Ο Μητσοτάκης, η Αποστασία και το Υπόμνημα

Έγκλημα εκ προμελέτης ήταν η Αποστασία. Το αποδεικνύει απόρρητη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου καταγράφεται σειρά συναντήσεων Αμερικανού διπλωμάτη με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την «κλίκα του», αρκετές εβδομάδας πριν από την πτώση της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Αμερικανός επισκέπτης, στο υπόμνημά του, θεωρεί «ολοφάνερο» ότι ο Μητσοτάκης εμφανιζόταν ως «καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού».

Το απόρρητο υπόμνημα- με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965- που αποκαλύπτουν «ΤΑ ΝΕΑ», καταρρίπτει πλήρως τους ισχυρισμούς Μητσοτάκη ότι δεν είχε καμία εμπλοκή στην κρίση που οδήγησε σε παραίτηση τον Γεώργιο Παπανδρέου αλλά αναμείχθηκε μετά στις κυβερνήσεις των Αποστατών. Αποκαλυπτικό είναι το υπόμνημα και για το Κυπριακό. Στη συνάντηση με τον Αμερικανό, ο Μητσοτάκης τάσσεται αναφανδόν υπέρ του Σχεδίου Άτσεσον, το οποίο, κατά την άποψή του, έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο ακόμη και με πραξικόπημα!

Υπενθυμίζουμε εν τάχει τα γεγονότα. Στο τέλος Ιουνίου του 1965, η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου είναι σε τροχιά σύγκρουσης με το Παλάτι. Ο «γέρος της Δημοκρατίας» προωθεί την αντικατάσταση του αρχηγού ΓΕΣ. Όμως ο στρατηγός Γεννηματάς- που έχει παίξει ενεργό ρόλο στη «βία και νοθεία» των εκλογών του 1961- είναι ο τοποτηρητής στο στράτευμα των Ανακτόρων που αντιδρούν. Αντίθετος είναι και ο υπουργός Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς, επίσης άνθρωπος του Παλατιού. Ο Παπανδρέου επιμένει και ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει, ενώ στήνεται σκηνικό κρίσης.

Το δείπνο. Μέσα σε αυτή την ταραγμένη ατμόσφαιρα, τέσσερις επώνυμοι Έλληνες κι ένας Αμερικανός διπλωμάτης δειπνούν μαζί. Το ξέρουμε γιατί ο τελευταίος συνέταξε μνημόνιο για τη συνάντηση αυτή, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965, κι ένα αντίγραφο υποβάλλεται προς τον Ρίτσαρντ Μπάραμ, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.

Οικοδεσπότης στο τραπέζι είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών τότε της κυβέρνησης Παπανδρέου. Το δείπνο γίνεται, άλλωστε, στο σπίτι του. Συνδαιτυμόνες, πέραν του Αμερικανού διπλωμάτη, είναι ο Πάνος Κόκκας, εκδότης της εφημερίδας «Ελευθερία», ο Γιάννης Τσουδερός, βουλευτής Κρήτης της Ένωσης Κέντρου και ο υποδιευθυντής του ΙΚΑ Νίκος Δεληπέτρος.

Η βραδιά είναι πλούσια σε εκμυστηρεύσεις και αποκαλύψεις.

Η κουβέντα ξεκινά από τον στρατηγό Γεννηματά και μετά περνά στον Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο έχει εμμονή ο Μητσοτάκης. Κάποια στιγμή αστειευόμενος λέει πως η καλύτερη ιδέα θα ήταν να τον στείλουν στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα απαξιωτικός εμφανίζεται ο Μητσοτάκης για τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το Κυπριακό. Ωμός είναι ο Μητσοτάκης και για το Κυπριακό. Τάσσεται υπέρ μιας ελληνο-τουρκικής συμβιβαστικής λύσης, και τοποθετείται υπέρ του σχεδίου Άτσεσον. Ο μυστακοφόρος πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον είχε αναλάβει από τον τότε Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον να εκπονήσει ένα σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού. Ο Άτσεσον έριξε πρώτος το σπόρο της διχοτόμησης του νησιού, δίνοντας την Καρπασία και κάποιες άλλες περιοχές στους Τούρκους, με αντάλλαγμα την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο Μητσοτάκης επιμένει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα είχε δεχθεί το σχέδιο το καλοκαίρι του 1964, αν ο Ανδρέας δεν έκανε προσωπικό διάβημα στον πατέρα του Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Μητσοτάκης καταλήγει ότι το σχέδιο μπορούσε και έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο- που το απέρριψε - ακόμη και διά των όπλων.

