Ανατολική Ευρώπη: Ώρα Μηδέν

Η Ουκρανία, χώρα που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ολοκληρωτικά απαλλαγμένη από τον απολυταρχισμό και αποτελούσε μία από τις πιο γοργά αναπτυσσόμενες οικονομίες, σήμερα βρίσκεται στη δίνη της οικονομικής κρίσης και θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την ίδια, αλλά σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά και πρώην σοβιετικά κράτη.

Οι ξαφνικές και ιδιαίτερα βίαιες ταραχές που έχουν ξεσπάσει στην Ανατολική Ευρώπη τους τελευταίους μήνες έχουν αγγίξει και την Ουκρανία. Στην έκτακτη ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής, ο Ούγγρος πρωθυπουργός ζήτησε να ενισχυθούν μέσω ειδικού σχεδίου οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, εκφράζοντας φόβους για ένα νέο «σιδηρούν παραπέτασμα».

Οι παγκόσμιοι ηγέτες ανησυχούν ολοένα και περισσότερο για την κοινωνική και οικονομική κρίση στην Ουκρανία, χώρα με 46 εκατομμύρια πληθυσμό και ιδιαίτερα στρατηγική θέση. Ηγέτες και αναλυτές θεωρούν ότι είναι πολύ διαφορετικό να καταρρεύσει η Λετονία ή η Ισλανδία από ότι η Ουκρανία, η οποία στηρίζει σχεδόν αποκλειστικά τη χρηματοπιστωτική «ικανότητα» της Ανατολικής Ευρώπης.

«Η Ουκρανία είναι ο άξονας σταθερότητας της Ευρώπης», δηλώνει ο Ολεξάι Χαράν, καθηγητής συγκριτικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. «Αποτελεί έναν πολύ βασικό παίκτη μεταξύ της Ευρωπαΐκής Ένωσης και της Ρωσίας. Αν θέλουμε να δούμε ένα από τα πιο απαισιόδοξα σενάρια, φανταστείτε μια κρίση στην Ουκρανία να έδινε την ευκαιρία στη Ρωσία να προσπαθήσει να την καταλάβει. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ένα πολύ δυσάρεστο σκηνικό στην ΕΕ».

Ένα παράδειγμα του πόσο μπορεί να επηρεάσει μία κρίση στην Ουκρανία την Ευρώπη φαίνεται και από την πρόσφατη διαμάχη για το φυσικό αέριο μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας. Η Ρωσία, υποστηρίζοντας ότι η ουκρανική κυβέρνηση «έκλεβε» ποσοστό φυσικού αερίου που περνούσε από τους αγωγούς της, σταμάτησε την παροχή σε ολόκληρη την Ευρώπη και πολλές χώρες που δεν διέθεταν αποθέματα έμειναν χωρίς θέρμανση, στα μέσα του χειμώνα.

Στο μεταξύ, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, το κοινοβούλιο της Ουκρανίας αποφάσισε να περικόψει κατά το ήμισυ τους μισθούς του προέδρου, Βίκτορ Γιούσενκο, της πρωθυπουργού, Ιουλία Τιμοσένκο, καθώς και τις αποζημιώσεις των υπουργών και των βουλευτών.

Πηγή: TVXS.gr

Καθώς στερεύει το ξένο κεφάλαιο αρχίζει να οδηγεί σε κατάρρευση πολλές οικονομίες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Νομίσματα, μετοχές και ομόλογα παραπαίουν και πολλοί οικονομολόγοι εκφράζουν φόβους πως κάποιες από τις χώρες αυτές ενδέχεται να αναστείλουν την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους. Οι κρίσεις στις αναδυόμενες αγορές έχουν την επαχθή συνήθεια να επεκτείνονται, καθώς οι επενδυτές εγκαταλείπουν τη μία χώρα μετά την άλλη. Ορισμένες αγορές της Μέσης Ανατολής, κυρίως το Ντουμπάι, αντιμετωπίζουν ήδη προβλήματα.

Ποιες, όμως, από τις μεγαλύτερες αναδυόμενες οικονομίες είναι πιο ευάλωτες; Στο παρελθόν για να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό οι οικονομολόγοι παρατηρούσαν περισσότερο τη φερεγγυότητα των κυβερνήσεων και επομένως το επίπεδο του χρέους τους. Σήμερα, όμως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος στον αναδυόμενο κόσμο απορρέει όχι από τον δανεισμό του κράτους αλλά από τα χρέη τραπεζών και επιχειρήσεων. Καθώς στερεύει το ξένο κεφάλαιο, δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους που ωριμάζει ή να αντλήσουν καινούργια δάνεια. Πρέπει να καλυφθούν μεγάλα ελλείμματα, αλλά σπανίζουν πλέον οι εισροές των τραπεζών και των χαρτοφυλακίων, καθώς και οι άμεσες ξένες επενδύσεις.

Πολλές από τις μικρότερες οικονομίες της ανατολικής Ευρώπης εμφάνισαν διψήφια ελλείμματα το 2008, αν και φέτος αναμένεται να μειωθούν εξ αιτίας της βαθύτατης ύφεσης. Το Πακιστάν, η Νότιος Αφρική και η Πολωνία αναμένεται να εμφανίσουν φέτος ελλείμματα της τάξης του 8% του ΑΕΠ τους, δηλαδή του μεγέθους που είχε το έλλειμμα της Ταϊλάνδης πριν από την κρίση του 1997. Παράλληλα, μια χώρα πρέπει να καλύψει ή να μετακυλήσει τα υφιστάμενα χρέη της.

Οταν δεν υπάρχει εξωτερική χρηματοδότηση, πρέπει να καταφύγει στα συναλλαγματικά της διαθέσιμα. Γι' αυτό και μια χρήσιμη μέτρηση του κινδύνου χρηματοδότησης είναι το βραχυπρόθεσμο χρέος ως ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων μιας χώρας. Οποιοδήποτε επίπεδο άνω του 100%, που υποδηλώνει ότι το χρέος υπερβαίνει το συνάλλαγμα, πρέπει να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Στις αρχές του 1997 το βραχυπρόθεσμο χρέος της Ταϊλάνδης ήταν 130% των συναλλαγματικών της διαθεσίμων. Υπολογίζεται ότι τόσο στη Λεττονία όσο και στην Εσθονία το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 250% αλλά σε όλες τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες είναι κάτω του 100%. Σύμφωνα, όμως, με εκτιμήσεις της HSBC, το βραχυπρόθεσμο χρέος της Νότιας Κορέας θα υπερβεί τα συρρικνούμενα διαθέσιμά της πριν από το τέλος του έτους.

Φθίνουσα είναι, άλλωστε, η πορεία των διαθεσίμων σε Ινδονησία, Νότια Αφρική και Ουγγαρία. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Ρωσίας έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από το 1/3, καθώς η κεντρική τράπεζα προσπάθησε να ενισχύσει το ρούβλι. Παραμένουν, ωστόσο, ακόμη σε ασφαλή επίπεδα.

Ενας τρίτος δείκτης, ο λόγος των δανείων της τράπεζας ως προς τις καταθέσεις της, αποτελεί μονάδα μέτρησης του πόσο ευάλωτο είναι ένα τραπεζικό σύστημα. Οταν ο λόγος αυτός υπερβαίνει το 1,0 (όπως σε Ρωσία, Βραζιλία, Νότια Κορέα και Ουγγαρία), καταδεικνύει ότι οι τράπεζες εξαρτώνται από τον δανεισμό, συχνά τον εξωτερικό, για να χρηματοδοτήσει τον εσωτερικό και επομένως θα έχει πρόβλημα εξ αιτίας της πιστωτικής κρίσης.

Ανάμεσα στις αναδυόμενες οικονομίες τον μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν οι μικρότερες χώρες της ανατολικής Ευρώπης, όπως οι Λεττονία, Ουκρανία και Ρουμανία. Μεταξύ των 17 μεγαλυτέρων οικονομιών, η Νότιος Αφρική και η Ουγγαρία διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Η Κίνα τον μικρότερο. Η Ουγγαρία ήδη έχει αναγκαστεί να καταφύγει στη βοήθεια του ΔΝΤ. Ισως καταλήξει εκεί και η Νότιος Αφρική, καθώς, παρά τις υψηλές τιμές του χρυσού, η μείωση των εξαγωγών μετάλλων οδηγεί σε διόγκωση του ελλείμματος, ενδεχομένως σε επίπεδα άνω του 10% του ΑΕΠ. Το ραντ, που προσφάτως υποτιμήθηκε ραγδαία, παραμένει ένα από τα πλέον ευάλωτα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών.

