί στα θέματα ασφαλείας, αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα, πιστεύουν ότι οι Σομαλοί πειρατές, διαθέτουν ένα δίκτυο «συμβούλων» οι οποίοι τους δίνουν πληροφορίες για τα πλοία που είναι ευάλωτα.

Η κατάληψη από τους πειρατές πρόσφατα ενός τούρκικου, ενός ελληνικού και ενός ισπανικού πλοίου ήταν αποτέλεσμα πληροφοριών που διέρρευσαν από το Λονδίνο.

Σημειώνεται ότι η αγγλική πρωτεύουσα είναι το κέντρο της διεθνούς ναυτιλίας και το παγκόσμιο κέντρο για ναυλώσεις και ασφάλιση πλοίων.

Ο ιδιοκτήτης του τουρκικού πλοίου το οποίο μετέφερε χημικά προϊόντα όταν καταλήφθηκε από πειρατές, αποκάλυψε στην εφημερίδα «Evening Standard» ότι στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οι πειρατές ήταν σε συνεχή επικοινωνία με το Λονδίνο.

«Γνώριζαν πολύ καλά το πλοίο, γνώριζαν το εμπόρευμά του, γνώριζαν τον προορισμό του και το λιμάνι ανεφοδιασμού του, γνώριζαν τα πάντα», δήλωσε ο Τούρκος εφοπλιστής Χάλμουντ Ντίνσελ.

Πηγή: kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πακιστάν Vs Ταλιμπάν Part 2

The Pakistani military says it has killed more than 80 fighters in heavy fighting against several thousand Taliban loyalists in the country's northwest.

As the fighting raged, tens of thousands of residents fled the Swat valley area of the North West Frontier Province (NWFP).

The army launched its major offensive on Wednesday, with reports of aerial support being used overnight into Thursday.

Al Jazeera's Sohail Rahman, reporting from the capital, Islamabad, said: "The military offensive has continued overnight and into Thursday ... our producers on the ground say the curfew in the region has been lifted and will be reimposed at midnight [18:00 GMT].

"The roads are blocked and there is very little transport for those fleeing the fighting, so they have taken to the roads on foot to reach IDP camps."

"We are also hearing reports of jet fighters being used - that will be the first time in this battle and, if true, it is a very worrying development."


Helicopter raids

As citizens escaped to camps for internally displaced people (IDP), a February peace deal between the government and the Taliban looked to be all but extinguished.

Kifayatullah, the eldest son of Sufi Muhammad, a regional leader who brokered the accord, was killed in a bombardment on Thursday in Lower Dir which, like the Swat valley, is in the Malakand area of the NWFP.

The deal had brought peace in return for the enforcement of the Sharia (Islamic law), but with the collapse of the agreement the Pakistan army is fighting the Taliban in several areas - Swat valley, Buner and Lower Dir.

Describing the fighting on Thursday, a military official said helicopter raids preceded the ground incursion to re-take a forested region in Swat where a number of mines are sited.

"Security forces were being targeted from emerald mines. In retaliatory fire, 35 militants were killed," the military said in a statement on Wednesday.

Another 49 pro-Taliban fighters were reportedly killed in the neighbouring Buner district.

Rahman reported that three Frontier Corps paramilitaries were killed in a Taliban assault on a checkpoint in Lower Dir. Eleven others were captured.

The military spokesman said there were also reports of a number of civilian deaths.


Refugees

The government said it was preparing to shelter up to 500,000 refugees, while the International Committee of the Red Cross (ICRC) warned of a mounting humanitarian crisis in the region.

The ICRC said that they were marshalling aid to provide for 120,000 people, but could no longer reach the areas most affected by violence.

Laiq Zada, 33, who escaped from the Swat valley to a government-run tent camp, said: "It is an all-out war there. Rockets are landing everywhere.

"We have with us the clothes on our bodies and a hope in the house of God. Nothing else."

Al Jazeera's Kamal Hyder, in Peshawar the capital of NWFP, said: "We are getting reports that people desperate to get out of harm's way are now trying to run out of that area. Whatever transport they can get.

"While [the military's] objective is to neutralise the Taliban, the civilians are caught in the middle.

"The big question mark is how does the military expect to achieve its objective in a heavily populated area."

Khushhal Khan, the chief administration officer in Swat, said: "More than 40,000 have migrated from Mingora [Swat's main town] since Tuesday afternoon."


Deprivation

Many told stories of their deprivation at the hands of the Taliban and government attacks.

"They [the Taliban] killed my husband, they slit his throat after accusing him of spying," Zarina Begum, 40, said as she arrived by bus in Peshawar, Pakistan's main northwestern city.

"A mortar hit my house and, as a result, I lost one of my eyes. Please take me to hospital, I want medical treatment," she said.

The Taliban said on Wednesday that it was still in control of 90 per cent of Swat.

Muslim Khan, a Taliban spokesman, said: "If the government launches an operation against us, we will give them a fitting reply, which it will remember for a long time."

Imtiaz Gul, head of the Centre for Research and Security Studies think tank in Islamabad, told Al Jazeera: "This is a time when people in Pakistan realise this has now turned into a war on Pakistan and for Pakistan.

"The Pakistani military is the key to winning this war ... There is quite a clear consensus within the Pakistani ruling elite that they need to act in unison, that they need to demonstrate to the world that they are sincere in this war against the militants, which are basically attacking the foundations of this country."

Asif Ali Zardari, the Pakistani president, is in Washington DC for talks with Barack Obama and Hamid Karzai, his respective US and Afghan counterparts, on ending Taliban and al-Qaeda resistance in the Asian nations.

The US is said to want an increase in Pakistani pressure on "rogue elements" in Malakand.

The border region as a whole has been used by the Taliban and al-Qaeda to launch attacks in both nations since the US-led invasion of Afghanistan in 2001 which removed the Taliban from power in Kabul.

Source: Al Jazeera and agencies

Η "Κόκκινη Προβιά" και το ΝΑΤΟ

Πηγή εικόνας: zimbio.com

Η Ελλάδα μπήκε επίσημα στο ΝΑΤΟ το 1952, λίγα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου και την οριστικοποίηση της «συμμαχίας» της με τις δυνάμεις της Δύσης. Με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τη δημιουργία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, διαβάστε ένα αφιέρωμα για την «Κόκκινη Προβιά», ίσως την πιο παλιά παραστρατιωτική οργάνωση του ΝΑΤΟ σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η επιρροή του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα ξεκίνησε πριν ακόμα τη δημιουργία της ίδιας της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας, δηλαδή από το 1944, αμέσως μετά την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, βλέποντας τις δυνάμεις του ΕΑΜ να αποκτούν επικίνδυνα μεγάλη υποστήριξη από τον κόσμο και σε μία προσπάθεια να αποτρέψει τη νίκη των αριστερών στις εκλογές, διέταξε να ιδρυθεί ένας ακροδεξιός μυστικός στρατός στη χώρα.

Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Πίτερ Μέρτο, ο μυστικός στρατός ήταν μία «νέα μονάδα του ελληνικού στρατού, που έγινε γνωστή με πολλά ονόματα, όπως Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, Ελληνική Δύναμη Καταδρομών ή ΛΟΚ», στην οποία αποκλείονταν «σχεδόν όλοι όσοι είχαν από μετριοπαθείς συντηρητικές έως ακροαριστερές πεποιθήσεις. Υπό την εποπτεία του βρετανικού στρατού και με τις ρητές εντολές του Τσόρτσιλ, η μονάδα γέμισε με βασιλικούς και φασίστες». Πρώτος διοικητής των νεοσύστατων Ελληνικών Δυνάμεων Καταδρομών ήταν ο στρατάρχης και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξανδρος Παπάγος.

Στις 3 Δεκεμβρίου του ’44, μόλις έξι εβδομάδες μετά την εκδίωξη των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, διοργανώθηκε μία μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας εξαιτίας της άρνησης της Βρετανίας να αφοπλιστούν οι βρετανόφιλες Ελληνικές Δυνάμεις Καταδρομών. Οι διοργανωτές είχαν δηλώσει ότι η διαδήλωση θα ακολουθηθεί από γενική απεργία, όμως θα ήταν απόλυτα ειρηνική. Ομάδες ενόπλων, αστυνομικών και Βρετανών στρατιωτών, ακροβολισμένοι στις στέγες κτιρίων στο κέντρο της πρωτεύουσας, άρχισαν να πυροβολούν το πλήθος απροειδοποίητα. Πιθανολογείται ότι ανάμεσα στους ένοπλους υπήρχαν μέλη των ΕΔΚ, κάτι το οποίο, μέχρι και σήμερα, δεν έχει επίσημα εξεταστεί. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησε άτυπα ο εμφύλιος πόλεμος.

Μέχρι και το τέλος του εμφυλίου, το 1949, ο μυστικός αντικομουνιστικός στρατός των ΕΔΚ ήταν πλήρως εξοπλισμένος από τις αμερικανικές δυνάμεις. Η Ελλάδα προσχώρησε στο ΝΑΤΟ το 1952, όντας ένας πολύ έμπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ και πλήρως ενταγμένη στο νατοϊκό σύστημα. Η CIA μαζί με το στρατό και την κυβέρνηση της Ελλάδας είχαν στενή συνεργασία στον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των ΕΔΚ, κάτι που έγινε γνωστό στην ελληνική κοινή γνώμη μόλις το 1990, με τη δημοσιοποίηση μυστικών εγγράφων της εποχής. Μεταξύ άλλων, υπήρχε ένα έγγραφο σχετικά με τις ΕΔΚ, με την ημερομηνία 25 Μαρτίου 1955 και τις υπογραφές του Αμερικανού στρατηγού Τράσκοτ της CIA, του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Κων/νου Δόβα και του πρωθυπουργού Α. Παπάγου. Οι τρεις αυτές πλευρές επανεπιβεβαίωσαν τη συμφωνία για το μυστικό στρατό στις 3 Μαΐου του 1960.