Η κορύφωση της κρίσης. Οι επόμενες δεκαπέντε μέρες θα είναι ταραγμένες. Ο υπουργός Άμυνας Γαρουφαλιάς παραιτείται, το Παλάτι αρνείται στον Γεώργιο Παπανδρέου το δικαίωμα αντικατάστασής του. Το αδιέξοδο δεν αίρεται ακόμη κι όταν ο Πρωθυπουργός προτείνει να γίνει ο ίδιος και υπουργός Άμυνας. Η πολιτική και Συνταγματική κρίση είναι γνωστή ως «Ιουλιανά». Ακολουθεί η πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου και η «Αποστασία», στην οποία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα είναι αρνητικός πρωταγωνιστής σε έναν ρόλο που θα στιγματίσει την πολιτική του καριέρα.

Η κουβέντα της ελληνο-αμερικανικής παρέας για την Κύπρο δείχνει την μακρά επώαση της ιδέας ότι η αντίσταση του Μακαρίου μπορεί να καμφθεί μόνον με πραξικόπημα. Αυτό θα γίνει τον Ιούλιο του 1974 υποκινημένο από την χούντα Ιωαννίδη στην Αθήνα, ανοίγοντας την πόρτα στον τουρκικό Αττίλα.

Το «Υπόμνημα Συζήτησης» είναι, σύμφωνα με τη διαβάθμιση των διπλωματικών απορρήτων, «εμπιστευτικού χαρακτήρα- ομάδας 3». Υποβαθμίζεται ανά 12 χρόνια, αλλά δεν αποχαρακτηρίζεται αυτόματα. Θα χρειαστεί να περάσουν σαράντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να έρθει στη δημοσιότητα από «ΤΑ ΝΕΑ». Η ανάγνωσή του φωτίζει μια σκοτεινή πτυχή της νεώτερης πολιτικής Ιστορίας.

Ο Κ. Μητσοτάκης είχε δηλώσει υποστηρικτής του σχεδίου Άτσεσον, που έριχνε τον σπόρο της διχοτόμησης της Κύπρου, και φέρεται να προτείνει ακόμη και πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου

Το Υπόμνημα Συζήτησης

Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 1965 Θέμα: Πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα Συμμετέχοντες: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών Πάνος Κόκκας: Ιδιοκτήτης- εκδότης της καθημερινής εφημερίδας «Ελευθερία» Γιάννης Τσουδερός: Βουλευτής Κρήτης του κόμματος Ένωσης Κέντρου Νίκος Δεληπέτρος: Υποδιευθυντής στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ)

Αντίγραφα προς: Richard W. Βarham, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων, ΝΕΑ- Αμερικανική Πρεσβεία Αθηνών Κατά τη διάρκεια δείπνου στο σπίτι του υπουργού Οικονομικών κ. Μητσοτάκη, υπήρξα μάρτυς ορισμένων από τις πολιτικές απόψεις των ισχυρών Κόκκα- Μητσοτάκη, μερίδας της Ένωσης Κέντρου. Ο Κόκκας, το πιο δυναμικό μέλος της ομάδας, υπερίσχυσε στη συζήτηση. Ο Μητσοτάκης με ήρεμο αλλά σθεναρό τρόπο επίσης πήρε ενεργό ρόλο στην κουβέντα, με τον Τσουδερό και τον Δεληπέτρο να συμμετέχουν κατά διαστήματα. Τα κυριότερα θέματα που συζητήθηκαν ήταν ο επικεφαλής στρατηγός των χερσαίων δυνάμεων Γεννηματάς, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Πρωθυπουργός και η Κύπρος. Το θέμα του Ανδρέα Παπανδρέου φαινόταν να είναι εκείνο που το διέκρινε μεγαλύτερος συναισθηματισμός. Προσπάθησα να συνοψίσω παρακάτω τη συζήτηση σύμφωνα με τα θέματα.