Πολύ ασφαλέστερες μοιάζουν, αντιθέτως, οι αναδυόμενες αγορές της Ασίας. Για να εκτιμήσει κανείς σε απόλυτους όρους τον κίνδυνο μιας κρίσης, πρέπει να υπολογίσει τις εξωτερικές ανάγκες χρηματοδότησης μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Ο Τζόναθαν Αντερσον της UBS υπολόγισε το χάσμα ανάμεσα σε αυτές τις ανάγκες και το απόθεμα συναλλαγματικών διαθεσίμων 45 χωρών. Το ευχάριστο είναι πως μόνον 16 από αυτές εμφανίζουν «χάσμα» χρηματοδότησης. Σε όλες τις υπόλοιπες, τα συναλλαγματικά διαθέσιμα αρκούν για να καλύψουν πληρωμές ενός έτους ακόμη και χωρίς καινούργιες εισροές κεφαλαίων. Αυτές οι 16 χώρες βρίσκονται στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη εκτός από δύο μεγάλες οικονομίες, το Πακιστάν, που ήδη έχει καταφύγει στο ΔΝΤ, και τη Νότια Αφρική.

Πηγή: The Economist

ΆΛΤ...λέει ο Πούτιν στην αντι-αντι-πυραυλική Ασπίδα του!

The Iskander missiles were to be deployed in a Russian enclave between Poland and Lithuania [AFP] Russia has halted a plan to respond to a proposed US missile-defence shield by stationing its own missiles near Europe's borders, the Russian military says. The tactical-response missiles were to be deployed in a Russian exclave wedged between Nato and EU members Poland and Lithuania, in the Western outpost of Kaliningrad. "Russia does not need to place Iskander missiles in Kaliningrad if a US missile defence shield is not going to put fear into Eastern Europe," a military official told Interfax news agency on Wednesday. "The realisation of these plans has been suspended in connection with the fact that the new American administration is not speeding up its plans" for missile defence facilities in Poland and the Czech Republic. Kurt Volker, the US ambassador to Nato, said: "If true, this would of course be a very positive step." Barack Obama, the US president, spoke to Dmitry Medvedev, the Russian president, by telephone on Monday, in their first contact since the US inauguration. The two men agreed to stop the "drift" in their countries' relations, the White House said on Tuesday. Softer stance The administration of George Bush, the former US president, angered the Kremlin with its push to deploy interceptor missiles in Poland and a radar in the Czech Republic. It said the system was needed to protect from potential missile strikes by what it called "rogue states" - specifically Iran and North Korea. Bush, left, angered the Kremlin with its push to deploy missiles in Poland [AFP] Russia has argued that the proposed system would threaten its own national security and was further evidence - along with the eastward expansion of the Nato alliance - of Western military influence encroaching near its borders. Medvedev later qualified his remarks on deploying Iskander missiles to Kaliningrad, saying that would only go ahead if Washington made the first move by starting work on its missile shield installations. The row over the shield has helped drive diplomatic ties between Moscow and Washington to their lowest level since the end of the Cold War. But Russian officials have said they are encouraged by early signals from the Obama administration and hopeful of a fresh start in their relations. It is possible the Kremlin will be seeking a reciprocal concession from the White House when Medvedev meets Obama on the sidelines of a Group of 20 summit in London on April 2.

Source: Agencies

Στην αντάρα ο λύκος χαίρεται!

MOSCOW, January 16 - Moscow is hoping that U.S. President-elect Barack Obama will review Russia's proposal for a collective Russian-American-European missile defense network, the Russian foreign minister said on Friday.

"We have noticed that President-elect Obama is willing to take a break on the issue of missile defense...and to evaluate its effectiveness and cost efficiency," Sergei Lavrov told a news conference in Moscow.

Moscow has strongly opposed the possible deployment by the U.S. of 10 interceptor missiles in Poland and a radar in the Czech Republic as a threat to its security and nuclear deterrence. Washington says the defenses are needed to deter possible strikes from "rogue states."

"We hope that while studying the [missile defense] project, he [Obama] will pay attention to the breakthrough proposals made by Russia in 2007 on the collective Russian-American-European network for monitoring the global risks of missile proliferation and joint measures to tackle these risks," the minister said.

Last November, Russian President Dmitry Medvedev said that Moscow would deploy Iskander missile systems in its Baltic exclave of Kaliningrad, sandwiched between NATO members Lithuania and Poland, in response to any deployment by Washington of elements of a missile defense shield in Europe.

Lavrov also said that Moscow is closely following statements made by possible future members of the Obama administration prior to his inauguration on January 20, reiterating that Russia is open for a dialogue on equal terms.

Russia-U.S. relations have been frayed by Washington's plans to deploy elements of a missile shield in Central Europe, Russia's five-day war with Georgia over South Ossetia last August, and NATO's eastward expansion.

"We are listening to and studying all statements made by people from Obama's circle, as well as the U.S. president-elect himself, and we are open for a dialogue on equal terms," the Russian minister said.

At a confirmation hearing before the Senate Foreign Relations Committee on Tuesday, Obama's choice for secretary of state, Hillary Clinton, said she planned to work very closely with Russia on key economic, security, nonproliferation, and arms control issues.

Lavrov also said he hoped that once Obama assumes office the Iran Six group of world powers will resume contact with Tehran on the resolution of its controversial nuclear program.

"Our position is that Iran, which has answered many questions from the IAEA [International Atomic Energy Agency], should continue its active cooperation with this agency to resolve remaining problems that are still in the Iranian [nuclear] dossier," Lavrov said.

Russia has repeatedly called on the Iran Six group, which also involves the United States, China, France, Britain and Germany, to support the work of the UN nuclear watchdog, while the United States wants to strengthen sanctions against Iran.

Tehran is under three sets of relatively mild UN Security Council sanctions over its refusal to suspend its nuclear program, which many Western powers led by the United States say is a covert nuclear weapons program, a claim that Iran has dismissed.

Source: RIA Novosti

Εγκλωβισμός του ΟΗΕ σε ψυχροπολεμική παρτίδα!

Η Ρωσία κατήγγειλε ως «σκανδαλώδη» τα σχέδια για για τη μείωση των καθηκόντων της αποστολής του ΟΗΕ στο Κόσοβο ζητώντας την απομάκρυνση του Γερμανού επικεφαλής Γιόαχιμ Ρούκερ

«Ζητούμε να ληφθούν διοικητικά μέτρα εναντίον του Γιόαχιμ Ρούκερ, περιλαμβανομένης της απομάκρυνσής του από τα καθήκοντά του», αναφέρει το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών

Στις 15 Ιουνίου, ημέρα που προβλέπεται να τεθεί σε ισχύ το σύνταγμα του Κοσόβου, ο ΟΗΕ πρέπει κατ' αρχήν να μεταβιβάσει ένα μεγάλο τμήμα των εξουσιών του στην κυβέρνηση και το κοινοβούλιο του Κοσόβου -εκτός από τον τομέα της ασφάλειας, που θα εξακολουθήσει να την εγγυάται το ΝΑΤΟ, και τις αρμοδιότητες της δικαιοσύνης και της αστυνόμευσης, που έχουν ανατεθεί στην ευρωπαϊκή αποστολή «EULEX».

Όμως λόγω της αντίθεσης της Σερβίας και της Ρωσίας στην ανεξαρτησία του Κοσόβου και -κατά συνέπεια- και στην EULEX, η αποστολή του ΟΗΕ θα πρέπει να συνεχιστεί.

Πηγή: kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΗΠΑ: Ζητούνται σύμμαχοι για πόλεμο με το Ιράν (ΑΝΑΝΕΩΣΗ)

Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
Αίνιγμα τα σχέδια Μπους και Τσέινι για το Ιράν

Μερικούς μήνες πριν από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές επανέρχονται τα σενάρια μιας αμερικανικής επίθεσης κατά του Ιράν.

Αναλυτές διερωτώνται εάν όλη αυτή η ρητορική συνιστά ψυχολογικό πόλεμο ή εάν όντως ο Τζορτζ Μπους και ο αντιπρόεδρός του, Ντικ Τσέινι, σχεδιάζουν μια επίθεση κατά του Ιράν με την αρωγή του Ισραήλ. Το θέμα φαίνεται ότι προβληματίζει και τους ευρωπαίους ηγέτες, που χθες επισκέφθηκε στην Λιουμπλιάνα για τελευταία φορά ο αμερικανός πρόεδρος.

Πόσο πιθανό είναι ο αμερικανός πρόεδρος να αρχίσει στους τελευταίους μήνες της θητείας του μια νέα πολεμική περιπέτεια στην πολύπαθη περιοχή; Οι εκτιμήσεις είναι αντιφατικές.

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:

Δεν απέχουν πολύ οι απόψεις της Κοντολίζα Ράις και του Εχούντ Ολμέρτ για το Ιράν

Πάντως η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις επέλεξε το βήμα της Αμερικανοϊσραηλινής Επιτροπής Δράσης AIPAC για να δώσει το στίγμα της κυβέρνησης Μπους. «Ένα καθεστώς, που αρνείται το Ολοκαύτωμα, που σκοτώνει πολίτες στην γειτονική του χώρα, που απειλεί με εξαφάνιση από τον χάρτη μια χώρα μέλος των Ηνωμένων Εθνών, σε ένα τέτοιο καθεστώς δεν είναι δυνατόν να επιτρέψει η διεθνής κοινότητα να αποκτήσει πυρηνικά όπλα», τόνισε η επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.

