We will try to make it as confusing as possible - part 2

Η Gazprom είναι πιθανόν να διακόψει την αποστολή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία, εάν το Κίεβο δεν διευθετήσει πριν από τις 8 Μαρτίου το χρέος των 400 εκατομμυρίων δολαρίων, αναφέρεται σε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Kommersant.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ο οικονομικός διευθυντής της ρωσικής εταιρείας Αντρέι Κρουγκλόφ έκανε σχετική δήλωση προς αυτήν την κατεύθυνση ενώπιον του συμβουλίου της διοίκησης της Gazprom το οποίο συνεδρίασε χθες κεκλεισμένων των θυρών.

«Εάν δεν καταβληθούν στις 7 Μαρτίου 400 εκατομμύρια δολάρια, τότε θα διακόψουμε για μία ακόμη φορά την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία στις 8 Μαρτίου», ανέφερε αξιωματούχος, αναφερόμενος στη δήλωση του οικονομικού διευθυντή.

Επισήμως, στην ανακοίνωση που εξέδωσε χθες η Gazprom αναφέρεται ότι «η διευθυντική επιτροπή επιφορτίσθηκε με την εφαρμογή των ρυθμίσεων του συμβολαίου για την αποστολή του φυσικού αερίου στην Ουκρανία».

Η Ρωσία διέκοψε την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία την 1η Ιανουαρίου 2009, προκαλώντας εκτεταμένη κρίση που έπληξε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Έπειτα από συμβιβαστική λύση που επιτεύχθηκε στις 19 Ιανουαρίου, άρχισε εκ νέου η ροή φυσικού αερίου.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Εξελίξεις όσον αφορά τα Ρωσο-Ουκρανο-Ευρωπαϊκά Αλίσβερίσια

ΜΕΝΤΒΕΝΤΙΕΦ: Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Ντ. Μεντβιέντιεφ επέρριψε στην Ουκρανία την ευθύνη για τα προβλήματα στη διαμετακόμιση ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα των ανεύθυνων και αντινομικών ενεργειών της ουκρανικής πλευράς μιά σειρά ευρωπαϊκές χώρες-καταναλωτές ρωσικού φυσικού αερίου έχουν βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση, είπε ο Πρόεδρος σε σημερινή συνάντηση με τον επικεφαλής της «Γκαζπρόμ» Αλεξέι Μίλλερ.

«Παίρνοντας υπόψη ό,τι συμβαίνει, και η «Γκαζπρόμ» υφίσταται ζημιές, — είπε ο Μεντβέντιεφ. Συγκεκριμένα, με μορφή χαμένων εισοδημάτων ή χαμένου οφέλους. Σήμερα ήδη πρέπει να προσκληθούν οι ειδικοί των νομικών υπηρεσιών, καθώς και των εταιριών που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της εταιρίας, προκειμένου όχι μόνο να καταγράψουν ό,τι συμβαίνει, εφόσον αυτό το έχουμε ήδη εξασφαλισμένο, αλλά και να υπολογίσουν τις ζημιές. Γιατί τέτοια χρήματα η χώρα μας και μιά από τις κορυφαίες εταιρίες στις τωρινές συνθήκες δεν μπορεί να τα χάσει. Τα δώρα, — υπογράμμισε ο Ντ. Μεντβιέντιεφ, τελείωσαν. Όλα αυτά τα χρήματα, όλα τα είδη χαμένων εισοδημάτων πρέπει να απαιτηθούν από τον εναγόμενο, δηλαδή από τα πρόσωπα, που είναι υπαίτια για τη μη λήψη των σχετικών εσόδων».

Από την άλλη όπως είπε ο Ντ. Μεντβιέντιεφ, η «Γκαζπρόμ» πρέπει να βρίσκεται σε μόνιμη επικοινωνία με τους Ουκρανούς ομόλογους και με τους άλλους μετέχοντες στις διαδικασίες μεταφοράς φυσικού αερίου. Πρέπει να ληφθούν όλα τα δυνατά μέτρα για την ταχύτερη επανέναρξη της διαμετακόμισης φυσικού αερίου υπό όρους αποδεκτούς για τη «Γκαζπρόμ». Ο Πρόεδρος της Ρωσίας επίσης απαίτησε από την ηγεσία του ομίλου να εισπράξει αναγκαστικά από την Ουκρανία ένα δισεκ. 200 δισεκ. δολάρια, τα οποία η εταιρία έχασε βάσει των συμβολαίων εξαγωγής στην Ευρώπη φυσικού αερίου λόγω του ότι ήταν αδύνατη η διαμετακόμιση του. Αυτό είναι το ποσό, όπως δήλωσε ο Αλεξέι Μίλλερ, το οποίο η «Γκαζπρόμ» δεν πήρε από την 1η Ιανουαρίου. Επίσης ανάφερε στον Πρόεδρο της χώρας ότι η «Ναφτογκάζ» έχει παρουσιάσει νέο σχέδιο συμφωνίας για τους όρους διαμετακόμισης ρωσικού φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της. Ως μοναδικό όρο η ουκρανική πλευρά θέτει την απαίτηση να της παραχωρηθούν ως ιδιοκτησία 360 εκατ. κβ. μ. φυσικού αερίου τον Ιανουάριο, 600 εκατ. – το Φεβρουάριο και 600 εκατομμύρια – το Μαρτιο, μάλιστα δωρεάν, για την εξασφάλιση, όπως λένε οι Ουκρανοί ειδικοί, της μεταφοράς του διαμετακομιζόμενου φυσικού αερίου. Δηλαδή, θεωρεί ο Αλεξέι Μίλλερ, στη Ρωσία προτείνεται να δωρίσει στην Ουκρανία 700 εκατ. δολάρια μόνο για την επανέναρξη της τροφοδοσίας καυσίμων. Παρόλο που η «Ναφτογκάζ» έχει όλες οι δυνατότητες, μεταξύ άλλων και τις τεχνικές, για την επανέναρξη της διαμετακόμισης μέσω της Ουκρανίας.

Η «Ναφτογκάζ Ουκρανίας» ως τώρα δεν επέτρεψε στους επόπτες της «Γκαζπρόμ» να εισέρθουν στο κέντρο ελέγχου της και στις υπόγειες αποθήκες, δήλωσε ο επικεφαλής της «Γκαζπρόμ» Αλεξεϊ Μίλλερ στον πρωθυπουργό Β. Πούτιν στην Κεντρική διεύθυνση ελέγχου της εταιρίας στη Μόσχα. Το βράδυ της Τρίτης ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιούσσενκο σε συνέντευξη τύπου στο Κίεβο ισχυριστηκε ότι οι ρώσοι εμπειρογνώμονες, μέλη της Επιτροπής παρακολούθησης της διαμετακόμισης φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη, έχουν πλήρη πρόσβαση στις ουκρανικές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου. Όπως δήλωσε νωρίτερα η ρωσική πλευρά, τους ρώσους ειδικούς δεν τους αφήνουν να περάσουν εκεί. Γι΄αυτό ο Μίλλερ τόνισε ότι η «Γκαζπρόμ» βρίσκεται σε επαφή με τους ουκρανούς ομόλογους, όμως ελπιδοφόρες πληροφορίες προς το παρόν δεν υπάρχουν. Επίσης δήλωσε ότι βάσει της συμφωνίας, το ρωσικό φυσικό αέριο έχει οδηγηθεί στον αγωγό εξαγωγής, από όπου έπρεπε να είχε διοχετευτεί στην Ευρώπη. Όμως στους ευρωπαίους καταναλωτές δεν έφτασε, παρόλο που καμιά τεχνική αιτία δεν υπάρχει γι΄αυτό, τόνισε ο Μίλλερ.