Στρατηγός Γεννηματάς.
Ο κ. Κόκκας έκανε μια μακρά αναφορά για τον στρατηγό Γεννηματά, εναντίον του οποίου η εφημερίδα του κ. Κόκκα, «Ελευθερία», είχε αναλάβει μια σταθερά αυξανόμενη εκστρατεία τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Κόκκας επισήμανε ότι το πρόβλημα ξεκίνησε με το σχέδιο «Περικλής», στο οποίο ο Γεννηματάς είχε βαθιά αναμειχθεί στη στρατιωτική του περιοχή (Κοζάνη). Ο κ. Κόκκας αναφέρθηκε σε κάποιες από τις πειθαναγκαστικές μεθόδους που χρησιμοποιούσε ο Γεννηματάς και οι υφιστάμενοί του εναντίον όχι μόνον των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους, αλλά και εναντίον των υποστηρικτών της Ένωσης Κέντρου στις εκλογές του 1961.

Σύμφωνα με τον Κόκκα, ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου δεν ήταν υποχρεωμένος να εμπλακεί σε ένα «δίλημμα» για τον Γεννηματά. Τον Απρίλιο του 1964 ο Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει επιλογή μεταξύ του Γεννηματά και του στρατηγού Σιαπκαρά, ενός πιο επιθυμητού στρατιωτικού, ως επικεφαλής του Στρατού. Δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός δεν ήταν αποφασιστικός και παρ΄ όλες τις προειδοποιήσεις του Κόκκα και άλλων, επέτρεψε στον Βασιλέα να τον επηρεάσει υπέρ του Γεννηματά. Η «Ελευθερία» ήταν από την αρχή αντίθετη με αυτόν τον διορισμό.

Σε αυτό το σημείο της συζήτησης, ο κ. Τσουδερός επέπληξε τους κυρίους Μητσοτάκη και Κόκκα που διεξήγαν μία τόσο έντονη δημοσιογραφική εκστρατεία εναντίον του Γεννηματά, η οποία, αν συνεχιζόταν, μόνο κακό θα μπορούσε να κάνει στη χώρα. Και οι δύο, Κόκκας και Μητσοτάκης, συμφώνησαν, τονίζοντας ότι για αυτόν τον λόγο επιθυμούσαν να λήξει αυτό το θέμα το συντομότερο δυνατόν.

Προς απάντηση στην ερώτηση γιατί το θέμα αυτό εγείρεται αυτή τη δεδομένη στιγμή, ο Κόκκας έδωσε αρκετούς λόγους τονίζοντας συγκεκριμένα το σχέδιο «Περικλής», τον ρόλο του (στρατηγού) Λουκάκη σ΄ αυτή, την υπόθεση «Ασπίδα» και τις πρόσφατες κατηγορίες για σαμποτάζ στη Μακεδονία.