Ο Ομπάμα υπόσχεται «να κάνει τα πάντα»

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Εγγυήσεις στο Ισραήλ έδωσε ο Μπάρακ Ομπάμα

Αλλά ούτε ο Μπάρακ Ομπάμα πάει πίσω. Και εκείνος επέλεξε το βήμα του ισραηλινού λόμπι προκειμένου να διακηρύξει την αποφασιστικότητα του να αποτρέψει τον πυρηνικό εξοπλισμό της Τεχεράνης. Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ο προεδρικός υποψήφιος των Δημοκρατικών υπογράμμισε ότι «θα κάνει στην κυριολεξία τα πάντα για να μην αποκτήσει πυρηνικά όπλα το Ιράν».

Δεσμεύσεις που ικανοποίησαν τον ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμέρτ, ο οποίος ήταν επίσης παρών στην εκδήλωση του AIPAC. Ο διαφιλονικούμενος πρωθυπουργός ζήτησε μάλιστα πιο σκληρά μέτρα τιμωρίας του ισλαμικού καθεστώτος. «Το γεγονός ότι το Ιράν περιφρονεί τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών καταστεί σαφές ότι είναι αναγκαία η λήψη περαιτέρω μέτρων που θα διακρίνονται από αποφασιστικότητα», είπε στην ομιλία του ο κ. Ολμέρτ.

«Ο Μπους ανέμενε ισραηλινό αίτημα για σύμπραξη»

Τον περασμένο Μάιο ήταν ένα ρεπορτάζ της ραδιοφωνίας των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων που συζητήθηκε έντονα. Ο σταθμός υποστήριξε ότι στο πλαίσιο της επίσκεψής τους στο Ισραήλ, με αφορμή την επέτειο των 60 ετών του κράτους, οι κύριοι Μπους και Τσέινι ανέμεναν ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα τους ζητούσε να συμπράξουν σε μια επίθεση κατά του Ιράν. Από τότε το ενδεχόμενο ενός νέου πολέμου στην περιοχή απασχολεί τα αμερικανικά ΜΜΕ. Η Ντιάν Ρεμ, μια από τις σημαντικότερες τηλεοπτικές δημοσιογράφους έθεσε ευθέως το ερώτημα σε μια από τις εκπομπές της, μην αποκλείοντας το ενδεχόμενο ενός νέου ψυχολογικού πολέμου.

Η Τεχεράνη ενίσχυσε την αντιαεροπορική της άμυνα

Απαντήσεις δεν υπάρχουν σ` αυτά τα ερωτήματα. Υπάρχουν όμως αξιοσημείωτες κινήσεις: Η Τεχεράνη τελειοποίησε με την βοήθεια των Ρώσων τα αντιαεροπορικά της συστήματα και ενίσχυσε σημαντικά την άμυνά της. Από την άλλη πλευρά η ισραηλινή πολεμική αεροπορία δεν είναι σε θέση να νικήσει με τις δικές της μόνο δυνάμεις την αντιαεροπορική άμυνα των Ιρανών. Χρειάζεται περισσότερα αεροπλάνα ανεφοδιασμού εν πτήσει. Αυτό σημαίνει ότι οι Ισραηλινοί χρειάζονται την βοήθεια των Αμερικανών. Εάν συμβεί αυτό η Ουάσιγκτον διακινδυνεύει μια νέα σύγκρουση με τη Ρωσία και την Κίνα, ενώ ολέθριες θα είναι οι συνέπειες στο Ιράκ και στην Εγγύς Ανατολή.

Σταμάτης Ασημένιος

Πηγή: Deutsche Welle

-------------------------------------------------------------------------------------------------



Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους δήλωσε την Τετάρτη από τη Γερμανία ότι σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά». Είπε ωστόσο ότι επιθυμεί να λύσει το θέμα μέσω της διπλωματικής οδού (εδώ γελάμε...).

Μετά τις προειδοποιήσεις που απηύθυνε την Τρίτη στην Τεχεράνη και μετά την έκκληση για «σκληρή διπλωματία», ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε μετά από συνάντηση με τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.

«Η πρώτη επιλογή είναι να λύσουμε το θέμα μέσω της διπλωματικής οδού και αυτό ακριβώς κάνουμε. Το μήνυμά μας προς την κυβέρνηση του Ιράν είναι ξεκάθαρο» είπε σε κοινή Συνέντευξη Τύπου με τη Μέρκελ.

Από την πλευρά της, η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε ότι θέμα της συνάντησης ήταν «οι προσφορές που κάνουμε στο Ιράν, αλλά φυσικά και το γεγονός ότι εάν το Ιράν δεν απαντήσει, τότε θα πρέπει να ακολουθήσουν περισσότερες κυρώσεις».

Λίγο νωρίτερα, ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ δήλωνε ότι παρά τις απειλές και τις προειδοποιήσεις, η Δύση δεν κατάφερε να «νικήσει» το Ιράν στο θέμα του πυρηνικού της προγράμματος.

Την Παρασκευή αναχωρεί για το Ιράν ο Χαβιέρ Σολάνα, όπου θα έχει συνομιλίες το Σαββατοκύριακο. Η ελπίδα είναι «ότι θα προκύψει ένα θετικό αποτέλεσμα από την επίσκεψη αυτή» και «θα βρεθεί μία διπλωματική λύση στο ζήτημα», όπως είπε ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για την ΚΕΠΠΑ.

Στρατηγική συμφωνία με Ιράκ

Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι αναμένει να οριστεί μια στρατηγική συμφωνία ασφαλείας ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράκ, αλλά πρόσθεσε ότι δεν υπάρχουν σχέδια για μόνιμες αμερικανικές βάσεις στη χώρα.

Χαρακτήρισε «εσφαλμένες» τις πληροφορίες που κάνουν λόγο για δημιουργία μόνιμων αμερικανικών βάσεων στο Ιράκ. «Είμαστε στο Ιράκ με πρόσκληση της ανώτατης αρχής του Ιράκ».

«Ένα από τα μαθήματα του Ιράκ είναι ότι για την οικονομική ανάπτυξη χρειάζεται να καθιερωθεί ένας βαθμός ασφάλειας, κάτι που γίνεται τώρα. Αυτό δεν θα περιλαμβάνει μόνιμες βάσεις, ούτε δεσμεύει τον οποιονδήποτε μελλοντικό πρόεδρο για τον αριθμό των στρατευμάτων (στη χώρα)» δήλωσε.

Η απόφαση του ΟΗΕ που καθορίζει το πλαίσιο της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο Ιράκ εκπνέει στα τέλη του 2008. Το Ιράκ και οι Ηνωμένες Πολιτείες διαπραγματεύονται τώρα μία νέα συμφωνία η οποία θεωρείται πολύ αμφιλεγόμενη στη Βαγδάτη.

Εξάλλου, ο Τζ.Μπους δήλωσε ότι «ουδόλως μετανιώνει» για την ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Η ανατροπή του «έκανε τον κόσμο πιο ασφαλή», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, προσθέτοντας: «Στη δική μου δουλειά, δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω».

Επόμενος σταθμός, Ρώμη

Η Γερμανία ήταν ο δεύτερος, μετά τη Σλοβενία, σταθμός της ευρωπαϊκής περιοδείας του απερχόμενου Αμερικανού προέδρου. Ήδη ο Μπους βρίσκεται στην Ιταλία, όπου θα έχει συνομιλίες με τον πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι και με τον πάπα Βενέδικτο 16ο στο Βατικανό.

Η αποχαιρετιστήρια ευρωπαϊκή περιοδεία του Τζορτζ Μπους θα ολοκληρωθεί με επισκέψεις στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Μπέλφαστ.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Που βαδίζουμε;

Μαρκ Φάμπερ ο αιρετικός «γκουρού» των αγορών

«Αν οι τιμές του πετρελαίου υπερβούν το όριο των 100 δολαρίων ανά βαρέλι, θα μπουν τα θεμέλια για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο», έγραφε το 2004 ο Μαρκ Φάμπερ. Σήμερα, με την τιμή του αμερικανικού αργού να βρίσκεται πάνω από τα 130 δολ./βαρέλι και πολλούς πλέον να μιλούν ανοιχτά για πιθανό άλμα στα 150 δολ., τα 200 δολ. ή ακόμα και τα 500 δολ./βαρέλι, γίνεται ακόμα πιο συγκεκριμένος. Απολαμβάνοντας ένα ποτήρι -εξαιρετικό όπως το χαρακτήρισε- ελληνικό Chardonnay στο μπαρ της Μεγάλης Βρετανίας, ο Ελβετός οικονομολόγος εξαπολύει μια εφ όλης της ύλης επίθεση στην ενεργειακή και οικονομική πολιτική των ΗΠΑ.

Συνέντευξη στον Γιώργο Ι. Μαύρο
gmavros@pegasus.gr

«Βλέπουμε παντού μια αναζωπύρωση των γεωπολιτικών εντάσεων, διότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη να διασφαλίσουν όλο και περισσότερο πετρέλαιο», λέει και εξηγείται: «Κατά την ενεργειακή κρίση του 70, η Αμερική βάσιζε μόλις το 23% των πετρελαϊκών της αναγκών σε εισαγωγές. Τη δεκαετία του 90 το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 50%. Σήμερα έχει φτάσει στο 73%. Αυτός είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ πήγαν στο Ιράκ». Για τον ίδιο λόγο, λέει, ενδέχεται να πάνε και στο Ιράν. «Εκτιμώ ότι υπάρχει 50% πιθανότητα ο Μπους να βομβαρδίσει το Ιράν πριν τελειώσει η θητεία του», επισημαίνει.