Πυρά κατά των ΗΠΑ

Δια στόματος του Αλεξάντερ Μεντβέντεφ, αναπληρωτή διευθυντή της Gazprom, η ρωσική εταιρεία παραγωγής και διακίνησης φυσικού αερίου κατηγόρησε χθες το Κίεβο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «χορεύει στους ρυθμούς που του υπαγορεύουν οι ΗΠΑ».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Γκάρντιαν», ο Αλεξάντερ Μεντβέντεφ αναφερόταν σε συμφωνία στρατηγικής συμμαχίας που υπογράφτηκε τον προηγούμενο μήνα στην Ουάσιγκτον, από Ουκρανία και ΗΠΑ, για θέματα ενεργειακής ασφάλειας.

Από την πλευρά του, το Κίεβο παραδέχτηκε, χθες, ότι παρεμποδίζει τη ροή του φυσικού αερίου εξαιτίας των απαράδεκτων συνθηκών διέλευσης που έχει επιβάλει η Gazprom.

Η εταιρεία αερίου Naftogaz κατηγόρησε τη Μόσχα ότι δεν ενημέρωσε την ουκρανική πλευρά εκ των προτέρων για το μέγεθος του φορτίου φυσικού αερίου και τη χρονική στιγμή αύξησης της πίεσης, καθιστώντας αδύνατη την προετοιμασία των τεχνικών της ουκρανικής εταιρείας.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιουστσένκο χαρακτήρισε «εκβιασμό» την απόφαση της Ρωσίας να διακόψει τη μεταφορά φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας την 1η Ιανουαρίου. «Κάθε άτομο που ζει στην Ουκρανία πρέπει να καταλάβει ότι αυτό που συνέβη δεν είναι εκβιασμός απέναντι στο κράτος μας, αλλά απέναντι στον καθένα μας χωριστά», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Το Πρωτόκολλο για την παρακολούθηση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας

Με στόχο την διασφάλιση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου, που προμηθεύει η εταιρία «Γκαζπρόμ» (JSC Gazprom) στους καταναλωτές στις χώρες της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και η κυβέρνηση της Ουκρανίας σύναψαν Συνθήκη για την ταχύτερη σύσταση μηχανισμού παρακολούθησης της διαμετακόμισης φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας. Η Συνθήκη τίθεται σε ισχύ χωρίς καθυστέρηση.

Η λειτουργία του μηχανισμού παρακολούθησης εξασφαλίζεται από Διεθνή Επιτροπή με ακόλουθη σύνθεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εμπειρογνώμονες της, Υπουργείο Ενέργειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Υπουργείο Καυσίμων και Ενέργειας της Ουκρανίας, εταιρία JSC Gazprom, εταιρία NJSC Naftogas Ukrainy και οι ευρωπαϊκές εταιρίες, που είναι καταναλωτές ρωσικού φυσικού αερίου, συγκεκριμένα: GdF Suez S.A (Γαλλία), E.ON Ruhrgas AG, WINGASGmbH (Γερμανία), RWE Transgas a.s. (Δημοκρατία Τσεχίας), SPP a.s. (Σλοβακία), EconGas GmbH (Αυστρία), ENI SpA (Ιταλία),FGSZ Ltd. (Ουγγαρία), EAO Sofiagaz (Βουλγαρία), Δημόσια Επιχείρηση Αερίου — ΔΕΠΑ (Ελλάδα), ОАО «Μολντοβγκαζ» (Μολδαβία), Statoil Hydro (Νορβηγία) και εταιρία Societe General de Surveillance.

Για την πραγματοποίηση της παρακολούθησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και την κυβέρνηση της Ουκρανίας, από κοινού με τις αντίστοιχες εθνικές εταιρίες, θα οριστούν εμπειρογνώμονες-παρατηρητές, όχι παραπάνω από 25 από το κάθε μέρος. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεώνονται να ενημερώνουν το ένα το άλλο για τους διορισμούς που έκαναν.

Στις υποχρεώσεις των παρατηρητών περιλαμβάνεται η συλλογή δεδομένων για τα ρεύματα φυσικού αερίου στα σημεία που αναφέρονται πιό κάτω, στο έδαφος της Ουκρανίας και της Ρωσίας, καθώς και των χωρών-μελών της ΕΕ, και η παραχώρηση αυτών των δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την κυβέρνηση της Ουκρανίας και την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για να τα χρησιμοποιούν για επίσημους σκοπούς.

Τα συμβαλλόμενα μέρη εγγυούνται πλήρη και απεριόριστη πρόσβαση των παρατηρητών σε όλες τις εγκαταστάσεις που αφορούν το εν λόγω ζήτημα, μεταξύ άλλων:

• στο έδαφος της Ουκρανίας: στις υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου και τους ακόλουθους σταθμούς μέτρησης: Ορλόβκα, Τεκοβο, Μπερεγκοβο, Ουζγκοροντ, Ντροζντοβιτσι,
• στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας στους σταθμούς μέτρησης: Σοχράνοβκα, Σούτζα, Πίσαρεβκα, Βαλούικι, Πλάτοβο,
• στο έδαφος των χωρών της ΕΕ, που γειτονεύουν με την Ουκρανία: στις εγκαταστάσεις, καθώς και στις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου
• από τη Ρωσία μέσω της Ουκρανίας στις χώρες της ΕΕ, όσο χρόνο χρειαστεί.

Για τη λήψη πρόσβασης στις προαναφερόμενες εγκαταστάσεις είναι αρκετή η παρουσίαση πιστοποιημένου αντιγράφου του εν λόγω Πρωτοκόλλου.

Οι πληροφορίες που μαζεύουν οι παρατηρητές και οι ληφθείσες στους σταθμούς μέτρησης πρέπει να διαβιβάζονται χωρίς καθυστέρηση στα αρμόδια όργανα στις Βρυξέλλες, στη Μόσχα και το Κίεβο.

Οι αρχές της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας υποχρεώνονται να εξασφαλίσουν τις συνθήκες για το έργο των παρατηρητών στο έδαφος της Ουκρανίας και της Ρωσίας, καθώς και στο έδαφος των χωρών-μελών της ΕΕ, και να μην παρεμβάλλουν εμπόδια στην πραγματοποίηση αυτής της δραστηριότητας. Όλες τις χρηματικές δαπάνες, που σχετίζονται με τη δραστηριότητα των παρατηρητών, τις αναλαμβάνουν τα συμβαλλόμενα μέρη που τους έχουν ορίσει.

Τα συμβαλλόμενα μέρη σκοπεύουν στο άμεσα προσεχές μέλλον να εκπονήσουν και να υπογράψουν πρωτόκολλο για τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας, που θα περιέχει πιό λεπτομερή Καθορισμό Αρμοδιοτήτων για τη «Διεθνή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων». Το εν λόγω έγγραφο Καθορισμού Αρμοδιοτήτων θα αφορά τα ακόλουθα ζητήματα:

• τον έλεγχο της εκπλήρωσης των δεσμεύσεων σε ό,τι αφορά τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας,
• την παρακολούθηση της τεχνικής κατάστασης του συστήματος μεταφοράς αερίου, συμπεριλαμβανομένων και των υπόγειων αποθηκών αερίου, που βρίσκονται στην Ουκρανία και χρησιμοποιούνται για τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
• καθώς και άλλα ζητήματα, συγκεκριμένα, την εκπόνηση εισηγήσεων και προτάσεων για τη βελτιστοποίηση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας,
• την παρακολούθηση στους σταθμούς μέτρησης στο έδαφος της Ρωσίας, ευρισκόμενων στα σημεία σύνδεσης των ρωσικών και ουκρανικών συστημάτων μεταφοράς αερίου, καθώς και τον έλεγχο στους σταθμούς μέτρησης στο έδαφος των χωρών της ΕΕ, που γειτονεύουν με την Ουκρανία.
• Υπογράφτηκε από τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους των συμβαλλομένων μερών.-

ΠΩΣ ΚΛΕΒΕΙ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πηγή: Strategy-Geopolitics

Το Ιράν παίζει καλύτερα το Ενεργειακό Σκάκι

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Τη γνωστή και δοκιμασμένη τακτική της «ενεργειακής διπλωματίας» χρησιμοποιεί η Τεχεράνη, προκειμένου να κάνει ματ στα σχέδια των ΗΠΑ για πολιτική απομόνωσή της.