Οι ΕΔΚ δεν ήταν ο μόνος μυστικός στρατός στην Ευρώπη. Αντιθέτως, από τη δεκαετία του ‘50 λειτουργούσε στο πλαίσιο του Stay Behind, ενός πανευρωπαϊκού δικτύου που διοργανώθηκε από το ΝΑΤΟ και τη CIA με το σκεπτικό ότι θα λειτουργούσε σαν δύναμη οπισθοφυλακής σε περίπτωση σοβιετικής εισβολής στην Ευρώπη. Οι ΕΔΚ έγιναν ευρύτερα γνωστές ως Κόκκινη Προβιά και δεδομένου ότι είχαν ιδρυθεί από τους Βρετανούς ήδη από τη δεκαετία του ’40, πιθανόν να είναι και ο πιο παλιός μυστικός στρατός του Stay Behind από όσους έδρασαν στην Ευρώπη κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, η CIA και η παραπολιτική Κόκκινη Προβιά του ΝΑΤΟ είχαν υπό τον άμεσο έλεγχό τους την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, επεμβαίνοντας όποτε υπήρχε ανάγκη ακόμα και στην εκλογική διαδικασία.

Τον Ιούλιο του ’65, ο βασιλιάς Κων/νος, σε συνεργασία με αξιωματικούς του στρατού και της CIA, εκδίωξε τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, κάνοντας χρήση του βασιλικού προνομίου του. Παράλληλα, η Κόκκινη Προβιά, υπό την καθοδήγηση του αξιωματικού της ΚΥΠ Κων/νου Πλεύρη, αποδύθηκε σε κρυφό αγώνα για τη χειραγώγηση του πολιτικού κλίματος, με την υποστήριξη της Ουάσιγκτον και του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον. Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 ήρθε σαν φυσική κατάληξη δύο δεκαετιών αστάθειας και ξεκίνησε από τις ΕΔΚ, οι οποίες εφάρμοσαν το Σχέδιο Προμηθέας (Prometheus Plan), ένα σχέδιο που είχε καταρτίσει το ΝΑΤΟ σε περίπτωση κομουνιστικής ανταρσίας. Οι ΕΔΚ ήταν αυτές που τα μεσάνυχτα της 20ης προς 21η Απριλίου πήραν στα χέρια τους το υπουργείο Άμυνας.

Οι αποκαλύψεις για την Κόκκινη Προβιά ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τη δεκαετία του ’90. Στις 30 Οκτωβρίου του 1990, ο Ανδρέας Παπανδρεόυ δήλωσε στην εφημερίδα Τα Νέα ότι το 1984, όντας πρωθυπουργός, ανακάλυψε ένα νατοϊκό στρατό στην Ελλάδα και διέταξε τη διάλυσή του. Ο πρώην υπουργός Άμυνας Νίκος Κουρής επιβεβαίωσε ότι ο μυστικός στρατός ήταν ενεργός καθ’ όλη της διάρκεια του Ψυχού Πολέμου.

Τη δεκαετία του ’90 υπήρχαν έντονες εκκλήσεις από την αντιπολίτευση για τη διενέργεια κοινοβουλευτικής έρευνας για το μυστικό στρατό, αλλά απορρίφθηκαν από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Ο υπουργός Άμυνας, Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει ενώπιον της Βουλής ότι οι πληροφορίες που έδωσε ο Παπανδρέου ήταν ορθές και ότι πράγματι η CIA και οι ντόπιοι κομάντος είχαν στήσει ένα μυστικό δίκτυο, μία επιχείρηση με το κωδικό όνομα Προβιά, το οποίο, όπως υποστήριξε «διαλύθηκε το 1988». Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης της εποχής, Γιάννης Βασιλειάδης, δήλωνε ότι η αστυνομία δεν επρόκειτο να ερευνήσει την υπόθεση και τόνιζε ότι ο στρατός λειτουργούσε σαν δύναμη οπισθοφυλακής και όχι σαν εργαλείο εσωτερικού ελέγχου.

Οι πιέσεις της αντιπολίτευσης για διενέργεια της υπόθεσης συνεχίζονταν. Ο Ι. Βαρβιτσιώτης αρνούνταν την ανάγκη κοινοβουλευτικής έρευνας, καθώς, όπως δήλωνε, θα φρόντιζε για την υπόθεση ο ίδιος προσωπικά, με διαδικασίες εντός του υπουργείου του. Ο υπουργός εμπιστεύτηκε την έρευνα σε έναν στρατηγό, ο οποίος παλαιότερα είχε υπηρετήσει στο ΝΑΤΟ.


Το άρθρο βασίζεται σε πληροφορίες από το βιβλίο Οι μυστικοί στρατοί του ΝΑΤΟ: Η επιχείρηση Gladio και η τρομοκρατία στη Δυτική Ευρώπη, του Ελβετού ιστορικού Ντανιέλε Γκάνσερ

Πηγή: TVXS.gr

Ένα νέο (ακόμα;) Ελληνικό κόμμα ιδρύεται...

Ανακοινώνεται σήμερα το απόγευμα η διακήρυξη του νέου πολιτικού κόμματος «Δράση», με ιδρυτικά στελέχη τον κ. Στέφανο Μάνο, τον κ. Βασίλη Κοντογιαννόπουλο και τον κ. Γιάννη Μπουτάρη.

Σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Μπουτάρη στο ΣΚΑΙ, η «Δράση» θα διεκδικήσει σε πρώτη φάση παρουσία στο ευρωκοινοβούλιο.

Πηγή: TVXS.gr

Όταν οι "κασεράτοι" χάνουν ...

By By Jamil Anderlini in Beijing

Published: March 15 2009 23:32 | Last updated: March 15 2009 23:32

China has lost tens of billions of dollars of its foreign exchange reserves through a poorly timed diversification into global equities just before world markets collapsed last year.

The State Administration of Foreign Exchange, the opaque manager of nearly $2,000bn (€1,547bn, £1,429bn) of reserves, started making huge bets on global stocks early in 2007 and continued this strategy at least until the collapse of the US mortgage finance providers Freddie Mac and Fannie Mae in July 2008, according to analysts and people familiar with Safe’s operations.

By that point Safe had moved well over 15 per cent of the country’s $1,800bn reserves into riskier assets, including equities and corporate bonds, according to people familiar with its strategy.

Safe never discloses its holdings except to the top Chinese leadership so it is impossible to know exactly how much it has lost from diversifying before markets crashed.

But judging from the subsequent fall in global stock prices and a conservative estimate that Safe held about $160bn worth of overseas equities, Chinese losses on those investments would exceed $80bn, or more than 50 per cent, according to Brad Setser, an economist at the Council on Foreign Relations in New York.

Total holdings of US equities by all Chinese entities reached $100bn by the end of June last year, more than triple the total of Chinese holdings in June 2007, according to an annual survey published by the US Treasury.

In mid-2006, Chinese holdings of US equities totalled just $4bn. Chinese investors are mostly barred from investing abroad and Safe is the only entity with the resources and the authority to make such large-scale offshore portfolio investments.

“Safe has built up one of the largest US equity portfolios of any foreign government entity investing abroad, including the major sovereign wealth funds,” Mr Setser said.

“It appears Safe began diversifying into equities early in 2007 and, rather than being deterred by the subprime crisis, it continued to buy.”

China’s leadership has not commented on the equity losses but Wen Jiabao, prime minister, expressed concern about the value of China’s large holdings of US assets on Friday and warned the US to take measures to guarantee its “good credit”.

Safe uses a Hong Kong subsidiary when investing in offshore equities in the US and other countries, including the UK, where this subsidiary took small stakes last year in dozens of UK companies including Rio Tinto, Royal Dutch Shell, BP, Barclays, Tesco and RBS.

As part of its diversification in early 2008, Safe also gave some money to private equity firms such as TPG and to hedge funds on a managed account basis.

This gave the Chinese government ultimate approval for how its money was invested, according to people who have worked with Safe.

The large shift into global equities appears to have started at around the time that Beijing approved the establishment of China Investment Corporation, the country’s official sovereign wealth fund, which has been widely criticised in China for incurring paper losses of around $4bn on high-profile investments in Morgan Stanley and Blackstone.

The bulk of Safe’s holdings remain in US Treasury bills and much of the loss on its riskier assets will be offset by gains on long-term bills, according to Mr Setser.

“They are a lot more cautious and risk-averse now and have basically returned to buying government bonds,” said someone who works with Safe.

Copyright and Source: The Financial Times Limited 2009

Other articles on the issue:

China forex fund finds safety in secrecy - Mar-15

Wen ‘worried’ about China’s US assets - Mar-13

Lex: China’s global elite - Mar-15

Wen calls for US fiscal guarantees - Mar-13

Μια γεύση από το δικό μας Μεγάλο Παιχνίδι

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Ένας από τους καλύτερους «αποκωδικοποιητές» του πολιτικού συστήματος εξουσίας των ΗΠΑ και καταξιωμένος εδώ και δεκαετίες μελετητής του Αμερικανικού Πενταγώνου, ο William M. Arkin, έχει αποκρυσταλλωμένη θέση και άποψη αναφορικά με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας (National Security). Τον Μάιο του 2008, μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας ο Arkin παρακολούθησε ως προσκεκλημένος συνέδριο που οργανώθηκε υπό την αιγίδα του John F. Kennedy School Government και του Center for Strategic Leadership (U.S. Army War College). Τίτλος του συνεδρίου ήταν "Civil - Military Relations in a post -9/11 World". Καθ' όλη τη διάρκεια του συνεδρίου, υπογραμμίζει ο Arkin, κανένας από τους συνέδρους, όλοι «επαγγελματίες» (professionals) σε ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας δεν αναφέρθηκε είτε στον John McCain, τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων, ούτε στον υποψήφιο των Δημοκρατικών Barak Obama, ένας εκ των οποίων θα ήταν ο μελλοντικός πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το συμπέρασμα του Arkin από όσα άκουσε και αποκωδικοποίησε ("I had to listen to code") ήταν ότι για τους επαγγελματίες του είδους (τους "national security professionals") «δεν έχει πραγματική αξία ποιος είναι ο πρόεδρος» και ότι για την επιτυχή «διαχείριση ζητημάτων εθνικής ασφάλειας το μόνο που χρειάζεται είναι να ακολουθηθεί ένα γενικό πρότυπο (template) δράσης». Το γενικό αυτό πρότυπο, προϊόν διαχρονικής υπερκομματικής συναίνεσης, καθορίζεται από τους «επαγγελματίες του είδους», σχεδόν κατά κανόνα, στη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου (transition period) από την εκλογή του νέου προέδρου στις αρχές Νοεμβρίου μέχρι την εγκατάστασή του στις 20 Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

Καλύτερη απόδειξη για την εκτίμηση του Arkin, και τον καταλυτικό ρόλο των «επαγγελματιών του είδους» καθώς επίσης και για τη διαχρονική συνέχεια της αμερικανικής πολιτικής σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, καταγράφεται για μια ακόμη φορά, με την επίσκεψη της κας Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Κλίντον στην Τουρκία και την εξαγγελθείσα για τον Απρίλιο επίσκεψη του προϊσταμένου της Ομπάμα στην ίδια χώρα, μετά την ολοκλήρωση του ταξιδιού του στην Ευρώπη.