Η Κίνα, πάλι, ήταν αυτάρκης σε καύσιμα μέχρι το 1994. Σήμερα, σημειώνει, εξαρτάται επίσης υπερβολικά από τις εισαγωγές πετρελαίου: «Η διασφάλιση πρώτων υλών αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για τους Κινέζους. Γι αυτό τους βλέπεις σήμερα στο Σουδάν, στην Αγκόλα, παντού», λέει, επισημαίνοντας ότι ο ανταγωνισμός αυτός μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη κλιμάκωση της έντασης.

Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος
«Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος ενδέχεται να έχει ήδη αρχίσει», προειδοποιεί. «Αυτός δεν θα είναι ένας πόλεμος που θα διεξαχθεί με μεραρχίες τεθωρακισμένων. Θα έχει τη μορφή τρομοκρατικών χτυπημάτων ή αποστολής στρατευμάτων για την ανατροπή της αμερικανικής κατοχής σε χώρες της Κεντρικής Ασίας».

Το ράλι των εμπορευμάτων έχει επιφέρει μια σοβαρή μεταβολή στις παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος, τονίζει. Οι χώρες που παράγουν πρώτες ύλες και οι ηγέτες τους, όπως οι κ. Πούτιν και Τσάβες, έχουν ισχυροποιηθεί. «Υπάρχει έξαρση του εθνικισμού γύρω από τους φυσικούς πόρους. Ποιος ξέρει πότε κάποιος θα χάσει τον έλεγχο;», διερωτάται.

Σίγουρα, πάντως, οι πολιτικοί των ΗΠΑ έχουν χάσει τον έλεγχο προ πολλού, σύμφωνα με τον κ. Φάμπερ. «Άνθρωποι σαν τη Χίλαρι Κλίντον και τον Τζον ΜακΚέιν έχουν βλάβη στον εγκέφαλο»! Οι ΗΠΑ έχουν έναν από τους χαμηλότερους στον κόσμο φόρους στα καύσιμα και υψηλότατη κατά κεφαλήν κατανάλωση πετρελαίου. Όμως, τονίζει, ΜακΚέιν και Κλίντον υπόσχονται την κατάργηση του φόρου αυτού, ρίχνοντας κι άλλο λάδι στη φωτιά της ενεργειακής κρίσης! Μήπως, όμως, ο Μπαράκ Ομπάμα θα μπορούσε να χαράξει διαφορετική πορεία; Όχι, λέει κατηγορηματικά. «Έχει υποσχεθεί πάρα πολλά και θα πρέπει να συνεχίσει να εκτυπώνει μαζικά νέο χρήμα, υπονομεύοντας τα πραγματικά εισοδήματα των Αμερικανών, προκειμένου να τα υλοποιήσει».

Οι τιμές του πετρελαίου είχαν σταθεροποιηθεί γύρω στα 75 δολ./βαρέλι από το 2006 και μετά, όμως πήραν την ανιούσα μετά τις 18 Σεπτεμβρίου 2007, όταν η αμερικανική κεντρική τράπεζα (Fed) άρχισε να μειώνει τα επιτόκια του δολαρίου, λέει. Κι αυτό διότι η πολιτική των ΗΠΑ επιτάσσει την τόνωση της κατανάλωσης με κάθε κόστος. Μόνο που εν προκειμένω το κόστος απλώνεται σε όλον τον πλανήτη. Η Fed, λέει ο κ. Φάμπερ, εμφανίζει ονομαστικό πληθωρισμό λίγο πάνω από το 2%. «Πώς γίνεται αυτό όταν μέσα στα τελευταία 7 χρόνια οι τιμές στα περισσότερα είδη έχουν υπερδιπλασιαστεί;», διερωτάται, δίνοντας ο ίδιος την απάντηση: «Η μεθοδολογία υπολογισμού του πληθωρισμού έχει αλλάξει πολλές φορές. Σύμφωνα με τη σωστή μεθοδολογία, ο πληθωρισμός ίσως αγγίζει το 8%-9%»! Δηλαδή, εδώ και πάρα πολλά χρόνια τα πραγματικά επιτόκια των ΗΠΑ είναι πολύ αρνητικά.

Αυτή είναι η αναγκαία συνθήκη για την δημιουργία μιας φούσκας, επισημαίνει ο κ. Φάμπερ. Μόνο που εν προκειμένω δεν δημιουργήθηκε μια, αλλά πολλές, στις μετοχές, τα ομόλογα, τα ακίνητα. Η Fed, λέει, κάνει τα πάντα για να τις διατηρήσει, όμως το πολύ να μπορέσει να διασώσει μια σε βάρος όλων των άλλων.

Το συμπέρασμα; «Η Fed αποτελείται από μια ομάδα ανίκανων ανθρώπων», λέει χωρίς περιστροφές και συνεχίζει: «Είναι μια ελίτ που προστατεύει την ελίτ της Wall Street κι όχι το μέσο αμερικανικό νοικοκυριό». Πώς; Εκτυπώνοντας χρήματα. «Η εκτύπωση δεν είναι φυσική αλλά ηλεκτρονική», εξηγεί ο κ. Φάμπερ. «Με αυτό τον τρόπο διοχετεύουν άφθονη ρευστότητα στην αγορά. Όμως, δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της πιστωτικής φούσκας που έσπασε. Απλώς αναβάλουν τις συνέπειές της, υπονομεύοντας το δολάριο και εμφανίζοντας τεχνητά υψηλούς δείκτες».

Απατηλή ανάπτυξη
Τα τελευταία 8 χρόνια, το ΑΕΠ των ΗΠΑ έχει αυξηθεί κατά 4,2 τρισ. δολ. σε όρους δολαρίου. Αν όμως υπολογιστεί σε ευρώ ή αμερικανικό χρυσό, τότε έχει συρρικνωθεί. Και η Ζιμπάμπουε (σ.σ. η χειρότερη οικονομία στον πλανήτη σήμερα) αναπτύσσεται με βάση το τοπικό νόμισμα, λέει χαρακτηριστικά ο κ. Φάμπερ.

Μόνο που αυτή η πολιτική έχει επιπτώσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η χειρότερη είναι η ακρίβεια. Η παράλογη επιμονή των ΗΠΑ στην τόνωση της κατανάλωσης με κάθε κόστος και τα επί σειρά ετών αρνητικά πραγματικά επιτόκια εξήγαγαν τις αμερικανικές φούσκες σε όλον τον πλανήτη οδηγώντας σε ένα απίστευτο ράλι των τιμών διεθνώς. Το κακό, όμως, δεν σταματά εκεί. Πολλές κεντρικές τράπεζες, όπως η ΕΚΤ, αυξάνουν τα επιτόκιά τους ή τουλάχιστον δεν τα μειώνουν για να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό. Όμως, η πολιτική της Fed τις πιέζει να τα μειώσουν, τονίζει. «Κάποιος τελικά θα κερδίσει αυτή τη μάχη: είτε η Fed θα αναγκαστεί να αυξήσει τα επιτόκια είτε οι υπόλοιποι να τα μειώσουν. Διότι αν συνεχιστεί η απόκλιση στα επιτόκια, το δολάριο θα υποχωρήσει σε δυσβάσταχτο για τους μεγάλους εξαγωγείς του κόσμου επίπεδο. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε μαθηματικά σε εμπορικούς -κι όχι μόνο- πολέμους.

Τι είπε για...

Τον Μπεν Μπερνάνκε
Αλχημείες

«Αν διοικούσαν τον κόσμο οι ακαδημαϊκοί θα είχαμε καταστραφεί», λέει ο κ. Φάμπερ σχολιάζοντας το υπόβαθρο του σημερινού διοικητή της Fed, Μπεν Μπερνάνκε. Η δυσμενής κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας, συμπληρώνει, αντανακλά τις «ανοησίες που έχει γράψει και υποστηρίξει ο κ. Μπερνάνκε, περί εστίασης στον δομικό πληθωρισμό, χωρίς να συνυπολογίζονται οι ανατιμήσεις σε καύσιμα και τρόφιμα»..

Τον Άλαν Γκρίνσπαν
Επιλεκτική κρίση

Αλλά και ο προκάτοχός του, ο Άλαν Γκρίνσπαν, δεν γλιτώνει από τα πυρά του κ. Φάμπερ: «Στα χρόνια που ήταν επικεφαλής της Fed, ο κ. Γκρίνσπαν ισχυριζόταν ότι δεν μπορεί να εντοπίσει εγκαίρως τις φούσκες. Κατόπιν γράφει στους Financial Times ότι υπάρχει φούσκα στην ισπανική αγορά ακινήτων. Επομένως, στην Ισπανία μπορεί να εντοπίζει προβλήματα, όμως στις ΗΠΑ κάθεται πάνω στη μεγαλύτερη φούσκα και δεν μπορεί να τη διακρίνει...»