Ο Κόκκας ανέφερε ότι ο Βασιλεύς δεν εμπιστεύεται τον Πρωθυπουργό και δεν θα του άρεσε μια αλλαγή στο Γενικό Επιτελείο. Παρ΄ όλα αυτά, η Ένωση Κέντρου δεν βλέπει μια εναλλακτική λύση για την απόλυση του Γεννηματά και αυτή η άποψη έχει την ευρύτερη λαϊκή υποστήριξη. Αφού ανατραπεί ο Γεννηματάς, η κατάσταση θα ξεκαθαριστεί και δεν θα υπάρξει περαιτέρω πρόβλημα. Ο Κόκκας είπε πως ήλπιζε ότι ο Βασιλεύς δεν θα ήταν ανυποχώρητος σε αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση για να αντιμετωπίσουν τον Πρωθυπουργό· θα μπορούσε να κάνει κακό μόνο στον θεσμό της μοναρχίας στην Ελλάδα. Ανδρέας Παπανδρέου.
Μέλη της ομάδας προχώρησαν στο θέμα Ανδρέας Παπανδρέου ειρωνευόμενοι το γεγονός ότι κουβαλούσε όπλο για αυτοπροστασία. Ο Κόκκας χαρακτήρισε τον Ανδρέα ως «κακό για την Ελλάδα» και δήλωσε ότι πρέπει να φύγει από τη χώρα. Κανένας δεν τον εμπιστεύεται. Όχι μόνο ασκεί κακή επιρροή προς τον πατέρα του, αλλά επίσης τον χρησιμοποιεί για τους δικούς του σκοπούς. Ο Ανδρέας δεν ενδιαφέρεται για το κόμμα της Ένωσης Κέντρου· ελπίζει να σχηματίσει το δικό του κεντροαριστερό κόμμα. Αυτές οι απόψεις, ελέχθη ότι εκφράστηκαν σε έναν Γερμανό αξιωματούχο με τον οποίο είχε μια κουβέντα ο Ανδρέας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γερμανία τον προηγούμενο χειμώνα.

Ο Μητσοτάκης τόνισε επίσης τον καταστρεπτικό ρόλο του Ανδρέα στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Πρότεινε αστειευόμενος να ανατεθεί στον Ανδρέα μια πρεσβευτική αποστολή, ίσως στην Ουάσιγκτον, στη Νέα Υόρκη ή στο Παρίσι, ώστε να φύγει από την Ελλάδα.

Ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου.
Ο Μητσοτάκης τόνισε ότι παρ΄ όλη την προχωρημένη ηλικία του, ο Πρωθυπουργός βλέπει τα πράγματα καθαρά και ενεργεί προσεκτικά. Εν τούτοις έχει δύο σοβαρά ελαττώματα: (1) είναι ηθικά ελαστικός· γεννήθηκε έτσι και (2) είναι δειλός, με παντελή έλλειψη θάρρους. Ο Μητσοτάκης υπαινίχθηκε επίσης ότι ο Παπανδρέου είναι διπρόσωπος και έχει έλλειψη αποφασιστικότητας. Κανένας δεν μπορεί να τον εμπιστευθεί· άλλα λέει στο Υπουργικό Συμβούλιο και άλλα μάλλον λέει στον Βασιλέα. Κύπρος. Υποστηριζόμενος από τον Κόκκα, ο Μητσοτάκης εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με το θέμα της Κύπρου: έδωσε έμφαση στη σημασία τής ελληνοτουρκικής συμβιβαστικής λύσης. Μια τέτοια λύση ήταν κοντά το περασμένο καλοκαίρι, όταν το ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο συμφώνησε ομόφωνα σχετικά με το Σχέδιο Αcheson. Ωστόσο, ο Ανδρέας πήγε ο ίδιος στον Πρωθυπουργό και «σαμποτάρισε» την απόφαση, χωρίς ουσιαστικά να δώσει έναν σαφή λόγο. Ο Ανδρέας συνεργάζεται με τον Μακάριο και τους αριστερούς.

Το Σχέδιο Αcheson είναι η καλύτερη λύση· είναι πολύ καλύτερη από την παραχώρηση ελληνικού εδάφους, που καμία ελληνική κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να προτείνει. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με την αποδοχή του Μακάριου για τη λύση τύπου Αcheson, ο Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να επιβληθεί επί του Μακαρίου, με πραξικόπημα, αν χρειαστεί.

Σχόλιο. Αυτή ήταν η δεύτερη επίσκεψή μου στο σπίτι του Μητσοτάκη μέσα σε μία εβδομάδα. Ήταν ολοφάνερο ότι η κλίκα των Κόκκα- Μητσοτάκη προσπαθούσε να κάνει σαφή τη θέση της στον «αμερικανικό παράγοντα», ίσως με έναν υπαινιγμό ότι ο Μητσοτάκης προσέφερε την καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού Παπανδρέου, η διακυβέρνηση του οποίου οδηγούσε την Ελλάδα σε οικονομικό και πολιτικό χάος.