Ειδικά στην περίπτωση της Τουρκίας έχουμε τον θρίαμβο της ελίτ των «διανοούμενων του πολέμου» (war intellectuals), που απαρτίζονται από μέλη των think tanks της Ουάσιγκτον («συντηρητικά» και «φιλελεύθερα») και της στρατο-γραφειοκρατίας, δηλαδή μελών του Υπουργείου Άμυνας, του Υπουργείου Εξωτερικών και των «επαγγελματιών του είδους».

Οι τελευταίοι «περιφέρονται» από τα think tanks, στα πανεπιστήμια, στην κυβέρνηση και τούμπαλιν ή καταλήγουν από την κυβέρνηση να εργάζονται σε οίκους δημοσίων σχέσεων που είναι συμβεβλημένοι με κράτη όπως είναι η Τουρκία για παράδειγμα και λειτουργούν ως «ξένοι πράκτορες» (foreign agents) των κρατών αυτών. Κλασσικό παράδειγμα της τελευταίας περίπτωσης είναι αυτή του Marc Grossman που σήμερα εργάζεται ως μέλος της εταιρείας δημοσίων σχέσεων του Cohen Group, που είναι συμβεβλημένη με την Τουρκία. Όχι τυχαία ο Cohen είναι ο William Cohen, τελευταίος Υπουργός Άμυνας των Δημοκρατικών επί προεδρίας Κλίντον την δεκαετία του 1990.

Ο κ. Marc Grossman , επαγγελματίας διπλωμάτης, διετέλεσε πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία (1994-1997) και Υφυπουργός για ευρωπαϊκές υποθέσεις (2001 - 2005) υπό την ευθύνη του οποίου δρομολογήθηκε η τελευταία φάση του Σχεδίου Ανάν. Για τον κ. Grossman υπάρχει ωστόσο και κάτι άλλο. Εναντίον του εκκρεμούν ισχυρισμοί και κατηγορίες ότι την περίοδο που διετέλεσε Υφυπουργός (2001-2005) υπήρξε αποδέκτης τουλάχιστον 15,000 δολαρίων σε μετρητά υπό τη μορφή δωροδοκίας (bribe) από την τούρκο-αμερικανική οργάνωση American - Turkish Council. Κατά τους ισχυρισμούς ο Grossman συνεργάζετο με την Τουρκική πρεσβεία και Τούρκους πράκτορες στην παροχή πληροφοριών για πυρηνικά ζητήματα, που κατέληγαν στην Τουρκία, το Πακιστάν και το Ισραήλ. Για τον Grossman ανοίχθηκε φάκελος από την αμερικανική FBI , τα τηλέφωνα παρακολουθούντο και από την παρακολούθηση προέκυψαν οι ισχυρισμοί εναντίον του. Η υπόθεση δεν έχει κλείσει αλλά δεν φαίνεται και να προχωρεί. Η αμερικανική δικαιοσύνη έχει επιβάλλει δικαστικά ασφαλιστικά μέτρα για λόγους «εθνικής ασφάλειας» στην υπόθεση Grossman.

Τίποτα από τα παραπάνω ωστόσο, δεν σταμάτησαν τον κ. Grossman που εμφανίστηκε την επομένη του ταξιδιού της κας Κλίντον στην Τουρκία ως το κύριο πρόσωπο που παρείχε πληροφορίες στην εφημερίδα The Washington Post ("Obama Trip to Include Turkey Visit", March 8, 2009). Η εφημερία στο πρωτοσέλιδό της εκθειάζει την Τουρκία και την στρατηγική της συμμαχία για τις ΗΠΑ, στην προσπάθεια της τελευταίας να κερδίσει τον μουσουλμανικό κόσμο, να απεμπλακεί από το Αφγανιστάν, και να εκτονώσει την Μέση Ανατολή.

Αυτά που λέει ο κ. Grossman σήμερα, ότι δηλαδή η Τουρκία βρίσκεται στο επίκεντρο του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ είναι αυτολεξεί αυτό που έλεγε ο Richard Hollbrooke (σήμερα εκπρόσωπος του Ομπάμα για το Αφγανιστάν) στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και τα οποία εκφώνησε ο Κλίντον στην Άγκυρα το 1999, στον πανηγυρικό του λόγο στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, όπου οι Τούρκοι τον χειροκροτούσαν επί ποδός για αρκετή ώρα.

Ωστόσο, οι σχέσεις ΗΠΑ - Άγκυρας δεν βρίσκονται σε αυτό το επίπεδο λόγω και μόνο της σύμπλευσης συμφερόντων των δυο κρατών σε μια γκάμα ζητημάτων. Θυμίζω ότι ο αντιαμερικανισμός και ο αντισημητισμός (που πάνε χέρι χέρι) βρίσκεται στα ύψη στην Τουρκία. Και ότι τον Μάρτιο του 2003 οι σχέσεις ΗΠΑ-Άγκυρας ήταν στο ναδίρ λόγω της άρνησης της τελευταίας να συνδράμει τη μεγάλη σύμμαχό της στην εισβολή στο Ιράκ.

Από τις αρχές του 1980, η τουρκική κυβέρνηση υλοποιεί, με τη βοήθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, μια στρατηγική άλωσης και βραχυκύκλωσης όλων των κέντρων εξουσίας των ΗΠΑ, κυρίως μέσα στην Ουάσιγκτον αλλά και έξω από αυτήν.

Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι δεν υπάρχει think tank στην Ουάσιγκτον το οποίο ασχολείται με ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, όπου δεν υπάρχει τουρκική παρουσία και πάμπολα τούρκικα λεφτά. Πουθενά στην Ουάσιγκτον δεν λαμβάνει χώρα δραστηριότητα που να επηρεάζει τα τούρκικα συμφέροντα και να μην εμφανίζεται μια χορωδία «επαγγελματιών» σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας για να την ακυρώσει.

Αντίθετα η παρουσία της Κύπρου και της Ελλάδας στα κέντρα εξουσίας στην Ουάσιγκτον είναι από παθητική μέχρι γελοία. Και όχι τυχαία. Δυστυχώς.

Πηγή.-http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=4694&Itemid=83

Χιλιάδες οι "αγνοούμενοι" !

Θιβέτ

Περισσότεροι από 1.200 ήταν οι Θιβετιανοί που συνελήφθησαν τον περασμένο Μάρτιο κατά τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και εξακολουθούν να αγνοούνται.

Περισσότεροι από 1.200 Θιβετιανοί εξακολουθούν να αγνοούνται από τότε που οι κινεζικές αρχές κατέστειλαν τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στην περιοχή, τον περασμένο Μάρτιο, αναφέρει έκθεση της Διεθνούς Εκστρατείας για το Θιβέτ, που δημοσιοποιήθηκε σήμερα.

Οι αρχές ασφαλείας συνέλαβαν χιλιάδες Θιβετιανούς, συχνά στη μέση της νύχτας, με ανεπαρκή στοιχεία και την κατηγορία ότι είναι «διασπαστικά στοιχεία» και τους υπέβαλαν σε βασανιστήρια, αναφέρει η νέα έκθεση.

«Υπάρχει ακόμη ένα έντονο κλίμα τρόμου στη Λάσα σήμερα. Οι θιβετιανοί έχουν πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα προκειμένου να δείξουν ότι λογοδοτούν στον Δαλάι Λάμα, όχι στο κινεζικό κράτος», δήλωσε στο Reuters η Κέιτ Σόντερς, μια από τους συγγραφείς της έκθεσης.

Η έκθεση δόθηκε στη δημοσιότητα μια ημέρα πριν από την ομιλία του Δαλάι Λάμα με αφορμή την 50η επέτειο από την αποτυχημένη εξέγερση των θιβετιανών κατά της κινεζικής κυριαρχίας, που οδήγησε τον πνευματικό ηγέτη του Θιβέτ στο να καταφύγει στη βόρεια Ινδία, το 1959.

Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας δεν σχολίασαν το περιεχόμενο της έκθεσης, ούτε έδωσαν στη δημοσιότητα τον αριθμό των Θιβετιανών που κρατούνται χωρίς να τους έχουν απαγγελθεί επισήμως κατηγορίες.

Οι Θιβετιανοί πραγματοποίησαν πάνω από 130 διαδηλώσεις διαμαρτυρίας από τότε που ξεκίνησαν τα εκτεταμένα επεισόδια στο Θιβέτ, τον περασμένο Μάρτιο, αναφέρει η έκθεση.

Η εξόριστη κυβέρνηση του Θιβέτ υποστηρίζει ότι πάνω από 200 άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά την κινεζική καταστολή, από τον περασμένο χρόνο, μέσα και γύρω από τη Λάσα.

Η Διεθνής Εκστρατεία για το Θιβέτ, μια οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που συνδέεται με την θιβετιανή κοινότητα, βάσισε την έκθεσή της σε πληροφορίες που απαγορεύτηκε να δημοσιοποιηθούν εντός της Κίνας και σε μαρτυρίες αυτοπτών.