Αρωγό σε αυτή της την προσπάθεια έχει τη Μόσχα, η οποία ήδη έχει αποκρούσει τις αμερικανικές μεθοδεύσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ενώ έχει αναπτύξει στενή συνεργασία με το Ιράν σε επίπεδο πυρηνικής τεχνολογίας.

Έτσι, με όπλο τα τεράστια κοιτάσματα της χώρας σε πετρέλαιο και, κυρίως, σε φυσικό αέριο -το Ιράν διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα διαπιστωμένα αποθέματα (βλέπε σχετικό γράφημα)- ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ βρίσκεται πολύ κοντά στην ολοκλήρωση μιας καίριας συμφωνίας.

Πρόκειται για την υπογραφή του οριστικού συμβολαίου για την κατασκευή ενός στρατηγικής σημασίας αγωγού, μήκους 6.700 χιλιομέτρων και αξίας 7,5 δισ. δολαρίων, ο οποίος θα τροφοδοτεί τις «διψασμένες» για ενέργεια αγορές της Ινδίας και του Πακιστάν με 150 εκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου ημερησίως.

Μάλιστα, το έργο έχει κινήσει το ενδιαφέρον τόσο της Κίνας όσο και της Ρωσίας, η οποία έχει εδώ και μήνες εκφράσει την επιθυμία να συμμετάσχει στην κατασκευή του έργου.

Επισκέψεις
Το θέμα κυριάρχησε στις ολιγόωρες επισκέψεις που πραγματοποίησε ο πρόεδρος του Ιράν στο Πακιστάν και την Ινδία, χθες και προχθές.

Στο Ισλαμαμπάντ, όπου πραγματοποίησε την πρώτη στάση, ο Αχμαντινετζάντ συνάντησε τον δικτάτορα Περβέζ Μουσάραφ και τον νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό Γιουσάφ Ράζα Γκιλάνι, με τους οποίους επαναβεβαίωσε την πλήρη συμφωνία των δύο πλευρών για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου, αρχής γενομένης από το 2010.

Στη συνέχεια και έπειτα από μία σύντομη στάση στη Σρι Λάνκα (όπου επίσης συζητήθηκαν ενεργειακά θέματα), ο Ιρανός πρόεδρος προσγειώθηκε στο Νέο Δελχί.

Εκεί, είχε το δυσκολότερο έργο - άλλωστε, τα σχέδια για τον συγκεκριμένο αγωγό χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 90, «κολλούσαν» όμως στις αντιρρήσεις της Ινδίας, η οποία επικαλούνταν λόγους ασφαλείας, καθώς αυτός θα διατρέχει το έδαφος του μεγάλου εχθρού της, του Πακιστάν.

Σήμερα, ωστόσο, οι προοπτικές δείχνουν να είναι πιο ευοίωνες από ποτέ, καθώς την περασμένη Παρασκευή οι υπουργοί Ενέργειας Πακιστάν και Ινδίας δήλωσαν ότι έχουν επιλύσει όλες σχεδόν τις εκκρεμότητες.

Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν έντονη ανησυχία στην Ουάσιγκτον. Πέρα από το ενδεχόμενο να ναυαγήσουν τα σχέδιά τους για απομόνωση του Ιράν, οι Αμερικανοί είναι τώρα υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη πιο επικίνδυνο γι αυτούς σενάριο: να χάσουν την Ινδία από στρατηγικό εταίρο -τον μοναδικό που διαθέτουν στην ευρύτερη περιοχή.

Γι αυτό, είναι αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν όσα όπλα διαθέτουν. Ανάμεσά τους είναι η επιτάχυνση της πυρηνικής συνεργασίας με το Νέο Δελχί, ως αντίβαρο για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας.

Εάν όμως η προσπάθειά τους αποτύχει, τότε ο/η διάδοχος του Τζ. Μπους θα κληθεί να διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση...

Πηγή: Ημερησία

Ο "άλλος" ΟΠΕΚ έχει meeting στη Τεχεράνη !

MOSCOW, April 24 (Source: RIA Novosti)

An alliance of the world's leading gas producers will hold a ministerial meeting in Tehran on April 28, the head of Russia's Gas Society said on Thursday.

"The Gas Exporting Countries Forum will hold a ministerial meeting in Iran's capital on April 28, where the charter of the so-called gas 'OPEC' will be discussed," Valery Yazev said.

He said there were two draft charters, a 'tough' one designed by Iran, and Russia's 'more delicate' version. Iran has proposed to regulate the functioning and principles of a gas equivalent of OPEC, while Russia's draft envisages fixing gas pricing mechanisms and gas transit routs.

"We should build an alliance of gas producers to formulate fair trading rules," Yazev said.

"Gas prices will not change, because they depend on the competitive situation with other energy prices," he said in an attempt to alleviate opponents' fears that a gas cartel will change radically the situation on the global markets.

The idea of establishing a gas OPEC was put forward by Russian President Vladimir Putin and has always been supported by Iranian officials.

The Gas Exporting Countries Forum (GECF) first held a meeting in Tehran in 2001. The organization has not yet adopted a charter and lacks a strict membership system. However, it involves Venezuela, Iran, Libya, the UAE and Russia, and a number of other countries. Norway has the status of an observer.

ΣΑΧ.... ή αλλιώς...Ενεργειακός Στραγγαλισμός!

Associated Press

Συμφωνία για τη δημιουργία κοινοπραξίας με τη Λιβύη υπέγραψε η ρωσική Gazprom και ενημέρωσε ότι διεξάγει προκαταρκτικές συνομιλίες σχετικά με πρόγραμμα αξίας δισ. δολαρίων για την κατασκευή αγωγού που θα τροφοδοτεί την Ευρώπη με φυσικό αέριο από τη Νιγηρία μέσω της Σαχάρας.

Τα νέα βήματα του ρωσικού κρατικού μονοπωλίου στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του ελέγχου που ασκεί στην τροφοδοσία της ευρωπαϊκής ενεργειακής αγοράς με φυσικό αέριο έγιναν γνωστά μετά την επίσκεψη του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στη
Λιβύη -την πρώτη από το 1985- κατά την οποία το Κρεμλίνο προχώρησε στη διαγραφή χρέους της βορειοαφρικανικής χώρας, ύψους 4,5 δισ. δολαρίων, με αντάλλαγμα την υπογραφή σημαντικών στρατιωτικών και εμπορικών συμβολαίων μεταξύ της Τρίπολης και ρωσικών εταιρειών.

Παράλληλα, όπως μετέδωσε το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο της Λιβύης, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών μεταξύ του Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι και του Ρώσου προέδρου, ο πρώτος υποστήριξε τη δημιουργία οργανισμού χωρών που παράγουν φυσικό αέριο στο πρότυπο του ΟΠΕΚ.

Η Gazprom συμφώνησε να δημιουργήσει κοινοπραξία με τη National Oil Corporation of Libya για την εξερεύνηση νέων κοιτασμάτων, παραγωγή, μεταφορά και εμπορία πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η συμφωνία αυτή ήλθε μετά από την ανακοίνωση, προ δύο εβδομάδων, της Gazprom και της ιταλικής Eni ότι οι δύο εταιρείες συμφώνησαν να συνεργαστούν σε «τρίτες χώρες». Η Eni είναι η ξένη εταιρεία με το μεγαλύτερο εύρος δραστηριοτήτων στον
ενεργειακό τομέα της Λιβύης και, προσφάτως, συμφώνησε να διπλασιάσει τη δυναμικότητά της με έναν υποθαλάσσιο αγωγό, στον πυθμένα της Μεσογείου, μέσω του οποίου θα μεταφέρονται 8 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως στην Ιταλία.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Gazprom Αλεξέι Μίλερ, ο οποίος συνόδευσε τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο ταξίδι του στη Λιβύη, επανέλαβε, το ενδιαφέρον του ρωσικού κρατικού μονοπωλίου να συμμετάσχει στην κατασκευή του δεύτερου τμήματος του αγωγού που θα συνδέει τη βορειοαφρικανική χώρα με τη Σικελία.