Στη συνέχεια, ο Δεληπέτρος μού είπε κατ΄ ιδίαν ότι θεωρούσε τον Μητσοτάκη ως τον καλύτερο στο Υπουργικό Συμβούλιο. Υπεστήριξε ότι η ομάδα των Στεφανόπουλου- Μητσοτάκη είναι καλύτερη για τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου- ο Στεφανόπουλος γιατί είχε πολύ λίγους εχθρούς και είναι ευρέως αποδεκτός και ο Μητσοτάκης λόγω δυναμικότητας και της γενικής ικανότητάς του. Εμπιστευτικό Ομάδας 3 Κάθε 12 χρόνια υποβαθμίζεται όχι αυτόματα αποχαρακτηρισμένο

Πηγή: Τα Νέα

Prisoner of the State

(Το άρθρο το βρήκα στο Αthenphilosophy...πραγματικά ενδιαφέρον και διαφωτιστικό!)

Συγκλονιστικό το άρθρο του ΒΗΜΑτος σχετικά με τις απόψεις του κινέζου ηγέτη Ζάο Ζιγιάνγκ, πρώην Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, ο οποίος τήρησε μια στάση πολύ διαφορετική από το κόμμα του (την κινεζική ελίτ βασικά) στις ταραχές της πλατείας Τιανανμέν το 1989.
Πραγματικά αξίζει καθώς έχει ήδη απλωθεί παγκοσμίως η άποψη πως η Κίνα ενδέχεται να αντικαστήσει την κυριαρχία των ΗΠΑ.

Το βιβλίο με τα απομνημονεύματα του Ζάο Ζιγιάνγκ που παρουσιάστηκε στο Χονγκ Κονγκ στις 14 Μαΐου 2009

Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Ζάο Ζιγιάνγκ, πρώην Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, κυκλοφορεί το Μυστικό Ημερολόγιό του όπου καταδικάζει την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης στο Πεκίνο στις 4 Ιουνίου 1989 και υποστηρίζει τη μετατροπή του πολιτικού συστήματος της χώρας σε κοινοβουλευτική δημοκρατία

Στις πέντε το πρωί της 19ης Μαΐου 1989 ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και πρωθυπουργός Ζάο Ζιγιάνγκ εμφανίστηκε στην πλατεία Τιανανμέν του Πεκίνου και απευθυνόμενος στους σπουδαστές που επί πολλές ημέρες διαδήλωναν εκεί και στους γύρω δρόμους τούς είπε πως θα έπρεπε να σταματήσουν την απεργία πείνας που είχαν αρχίσει προκειμένου να αφήσουν ανοιχτή την πόρτα του διαλόγου με την κυβέρνηση. Αφού τους ζήτησε συγγνώμη για τα σφάλματα και τις παραλείψεις της δικής του γενιάς, έδωσε το στίγμα του με τις παρακάτω φράσεις που έμειναν ιστορικές:«Ηρθαμε πολύ αργά»και«Δεν είστε σαν κι εμάς,εμείς είμαστε όλοι γέροι, για μας πλέον δεν έχει καμιά σημασία».

Σκληρή κριτική από τον τάφο

Ο Ζάο Ζιγιάνγκ,όταν ήταν ακόμη Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας,μιλάει με τηλεβόα στους διαδηλωτές φοιτητές στην πλατεία Τιανανμέν το πρωί της Παρασκευής 19 Μαΐου 1989

Αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία δημόσια εμφάνισή του. Ο Ζάο Ζιγιάνγκ απομακρύνθηκε από το κόμμα και ως τον Ιανουάριο του 2005 που πέθανε, έζησε σε έναν άτυπο κατ΄ οίκον περιορισμό. Σχεδόν αμέσως μετά την αποχώρησή του από την Τιανανμέν επεβλήθη στρατιωτικός νόμος ερήμην του ιδίου, του κατ΄ εξοχήν αρμοδίου, σύμφωνα με το Καταστατικό του Κόμματος, να τον κηρύξει. Στις 4 Ιουνίου ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Κίνας έδωσε τέλος στην εξέγερση των σπουδαστών. Τα αιματηρά γεγονότα είναι γνωστά πλέον σε όλες τις λεπτομέρειές τους. Το μόνο που δεν είναι ξεκαθαρισμένο είναι ο ακριβής αριθμός των νεκρών. Τρία χρόνια μετά την καταστολή της εξέγερσης που προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση, ο παροπλισμένος πρώην πρωθυπουργός και Γενικός Γραμματέας του κόμματος αποφασίζει να καταθέσει τις απόψεις του για την εξέγερση, την καταστολή, τα γηραλέα στελέχη του κόμματος, τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και το πώς βλέπει τη μελλοντική πορεία της Κίνας. Επτά χρόνια αργότερα οι απόψεις αυτές συγκεντρώθηκαν σε βιβλίο που κυκλοφόρησε στις 19 του τρέχοντος μηνός, ενώ η επίσημη παρουσίασή του έγινε τέσσερις ημέρες νωρίτερα στο Χονγκ Κονγκ. Ο διεθνής Τύπος χαιρέτισε την έκδοση με τίτλους όπως «Ο Ζάο Ζιγιάνγκ μιλάει από τον τάφο του», αλλά οι ειδικοί στα θέματα που σχετίζονται με την ιστορία της σύγχρονης Κίνας υποστηρίζουν ότι η αξία του έγκειται στο γεγονός ότι αυτά που ήταν ήδη γνωστά επιβεβαιώνονται πλέον σε μεγάλο βαθμό.

Ο Ζάο Ζιγιάνγκ, λ.χ., χρησιμοποιεί τα πιο σκληρά επίθετα προκειμένου να χαρακτηρίσει τους υπερηλίκους του κόμματος που υποστήριξαν την κήρυξη του στρατιωτικού νόμου και τη βίαιη καταστολή της εξέγερσης στην Τιανανμέν. Και τους κατονομάζει: Είναι ο Ντενγκ Χσιάο Πινγκ, ο Λι Χσινιάν, ο Γιάο Γιλίν, ο Χου Τσιαομού, ο Γουάνγκ Τσεν, ο Λι Πενγκ. Πλην του τελευταίου, οι υπόλοιποι πέθαναν στη δεκαετία του 1990.

Το μέλλον των μεταρρυθμίσεων
Ο θάνατος του Ζάο Ζιγιάνγκ το 2005 δεν σήμανε κανένα τέλος εποχής. Η Κίνα, ως την πρόσφατη οικονομική κρίση τουλάχιστον, συνέχιζε την ξέφρενη πορεία της οικονομικής της ανάπτυξης και για το τι θα συμβεί στο μέλλον προβλέψεις δεν διακινδυνεύει να διατυπώσει κανείς. Ωστόσο τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Τσάο Τσιγιάνγκ το ημερολόγιό του, που βλέπει στη Δύση το φως της δημοσιότητας, πέραν του ότι συνιστά μία εκ των έσω εξιστόρηση των όσων συνέβησαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας τη ματαμαοϊκή εποχή, επαναφέρουν το θέμα των πολιτικών μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο των νέων δεδομένων που διαμορφώνονται εξαιτίας της πρόσφατης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, από την οποία όχι μόνο θα επιβραδυνθεί ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης της Κίνας αλλά υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να αυξηθεί και η ανεργία στη χώρα. Το βιβλίο δεν συνίσταται από κείμενα που έγραψε ο Ζάο Ζιγιάνγκ, αλλά από το απομαγνητοφωνημένο υλικό τριάντα κασετών που μεταφράστηκε στα αγγλικά και έπειτα από σχετική επιμέλεια απέκτησε μορφή βιβλίου. Δεν γνωρίζουμε πώς οι κασέτες διοχετεύθηκαν στη Δύση ούτε και από ποιον. Αλλωστε στη σημερινή παγκόσμια κοινωνία αυτό δεν είναι διόλου δύσκολο- και ούτε σημαίνει τίποτε επί της ουσίας. Σημασία έχει το περιεχόμενο, από το οποίο προκύπτουν τρία βασικά συμπεράσματα: Πρώτον, ότι η αιματοχυσία στην πλατεία Τιανανμέν θα μπορούσε να αποφευχθεί. Δεύτερον, ότι ο ρόλος του Ζάο Ζιγιάνγκ στη διαμόρφωση και στην εφαρμογή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων ήταν πολύ μεγαλύτερος από όσο πιστεύαμε ως σήμερα και, τρίτον, ότι ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν πως αν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις δεν συνοδευθούν από αντίστοιχες πολιτικές, τότε δεν θα έχουν μέλλον. Και λέγοντας πολιτικές μεταρρυθμίσεις εννοεί βεβαίως την εγκαθίδρυση στην Κίνα κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Απόψεις αυτού του είδους διατυπώνονται πλέον ανοιχτά στη Λαϊκή Κίνα- μολονότι είναι σαφέστατο ότι τις απορρίπτει η πλειοψηφία των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το αίτημα ωστόσο παρουσιάζεται ώριμο και υποστηρίζεται από τα νεότερα στελέχη τόσο στο εσωτερικό του κόμματος όσο και στα ανώτερα κλιμάκια του κρατικού μηχανισμού, τα οποία αντιλαμβάνονται ότι ο μόνος τρόπος για να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα η δημοκρατία και να καταπολεμηθεί η διαφθορά είναι η καθιέρωση κοινοβουλευτικών διαδικασιών και ο πλήρης απογαλακτισμός του κόμματος από το μαοϊκό παρελθόν του. Ολα τούτα βεβαίως θα προσδιοριστούν σε μεγάλο βαθμό από τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία και κοινωνία.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«Ηθελαν να καταστρέψουν ανθρώπους»