«Οι κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε άγριο ξυλοδαρμό και όταν τους μετέφεραν στο κρατητήριο είχαν εξάρθρωση στους κυριότερούς συνδέσμους στο σώμα τους- στα χέρια και τα πόδια τους», σύμφωνα με την έκθεση, η οποία επικαλείται μια γυναίκα από το Θιβέτ που δεν θέλει να αναφερθεί το όνομά της για λόγους ασφαλείας.

«Ξυλοδαρμοί, συχνά με σφυρί σε όλο το σώμα τους και πρόκληση ηλεκτροπληξίας με ηλεκτρικά καλώδια. Αυτοί στους οποίους απαγγέλθηκαν κατηγορίες, είχαν πιο βάρβαρη αντιμετώπιση... τους έβαζαν μπαμπού κάτω από τα νύχια και τους έδεναν σφιχτά τα δάχτυλα και τα χτυπούσαν».

Πηγή: kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Και για τα μισά νούμερα να μιλήσουμε (υποθέτοντας ότι αυτά τα νούμερα προπαγανδίζει ο "ντεμέκ-ηγέτης" Δαλάι)...

Οι κύριοι του Κ.Κ. τολμάνε να μιλάνε για Ιμπεριαλισμό;;!!

Επαναλαμβάνω όπως πάντοτε...Δεξιά και Αριστερά, Χριστιανικά και Μουσουλμανικά, Πλούσια και Φτωχά ΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ !

Ας το χωνέψουμε λιγάκι και ας αρχίσουμε να διακρίνουμε ότι σε αυτό το παιχνίδι κανένας δεν είναι ΟΥΤΕ ΚΑΛΟΣ αλλά ΟΥΤΕ ΚΑΚΟΣ.

Ο κανόνας ψυχρός και ζωώδης.

Ο Νόμος του Ισχυροτέρου σε ένα παιχνίδι μεταξύ Χάους, Αναρχίας και Εξουσίας.

Η Άλλη όψη του Πολιτισμού.

Στην αντάρα ο λύκος χαίρεται!

JPMorgan Said to Reap $5 Billion Derivatives Profit (Update1)

Ο κόσμος χάνεται και η JPMorgan ρουφάει το αίμα των μισοπεθαμένων...

...ιδού το στεγνό και ψυχρό πρόσωπό του καπιταλισμού τους!

Το λίνκ το βρήκα στο blog του Epicurus.

Ανατολική Ευρώπη: Ώρα Μηδέν

Η Ουκρανία, χώρα που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ολοκληρωτικά απαλλαγμένη από τον απολυταρχισμό και αποτελούσε μία από τις πιο γοργά αναπτυσσόμενες οικονομίες, σήμερα βρίσκεται στη δίνη της οικονομικής κρίσης και θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την ίδια, αλλά σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά και πρώην σοβιετικά κράτη.

Οι ξαφνικές και ιδιαίτερα βίαιες ταραχές που έχουν ξεσπάσει στην Ανατολική Ευρώπη τους τελευταίους μήνες έχουν αγγίξει και την Ουκρανία. Στην έκτακτη ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής, ο Ούγγρος πρωθυπουργός ζήτησε να ενισχυθούν μέσω ειδικού σχεδίου οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, εκφράζοντας φόβους για ένα νέο «σιδηρούν παραπέτασμα».

Οι παγκόσμιοι ηγέτες ανησυχούν ολοένα και περισσότερο για την κοινωνική και οικονομική κρίση στην Ουκρανία, χώρα με 46 εκατομμύρια πληθυσμό και ιδιαίτερα στρατηγική θέση. Ηγέτες και αναλυτές θεωρούν ότι είναι πολύ διαφορετικό να καταρρεύσει η Λετονία ή η Ισλανδία από ότι η Ουκρανία, η οποία στηρίζει σχεδόν αποκλειστικά τη χρηματοπιστωτική «ικανότητα» της Ανατολικής Ευρώπης.

«Η Ουκρανία είναι ο άξονας σταθερότητας της Ευρώπης», δηλώνει ο Ολεξάι Χαράν, καθηγητής συγκριτικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. «Αποτελεί έναν πολύ βασικό παίκτη μεταξύ της Ευρωπαΐκής Ένωσης και της Ρωσίας. Αν θέλουμε να δούμε ένα από τα πιο απαισιόδοξα σενάρια, φανταστείτε μια κρίση στην Ουκρανία να έδινε την ευκαιρία στη Ρωσία να προσπαθήσει να την καταλάβει. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ένα πολύ δυσάρεστο σκηνικό στην ΕΕ».

Ένα παράδειγμα του πόσο μπορεί να επηρεάσει μία κρίση στην Ουκρανία την Ευρώπη φαίνεται και από την πρόσφατη διαμάχη για το φυσικό αέριο μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας. Η Ρωσία, υποστηρίζοντας ότι η ουκρανική κυβέρνηση «έκλεβε» ποσοστό φυσικού αερίου που περνούσε από τους αγωγούς της, σταμάτησε την παροχή σε ολόκληρη την Ευρώπη και πολλές χώρες που δεν διέθεταν αποθέματα έμειναν χωρίς θέρμανση, στα μέσα του χειμώνα.

Στο μεταξύ, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, το κοινοβούλιο της Ουκρανίας αποφάσισε να περικόψει κατά το ήμισυ τους μισθούς του προέδρου, Βίκτορ Γιούσενκο, της πρωθυπουργού, Ιουλία Τιμοσένκο, καθώς και τις αποζημιώσεις των υπουργών και των βουλευτών.

Πηγή: TVXS.gr

Καθώς στερεύει το ξένο κεφάλαιο αρχίζει να οδηγεί σε κατάρρευση πολλές οικονομίες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Νομίσματα, μετοχές και ομόλογα παραπαίουν και πολλοί οικονομολόγοι εκφράζουν φόβους πως κάποιες από τις χώρες αυτές ενδέχεται να αναστείλουν την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους. Οι κρίσεις στις αναδυόμενες αγορές έχουν την επαχθή συνήθεια να επεκτείνονται, καθώς οι επενδυτές εγκαταλείπουν τη μία χώρα μετά την άλλη. Ορισμένες αγορές της Μέσης Ανατολής, κυρίως το Ντουμπάι, αντιμετωπίζουν ήδη προβλήματα.

Ποιες, όμως, από τις μεγαλύτερες αναδυόμενες οικονομίες είναι πιο ευάλωτες; Στο παρελθόν για να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό οι οικονομολόγοι παρατηρούσαν περισσότερο τη φερεγγυότητα των κυβερνήσεων και επομένως το επίπεδο του χρέους τους. Σήμερα, όμως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος στον αναδυόμενο κόσμο απορρέει όχι από τον δανεισμό του κράτους αλλά από τα χρέη τραπεζών και επιχειρήσεων. Καθώς στερεύει το ξένο κεφάλαιο, δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους που ωριμάζει ή να αντλήσουν καινούργια δάνεια. Πρέπει να καλυφθούν μεγάλα ελλείμματα, αλλά σπανίζουν πλέον οι εισροές των τραπεζών και των χαρτοφυλακίων, καθώς και οι άμεσες ξένες επενδύσεις.

Πολλές από τις μικρότερες οικονομίες της ανατολικής Ευρώπης εμφάνισαν διψήφια ελλείμματα το 2008, αν και φέτος αναμένεται να μειωθούν εξ αιτίας της βαθύτατης ύφεσης. Το Πακιστάν, η Νότιος Αφρική και η Πολωνία αναμένεται να εμφανίσουν φέτος ελλείμματα της τάξης του 8% του ΑΕΠ τους, δηλαδή του μεγέθους που είχε το έλλειμμα της Ταϊλάνδης πριν από την κρίση του 1997. Παράλληλα, μια χώρα πρέπει να καλύψει ή να μετακυλήσει τα υφιστάμενα χρέη της.

Οταν δεν υπάρχει εξωτερική χρηματοδότηση, πρέπει να καταφύγει στα συναλλαγματικά της διαθέσιμα. Γι' αυτό και μια χρήσιμη μέτρηση του κινδύνου χρηματοδότησης είναι το βραχυπρόθεσμο χρέος ως ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων μιας χώρας. Οποιοδήποτε επίπεδο άνω του 100%, που υποδηλώνει ότι το χρέος υπερβαίνει το συνάλλαγμα, πρέπει να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Στις αρχές του 1997 το βραχυπρόθεσμο χρέος της Ταϊλάνδης ήταν 130% των συναλλαγματικών της διαθεσίμων. Υπολογίζεται ότι τόσο στη Λεττονία όσο και στην Εσθονία το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 250% αλλά σε όλες τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες είναι κάτω του 100%. Σύμφωνα, όμως, με εκτιμήσεις της HSBC, το βραχυπρόθεσμο χρέος της Νότιας Κορέας θα υπερβεί τα συρρικνούμενα διαθέσιμά της πριν από το τέλος του έτους.

Φθίνουσα είναι, άλλωστε, η πορεία των διαθεσίμων σε Ινδονησία, Νότια Αφρική και Ουγγαρία. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Ρωσίας έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από το 1/3, καθώς η κεντρική τράπεζα προσπάθησε να ενισχύσει το ρούβλι. Παραμένουν, ωστόσο, ακόμη σε ασφαλή επίπεδα.

Ενας τρίτος δείκτης, ο λόγος των δανείων της τράπεζας ως προς τις καταθέσεις της, αποτελεί μονάδα μέτρησης του πόσο ευάλωτο είναι ένα τραπεζικό σύστημα. Οταν ο λόγος αυτός υπερβαίνει το 1,0 (όπως σε Ρωσία, Βραζιλία, Νότια Κορέα και Ουγγαρία), καταδεικνύει ότι οι τράπεζες εξαρτώνται από τον δανεισμό, συχνά τον εξωτερικό, για να χρηματοδοτήσει τον εσωτερικό και επομένως θα έχει πρόβλημα εξ αιτίας της πιστωτικής κρίσης.