Παράλληλα, ο κ. Μίλερ ενημέρωσε ότι η Gazprom διεξάγει συνομιλίες με την κυβέρνηση της Νιγηρίας σχετικά με το ενδεχόμενο συμμετοχής της σε πρόγραμμα ύψους 13 δισ. δολαρίων για την κατασκευή αγωγού μήκους 4.000 χιλιομέτρων, ο οποίος, διασχίζοντας τη Σαχάρα, θα συνδέσει το δέλτα του Νίγηρα με τερματικό σταθμό φυσικού αερίου στην ακτή της Αλγερίας στη Μεσόγειο.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ποιός τελικά είναι ο στρατηγικός ρόλος του Ιράκ;

On his first visit to Brussels as Iraqi prime minister, Nuri al-Maliki said his country could help the EU break its reliance on Russian gas. But what are the real prospects?

Maliki spent the morning of Wednesday, April 16, conferring with various EU officials.

"We do hope this meeting will result in new steps of cooperation between Iraq and EU countries, especially regarding contributing to our oil and gas sectors," al-Maliki said.

The EU is, after the US, the second-largest importer of Iraqi oil and natural gas. But despite the country's immense natural resources, Iraq's energy sector is still struggling to recover from years of sanctions and damage wrought by war -- including, of course, the US-led invasion of 2003.

EU officials welcomed al-Maliki's remarks.

"Regardless of what attitudes one held at the beginning of the Iraq War, we now have a joint duty to contribute to the establishment of a peaceful and democratic Iraq," said EU Parliament President Hans-Gert Poettering after meeting the prime minister.

And the head of the European Commission Jose Manuel Barroso said a deal may not take long.

"It's only a matter of some weeks I believe to conclude these negotiations," Barroso told reporters at a joint press conference with al-Maliki. "There are already very concrete details now."

Pipeline plans

The EU's interest in Iraq goes well beyond idealistic talk about peace and democracy. Brussels is looking to the country to help diversify its own energy supplies -- in particular for its planned Nabucco pipeline from Turkey to Austria.

The EU hopes that the pipeline, which is scheduled to come online in 2013, will help ease its dependency on Russia, from which the bloc currently gets roughly a quarter of its natural gas.

But in order for the pipeline to be commercially viable, the EU must ensure it receives sufficient supplies of gas from the Middle East. Russia is skeptical about the bloc's ability to do that.

"The only way to fill Nabucco is to rely on Iranian gas," Russia's ambassador to the EU, Vladimir Chizov, told reporters ahead of al-Maliki's visit. "But then it's up to West to make up its mind how to deal with Iran -- either bomb Iran or buy its gas."

But the EU hopes that Iraq will become politically stable enough to connect up gas fields in the west of the country, enabling Baghdad to supply gas to Nabucco.

Al-Maliki told EU parliamentarians on Wednesday that Iraq's policy of national reconciliation was proving a success and that he did not expect a sudden withdrawal of US forces, which might plunge Iraq into chaos.

He also that his country would soon pass long-awaited national gas and oil legislation that could provide the legal framework for closer ties between Iraq and the EU on energy.

Source: DW staff (jc)

South Stream = Eυκαιρία ή Απειλή / Πλεονέκτημα ή Μειονέκτημα

S O U T H S T R E A M P I P E L I N E

Επιταχύνονται οι διεργασίες για την εξασφάλιση της ελληνικής συμμετοχής στο νέο αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου South Stream, με στόχο το πρώτο Μνημόνιο Συνεργασίας με τη Ρωσία να υπογραφεί κατά την επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Μόσχα.

Της Μανταλένας Πίου

Το θέμα, σε συνδυασμό με τις άλλες ενεργειακές διασυνδέσεις της χώρας αλλά και τα προβλήματα στην εγχώρια αγορά ενέργειας εξετάστηκε χθες στη συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής.

«Στρατηγική και σταθερή προσήλωσή μας είναι να μετεξελιχθεί η χώρα σε ενεργειακό κόμβο στη ΝΑ Ευρώπη.

Ταυτόχρονα πρέπει να διασφαλίσουμε επάρκεια ενέργειας με όσο το δυνατόν λιγότερους ρύπους και σε καλές τιμές» δήλωσε χθες ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας, αμέσως μετά την κυβερνητική επιτροπή, την οποία ενημέρωσε για τις τελευταίες κινήσεις του στο πεδίο της ενεργειακής διπλωματίας αλλά και τα σχέδια για τροποποιήσεις του νόμου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, προκειμένου να περιοριστούν οι δυσλειτουργίες που παρουσιάζει.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τη Δευτέρα στη Μόσχα, όπου συναντήθηκε η μεικτή επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τον αγωγό South Stream προσεγγίστηκε θετικά η «ελληνική διαδρομή» του νότιου κλάδου του South Stream και την ερχόμενη εβδομάδα θα συνέλθει στην Αθήνα η τεχνική επιτροπή του έργου για να συζητήσει τις τεχνικές λεπτομέρειες.

Στη μικτή επιτροπή συμμετείχαν εκπρόσωποι από Ρωσία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία και Σερβία, τις κυριότερες από τις χώρες, από τις οποίες θα διέρχονται οι δύο κλάδοι του νέου ρωσοϊταλικού αγωγού, που προωθούν η Gazprom και η Εni.

Το σχέδιο προβλέπει τη σύνδεση Ρωσίας και Βουλγαρίας, μέσω υποθαλάσσιου αγωγού από τη Μαύρη Θάλασσα.

Από τη Βουλγαρία ο «βόρειος» κλάδος του South Stream θα κατευθυνθεί προς την Αυστρία, μέσω Σερβίας και ο «νότιος» (όταν οριστικοποιηθεί) στην Ιταλία, μέσω Ελλάδος. To συνολικό μήκος του υπολογίζεται σε 900 χλμ και το κόστος του εκτιμάται στα 11 δισ. ευρώ.

Σχέδια
Ο South Stream ήταν η ρωσική απάντηση στα σχέδια της Ουάσινγκτον να περιορίσει την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία, προωθώντας τους προμηθευτές αερίου από τις χώρες της Κασπίας.

Ταυτόχρονα ήταν και μία κίνηση της Μόσχας να παρακάμψει τις παραδοσιακές-τράνζιτ χώρες μεταφοράς αερίου, μετά τα προβλήματα που εκδηλώθηκαν στην κρίση με Ουκρανία.

Η Ευρώπη μπορεί να προωθεί πολιτικές για εναλλακτικές οδούς και πηγές προμήθειας ενεργειακών πρώτων υλών, ταυτόχρονα όμως «βλέπει» τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο να αυξάνονται κατακόρυφα, επιδιώκει να εξασφαλίσει επάρκεια και να διατηρήσει και τη στρατηγική της σχέση με τη Ρωσία, που σήμερα καλύπτει περίπου το 25% της ευρωπαϊκής αγοράς αερίου. Οι Βρυξέλλες πάντως ακολουθούν πολιτική ισορροπιών.