Πηγή: Hμερησία

Κοινοποιούνται και τυπικά πια τα χαρακώματα!

Nasrallah's speech to Hezbollah supporters comes after Lebanese leaders elected a new president

Hassan Nasrallah, 'the secretary-general of Hezbollah, has said that his organisation "is siding with the resistance in Iraq" in a speech to hundreds of thousands of supporters in Beirut, the Lebanese capital.

"The Iraqis, Shia and Sunni, who took part in the political process wanted to give it a chance," he said in his address on Monday.

"But now that the real American goal in Iraq has been exposed the Iraqi government is put to a test."

It is the first time Nasrallah has issued a challenge to the Iraqi government to take a stand against the US military presence in Iraq.

"The Americans allowed the elections and the formation of parliament and a government so that they get an Iraqi legitimisation of the occupation," he said, referring to a reported Iraqi-American agreement that would allow the US to have a permanent presence in Iraq.

The speech by Nasrallah, aired over a video link to supporters, was part of celebrations to mark eight years since Israeli forces withdrew from southern Lebanon.

His address came a day after Michel Sleiman, a former chief of the Lebanese army, was elected as Lebanon's new president.

Sleiman, an ex-army chief, was elected in a parliamentary session after Sheikh Hamad bin Khalifa Al-Thani, the emir of Qatar, helped broker a deal to end a dispute between rival political factions in Lebanon.

Nasrallah welcomed Sleiman's election as president, calling it a new chapter for Lebanon.

"The election of Michel Sleiman brings hope to the Lebanese of a new era and a new beginning," he said.

"His inaugural speech expressed the spirit of consensus that he promised to act upon in the upcoming period ... And this is what Lebanon needs."

Resistance call

Zeina Khodr, Al Jazeera's correspondent in southern Beirut, said Nasrallah praised the resistance against Israel in the early part of his speech.

"He was giving credit to the resistance that actually led to the Israeli withdrawal from Southern Lebanon, even giving examples from Palestine and Iraq," he said.

But Khodr also said that he had sought to downplay suggestions that recent clashes in Beirut between pro- and anti-government forces were a sign of a growing sectarian divide in Lebanon.

"He said that in every country, there is disagreement - those who support resistance and those who do not," she said.

"He is trying to show that the battle and the power struggle in Beirut was not a Sunni-Shia clash - it was simply a power struggle between those who support the resistance and the other, who do not believe in the resistance's weapons," she said.

Appeal for reconciliation

Nasrallah's speech came after Lebanon's 127-member cabinet voted overwhelmingly in favour of Sleiman becoming president on Sunday.

In his inaugural speech on Sunday, Sleiman appealed to Lebanese political factions to work together to avoid internal strife.

Nasrallah said on Monday that Hezbollah did not want to take over the country or undermine political institutions.

Sleiman was elected Lebanon's president after a deal was brokered in Qatar [AFP]

"I am speaking as Hezbollah - we dont power or authority, we don't to rule Lebanon, we do not want to impose our thought on the Lebanese," he said.

"They call us the party of wilayat al-faqih," he said, refering to accusations that Hezbollah wants to impose an Iranian-style regime in Lebanon.

"The Lebanon wilayat al-faqih means the Lebanon of diveristy and pluralism ... we shoud preserve it as such."

Lamis Andoni, Al Jazeera's Middle East analyst, said Nasrallah's speech, in regard to Lebanese politics, was conciliatory in tone.

She said: "Nasrallah is aiming to recast himself as a nationalist leader and distance himself from the sectarian overtones that have marred the recent fighting."

"His commitment to a pluralistic Lebanon reflects his keen awareness that recent confrontations have fuelled secterian fears and widened the divide."

"However, Nasrallah did not compromise on rejecting any attempt, even if it carried out by the Lebanese army, to disarm Hezbollah."

'Crucial selection'

Sleiman's election is part of a deal brokered on Wednesday in Doha, Qatar's capital, to end a political crisis that last month degenerated into violence.

Sixty-five people were killed when armed supporters of the Hezbollah-led opposition took control of much of Beirut after the government moved to outlaw the group's private communications network.

The clashes were the worst internal violence in Lebanon since the country's 1975-1990 civil war.

The Doha accord allows the opposition to have veto power on key policy decisions in a new cabinet of national unity.

But while it brought the country back from the brink of civil war, it failed to address many key issues, including Hezbollah's weapons stockpile.

Lebanon's presidency had been vacant since November, when Emile Lahoud stepped down at the end of his term with no elected successor because of political disputes.

Nineteen previous parliamentary sessions to formally elect a new president failed due to boycotts by the opposition.

Source: Al Jazeera

Profile: Michel Sleiman

General Michel Sleiman is seen as a compromise president for Lebanon [AFP]

Michel Sleiman, the former head of the Lebanon's army since 1998, is the country's new president after rival politicians reached a power-sharing deal in Qatar.

He is widely seen as a unifying figure in Lebanon, where nearly every politician is considered to be either pro- or anti-Syrian.

The 59-year-old Maronite Christian, once seen as a supporter of Syria, was a key facilitator of ending Damascus' 29-year military presence in Lebanon in 2005.

Sleiman has earned respect from both Hezbollah, the Shia Muslim political party and armed resistance movement, and supporters of Fouad Siniora, Lebanon's prime minister.

He also gained support after refusing to deploy the military to crack down on massive anti-Syrian street demonstrations in March 2005, days after the assassination of Rafiq al-Hariri, the former prime minister.

'Call of duty'

Sleiman, who holds a Bachelor of Arts degree in political and administrative sciences from Lebanese University, has said his 56,000-strong army should ignore politics "and listen to the call of duty".

Lebanon's army defeated fighters at Nahr al-Bared refugee camp after a long siege [AFP]

"The state exists because the army is the guardian of the structure of this state," he has said.

His profile as a strong Lebanese leader was boosted after the Lebanese army cleared the Nahr al-Bared Palestinian refugee camp of al-Qaeda-inspired Fatah al-Islam fighters after a 15-week siege earlier this year.

Under his command, the army also calmed sectarian violence and deployed in strongholds of Hezbollah.

The Lebanese public view the army as the country's most effective state organ.

'Strong leader'

The army is currently working alongside a multi-national UN force in southern Lebanon, acting as a buffer between Hezbollah and Israel, who fought each other in 2006.

Since al-Hariri's assassination in February 2005, Lebanon has seen increased sectarian tensions.

Sunni Muslims in Lebanon largely support Siniora's majority bloc in parliament while most Shia Muslims support the Hezbollah-led opposition.

Sleiman has distanced himself from Hezbollah, which once co-operated closely with the military, but critics accuse him of not doing enough to stop weapons smuggling to Hezbollah from Syria.

And during the 34-day war between Hezbollah and Israel in 2006, the Lebanese military stood back.

Source: Al Jazeera

Ασυμφωνίες και Συμφωνίες μεταξύ των Μεγάλων...

Συμφωνία - πλαίσιο για τις διμερείς σχέσεις υπέγραψαν Μπους και Πούτιν, χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίσουν το ζήτημα της αντιπυραυλικής ασπίδας των ΗΠΑ στην Ευρώπη

Οι πρόεδροι της Ρωσίας και των ΗΠΑ Βλαντίμιρ Πούτιν και Τζορτζ Μπους απέτυχαν να συγκεράσουν όλες τις διιστάμενες απόψεις τους που αφορούν την προτεινόμενη αμερικανική αντιπυραυλική «ασπίδα» στο ευρωπαϊκό έδαφος, πέτυχαν όμως να μονογράψουν σήμερα τη συμφωνία-πλαίσιο για τις στρατηγικού χαρακτήρα σχέσεις στο μέλλον. Συμφωνία που σημειωτέον «θυμίζει» όλα εκείνα «τα θετικά», που βελτίωσαν τις αμερικανορωσικές σχέσεις τα τελευταία λίγα έτη.

«Δεν μεταβλήθηκαν οι θεμελιώδεις προσεγγίσεις μας για το αμερικανικό σχέδιο» - η Μόσχα κρίνει ότι απειλείται από αυτό η πυρηνική της ασφάλεια - τονίστηκε από τον πρόεδρο Πούτιν, ευθύς εξ' αρχής, στη συνέντευξη Τύπου μετά τις εκ του σύνεγγυς συνομιλίες με τον πρόεδρο Μπους.

«Δεν θα το αποκρύψω, ένα από τα πλέον ακανθώδη για μάς ζητήματα ήταν και είναι η αντιπυραυλική άμυνα στο ευρωπαϊκό έδαφος» εξήγησε.

Αλλωστε, τούτο απορρέει και από το κοινό ανακοινωθέν ύστερα από μιάμιση ώρας συνομιλίες νωρίτερα σήμερα:

«Η ρωσική πλευρά διαφωνεί με την αμερικανική πρόταση για Τσεχία και Πολωνία, επανέλαβε την 'εναλλακτική' της πρόταση».

«Ακουσε τις ανησυχίες μας, όμως, η αμερικανική πλευρά» πρόσθεσε πάντως με νόημα ο πρόεδρος Πούτιν. «Με εντιμότητα, προθυμία και ανοικτό μυαλό ακούει τους εταίρους του», ο πρόεδρος Μπους, αναγνώρισε επίσης ο Ρώσος πρόεδρος.