Ανάμεσα στις αναδυόμενες οικονομίες τον μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν οι μικρότερες χώρες της ανατολικής Ευρώπης, όπως οι Λεττονία, Ουκρανία και Ρουμανία. Μεταξύ των 17 μεγαλυτέρων οικονομιών, η Νότιος Αφρική και η Ουγγαρία διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Η Κίνα τον μικρότερο. Η Ουγγαρία ήδη έχει αναγκαστεί να καταφύγει στη βοήθεια του ΔΝΤ. Ισως καταλήξει εκεί και η Νότιος Αφρική, καθώς, παρά τις υψηλές τιμές του χρυσού, η μείωση των εξαγωγών μετάλλων οδηγεί σε διόγκωση του ελλείμματος, ενδεχομένως σε επίπεδα άνω του 10% του ΑΕΠ. Το ραντ, που προσφάτως υποτιμήθηκε ραγδαία, παραμένει ένα από τα πλέον ευάλωτα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών.

Πολύ ασφαλέστερες μοιάζουν, αντιθέτως, οι αναδυόμενες αγορές της Ασίας. Για να εκτιμήσει κανείς σε απόλυτους όρους τον κίνδυνο μιας κρίσης, πρέπει να υπολογίσει τις εξωτερικές ανάγκες χρηματοδότησης μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Ο Τζόναθαν Αντερσον της UBS υπολόγισε το χάσμα ανάμεσα σε αυτές τις ανάγκες και το απόθεμα συναλλαγματικών διαθεσίμων 45 χωρών. Το ευχάριστο είναι πως μόνον 16 από αυτές εμφανίζουν «χάσμα» χρηματοδότησης. Σε όλες τις υπόλοιπες, τα συναλλαγματικά διαθέσιμα αρκούν για να καλύψουν πληρωμές ενός έτους ακόμη και χωρίς καινούργιες εισροές κεφαλαίων. Αυτές οι 16 χώρες βρίσκονται στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη εκτός από δύο μεγάλες οικονομίες, το Πακιστάν, που ήδη έχει καταφύγει στο ΔΝΤ, και τη Νότια Αφρική.

Πηγή: The Economist

Νίκη... με ποσοστό συμμετοχής 51%

Τα οριστικά αποτελέσματα των ιρακινών περιφερειακών εκλογών της 31ης Ιανουαρίου, που ανακοινώθηκαν σήμερα, επιβεβαιώνουν τη νίκη του ψηφοδελτίου που υποστηρίζεται από τον πρωθυπουργό Νούρι αλ Μάλικι.

Στην πρωτεύουσα, η Συμμαχία για το κράτος Δικαίου του κ. Μάλικι εξασφαλίζει την απόλυτη πλειοψηφία, με 28 έδρες από τις 55, όπως και στην Βασόρα με 20 έδρες από τις 35.Εκτός από την Βαγδάτη, το ψηφοδέλτιο του βρίσκεται επικεφαλής, στις έδρες στις εννέα σιιτικές επαρχίες.

Η ψηφοφορία έγινε στις 31 Ιανουαρίου στις 14 από τις 18 ιρακινές επαρχίες, με ποσοστό συμμετοχής 51%. Αργότερα θα γίνει ψηφοφορία στις τρεις κουρδικές επαρχίες και στο Κιρκούκ.

Πηγή: TVXS.gr

Ένα γρήγορο flashback γεγονότων του Μεγάλου Παιχνιδιού.

from Pakistan: Now or Never?:

Afghanistan: the Great Name Game

Posted by: Myra MacDonald

Afghanistan is beginning to accumulate cliches. If it's not "Obama's Vietnam", then it's the "graveyard of empires". (The British press, never one to be bamboozled by the big picture, says it's the end of bully beef for the troops.)

It is perhaps a measure of how little people really know about Afghanistan after more than seven years of war that such a complex conflict has to be simplified into labels. Afghanistan's history of defeating the British in the 19th century and the Soviet Union in the 20th century certainly lends itself to dramatic comparisons. But they are not entirely accurate. Britain's failed Afghan campaign in 1838 was not the graveyard of the British empire -- it went on to defeat the Sikhs and rule India for another 100 years. And the Soviet Union's disastrous occupation of Afghanistan from 1979 to 1989 may simply have accompanied rather than precipitated the collapse of an empire that had been rotting from within years before Soviet troops reached Kabul.

What the 19th century British and the Soviets had in common was in the extent to which Afghans did not want them there. And that's where the comparisons become not only inaccurate, but potentially misleading.

According to this BBC survey of more than 1,500 Afghans carried out in all of the country's 34 provinces, 63 percent support the presence of U.S. forces. That is down from 71 percent in 2007, reflecting uncertainty about where the country is headed and resentment about civilian casualties in U.S. air strikes, but still a sizeable majority. The survey also shows that the public is still very much opposed to the Taliban, with 58 percent judging them to be the biggest threat to the country.

If the survey is accurate (a difficult challenge in a country at war), then you have to wonder where the wishes of the Afghan people fit into the new strategy for Pakistan and Afghanistan ordered up by President Barack Obama. Much of the discussion recently has been on what the war in Afghanistan will mean for the United States. But what will U.S. success or failure mean for the Afghan people?

Source: Global News Blog - Reuters

Κοινοτικός Σοσιαλισμός λοιπόν!

source: www.charlotteobserver.com

Ο πρόεδρος της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, έθεσε σε ισχύ το αναθεωρημένο Σύνταγμα στη χώρα του, το οποίο ενισχύει την πλειοψηφία των Ιθαγενών και του επιτρέπει να διεκδικήσει για δεύτερη φορά το αξίωμα του προέδρου. Όπως λέει ο ίδιος, αυτή η αλλαγή θα βοηθήσει τη μετάβαση της Βολιβίας προς έναν «κοινοτικό σοσιαλισμό».

Το νέο Σύνταγμα, το πρώτο που εγκρίνεται με τη λαϊκή ψήφο, επικυρώθηκε σε επίσημη τελετή στο Ελ Άλτο, μια πόλη κοντά στην πρωτεύουσα της Λα Παζ. Οι συνταγματικές αλλαγές συμπεριλαμβάνουν μέτρα που εξασφαλίζουν σε 36 φυλετικές ομάδες, μέχρι πρότινος περιθωριοποιημένες, το δικαίωμα στη γη, τη γλώσσα και την «κοινοτική δικαιοσύνη» τους. Το –επίσης περιθωριοποιημένο!- φυτό της κόκας, αποτελεί πλέον κομμάτι της εθνικής κληρονομιάς της Βολιβίας.

Ο Μοράλες έχει δηλώσει ότι οι αυτές οι αλλαγές οδηγούν σε μια «επανίδρυση της Βολιβίας», της φτωχότερης λατινοαμερικάνικης χώρας και τερματίζουν την πολιτική και κοινωνική τάξη πραγμάτων που είχε ξεμείνει από την εποχή της ισπανικής αποικιοκρατίας. Οι συνταγματικές αλλαγές ψηφίστηκαν από το 61% του βολιβιανού λαού, στο δημοψήφισμα της 25ης Ιανουαρίου.

Παρά τη σημαντική υποστήριξη στο Μοράλες, υπάρχει και ένα κομμάτι της κοινωνίας που βλέπει πολύ αρνητικά τη συγκεκριμένη εξέλιξη. Στις εύπορες περιοχές Σάντα Κρουζ, Ταρίχα, Μπένι και Πάντο, στις οποίες υπάρχει μεγάλο ποσοστό των φυσικών πόρων, υπήρχε έντονη δυσαρέσκεια. Ο Χόρχε Λαζάρτε, πολιτικός της αντιπολίτευσης, δήλωσε ότι «στο όνομα των ''αποκλεισμένων'', περιθωριοποιείται ένα άλλο κομμάτι της Βολιβίας».

Ο Μοράλες αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται και απαντάει στους αντιπάλους του: «Μπορείτε να με καθαιρέσετε από πρόεδρο, μπορείτε να με σκοτώσετε, αλλά η αποστολή για την επανίδρυση της Βολιβίας έχει επιτευχθεί». Παρόλο που ο Μοράλες είναι πολύ δημοφιλής, η άνοδός του στο προεδρικό αξίωμα και οι συνταγματικές αλλαγές του έχουν εντείνει το διχασμό, με αποκορύφωμα τον περασμένο Σεπτέμβριο, όπου 20 υποστηρικτές του σκοτώθηκαν σε βίαια επεισόδια.

Πηγή: TVXS.gr

Το Δημοψήφισμα: Bolivian constitutional referendum, 2009

Η "Ελπίδα" ... τους πήγε στο διάστημα!

The United States has voiced "great concern" over Iran launching its first domestically built satellite. Robert Wood, a US state department spokesman, said that Tuesday's satellite launch by Tehran could "possibly lead to the development of ballistic missiles". The fears were echoed by Geoff Morrell, the Pentagon press secretary, who said that it raised suspicion that Iran was continuing to develop a missile of "increasingly long range". The satellite, named Omid (Hope), was launched into orbit by rocket and is the first in a series that Iran plans to put into space by the end of next year. "With this launch, the Islamic Republic of Iran has officially achieved a presence in space," Mahmoud Ahmadinejad, the Iranian president, said in a broadcast. Omid will stay in orbit for up to three months as part of a programme Iranian officials say is aimed at improving telecommunications and monitoring natural disasters. Nuclear fears Ahmadinejad has made scientific development, which often puts the country at odds with the West, a central theme of his presidency. The satellite's launch demonstrates the development of technologies that many countries fear could one day be used to launch nuclear weapons. Iran insists it has no plans to do so. The Iranian Fars state news agency said the satellite "has been designed for gathering information and for testing equipment ... [that] is going to help Iranian experts send an operational satellite into space". It said the launch was "another achievement for Iranian scientists under sanctions". Iran is under two rounds of UN sanctions due to its refusal to halt uranium enrichment, which the US and other Western nations fear could lead to the production of nuclear weapons. Tehran says its nuclear ambitions are limited to generating electricity. A satellite was put into orbit by Iran in 2005, but was carried by a Russian rocket.