Πύλη
Σημαντικό ρόλο έχει αρχίσει να παίζει η Ελλάδα, που επιχειρεί να αναδειχθεί στη «νότια» ενεργειακή πύλη της Ευρώπης, πρώτα με τον «εναλλακτικό» αγωγό ITGI ο οποίος θα υλοποιείται για την τροφοδοσία της Ευρώπης με αέριο από την Κασπία (κυρίως Αζερμπαϊτζάν) και τώρα με τον South Stream.

Το σκηνικό συμπληρώνει ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς- Αλεξανρούπολης, ενώ σχεδιάζεται ένας ακόμα, ο ΤΑΡ της ελβετικής EGL με στόχο τη μεταφορά αερίου της Κασπίας από Τουρκία, Ελλάδα και Αλβανία στην Ιταλία.

Να σημειωθεί ότι αύριο Πέμπτη έρχεται στην Αθήνα ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Μπράιζα, ο οποίος είναι αρμόδιος και για τα ενεργειακά και επανειλημμένα έχει εκφράσει την αμερικανική ανησυχία για την αυξανόμενη ρωσική επιρροή στην Ευρώπη.

Πηγή: Ημερησία

Επικίνδυνη κλιμάκωση σε ένα από τα τελευταία "ασφαλή" προπύργια ενεργειακής προμήθειας της Δύσης

Ένοπλοι επιτέθηκαν σήμερα σε τουλάχιστον δύο πλοία που ανήκουν στον τομέα της ενέργειας, στη Νιγηρία και σκότωσαν ένα ναυτικό που βρισκόταν σε ένα πλοίο συνοδείας, ανακοινώθηκε από επίσημη πηγή.

Πρόκειται για το δεύτερο κύμα ένοπλων επιθέσεων εναντίον της ναυτιλίας μέσα σε δύο μήνες και ακολουθεί έκκληση της Παγκόσμιας Ενωσης Ναυτιλίας να κηρυχθεί η Νιγηρία «εμπόλεμη ζώνη».

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Ναυτικού, τον Χένρι Μπαμπαλόλα, «σημειώθηκε μία επίθεση το πρωί εναντίον ενός σκάφους που συνόδευε ένα πλοίο το οποίο μετέφερε εργαζόμενους του εργοστασίου NLNG από τα νησιά Μπόνι στο λιμάνι Χάρκουρτ και σκοτώθηκε ένας ναυτικός».

Το εργοστάσιο στα νησιά Μπόνι εξάγει κάθε χρόνο 22 εκατομμύρια τόνους παγωμένο και συμπιεσμένο αέριο σε αγορές του βιομηχανικού κόσμου. Από τα ίδια νησιά εξάγονται καθημερινά περί τα 400.000 βαρέλια πετρελαίου από την εταιρεία Shell.

Πηγή: Καθημερινή με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Παζάρια για το αέριο στην Κεντρική Ασία

Την απειλή να διακόψει την εισαγωγή φυσικού αερίου από το Τουρκμενιστάν εγείρει το Ιράν δύο εβδομάδες μετά την απόφαση της γειτονικής του χώρας να κλείσει -λόγω «τεχνικών προβλημάτων»- τις στρόφιγγες προς το ιρανικό έδαφος.

Το Τουρκμενιστάν διαμηνύει ότι η αδυναμία της Τεχεράνης να πληρώσει για το φυσικό αέριο που έχει ήδη λάβει δυσχεραίνει την κατάσταση, αφού δεν επιτρέπει την επιδιόρθωση των βλαβών. Αντιθέτως, το Ιράν χαρακτηρίζει δικαιολογίες τις αιτιάσεις του Τουρκμενιστάν, το οποίο κατηγορεί ότι προσπαθεί εκβιαστικά να διπλασιάσει τις τιμές.

Παροχές
«Το Τουρκμενιστάν πρέπει πρώτα να ξεκινήσει την παροχή φυσικού αερίου και μετά να συζητήσει το θέμα των τιμών», δήλωσε ο υπουργός Πετρελαίου του Ιράν Γκ. Νοζαρί, «αλλιώς θα ανακοινώσουμε ότι πλέον δεν χρειαζόμαστε αέριο από το Τουρκμενιστάν».

Το Ιράν, η χώρα με τα δεύτερα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο, εισάγει περίπου το 5% των αναγκών του σε φυσικό αέριο από το Τουρκμενιστάν. Μεσούντος του βαρύ χειμώνα, η απόφαση του Τουρκμενιστάν να κλείσει τις στρόφιγγες προς το Ιράν προκάλεσε προβλήματα στην παροχή φυσικού αερίου στις βόρειες ιρανικές επαρχίες, αλλά και μείωση των ιρανικών εξαγωγών προς την Τουρκία.

Σύμφωνα, πάντως, με ιρανική ιστοσελίδα, η Τεχεράνη έχει ήδη συμφωνήσει καταρχήν στην αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου που εισάγει από το Τουρκμενιστάν.

Πηγή: Ημερησία

Υπενθυμίζω τα εξής:

Exports:	$ 5.818 billion f.o.b. (2006 est.)
Exports - commodities:	gas, crude oil, petrochemicals, cotton fiber, textiles
Exports - partners:	Ukraine 47.7%, Iran 16.4%, Azerbaijan 5.3% (2006)
Imports:	$ 4.057 billion f.o.b. (2006 est.)
Imports - commodities:	machinery and equipment, chemicals, foodstuffs
Imports - partners:	UAE 15.5%, Turkey 11.1%, Ukraine 9.1%, Russia 9%, Germany 7.8%, Iran 7.6%, China 6.4%, US 4.5% (2006) Πηγή: Cia World Fact Book - Turkmenistan

Ατλαντίδα ή Ελ Ντοράντο

Ο τελευταίος Νέος Κόσμος



Ήθελα να κάνω λιγάκι υπομονή για το επόμενο άρθρο το οποίο θα έγραφα, γιατί τα θέματα που εξελίσσονται την περίοδο αυτή είναι πολλά και καυτά.

Σαν τις εξελίξεις, όμως, οι οποίες διακρίνονται εντός της επόμενης δεκαετίας, και θα απασχολούν το "μοίρασμα" της Ανταρκτικής, δύσκολα θα τις ξαναζήσουμε. Απλά ... γιατί μας τελειώσανε οι ήπειροι!

Δεν υπάρχουν άλλες ήπειροι προς ανθρώπινη εκμετάλλευση, γι'αυτό και η προαναφερθήσα παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στο «μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι».

Θα σας παραθέσω κάποια στοιχεία, τα οποία πιστεύω μπορούν να μας βοηθήσουν να βγάλουμε κάποιο ταπεινό συμπέρασμα.


Έκταση: 14,000,000 km² (από τα οποία 280,000 km² είναι έδαφος χωρίς πάγο και 13,720,000 km² καλύπτονται από πάγο)

Σύγκριση Ευρώπης - Ανταρκτικής


Πληθυσμός: Περίπου 1000 μή μόνιμοι κάτοικοι (σχεδόν όλοι ανοίκουν σε διεθνείς επιστημονικές ομάδες)

Συνθήκη:
Στις 1/12/1959 υπογράφτηκε και στις 23/6/1961 άρχισε να εφαρμόζεται.
(The Antarctic Treaty System)
Αλλά το 2011 σταματά να ισχύει, και ... αναθεωρείται!

Μπορεί τότε στα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου τα πράγματα να συμφωνήθηκαν όπως συμφωνήθηκαν, αλλά περάσανε αυτές οι εποχές «συγκαταβατικότητας» και οι πόλοι δεν έμειναν οι ίδιοι.. όπως επισης και οι παίχτες.