«Μάς απομένει δουλειά, ώστε να πειστούν οι σύμμαχοι, ότι ο στόχος του συστήματος αυτού δεν είναι η Ρωσία» αντέτεινε ο Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος στη νατοϊκή σύνοδο στο Βουκουρέστι συγκέντρωσε υποστήριξη από ικανό αριθμό συμμάχων της Ουάσινγκτον για το συγκεκριμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Η Ουάσινγκτον διακηρύσσει πως αυτή η «ασπίδα» θα αποτρέψει την απειλή, που αντιπροσωπεύουν για τους ευρωπαίους συμμάχους της, οι βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν.

Καλό κλίμα επαφών

Και οι δύο ηγέτες, ανέδειξαν τη θερμή διαπροσωπική σχέσή τους κατά την επταετή «κοινή» προεδρική διαδρομή, σημειώνουν οι διπλωματικοί αναλυτές. Παραδείγματος χάρη λαμβάνοντας αποστάσεις, κάπως, από το εθιμικό πρωτόκολλο, ο πρόεδρος Μπους δεν απέκρυψε «τη λίγη...νοσταλγία», που θα τού προκαλέσει σίγουρα αυτή η «αποχαιρετιστήρια» επίσημη συνάντησή του με τον πρόεδρο Πούτιν.

«Αποδεικνύεται, εδώ, ότι...η ζωή συνεχίζεται» ακούστηκε, σχεδόν να μονολογεί, ο Αμερικανός πρόεδρος.

Κατ'ουσίαν, ο πρόεδρος Μπους κατέστησε επίσης σαφές ότι είχε την επιθυμία από αυτήν την καλή διαπροσωπική σχέση --"τον ψυχισμό του προέδρου Πούτιν τον αντιλήφθηκα από την πρώτη μας κιόλας συνάντηση», είπε-- «κάτι να μείνει για τους 'διαδόχους' μας» στην προεδρία των κρατών μας.

Μεντβέντεφ: Επιθυμώ καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ

Ο πρόεδρος Μπους είχε στο θέρετρο του Σότσι την πρώτη επικοινωνία «σε βάθος» με τον «διάδοχο» του Βλαντίμιρ Πούτιν στη ρωσική προεδρία, τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ ο οποίος αναλαμβάνει τον ερχόμενο μήνα. Από τους αναλυτές αναδεικνύεται η κοινή βούληση να γίνει σωστή διαχείριση των διμερών σχέσεων κατά την κρίσιμη «μεταβατική» περίοδο.

Αυτήν την πρώτη ουσιαστική επικοινωνία στο Σότσι, ο αμερικανός πρόεδρος την χαρακτήρισε «θετική».

Πρόσθεσε ο πρόεδρος Μπους, αποδεικνύοντας άλλη μία φορά την αθυροστομία του, σύμφωνα με παριστάμενους : (για τον συνομιλητή μου) αποκόμισα την αίσθηση ενός «εξυπνου ανθρώπου, που τον διακρίνει η ευθύτητα» και, μπορείτε να το πείτε αυτό, είπε συνοψίζοντας, απευθυνόμενος στους Αμερικανούς δημοσιογράφους, «εντυπωσιάστηκα κιόλας».

Ο ίδιος ο Μεντβέντεφ, υποσχέθηκε σήμερα «να συνεχίσει» μετά από αυτό το καλό «ξεκίνημα», που «διέγραψε» η καλή προσωπική σχέση των προέδρων Μπους και Πούτιν.

Με αστεϊσμούς, όπως ότι «χαίρομαι που η δημοσιογραφική συνοδεία μου δεν μπόρεσε να δει την απόπειρά μου να χορέψω (προφανώς ρωσικό χορό, μετά το δείπνο του Σαββατόβραδου), ο Αμερικανός πρόεδρος χαμογελώντας επιχείρησε να «διασκεδάσει» τις όποιες εντυπώσεις από την «σκληράδα» της διαδικασίας στα σημεία εκείνα, όπου τελικώς διαπιστώθηκε μία αξεπέραστη διαφωνία και έτσι καμία από αυτές δεν κατέστη, τελικά, δυνατόν «να ενταφιαστεί».

«Όταν όλα ειπωθούν και γίνουν, τότε θα σφίξουμε (με τον ρώσο πρόεδρο) τα χέρια», είχε δήλωσε από το πρωϊ ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, προαναγγέλλοντας τη μονογραφή συμφωνίας-πλαισίου με την Ρωσία--έναν «οδικό χάρτη» των μελλοντικών διμερών σχέσεων.

Τέλος, από τον πρόεδρο Μπους υπενθυμίστηκε (μετά τις πρόσωπο με πρόσωπο συνομιλίες) ότι «ο τομέας του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη Ρωσική Ομοσπονδία, παραμένει κάτω από το στενό έλεγχο» της Ουάσινγκτον. Σχετικώς, οι διπλωματικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι οι υποψήφιοι πρόεδροι των Δημοκρατικών, για το ίδιο θέμα έχουν ήδη ασκήσει πολύ αυστηρότερη δημόσια κριτική προς τη Μόσχα.

Πηγή: Καθημερινή με πληροφορίες από BBC, AΠΕ - ΜΠΕ

5 Ολόκληρα Χρόνια ... Πόλεμος στο Ιράκ

The Iraq Invasion: Five Years On
By Firas Al-Atraqchi Source: Al Jazeera

Smoke rises from explosions during the first few minutes of a massive air attack on March 20, 2003 in Baghdad [GETTY] Kάποιοι χειροκροτούν και επικροτούν Και κάποιοι προσπαθούν απλά να το αντέξουν... Five years ago, Iraqis watched in horror as the city they called "Baghdad the beautiful" was bombed. Behind the plumes of smoke, George Bush, the US president, promised the world that he was pursuing regime change to unseat the dictator Saddam Hussein who had weapons of mass destruction and was linked to al-Qaeda. The US president also promised Iraqis a new era of peace, prosperity, liberty and freedom. Five years later, with no weapons of mass destruction found and claims of al-Qaeda links unsubstantiated, Iraqis are still waiting for stability to return to their country. Successive investigations into pre-war intelligence claims have revealed that Iraq had neither the capacity nor the capability to produce weapons of mass destruction. David Kay, a US weapons expert and chief of the team searching for the illicit weapons, found no such activities. In 2005, he concluded that Iraq was not in possession of such weaponery at the time of the invasion. And as evidence revealed that Iraq never had ties with al-Qaeda - its ideological enemy - the notion that Saddam Hussein posed an imminent threat to the West also crumbled. Sanctions Some media treat March 19, 2003 as the beginning of the war, but the conflict for ordinary Iraqis never ended in March 1991 following Iraq's defeat and exit from Kuwait. They would endure 12 years of punitive sanctions which the UN estimates killed nearly 1.7 million Iraqis. Though the sanctions were removed following the fall of Baghdad, the reprieve Iraqis had been hoping for would be a long time in coming. With the Iraqi army disbanded and the police poorly-trained and equipped, Iraqis would witness the severity of the wanton violence that sectarianism would create. And for the first time in Iraq's history, Islamic fanaticism would rear its ugly head thanks to the constant stream of terrorists pouring across Iraq's poorly defended borders from countries known to be US allies. They would bring to Iraq a brand of religiosity entirely foreign to the once secular society. Broken Iraq In the early days of the planning for the Iraq war there was one significant factor that the US government overlooked - planning for the post-war period. Cheney said the price tag would be only $50 billion in 2003, but it is 10 times that [AFP] TV screens were festooned with military experts, analysts from various institutions and think-tanks, and so-called Iraqi exiles who spoke of how quickly Iraq would fall. But none of them spoke of how to rebuild Iraq. In fact, the budgeting - a $50 billion price tag according to Dick Cheney, the US vice-president - did not factor in how to rehabilitate a country decimated by 12 years of economic sanctions. Nor how to build grassroots democratic institutions and address the need for national reconciliation. The post-war planning that did exist was restricted solely to embedding Iraqi exiles - many of whom lived in London, Washington and Tehran - to take the seats of power once Saddam Hussein was overthrown or killed. This plan entirely erased the valuable input of a secular Iraqi intelligentsia that should have been given the reins of power. Future hopes? Those who could, fled for their lives - to the order of some 4.5 million Iraqis now begging for jobs on the doorsteps of western and Arab countries. Sunnis avoided elections in the past but will likely vote in strength in 2009 [EPA] As a result, the very institutions which could have rebuilt Iraq were now virtually devoid of the expertise and talent needed for such an endeavour. Sectarian militias quickly filled the gap and seized control of vital ministries. Without the technocrats, which kept Iraq running for decades, the government, the parliament and the ministries have been paralysed to the point of bickering endlessly over the most mundane of issues, such as the colours of the Iraqi flag, while dozens of civilians are killed every day. Nevertheless, Iraqis today still pin their hopes that the worst is over. In some areas of Baghdad, families are picking up the pieces, returning home and reopening their shops and businesses. With fragmented progress reported in some provinces - Al-Anbar's economy is thriving as the guns fall silent in Fallujah and Ramadi - Iraqis are looking forward to the elections planned for 2009. A view of crosses that are erected on a hillside in Lafayette, California March 19, 2008. Each wooden cross represents a U.S. military personnel killed during the war in Iraq, which began five years ago.