Source: Al Jazeera, Agencies

Μια ματιά στην Ελληνική Σκακιέρα των ΜΜΕ

Ένας αδυσώπητος πόλεμος εξελίσσεται στο προσκήνιο, ιδιαίτερα όμως στο παρασκήνιο του γοητευτικού, λαμπερού αλλά και «άγριου» κόσμου των media. Ο φαινομενικά φανταχτερός εκδοτικός χώρος, με τα κέρδη και τις ζημίες του να ανεβοκατεβαίνουν, μπαίνει σε ένα μέτωπο «εχθροπραξιών» αλλά και συμμαχιών, στο οποίο πρωταγωνιστές είναι εκδότες, καναλάρχες και πολιτικοί από τη μία και φιλόδοξοι επιχειρηματίες και εφοπλιστές που έκαναν έφοδο στα media.

Η έκρηξη του «ηφαιστείου» των εκδοτών έχει ήδη αρχίσει και οι ισχυροί των media επιδιώκουν να γίνουν οι πρωταγωνιστές των πολιτικών εξελίξεων. Οι καναλάρχες σέρνουν τον χορό, που βγαίνει σε καλό της κυβέρνησης. Η απόφαση του Καραμανλή να απομακρύνει τον Θόδωρο Ρουσόπουλο, λειτούργησε θετικά για την κυβέρνηση που άρχισε να παίρνει ανάσες. Ο Ρουσόπουλος ήταν το κόκκινο πανί για τους περισσότερους, και ήταν η αιτία της σφοδρής κριτικής που γινόταν στην κυβέρνηση όσο ήταν υπουργός Επικρατείας.

Το κανάλι των εκδοτών

Με το MEGA και τον Σταύρο Ψυχάρη… τα έχουν στη Χαριλάου Τρικούπη. Μόλις έφυγε ο Θόδωρος Ρουσόπουλος από την κυβέρνηση, ως δια μαγείας, η δυσμενής κριτική όχι απλά μειώθηκε, αλλά έγινε και φιλοκυβερνητική. Στο «Μεγάλο Κανάλι», το οποίο θεωρείται ως το κατ’ εξοχήν αντιπολιτευτικό κανάλι, οι σχολιαστές των ειδήσεων, τοποθετούνται τους τελευταίους τρεις μήνες θετικά απέναντι σε επιλογές του Κώστα Καραμανλή, εκεί όπου στο παρελθόν ήταν αδιανόητη μια καλή κουβέντα. Την «στροφή» αυτή δεν την είδαν με καθόλου καλό μάτι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα λέγεται ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει φροντίσει να φτάσει…στα αυτιά των υπευθύνων του MEGA η δυσαρέσκειά του. Ειδικά τα σχόλια του Γιάννη Πρετεντέρη στο δελτίο ειδήσεων, αλλά και στην «Ανατροπή» έχουν προκαλέσει τις περισσότερες αντιδράσεις. Ξαφνικά στο ΠΑΣΟΚ «βλέπουν» ότι αν συνεχιστεί το «βιολί» αυτό, τότε… θα χάσουν ένα σημαντικό προπύργιο στη «μάχη» της επικοινωνίας, αφού η κυβέρνηση θα έχει περισσότερους mediaαρχες υποστηρικτές.

Παράλληλα, ενώ οι δημοσκοπήσεις ακόμα και για το ίδιο το κανάλι εμφάνιζαν το ΠΑΣΟΚ να προηγείται σταθερά, οι σχολιασμοί των δημοσιογράφων, «οδηγούσαν» σταθερά προς τη λύση συγκυβέρνησης, με τον Καραμανλή μέσα.

Κάποιοι αποδίδουν την στροφή αυτή του Mega, στο γεγονός ότι ο Καραμανλής έδιωξε τον άνθρωπο που ο Μπόμπολας θεωρούσε υπεύθυνο, όχι για τον βασικό μέτοχο, αλλά γιατί του χρέωνε ότι με δική του παρέμβαση βγήκε εκτός τσάμπιονς λιγκ το Mega το φθινόπωρο του 2004, υπέρ της ΕΡΤ. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

Στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι παίζει μεγάλο ρόλο ο ισχυρός άνδρας του ΔΟΛ Σταύρος Ψυχάρης. Πιστεύουν ότι δεν είναι συμπαθής ο Γιώργος Παπανδρέου για το κανάλι των εκδοτών, και είχαν δείξει την αντιπάθειά τους, όταν προέβαλαν στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ τον Ευάγγελο Βενιζέλο και χρεώνουν αδυναμία στρατηγικής στον Γ. Παπανδρέου.

Το φιτίλι άναψε πριν από λίγες μέρες, και λέγεται ότι υπήρξε τηλεφώνημα του Γιάννη Ραγκούση στον Γιάννη Πρετεντέρη, για το απαξιωτικό, όπως χαρακτηρίστηκε άρθρο του στο «Βήμα», την περασμένη Τρίτη.

Ο Γιάννης Πρετεντέρης, υποστήριζε πως το ΠΑΣΟΚ έχασε τη μεγάλη ευκαιρία να καθαρίσει τις επόμενες εκλογές και «ο Καραμανλής και η ΝΔ ξαναμπήκαν στο παιχνίδι», ενώ σε ένα σημείο υπογραμμίζει: «Νομίζω ότι εκείνο που κυρίως στοιχίζει στο ΠΑΣΟΚ είναι ότι υστερεί στο πεδίο όπου το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει ορθώς αποσαφηνίσει ότι θα κριθούν οι επόμενες εκλογές: το πεδίο της οικονομίας.» Και αποφαίνεται ο αρθρογράφος του «Βήματος» ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν διαμορφώνει προφίλ κοινωνικής ευθύνης».

Προβληματισμός για Αλαφούζο

Εκεί που υπάρχει προβληματισμός τόσο στη Ν.Δ. όσο και στο ΠΑΣΟΚ είναι για το «ποιον θεό πιστεύει ο Αλαφούζος» είτε λέγεται Αριστείδης (ο πατέρας) είτε Γιάννης. Ο όμιλος Αλαφούζου, στηρίζει αναφανδόν τη Ντόρα (ο Μαρινάκης είναι μια σημαντική αιτία γι’ αυτό), έδιωξε όμως από την «Καθημερινή» τον φιλοκυβερνητικό Νίκο Νικολάου. Τελευταία όμως έχει έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την ΕΡΤ και κατ’ επέκταση με την κυβέρνηση, για τους αγώνες της Super League. Παράλληλα έχει ανοίξει μέτωπο εναντίον του Γιώργου Σουφλιά, τον οποίο θεωρεί «υπάλληλο» του Μπόμπολα! Κατηγορώντας τον ΥΠΕΧΩΔΕ για έλλειψη περιβαλλοντικής πολιτικής και οικολογικής συνείδησης. Αυτή η στάση του ομίλου Αλαφούζου, έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στο Μαξίμου.

Γ. Κουρής: Πιέσεις από παλιούς παπανδρεϊκούς

Ένα άλλα «αγκάθι» για το ΠΑΣΟΚ είναι ο Γιώργος Κουρής. Δημοσιεύματα της «Αυριανής» κατά καιρούς, έχουν κάνει έξαλλο ακόμα και τον Γιώργο Παπανδρέου. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ γνωρίζει πολύ καλά πως ο Γιώργος Κουρής «δεν τον πάει» καθόλου. Θεωρεί πως δεν έχει καμιά τύχη να κυβερνήσει, καθώς δεν έχει την ηγετική φυσιογνωμία του πατέρα του.

Βλέποντας ο Γ. Παπανδρέου πως οι δημοσκοπήσεις τον ωφελούν, αλλά δεν ξέρει πώς θα τον αντιμετωπίσει από τη μια μέρα στην άλλη ο απρόβλεπτος Γιώργος Κουρής, έστειλε παλιά στελέχη του Ανδρέα Παπανδρέου να πιέσουν τον εκδότη της «Αυριανής» και μέτοχο του Alter, ώστε να αλλάξει τακτική.

Ο Γ. Κουρής μίλησε μαζί τους, αλλά δεν τους υποσχέθηκε τίποτε, πέρα από το ότι θα μειώσει την αρνητική κριτική.

Πάντως, η «Αυριανή» ανησυχεί και το Μαξίμου, καθώς γνωρίζουν ότι ο Γιώργος Κουρής κρατάει στα χέρια του το «χαρτί» της Ντόρας Μπακογιάννη, το οποίο θα ρίξει, όταν εκείνος κρίνει κατάλληλη περίοδο. Μια τέτοια στροφή του Γ. Κουρή, θα αποτελέσει ταυτόχρονα και προσφορά στο ΠΑΣΟΚ, καθώς ο μεγάλος αντίπαλος σήμερα θεωρείται ο Κώστας Καραμανλής, περισσότερο και από ό,τι όλο το κόμμα.

Ποιους ενόχλησαν Καραμανλής και Γιάννα

Σαν «κεραυνός εν αιθρία» έπεσε σε εκδότες και καναλάρχες η είδηση για την επίσκεψη του Κώστα Καραμανλή στα γραφεία του «Ελεύθερου Τύπου». Κάποιοι ενοχλήθηκαν από την επιλογή του πρωθυπουργού, υπονοώντας ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου τείνει χείρα φιλίας προς την κυβέρνηση, επικαλούμενοι μάλιστα και την φιλοκυβερνητική στροφή της εφημερίδας το τελευταίο διάστημα, για να εξασφαλίσει η ίδια την κρατική εύνοια.

Η επίσκεψη αυτή ενόχλησε περισσότερο το συγκρότημα Μπόμπολα, το οποίο έγραψε στην «Ημερησία» (δεν ήθελε να προβάλλει το θέμα από το «Έθνος»): «Ο Καραμανλής στον «ΕΤ» με άλλοθι την... τέχνη».