Οι -έως την υπογραφή- Εδαφικές Διεκδικήσεις


Date    Country
1908   United Kingdom (British Antarctic Territory -- 20°W to 80°W)
1923   New Zealand (Ross Dependency - 150°W to 160°E)
1924   France (Adélie Land - 142°2′E to 136°11′E)
1929   Norway (Peter I Island - 68°50′S, 90°35′W)
1933   Australia (Australian Antarctic Territory-160°E to 142°2′W and 136°11′W to 44°38′E)
1939   Norway (Queen Maud Land - 44°38′E to 20°W)
1940  Chile (Antarctic Chilean Territory - 53°W to 90°W)
1943  Argentina (Argentine Antarctica - 25°W to 74°W)

Unclaimed territory 90°W to 150°W (except the Peter I Island)

Και βεβαίως οι κύριοι middlemen της συμφωνίας χωρίς να διεκδικούν ΗΠΑ και πρώην ΕΣΣΔ-νυν Ρωσία.

Αυτές οι χώρες ήταν οι κύριοι παίχτες.

Σήμερα όμως τα πράγματα αλλάζουν, κυρίως λόγω ισορροπιών αλλά και λόγω εισροής νέων δυναμικών παιχτών όπως λ.χ. η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία.

Όμως, η συνθήκη, επιβάλλει το εξής.
Καμία διεκδίκηση μεταγενέστερη της υπογραφής της Συνθήκης ΔΕΝ αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο. Καμία διεκδίκηση δεν μπορεί να αλλάξει μορφή και περιεχόμενο.

Και ήδη, από την αρχή της συνθήκης οι δύο middlemen έχουν -και θεσμικά- εκφράσει την αντίθεσή τους με αυτό το άρθρο. 

Επίσης, υπάρχει και μια ανεπίσημη διεκδίκηση από την Βραζιλία (Brazilian Antarctica - 28°W
to 53°W 1986) που αφορά εδάφη εντός των διεκδικούμενων εδαφών της Αργεντινής.

Διακρίνουμε τέσσερα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ρωσία) τα οποία έχουν τα μάτια τους στην ήπειρο του Νέου Κόσμου, και με το πέρας του 2011 θα πραγματοποιήσουν «αναθεώρηση» της Συνθήκης.

Και είναι προφανές από την πρόσφατη ανακοίνωση από την Βρετανία
(Britain to claim huge area of Antarctic seabed ) ότι το παιχνίδι τώρα αρχίζει.


Η Ανταρκτική κατέχει το 90% των πάγων του κόσμου και το 70% των παγκόσμιων αποθεμάτων φρέσκου πόσιμου νερού.

Μήπως μιλάμε για μια πρώτη ύλη η οποία επηρεάζει την πορεία, όχι απλά
της οικονομίας, αλλά του ανθρώπινου πολιτισμού γενικότερα..?

Επίσης είναι αρκετά πλούσια σε άλλα στοιχεία όπως φαίνεται από το σχήμα,
και ήδη πολλά project χρηματοδοτούν επιστημονικές έρευνες και ανασκαφές
για την ψυχή της μάνας τους και για χάρη της διάδοσης των επιστημών (?!)...


Όσον αφορά τα ενεργειακά, που έως τώρα δεν είπαμε τίποτα, μόνο η Weddell και η Ross Sea προβλέπεται ότι κάθονται πάνω σε περίπου 50 δις βαρέλια αργού πετρελαίου - ποσότητα οριακά μεγαλύτερη από τα συνολικά προβλεπόμενα αποθέματα πετρελαίου στην
Αλάσκα! Επίσης, το Great South Basin, το οποίο εκτείνεται 450km από το νοτιό κομμάτι της Νέας Ζηλανδίας προς την ανταρκτική ακτή, υπολογίζεται ότι περιέχει ποσότητα υδρογονανθράκων (κυρίως φυσικού αερίου) ισότιμη με 10 δις βαρέλια πετρελαίου (ΕΙΑ). Τέλος, επιβεβαιώνεται ότι το 1/4 των συνολικών υδρογονανθράκων «κοιμούνται» εντός του ανταρκτικού κύκλου (U.S. Geological Survey).

Έως τώρα μιλήσαμε για δύο περιοχές -μόνο- εντός του Ανταρκτικού κύκλου όπου τα μεγέθη μιλανε από μόνα τους και είναι κοινό μυστικό. Πόσα άλλα μη κοινά μυστικά υπάρχουν; Ποιά η σχέση των Φώλκλάντς με τις βρετανικές κινήσεις σήμερα; Τα θέματα που
θα αρχίσουν να προκύπτουν είναι πάρα πολλά, και μόνο ο χρόνος θα δείξει προς ποιά
κατεύθυνση και με ποιούς συσχετισμούς θα υπάρξει γεωπολιτική αντιπαράθεση.

Βέβαια, σε μια εποχή όπου η αποτίμηση του πετρελαίου φτάνει τα 100 $, είναι φυσικό να επιδιώκεται κουβέντα για προαναφερθέντα
«κοιμώμενα κοιτάσματα», και να γίνεται δημόσιος διάλογος, ώστε ο κόσμος να αρχίζει να συνηθίζει στην ιδέα, ότι δηλαδή, η Ανταρκτική πρέπει να τεθεί προς
εκμετάλλευση για «το καλό του μέλλοντός μας»!



Analysis: U.K. opens race for Antarctica

Resource Sharing in Antarctica: "For Whose Benefit?" by Francesco Francioni

The Antarctic Treaty System: Resource Development,
Environmental Protection or Disintegration?
by Donald R. Rothwell

Ανακατατάξεις Συσχετισμών και Γεωπολιτικές επανα-Διαπραγματεύσεις

Τι μέλλει γενέσθαι...;


Για την ευρω-προσανατολιζόμενη αλλά ισλαμική επικοινωνιακά γείτονα Τουρκία..
Για το τριχοτομημένο Ιράκ, που δεν δείχνει να "ηρεμεί" και να σταθεροποιείται για το επόμενο τουλάχιστον βραχυχρόνιο χρονικό διάστημα...
Για το -σχεδόν διεθνώς- "πολεμώμενο" Ιράν, που αποκτά για πρώτη φορά στη ιστορία έναν
όχι απλά ηγετικό περιφεριακό ρόλο, αλλά μια διεθνή και εκτοπιστική γεωπολιτική
παρουσία...

Οι "μεγάλοι" κινούν τα πιόνια, και από ότι φαίνεται, οι κινήσεις δείχνουν επιθετικό
χαρακτήρα..

Οι αποτιμήσεις των υδρογονανθράκων καθορίστηκαν σε επίπεδα ρεκόρ όχι απλά γιατί "θα γίνει πόλεμος",
αλλά, γιατί προεξοφλείται (και ακόμα παίζεται πολύ σοβαρά) η πιθανότητα, η Δύση, και κατ'επέκταση οι αγορές της (μέσω των οποίων κερδοσκοπούν οι συσχετισμοί της) να μην κυριαρχήσει επί των -υπαρχόντων και μη- διεθνών ενεργειακών πόρων στο εξής μέλλον...

Η νομοτελειακή επέμβαση -με όποιο τρόπο και άν γίνει της Τουρκίας στο κουρδικό βόρειο Ιράκ (Turkey approves Iraq incursion) ,
οι πλάτες του Πούτιν στο Ιράν (Caspian summit rejects Iran attack) και τις στρατηγικές προθέσεις του,
η προκλητικότατη υποδοχή του Δαλάι Λάμα στην Ουάσινγκτον (China summons U.S. envoy over Dalai Lama award) και την αναφορά του Μπους για συζήτηση μεταξύ "ηγετών" Θιβέτ και Κίνας(Bush urges China to meet with the Dalai Lama),
και τέλος, η διεκδίκηση δικαιωμάτων (εκμετάλλευσης κατά κύριο λόγο) επί του Ανταρκτικού εδάφους από την Μ.Βρετανία (Δικαιώματα στην Ανταρκτική ζητά η Βρετανία),

..αν μη, τι άλλο, προμηνύει μια ΠΟΛΥ σοβαρή "ανακατάταξη" παγκόσμιου γεωπολιτικού χώρου (Κυρίως στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας, που "πατά" πάνω από το 60% των παγκοσμίων κοιτασμάτων υδογονανθράκων και μετέπειτα σε Βόρειο Ωκεανό, Λατινική Αμερική, Αφρική και .. Ανταρκτική!).