Θιβέτ. Το σημαντικότερο "Παρατηρητήριο" της Κίνας στην Κεντρική Ασία

Αποφασισμένη να πατάξει την εξέγερση στο Θιβέτ δηλώνει η Κίνα, την ώρα που το εξόριστο θιβετιανό κοινοβούλιο κάνει λόγο για εκατοντάδες νεκρούς από τη 10η Μαρτίου ώς σήμερα.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε από την έδρα του στην Νταραμσάλα της Ινδίας, το κοινοβούλιο καταγγέλλει το θάνατο «εκατοντάδων Θιβετιανών λόγω της χρήσης βίας». Η εξόριστη θιβετιανή κυβέρνηση κάλεσε τους διεθνείς οργανισμούς, τις ξένες κυβερνήσεις και τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να παρέμβουν κατά της κινεζικής καταστολής, ενώ εξέφρασε φόβους για τον κίνδυνο νέας μεγάλης σφαγής μετά τη χθεσινή εκπνοή του τελεσιγράφου που απηύθυνε το Πεκίνο προς τους διαδηλωτές, καλώντας τους να παραδοθούν προκειμένου ν' αντιμετωπιστούν με επιείκεια. Στον αντίποδα, ο κυβερνήτης του Θιβέτ δήλωσε ότι οι θάνατοι ανέρχονται σε 16 και απέδωσε την ευθύνη στους Θιβετιανούς διαδηλωτές, χαρακτηρίζοντάς τους εγκληματίες που θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη.

Νέες συγκρούσεις

Η Λάσα δεν φαίνεται να έζησε χθες νέες συκρούσεις -οι πληροφορίες άλλωστε σπανίζουν, καθώς η περιοχή είναι κλειστή για τους δημοσιογράφους, γεγονός που έχει προκαλέσει την αντίδραση κινεζικών και διεθνών δημοσιογραφικών οργανώσεων. Εζησε όμως, σύμφωνα με πληροφορίες των βρετανικών «Τάιμς», σκηνές ντροπής με τις δυνάμεις ασφαλείας να περιφέρουν δεκάδες συλληφθέντες Θιβετιανούς με χειροπέδες στους δρόμους της πόλης. Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών κατηγόρησε από την πλευρά του τους Θιβετιανούς ακτιβιστές για επιθέσεις εναντίον των κινεζικών πρεσβειών στο εξωτερικό (χωρίς να αναφερθεί σε συγκεκριμένα περιστατικά) τονίζοντας ότι η κυβέρνηση θα προστατέψει με κάθε τρόπο την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Κι ενώ διαδηλώσεις, με ή χωρίς επεισόδια, διεξάγονταν χθες σε γειτονικές κινεζικές επαρχίες, καθώς και στο Νεπάλ και την Ινδία, η διεθνής κοινότητα εξέφραζε ανησυχία για τις εξελίξεις. Ε.Ε. και Γαλλία καλούσαν όλες τις πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, ενώ η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις ζήτησε από το Πεκίνο να επιδιώξει ουσιαστικό διάλογο με τον πνευματικό ηγέτη του Θιβέτ. Διαφορετική άποψη έχει όμως η Μόσχα, που χαρακτήρισε «απαράδεκτη» την «πολιτικοποίηση της κατάστασης στο Θιβέτ», εκτιμώντας ότι ο διάλογος με τον Δαλάι Λάμα «εντάσσεται στις εσωτερικές υποθέσεις της Κίνας».

ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (Πηγές: Ασ. Πρες-Γαλλικό-ΑΠΕ)

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 18/03/2008

Ο Καναδάς αναγνώρισε το Κόσοβο...

... το οποίο στις 17 Φεβρουαρίου κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του από τη Σερβία, ανακοινώθηκε σήμερα από τον καναδό υπουργό Εξωτερικών, Μαξίμ Μπερνιέ θεωρώντας ότι δεν συνιστά «προηγούμενο».

«Σήμερα αναγνωρίσαμε το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος», δήλωσε ο υπουργός μιλώντας στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο CBC, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι το γεγονός αυτό, δεν σημαίνει ότι θα υπάρχει πλέον προηγούμενο, εμμένοντας στην άποψη ότι πρόκειται για «μοναδική» περίπτωση.

«Δεν μπορούμε να το συγκρίνουμε με το Κεμπέκ», είπε ο κ. Μπερνιέ.

Νωρίτερα, ο Σέρβος πρεσβευτής στην Οτάβα ανακοίνωσε ότι ο Καναδάς θα αναγνωρίσει εντός της ημέρας το Κόσοβο.

Σημειώνεται ότι ο Καναδάς είναι η τελευταία χώρα της G-7 που αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Κοσόβου.

Πηγή: Καθημερινή με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια αξιόλογη προσέγγιση της υψηλής στρατηγικής των Μεγάλων Παιχτών

( του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη)

Η απόφαση των ΗΠΑ να εγκαταστήσουν στοιχεία της αντιπυραυλικής των αμύνης στην Πολωνία και Τσεχία σπρώχνει την ανθρωπότητα σε ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο. Η εγκατάσταση αντιπυραυλικών ηλεκτρονικών συστημάτων και ραντάρ στις πιό πάνω χώρες υλοποιούν τον ‘Πόλεμο των Αστρων‘, που χρονολογείται από την εποχή του αλήστου μνήμης προέδρου Ρήγκαν . Τότε όμως η προσπάθεια αυτή εγκατελήφθη διότι αφ' ενός μεν δεν ήτο ανεπτυγμένη επαρκώς η σχετική τεχνολογία και αφ‘ ετέρου αντέδρασαν έντονα οι λαοί της Ευρώπης εναντίον της εγκαταστάσεως των Ευρωπυραύλων Μέσου Βεληνεκούς στην Ευρώπη.

[Τότε ιδρύθηκε και η Ομάδα των πρώην Στρατηγών του ΝΑΤΟ για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό , η οποία ενεργοποιήθηκε για την αποτροπή της εγκαταστάσεως των Ευρωπυραύλων . Μετά την απόσυρση λόγω γήρατος ή θανάτου των πλείστων εκ των μελών του, σήμερα έχει απομείνει μόνον ο στρατηγός κ. Ριχάρδος Καπέλλος και ο γράφων. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν προσωπικότητες όπως λ. χ ο στρατάρχης Costa Gomes, οι στρατηγοί Γεώργ. Κουμανάκος, Gunnar Cristensen, Jiao Rangel de Lima, οι Ναύαρχοι Antoine Sanguinetti, Leonard Johnson, Robet James, οι Υποστράτηγοι Von- Meyenfelnd, o Austice de-Souza, o πτέραρχος Nino Pasti, oι ταξίαρχοι Alistair Mackie, Michael Hartbottle κ.α. Τιμή και δόξα στους θανόντες βετεράνους του Β! ΠΠ, οι οποίοι αγωνίσθησαν στο τέλος του βίου τους για την εδραίωση της Ειρήνης και για τον Αφοπλισμό]

Οι Βάσεις στοχεύουν την Ρωσσία

Φυσικά και τότε η Σοβιετική Ενωση είχε αντιδράσει σθεναρά στην εγκατάσταση «έξω από το κατώφλι της» τέτοιων οπλικών συστημάτων . Ετσι και σήμερον η Ρωσσία του προέδρου Πούτιν αντιδρά με ιδιαίτερη οξύτητα στην ψυχροπολεμική αυτή ενέργεια των Αμερικανών. Αλήθεια πως θα αντιδρούσαν οι Αμερικανοί αν οι Ρώσοι εγκαθιστούσαν τέτοια συστήματα στην Κούβα ή στο Μεξικό; Βέβαια οι Αμερικανοί αρμόδιοι διαβεβαιώνουν ότι η ασπίδα αυτή δεν στρέφεται κατά της Ρωσσίας, αλλά κατά των προβληματικών κρατών (rogue states) όπως λ.χ η Βόρειος Κορέα και το Ιράν . Η Μόσχα είναι ιδιαίτερα ενοχλημένη από την εγκατάσταση αυτή στους πρώην δορυφόρους της που ανήκαν στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας:

1/ Γιά πολιτικούς λόγους , διότι τούτο μεταφράζεται σαν ένας δεύτερος εγκλωβισμός της Ρωσσίας στα σύνορα της και η απομόνωση αυτής από τον έξω κόσμο.