Πιο επιθετικός ήταν ο Νίκος Χατζηνικολάου, ο οποίος μιλώντας στον Real FM την Πέμπτη το πρωί είπε: «Εμείς δεν χρειαζόμαστε τις επισκέψεις του Καραμανλή, αλλά την ουσία του, μια δήλωση, μια συνέντευξη. Εξάλλου δεν έχουμε τόσο μεγάλα και πολυτελή γραφεία για τον υποδεχτούμε»…

Πολλοί ωστόσο, ήταν εκείνοι που μόλις έμαθαν ότι σκοπός της επίσκεψης Καραμανλή ήταν η εκδήλωση για την έκδοση του «Ελληνομουσείου» που θα διανεμηθεί από την εφημερίδα, «έβαλαν λίγο νερό στο κρασί τους» λέγοντας:

«Τουλάχιστον δεν ήταν επίσκεψη- ινκόγκνιτο, αλλά έγινε στα φανερά». Στα πηγαδάκια πάντως, λένε ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου μόλις πληροφορήθηκε την όχληση των ανταγωνιστών της, απαντούσε χαμογελώντας: «ας διοργανώνουν και εκείνοι ανάλογες εκδηλώσεις να παρευρίσκεται ο πρωθυπουργός. Εμείς δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε».

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Συμμαχίες και κόντρες για Κυριακού-Κούβελο

Μια πολυμετωπική σύγκρουση έχει ήδη ξεκινήσει και εξελίσσεται για να κορυφωθεί λίγο πριν από τις εκλογές της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, που θα γίνουν το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου.

Η μεγάλη κόντρα ξεκίνησε με το ποδόσφαιρο για τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Super League της 3ετίας 2009 – 2012. Η ΕΡΤ κατέθεσε, με το πλεονέκτημα του ανταποδοτικού τέλους πρόταση 32 εκατ. ευρώ για τα δικαιώματα δύο ποδοσφαιρικών αγώνων κάθε Σαββατοκύριακο. Ο ΣΚΑΪ όμως που θέλει να πάρει κι αυτός μεταδόσεις, ετοιμάζεται να προσφύγει στην Ε.Ε. εναντίον της ΕΡΤ, για τις συμβάσεις με Ολυμπιακό, Ξάνθη. Εδώ και αρκετές μέρες βέβαια ο ΣΚΑΪ καταγγέλλει την κυβέρνηση για την ΕΡΤ, με αποτέλεσμα, το ποδόσφαιρο να αποτελεί την αφορμή και για μια γενική αντιπολιτευτική τακτική από τον όμιλο Αλαφούζου.

Στον ανταγωνισμό όμως μπήκε δυναμικά και ο ΑΝΤ1 από την αρχή της χρονιάς, καθώς πήρε τους αγώνες του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και «άρπαξε» από την ΕΡΤ τους μεγάλους του μπάσκετ της Α1, Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Άρη.

Η πιο μεγάλη μάχη του πολέμου όμως δίνεται για τις εκλογές στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, της οποίας ο σημερινός πρόεδρος Μίνωας Κυριακού είναι υποψήφιος, με αντίπαλό του τον σύζυγο της Ντόρας Μπακογιάννη, Ισίδωρο Κούβελο. Με αφορμή αυτή την εκλογική αναμέτρηση, έχουν γίνει οι πιο ιδιότυπες συμμαχίες.

Ο Μίνωας Κυριακού, έδωσε τα χέρια με τον ΔΟΛ, ο οποίος, με αιχμή του δόρατος το «Βήμα», υποστηρίζει ανοιχτά την υποψηφιότητα του ισχυρού άνδρα του ΑΝΤ1 στην ΕΟΕ. Στην ίδια συμμαχία μετέχει και ο Βαρδής Βαρδινογιάννης με το Star, που προωθεί αναφανδόν την υποψηφιότητά του. Σύμμαχος του κ. Κυριακού είναι και ο Δημήτρης Κοντομηνάς με τον Alpha και τις εφημερίδες επιρροής του, και ο Μάκης Κουρής με το «Παρόν».

Κυριακού και Κοντομηνάς εξάλλου έχουν ανοίξει πόλεμο με το Alter και τους Γιώργο Κουρή, Κώστα Γιαννίκο, για την υποστήριξη της υποψηφιότητας Κούβελου, αλλά και την αποσιώπηση όσων κατήγγειλε, μέσω ΑΝΤ1, ο Μ. Κυριακού για τον Ι. Κούβελο, ως «σκάνδαλο» στο χώρο διεξαγωγής των Μεσογειακών Αγώνων.

Το Alter έχει συμμαχήσει με τον ΣΚΑΪ στο θέμα των εκλογών της ΕΟΕ, καθώς τάσσονται αναφανδόν υπέρ της υποψηφιότητας του Ισίδωρου Κούβελου, λόγω υποστήριξης στην Ντόρα Μπακογιάννη.

Από την άλλη πλευρά, ο Φώτης Μπόμπολας με το «Έθνος», το «Θέμα», το “Goal» και τον “Sentra FM», κρατούν ουδέτερη στάση, όπως κάνει και το Mega, λόγω των καλών σχέσεων με την Ντόρα, ενώ η Γιάννα Αγγελοπούλου, θα υποστηρίξει, όποιον υποψήφιο «δείξει» το Μαξίμου.

Η είσοδος των 40άρηδων κροίσων

Ο χώρος των media δέχτηκε την «χρυσοφόρα» επίθεση επιχειρηματικών, βασικά εφοπλιστών, που προχώρησαν σε εξαγορές σημαντικών ποσοστών σε εκδοτικούς κολοσσούς αλλά και μικρότερης εμβέλειας έντυπα, με στόχο να επενδύσουν σε ένα χώρο που έχει μεγάλη ισχύ και να βοηθήσουν τα μεγάλα αφεντικά των media να ξεπεράσουν με τους λιγότερους, πιθανόν, κλυδωνισμούς, τις συμπληγάδες της οικονομικής κρίσης.

Οι στρατηγικές κινήσεις Ρέστη

Με τη δημιουργία του MTV TV, του ελληνικού μουσικού καναλιού, ο Βίκτορας Ρέστης μπήκε δυναμικά στο χώρο των media, αφού βέβαια είχε περάσει πριν από μια αποτυχημένη συνεργασία με τον Πέτρο Κωστόπουλο στην ΙΜΑΚΟ. Η πιο εντυπωσιακή ωστόσο κίνηση του Βίκτορα Ρέστη ήταν η είσοδός του στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, όπου ο εφοπλιστής εξαγόρασε το 19,2% και οδεύει ολοταχώς προς το 20%, όπως λένε οι πληροφορίες, με αποτέλεσμα να καθίσταται στρατηγικός επενδυτής σε έναν πανίσχυρο όμιλο. Παράλληλα, έχει τον αθλητικό ραδιοφωνικό σταθμό Arrena, ενώ εξαγόρασε το Teletime στην Πάτρα.

Η «επίθεση» Λαυρεντιάδη

Η καταιγιστική εξαγορά ΜΜΕ από τον μετρ των «χρυσών deals» Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, έφερε τα πάνω κάτω στον εκδοτικό χώρο και αναστάτωσε τα συγκροτήματα. Η συμμετοχή του επιχειρηματία στον «Πήγασο», την εκδοτική – εταιρεία κολοσσό του Γ. Μπόμπολα, έχει φθάσει το 12,22%. Λίγο πριν, ο Λ. Λαυρεντιάδης είχε αγοράσει, μαζί με τον συνεργάτη του Πέτρο Κυριακίδη την Espresso και στη συνέχεια εξαγόρασε το περιοδικό Free και την αγγλόφωνη εφημερίδα “Athnes News», από τον ΔΟΛ. Παράλληλα το δίδυμο Λαυρεντιάδη – Κυριακίδη έχει την εφημερίδα «Σφήνα», και το 26,66% της free press εφημερίδας του Γιώργου Κύρτσου «City Press».

Κάποιες φήμες θέλουν τον κ. Λαυρεντιάδη να ενδιαφέρεται για την εξαγορά μικρού τηλεοπτικού σταθμού.

Ο Βαγγ. Μαρινάκης

Στο γκρουπ των εφοπλιστών – mediaρχών προστίθεται και ο μεγαλοεφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος ταυτοποίησε το 25% των μετοχών που είχε στα ραδιοφωνική εταιρεία του ΣΚΑΪ από την offshore Santaphon Limit και το ποσοστό αυτό, ανήκει πια σε όλο τον όμιλο ιδιοκτησίας Αλαφούζου.


Πηγή: Εφημερίδα Press Time
http://www.press-time.com/index/mediaisxiroi-gr.html

Θα ανέβει δηλαδή;

Παρών στη ζήτηση δεξαμενόπλοιων προς αποθήκευση αργού πετρελαίου δήλωσε ο εφοπλιστής Nobu Su, ο οποίος σχεδιάζει να προσφέρει το στόλο του, ο οποίος αποτελείται από 20 υπερτάνκερ σε ανθρώπους που θέλουν να αγοράσουν τώρα πετρέλαιο που οι τιμές είναι πολύ χαμηλές.

Συγκεκριμένα, ο Su επενδύει κι αυτός στην προοπτική ότι η τιμή του αργού θα ανέβει το προσεχές διάστημα, αφού θα ενοικιάσει τάνκερ χωρητικότητας 2 εκατ. βαρελιών, σε τιμή χαμηλότερη της αγοράς, με την προοπτική να έχει κι αυτός μερίδιο στα μελλοντικά κέρδη.

Σημειώνεται ότι πετρελαϊκές εταιρείες όπως η BP και τράπεζες όπως, Citigroup (διαμέσου της Phibro) έχουν αποθηκεύσει περίπου 80 εκατ. βαρέλια αργού στη θάλασσα με σκοπό να επωφεληθούν σε μια μελλοντική ανοδο της τιμής του αργού.

Πηγή: Reporter.gr

ΆΛΤ...λέει ο Πούτιν στην αντι-αντι-πυραυλική Ασπίδα του!