Μάλλον, ήρθε ο καιρός να ξαναχωριστούν οι ζώνες επιρροής των "μεγάλων" με την μέθοδο της Γιάλτας...

Το ζήτημα από κει και μετά, είναι να αποφασιστεί το ποιός θα παίξει τον κακό -με άλλα λόγια τον τρομοκράτη/υποβοηθό τρομοκρατών- σε μέγεθος Χίτλερ, για να μπορεί να δικαιολογηθεί και το αντίστοιχο μέγεθος βίας και μεταπολεμικών εμφυλίων που θα παραχθούν κατά την διάρκεια των γεωπολιτικών ανακατατάξεων...

Αυτή είναι η σκακιέρα και οι κανόνες...Oι "παίχτες" διακρίνονται .. και δεν είναι λίγοι.

Η ΠΡΟΣΦΟΡA:

KAI H ZHTHΣH:

Προσέξτε ότι άλλοι οι παίχτες του διαγράμματος της Ζήτησης
Και άλλοι οι παίχτες του διαγράμματος της Προσφοράς

OMΩΣ..
..τα δεδομένα αλλάζουν όταν κοιτάμε την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το φυσικό αέριο από τότε που η Ρωσία ανακάλυψε την πηγή North Dome.. και αυτό φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα που δείχνει τις 13 μεγαλύτερες πηγές φυσικού αερίου στον κόσμο.


..επισημαίνεται ότι τα 2/3 των πηγών της λίστας ανήκουν στην Ρωσία..

Και η ζήτηση διαμορφώνεται σχεδόν πανομοιότυπα με το παραπάνω διάγραμμα που αφορά το πετρέλαιο.

Επίσης, μπορούμε να διακρίνουμε, την "αχαλίνωτη" διάθεση, για ανεξαρτοποίηση του Ιράν
από τους υδρογονάνθρακες του, για την ικανοποίηση της εγχώριας ζήτησης, με άλλους πιο αποδοτικούς τρόπους..αντιδραστήρες που αποσβένεται η επένδυσή τους σε minimum 20-25 χρόνια (?) ...

Με λίγα λόγια, τον Ιράν λέει ότι, είναι πολύ πολύτιμοι οι υδρογονάνθρακές μου, για να τους
ξοδεύω για παραγωγή εγχώριας ενεργειας...Και κάποιοι ανησυχούν, γιατί αν συμπεριφέρεται έτσι ο παραγωγός, κάτι ξέρει.

Πάντως, ο ίδιος ο Πούτιν, δείχνοντας να μένει σταθερός στο πρόγραμμά του, τόνισε πως θα συζητήσει με την ηγεσία του Ιράν το θέμα του πυρηνικού του προγράμματος, στο οποίο η Ρωσία είναι άμεσα αναμεμειγμένη. Συμπλήρωσε δε με νόημα πως η προσπάθεια εκφοβισμού της ηγεσίας ή του λαού του Ιράν είναι χωρίς προοπτική.

«Δεν θα φοβηθούν, πιστέψτε με», είπε, την ώρα που η συνομιλήτριά του Α. Μέρκελ τασσόταν εκ νέου υπέρ της επιβολής νέων, πιο αυστηρών κυρώσεων από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών σε βάρος της Τεχεράνης, εφόσον αυτή δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της διεθνούς κοινότητας.

«Αυτό που μας απασχολεί είναι οι επενδύσεις σε τομείς που άπτονται της εθνικής ασφάλειας και εάν σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται να λάβουμε πρόσθετα μέτρα», δήλωσε η Μέρκελ μετά τις διμερείς συνομιλίες που έγιναν στο Βισμπάντεν. Πρόσθεσε δε ότι «ανάλογοι προβληματισμοί υπάρχουν και στη Ρωσία», αναφέροντας ως παράδειγμα ένα νόμο, ο οποίος απαγορεύει σε ξένους να αποκτήσουν τον έλεγχο πλειοψηφικών πακέτων ρωσικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.

Υπενθυμίζεται ότι ανάλογη συζήτηση είχε γίνει και κατά την πρόσφατη επίσκεψη στη Μόσχα του Ν. Σαρκοζί.

Ο Γάλλος πρόεδρος είχε μάλιστα ζητήσει από τον Ρώσο ομόλογό του να επιτρέψει σε γαλλικά κεφάλαια να εισέλθουν στην Gazprom - κι ο Πούτιν, με τη σειρά του, είχε εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για τον αεροναυπηγικό όμιλο της EADS. source: imerisia.gr

Όσον αφορά το Ιράκ, ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε:
«Συμφωνώ με τον Αμερικανό πρόεδρο. Πιστεύω πως ότι έχει δίκιο όταν λέει ότι η διεθνής δύναμη πρέπει να αποχωρήσει μόνο όταν η ιρακινή ηγεσία είναι ικανή να έχει από μόνη της την κατάσταση υπό έλεγχο», επισημαίνοντας όμως: «Εκεί που διαφέρουμε είναι ότι πιστεύει πως δεν πρέπει να οριστεί μία ημερομηνία αποχώρησης». «Είναι απολύτως απαράδεκτο να παραμείνει εσαεί στο Ιράκ η δύναμη κατοχής», υπογράμμισε ο κ. Πούτιν.

Αξίζει, επίσης, να αναφερθεί ότι όταν κάποιος Ρώσος πολίτης ρώτησε τον κ.Πούτιν (στα πλαίσια μιας question-and-answer εκπομπής που κάνει τώρα τελευταία ο Ρώσος πρόεδρος)
τι θα γίνει αν οι ΗΠΑ θελήσουν να εκμεταλλευτούν τα τεράστια αποθέματα της Σιβηρίας, αυτός απάντησε "Ευτυχώς η Ρωσία...δεν είναι Ιράκ!"

Οι αγοραστές-παίχτες "πιέζονται", και υπάρχει ανάγκη το μειονέκτημα αυτό να εξισσοροποιηθεί με ένα "αντίστοιχο μειονέκτημα" από την πλευρά της προσφοράς.. Ακόμα και αν δεν υπάρχει -προς το παρών-(?)

Έτσι από την αντίπερα όχθη έχουμε δηλώσεις του τύπου:
«Εχουμε έναν Ιρανό ηγέτη που ανακοίνωσε ότι θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ», επεσήμανε ο Μπους σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στις 17/10 στον Λευκό Οίκο, συμπληρώνοντας: «Για το λόγο αυτό είπα στους ηγέτες των κρατών του Κόσμου: Αν επιθυμείτε να αποφύγετε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, θα πρέπει να προσπαθήσετε να τους εμποδίσετε να αποκτήσουν τις αναγκαίες γνώσεις για να κατασκευάσουν πυρηνικό όπλο».
(Κίνδυνος για «Γ Παγκόσμιο Πόλεμο» ...προμηνύει ο Μπούς )

Αμφιβάλλω πολύ, επίσης, ότι οι ΗΠΑ, δεν συνειδητοποιούσαν όταν αναγνωρίζανε την γενοκτονία των Αρμενίων, ότι, οι Τούρκοι ήδη ψάχνανε αφορμή για επέμβαση στην κούρδικη πλευρά..Κάτι παραείναι "αναμενόμενο"...

«Ο ΟΠΕΚ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις στην αγορά πετρελαίου και με ανησυχία την πρόσφατη εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου», αναφέρει ο Ελ Μπάτρνι υπογραμμίζοντας παράλληλα πως τα δεδομένα της αγοράς δεν δικαιολογούν τις τιμές – ρεκόρ στις οποίες έχει αναρριχηθεί ο «μαύρος χρυσός».