2/ Για στρατιωτικούς λόγους, διότι συνιστούν απειλή για την πυρηνική ισορροπία που εγκαθιδρύθηκε το 1987 με την υπογραφή της Συνθήκης Απαγόρευσης, Κατασκευής και Ανάπτυξης Πυραύλων Μέσου Βεληνεκούς -γνωστή ως Intermediate Range Nuclear Forces Treaty (INF)

Σαν πρώτο βήμα ο Πρόεδρος Πούτιν επάγωσε την Ρωσσική συμμετοχή στην Συνθήκη για τις Συμβατικές Δυνάμεις στην Ευρώπη(Treaty of Conventional Armed Forces in Europe ή CFE)

Επίσης εγένετο προειδοποίηση από Ρώσσους αξιωματούχους για ενδεχομένην απόσυρση της Μόσχας από την Συνθήκη INF

Η Pax Americana στα αχνάρια του Χίτλερ

Στην προκειμένη περίπτωση η Pax Americana( =Pax Judaica) εφήρμωσε το δόγμα του Ζωτικού Χώρου , όπως είχε κάνει στο παρελθόν και ο Χίτλερ. Η Pax Americana είναι μιά συνεχώς επεκτεινόμενη αυτοκρατορία, τα γεωγραφικά της σύνορα είναι παροδικοί σταθμοί, οι πόλεμοι που διαδέχονται ο ένας τον άλλον αποσκοπούν στην διατήρηση μιάς συνεχούς πιέσεως για την πολιτική, στρατιωτική, οικονομική και πολιτιστική επέκταση της.

Και για να ξαναθυμηθούμε τις αρχές της Γεωστρατηγικής θα αναφέρουμε το αξίωμα του Sir Halford Mackinder(1904) Σύμφωνα με την θεωρία του o Κόσμος χωρίζεται:

1/ Στην ‘Κεντρική Γη' (Heartland ) ή «Μοχλός»

2/ Στην ‘Παγκόσμια Νήσο‘(World Island) και

3/ Στην ‘Περιφέρεια‘(Periphery)

Η ‘Κεντρική Γη' περιλαμβάνει την τότε άγνωστη καδριά της Ασίας (Σηβιρίας, Βαλτική, Ουκρανία, Κεντρική Ευρώπη Μαύρη Θάλασσα)

Η ‘Παγκόσμια Νήσος' αποτελείται από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική.

Η ‘Περιφέρεια' αποτελείται από τις Βρετανικές Νήσους , την Αμερικανική Ηπειρο και την Αυστραλία. Σύμφωνα με την θεωρία Mackinder, η «Κεντρική Γη» βρίσκεται σε μιά συνεχή αντιπαράθεση με τις «Περιφερειακές Δυνάμεις», η οποία μεταφράζεται σε αντιπαράθεση των στεριανών (χερσαίων) με τις θαλάσσιες(ναυτικές) χώρες. Και επειδή σύμφωνα με το δόγμα αυτό : «όποιος κατέχει την Κεντρική Ευρώπη κατέχει την Ευρώπη, όποιος κατέχει την Ευρώπη κατέχει την Ευρασία και όποιος κατέχει την Ευρασία κατέχει τον Κόσμο» Ο ‘πανέξυπνος' κ. Μπους-που μιλάει με το Θεό- δεν αφήνει την ευκαιρία να του φύγει, όπως έκανε στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Και εδώ το αποτέλεσμα ίσως να είναι το αντίθετον του αναμενομένου , αν Ρωσσία και Κίνα προσεγγίσουν έτι περαιτέρω και ενεργοποιήσουν το Σύμφωνο της Σαγκάης . Τότε η Ευρασία θα είναι όλη δική τους . Να σημειωθεί η πρόσφατη επιτυχία της Ρωσίας έναντι των ΗΠΑ στην διέλευση του αγωγού πετρελαίου , από το Τουρκμενιστάν και Καζακστάν μέσω του Ρωσσικού αγωγού, με κατάληξη στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολις, γεγονός που αποστέρησε τις ΗΠΑ την διεύλευση του μέσω φιλικών της κρατών για την μεταφορά της ενέργειας προς τον αγωγό Μπακού -Τσειχάν. Βέβαια η εφαρμογή των γεωπολιτικών θεωριών ήτο τραγική για την ανθρωπότητα, διότι κατέληξε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το βέβαιον όμως είναι ότι οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να κάνουν ούτε βήμα πίσω, παρότι αυτήν την εποχή ηττώνται δεινά σε δύο μέτωπα, Ιράκ και Αφγανιστάν και έχουν ανοιχτή την πληγή της «Τρομοκρατίας» στην Μέση Ανατολή.

Ευρώπη: Βληματοδόχη των Ρωσσικών Πυραύλων;

Το εξοργηστικόν είναι ότι οι δύο πρώην δορυφόρες χώρες της Σοβιετικής Ενώσεως , Πολωνία και Τσεχία, ορμώμενες από αντιρωσσικά αισθήματα παραχώρησαν προκλητικά και με προθυμία την άδεια για την εγκατάσταση των αντιπυραυλικών συστημάτων στις ΗΠΑ, ζητώντας και επιπρόσθετη ασφάλεια . Το βέβαιον είναι ότι η νέα αυτή κίνηση των ΗΠΑ θα πλήξει την Ευρωπαική συνοχή και την ενότητα της Ε. Ε, διότι δεν είναι όλες οι χώρες της Ευρώπης σύμφωνες με την εγκατάσταση αυτών . Και τούτο διότι -όπως και με τους Ευρωπυραύλους της δεκαετίας του 80‘- ενώ δεν διασφαλίζουν την Ευρώπη από Ρωσσική πυρηνική επίθεση, καθιστούν το Ευρωπαικό έδαφος λίαν τρωτό, θα λέγαμε «βληματοδόχη των Ρωσσικών πυρηνικών πυραύλων»

Είναι χαρακτηριστική η αντίθεση του πρώην Γάλλου προέδρου κ. Ζακ Σιράκ και του πρώην Γερμανού Καγκελλάριου κ. Γκέρχαρτ Σρέντερ στην εκγκατάσταση αυτών. Αντίθετα ο νέος Γάλλος πρόεδρος κ. Νικολά Σαρκοζί λόγω ειδικών σχέσεων με τον Αμερικανό πρόεδρο κ.Τζόρτζ Μπους , και η Γερμανίδα καγκελλάριος κ. Αγγελα Μέρκελ για τους δικούς της λόγους , διάκεινται ευμενώς προς την Ευρωατλαντική πυραυλική συνεργασία . Περιττόν να αναφέρουμε ότι οι λαοί της Πολωνίας και Τσεχίας αντέδρασαν αρνητικά στις αποφάσεις των φιλοαμαεμερικανικών και ψυχροπολεμικών κυβερνήσεων τους να επιτρέψουν την εγκατάσταση. Βέβαια δεν λείπουν και οι επώνυμοι καλλιτέχνες , διανοούμενοι και πρώην πολιτικοί -όπως κάτι δικοί μας αργυρόνητοι αριστεροί ή και δεξιοί της παγκοσμιοποιήσεως-που ευνοούν την εγκατάσταση . Η Ρωσσία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να αυξήσει τους εξοπλισμούς της , όχι τόσον ποσοτικά όσον ποιοτικά, ώστε να έχει την δυνατότητα να διατρύσσει την αμερικανική ηλεκτρονική αντιπυραυλική ασπίδα . Ηδη δοκίμασε προσφάτως με επιτυχία τον νεο της αντιβαλλιστικό πύραυλο SR -22 , ο οποίος μπορεί να πλήξει με ακρίβεια 30μ στόχους σε απόσταση αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων διατρυπώντας την αμερικανική αντιπυραυλική ασπίδα 22

Τα Αντιπυραυλικά Συστήματα φέρνουν Ανασφάλεια

Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι : Θα γίνουν πράγματι η Πολωνία , Τσεχία και γενικότερα η Ευρώπη ασφαλέστερες με τα αμερικανικά αντιβαλιστικά συστήματα; Ασφαλώς ΟΧΙ. Διότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να εμπλακούν σε ένα τοπικό πόλεμο προς χάριν των Ευρωπαίων, αν δεν διακυβεύονται δικά τους συμφέροντα, όπως λ.χ το πετρέλαιο. Δυστυχώς τα αποτελέσματα θα είναι οδυνηρά για τους λαούς της Ευρώπης, της Ρωσσίας, αλλά και της Αμερικής. Διότι ενώ δεν θα τους παρέξει καμμιά απολύτως ασφάλεια , αντίθετα θα τους οδηγήσει σε μιά νέα φρενήρη κούρσα πολυδάπανων εξοπλισμών, προς όφελος του Στρατιωτικο-Βιομηχανικού Κατεστημένου . Η κυβέρνηση Μπους διαθέτει δισεκατομμύρια για τους εξοπλισμούς, όχι όμως για το Περιβάλλον . Οσον αφορά την χώρα μας υπάρχουν πληροφορίες ότι η κυβέρνηση πιέζεται -όπως και η Τουρκία και οι άλλες χώρες των Βαλκανίων-να εγκαταστήσει παρόμοια συστήματα . Εκείνο που θα πρυτανεύει για την κυβέρνηση είναι ασφαλώς η αλληλεγγύη απέναντι στις ΗΠΑ , το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε, έστω και αν τα συστήματα αυτά πρόκειται να μας δώσουν ανασφάλεια και να μας οδηγήσουν στο ψυχροπολεμικό κλίμα άλλων εποχών, προς ζημίαν των εθνικών συμφερόντων Ομως για τους λαούς προέχει να σταματήσει όσο είναι ενωρίς την νέα κούρσα των εξοπλισμών ενός Δευτέρου Ψυχρού Πολέμου.