The Iskander missiles were to be deployed in a Russian enclave between Poland and Lithuania [AFP] Russia has halted a plan to respond to a proposed US missile-defence shield by stationing its own missiles near Europe's borders, the Russian military says. The tactical-response missiles were to be deployed in a Russian exclave wedged between Nato and EU members Poland and Lithuania, in the Western outpost of Kaliningrad. "Russia does not need to place Iskander missiles in Kaliningrad if a US missile defence shield is not going to put fear into Eastern Europe," a military official told Interfax news agency on Wednesday. "The realisation of these plans has been suspended in connection with the fact that the new American administration is not speeding up its plans" for missile defence facilities in Poland and the Czech Republic. Kurt Volker, the US ambassador to Nato, said: "If true, this would of course be a very positive step." Barack Obama, the US president, spoke to Dmitry Medvedev, the Russian president, by telephone on Monday, in their first contact since the US inauguration. The two men agreed to stop the "drift" in their countries' relations, the White House said on Tuesday. Softer stance The administration of George Bush, the former US president, angered the Kremlin with its push to deploy interceptor missiles in Poland and a radar in the Czech Republic. It said the system was needed to protect from potential missile strikes by what it called "rogue states" - specifically Iran and North Korea. Bush, left, angered the Kremlin with its push to deploy missiles in Poland [AFP] Russia has argued that the proposed system would threaten its own national security and was further evidence - along with the eastward expansion of the Nato alliance - of Western military influence encroaching near its borders. Medvedev later qualified his remarks on deploying Iskander missiles to Kaliningrad, saying that would only go ahead if Washington made the first move by starting work on its missile shield installations. The row over the shield has helped drive diplomatic ties between Moscow and Washington to their lowest level since the end of the Cold War. But Russian officials have said they are encouraged by early signals from the Obama administration and hopeful of a fresh start in their relations. It is possible the Kremlin will be seeking a reciprocal concession from the White House when Medvedev meets Obama on the sidelines of a Group of 20 summit in London on April 2.

Source: Agencies

Ορθόδοξες Εκλογές για το κόκκινο έθνος

Συνέρχεται την Κυριακή η σύνοδος της ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκειμένου να επιλέξει τους υποψήφιους για τη διαδοχή του Αλέξιου Β' στον πατριαρχικό θρόνο. Η τελική επιλογή θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη

Το επισκοπικό συμβούλιο συγκροτείται από το σύνολο των πατέρων της ορθοδοξίας στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, αλλά και σε άλλα κράτη με ορθόδοξους πληθυσμούς και εκκλησίες.

Το ίδιο όργανο θα συμμετάσχει την Τρίτη στο Συμβούλιο της Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας, που θα περιλαμβάνει επίσης αντιπροσώπους από το κατώτερο στρώμα του κλήρου και απλούς λαϊκούς.

Η διαδικασία της εκλογής θα πραγματοποιηθεί στον Καθεδρικό Ναό του Χριστού Σωτήρος στη Μόσχα.

Σύμφωνα με τους παρατηρητές και τα Μέσα Ενημέρωσης, δύο είναι οι επικρατέστεροι ανάμεσα στους 145 ιεράρχες της ρωσικής εκκλησίας:

* Ο πατριάρχης Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ, Κύριλλος, που από τον Δεκέμβριο έχει επιλεγεί ως τοποτηρητής. Ο 62χρονος ιεράρχης θεωρείται ο πλέον ανοικτός στις αλλαγές και επί Αλεξίου διηύθυνε τις εξωτερικές σχέσεις τις εκκλησίας.

* Απέναντί του θα βρεθεί ο μητροπολίτης Καλούγκα και Μπαρόφσκ, Κλήμεντας, ένας συντηρητικός ιεράρχης που ελέγχει τα διοικητικά της Εκκλησίας και έχει μεγάλα ερείσματα στον κλήρο.

Οι υποστηρικτές των δύο υποψηφίων τις τελευταίες ημέρες έχουν ανταλλάξει κατηγορίες, είτε όσον αφορά υποψίες για διαφθορά, είτε για συμπάθεια εκ μέρους του Κυρίλλου προς τους Καθολικούς ή ακόμη τις προσπάθειες του Κλήμεντα να επιβάλλει τους εκλεκτούς του στο Συμβούλιο.

Σε περίπτωση που η αντιπαράθεση ανάμεσα στους δύο οξυνθεί, η Εκκλησία ενδέχεται να επιλέξει ένα τρίτο πρόσωπο, τονίζουν οι αναλυτές.

Ως μία τέτοια προσωπικότητα προβάλλει ο 73χρονος μητροπολίτης Μινσκ και Σλούτσκ Φιλάρετος.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Η προηγούμενη εξουσία...

Ο Ρώσος Πατριάρχης που είδε το τέλος του κομμουνισμού

Reuters

Ο Αλέξιος Β' απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών στην οικία του στα περίχωρα της Μόσχας

Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Αλέξιος Β' καθοδήγησε την αναγέννηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας έπειτα από δεκαετίες σοβιετικού αθεϊσμού και αντιστάθηκε μέχρι τέλους στις ιεραποστολικές δραστηριότητες της Καθολικής Εκκλησίας στη Ρωσία και την Ουκρανία.

Γεννηθείς στο Ταλίν της Εσθονίας, ανήλθε στην κεφαλή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας το 1990, ένα χρόνο πριν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, και κάλυψε το θρησκευτικό κενό της Ρωσίας, της υπερδύναμης, πληθυσμιακά τουλάχιστον, του ορθόδοξου χριστιανικού κόσμου.

Οι σχέσεις του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, παρά τις δηλώσεις περί αδελφικών σχέσεων μεταξύ των δύο Πατριαρχείων, σημαδεύτηκαν έντονα από έντονες συγκρούσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά στη δικαιοδοσία της Μόσχας αρχικά στη γενέτειρά του, Εσθονία, και πιο πρόσφατα στην Ουκρανία.

Σε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά του, ο Πατριάρχης υπέγραψε το Μάιο του 2007 την ένωση με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς, τερματίζοντας σχίσμα 80 ετών που ξεκίνησε όταν οι Λευκορώσοι εγκατέλειψαν τη Ρωσία λίγο μετά και κατά τη διάρκεια της επανάστασης των μπολσεβίκων.

Ωστόσο, επικρίθηκε έντονα για υποστήριξη μέτρων που είχαν στόχο να περιορίσουν την ελευθερία άλλων ομολογιών στη Ρωσία, περιλαμβανομένης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, εξαιτίας της Ουνίας, της δράσης του Βατικανού στα εδάφη που βρίσκονταν στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Μόσχας.

Αντιστάθηκε σε επίσκεψη του πολωνικής καταγωγής πρώην προκαθήμενου της Καθολικής Εκκλησίας, Πάπα Ιωάννη Παύλου Β', στη Ρωσία. Και μολονότι ο Αλέξιος Β' εξέφραζε ταυτόσημες απόψεις για την ευθανασία, την άμβλωση και τις ενώσεις ατόμων του ιδίου φύλου με τον νυν προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Πάπα Βενέδικτο ΙΣτ', δεν έγινε πραγματικότητα μία ιστορική μεταξύ τους συνάντηση.

Απευθυνόμενος πέρυσι στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο Αλέξιος Β' καταδίκασε την ομοφυλοφιλία ως αμαρτία, ασθένεια και «διαστρέβλωση της προσωπικότητας του ανθρώπου όπως η κλεπτομανία». Δήλωσε, επίσης, ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός απειλείται από ένα διαζύγιο μεταξύ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ηθικών αξιών του χριστιανισμού.

Ο συντηρητικός Αλέξιος μετακίνησε την Ορθόδοξη Εκκλησία πιο κοντά στην κεντρική πολιτική εξουσία, παρόλο που είχε κατ' επανάληψη εκφράσει την υποστήριξή του στο συνταγματικό διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας. Ήταν τακτικός επισκέπτης του Κρεμλίνου, και ο Βλαντιμίρ Πούτιν ως πρόεδρος παρίστατο συχνά σε εκκλησιαστικές λειτουργίες προεξάρχοντος του Αλέξιου.

Την ίδια τακτική ακολούθησε και ο διάδοχος του Πούτιν στην προεδρία, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Πολλοί από τους ορθόδοξους θρησκευτικούς ηγέτες που γλίτωσαν τη σύλληψη και το βασανισμό στις διαρκείς επιχειρήσεις καταστολής της σοβιετικής περιόδου προέκυψε αργότερα ότι εργάζονταν ως πράκτορες για την KGB. Ερευνητές που είχαν πρόσβαση στα αρχεία της KGB έχουν δηλώσει ότι και ο Αλέξιος ήταν πράκτορας, γεγονός το οποίο ουδέποτε επιβεβαίωσε το Πατριαρχείο.

Ο Αλέξιος είχε ενεργό ανάμειξη στην πολιτική στην κρίση του Σεπτεμβρίου του 1993 όταν επιχείρησε να διαπραγματευθεί συμφωνία μεταξύ του τότε προέδρου Μπόρις Γέλτσιν και των αντιπάλων του. Η αποστολή κατέρρευσε όταν ο Γέλτσιν συνέθλιψε την αντιπολίτευση.

Αργότερα, ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσίων ύψωσε τη φωνή του κατά του πολέμου στην Τσετσενία, όταν ο Μπόρις Γέλτσιν έστειλε στρατεύματα το 1994 για να αποκρούσει τις κινήσεις ανεξαρτησίας. Στη δεύτερη επέμβαση, της οποίας ηγήθηκε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Αλέξιος έμεινε σιωπηλός.

Ο Αλέξιος κινήθηκε με ευκολία στους καπιταλιστικούς κύκλους και δεν πήρε αποστάσεις από τις αξίες της νέας Ρωσίας. Στα τέλη του 2001 εμφανίστηκε σε τηλεοπτική διαφήμιση της LUKOIL, ευχαριστώντας την πετρελαϊκή εταιρεία για την οικονομική της βοήθεια.

* Ο Αλέξιος Β', κατά κόσμον Αλέξιος Μιχάλοβιτς Ρίντιγκερ, γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου του 1929 στο Ταλίν της Εσθονίας και είχε πατέρα ιερέα. Υπήρξε μητροπολίτης της Μητρόπολης του Ταλίν, της περιφέρειας του Λένινγκραντ και Νόβγκοροτ και από τον Ιούνιο του 1990 ήταν Πατριάρχης Μόσχας.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