Σύμφωνα με τον γ.γ. του ΟΠΕΚ, η τρελή κούρσα των τιμών του πετρελαίου οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό στη δράση κερδοσκόπων.

Κάτι μας είπε..

Τέλος, αναμένουμε για να διαψευστούμε ή να επιβεβαιωθούμε.. το μόνο σίγουρο είναι ότι η κατάσταση είναι πλήρως ρευστή.

..το "παιχνίδι" δεν σταματά και σίγουρα δεν περιμένει..


Υ.Γ. Το άρθρο θα ανατροφοδοτείται συνεχώς για την εγκυρότερη και εγκαιρότερη παρουσίαση της κατάστασης.

----- FeedBack -----

Νέες κατηγορίες Ερντογάν κατά των ΗΠΑ

Turkish troops missing after raid

Turkey weighs PKK raid response

PKK vows to confront Turkish forces

Kurds rally in Iraq against Turkish incursion vote

Olmert meets Putin over Iran

Πακιστάν : Άλλο ένα κομμάτι για το πάζλ του "Μεγάλου Παιχνιδιού"

Pakistani army's '$20bn' business

Και ενώ, το αποτέλεσμα των εκλογών δεν δείχνει ακόμα βέβαιο,
η κατάσταση στην χώρα θα παραμείνει ώς έχει..
Στρατός και business είναι άρικτα συνδεδεμένα μεταξύ τους...

Οι "αυτονομιστικοί" συσχετισμοί στα βορειο-δυτικά σύνορα
με το Αφγανιστάν,μπορεί να δείχνουν μια αντίσταση σ'αυτην
την τάση της πολιτικής κατεύθυνσης, όπως επίσης και διάφορα
πολιτικά (κυρίως ισλαμικά) κόμματα,
αλλά δεν είναι αρκετη .. Γιατί?




Θα σας βοηθήσω με έναν πολύ κατατοπιστικό χάρτη της περιοχής...




Τα λευκά βέλη δείχνουν την κατεύθυνση που σχεδιάζεται να δημιουργηθεί
δίκτυο αγωγών (πετρελαίου και φυσικού αεριόυ)
Επίσης διακρίνεται η διακεκομένη κόκκινη γραμμούλα που περνά από το
Αφγανιστάν και το Πακιστάν για να φτασει στα λιμάνια του Gwendar και
του Karachi....

Η δημοκρατία στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν θα πρέπει να περιμένει,
τουλάχιστον ως ότου η διακεκομένη κόκκινη γραμμούλα γίνει συνεχόμενη
κόκκινη γραμμούλα
(δηλ. με απλά λόγια να κατασκευαστεί ο αγωγός!)

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποιες εναλλακτικές διαδρομές για την
ικανοποίηση των ίδιων διεθνών αναγκών αλλά ... περνάνε από το Ιράν ...

Σύμφωνα με τον Μοχάμεντ Ρεζά-Τζαλίλι, ιρανό ειδικό στις διεθνείς σχέσεις στην Κεντρική Ασία, «το Ιράν είναι ο μεγάλος χαμένος του νέου "μεγάλου παιχνιδιού". Οχι μόνο οι πετρελαιαγωγοί παρακάμπτουν το έδαφός του, αλλά, επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να επενδύσει εκεί. Και αυτό που χρειάζεται περισσότερο η χώρα είναι οι επενδύσεις. Οι υποδομές της χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1970, με αποτέλεσμα να είναι αναγκασμένη να εισάγει το 40% της βενζίνης της. Δεν έχει κατορθώσει να πραγματοποιήσει έρευνες για τον εντοπισμό νέων κοιτασμάτων στο τμήμα της Καsπίας που της αναλογεί και εκμεταλλεύεται μικρό μονάχα μέρος του τεράστιου δυναμικού που διαθέτει στον τομέα του φυσικού αερίου».

Bέβαια, υπάρχουν δηλώσεις που αντιφάσκουν με τα όσα διαδραματίζονται αυτό τον καιρό..
Σύμφωνα με τον Αρνό Μπρεγιάκ, διευθυντή της TOTAL για την Κεντρική Ευρώπη και την Ηπειρωτική Ασία, «η συγκεκριμένη οδός είναι οικονομικότερη και απλούστερη από τεχνική άποψη. Εμείς, ακολουθούμε μια λογική διαφοροποίησης των οδών μέσα από τις οποίες πραγματοποιούμε τις εξαγωγές μας. Ετσι, σε αυτό το πλαίσιο, εξετάζουμε το ενδεχόμενο της δημιουργίας ενός Δρόμου του Νότου».

Θα μου πείτε γιατί δεν φτιάχνονται και οι δύο λύσεις οι οποίες
καταλήγουν στον Ινδικό...

Οπως εξηγεί ο Μουρατμπέκ Ιμαναλίεφ, Κιργίσιος (και προηγουμένως σοβιετικός) διπλωμάτης, «σήμερα, αν και έχουν αλλάξει οι μέθοδοι και οι ιδέες στο όνομα των οποίων ενεργούν οι μεγάλες δυνάμεις, ο τελικός στόχος παραμένει ο ίδιος. Πρόκειται για τον αποικισμό, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, της Κεντρικής Ασίας, έτσι ώστε οι μεν να εξουδετερώσουν τους δε. Δεν επιβουλεύονται το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο μονάχα ως ενεργειακούς πόρους, αλλά και ως μέσο επιρροής».



Σύμφωνα με τον Ρεζά-Τζαλίλι, για όλους αυτούς τους λόγους και στη συγκεκριμένη συγκυρία, «η προσέγγιση του Ιράν με τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ) αποτελεί σωσίβιο για την πολιτική του Ιράν στην Κεντρική Ασία. Ετσι, η Τεχεράνη μπορεί να αναπτύξει τους δεσμούς της με την Ασία -και ιδιαίτερα με την Κίνα- και να ενισχύσει τη θέση της εν όψει του μπρα ντε φερ με τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Ο ΟΣΣ δημιουργήθηκε το 1996 και αρχικά ονομαζόταν «Ομάδα της Σαγκάης». Σήμερα, περιλαμβάνει 6 κράτη-μέλη (Κίνα, Καζακστάν, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν) και 4 παρατηρητές ( Ινδία, Ιράν, Μογγολία, Πακιστάν). Η αίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών να αποκτήσουν την ιδιότητα του παρατηρητή απορρίφθηκε.

Ξαναγυρνόντας στα εσωτερικά του Πακιστάν, αντιλαμβάνεται κανείς ότι
ο στρατός δεν έχει απλά κάποια ακίνητα και μερικές βιομηχανίες, αλλά
είναι ο βασικός πυλωνας της οικονομίας του Πακιστάν, και οι προμηθευτές
υδρογονανθράκων αν θα μιλήσουν με κάποια επιχείρηση στο Πακιστάν, θα
μιλήσουν ουσιαστικά με τον στρατό ...

Τέλος, οι φυλετικές αναταραχές στα σημεία που περνά ο αγωγός, δεν είναι
εύκολο να καταλάβουμε από ποιόν υποθάλπτονται και για ποιόν λόγο ...
Μήπως για να αποκτήσει μεγαλύτερη βιωσιμότητα το ανταγωνιστικό project..?
Ή μήπως γιατί ήρθε ο καιρός να σταματήσουν "κάποιοι" να επηρεάζουν τα
εσωτερικά άλλων χωρών και να αποκατασταθεί "ισορροπία" στην Κεντρική
Ασία με "προληπτικές διαδικασίες"...?
Ποιός ξέρει...


LINKS:

Πακιστάν-Συνεχίζονται οι σφοδρές μάχες ανταρτών-στρατού

Η Μόσχα, το Πεκίνο και η «Ομάδα της Σαγκάης»
Μπρα ντε φερ για τα πετρέλαια της Ασίας

Fighters killed in Pakistan clash

Musharraf 'wins' Pakistan vote