Ο Ζάο Ζιγιάνγκ στον κήπο του σπιτιού του το 1994

«Ετοίμασα το παραπάνω γραπτό υλικό τρία χρόνια μετά την τραγωδία της 4ης Ιουνίου (σ.σ.: 1989).Εχουν περάσει πολλά χρόνια από την τραγωδία αυτή.Από τους ακτιβιστές που συμμετείχαν στα γεγονότα,εκτός όσων διέφυγαν στο εξωτερικό,οι περισσότεροι συνελήφθησαν,ανακρίθηκαν επανειλημμένα και καταδικάστηκαν.Σήμερα η αλήθεια πρέπει να έχει διαλευκανθεί.Βεβαίως τώρα θα έπρεπε να έχει δοθεί απάντηση στα τρία παρακάτω ερωτήματα.

Πρώτον,εκτιμήθηκε τότε ότι το κίνημα των σπουδαστών ήταν “μια σχεδιασμένη συνωμοσία” αντικομματικών,αντισοσιαλιστικών στοιχείων που διέθεταν ηγεσία.Επομένως,θα πρέπει τώρα να ρωτήσουμε: Ποιοι ήταν αυτοί οι ηγέτες; Ποιο το σχέδιο; Ποια η συνωμοσία; Τι στοιχεία υπάρχουν που να το υποστηρίζουν; Ειπώθηκε επίσης ότι υπήρχαν “μαύρα χέρια” εντός του κόμματος.Ποια ήταν λοιπόν αυτά; Δεύτερον,ειπώθηκε ότι τούτο το γεγονός στόχευε στην ανατροπή της Λαϊκής Δημοκρατίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος.Πού είναι τα τεκμήρια; Είχε λεχθεί τότε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μας ζητούσαν να διορθώσουμε μόνο τις ατέλειές μας,ότι δεν επιχειρούσαν να ανατρέψουν το πολιτικό μας σύστημα.Επειτα από τόσα χρόνια τι στοιχεία συγκεντρώσαμε μέσω των ανακρίσεων; Εγώ είχα δίκιο ή αυτοί; Πολλοί από τους ακτιβιστές για τη δημοκρατία που βρίσκονται στην εξορία λένε ότι πριν από την 4η Ιουνίου πίστευαν ακόμη ότι το Κόμμα μπορούσε να βελτιωθεί.Μετά την 4η Ιουνίου ωστόσο είδαν ότι δεν υπήρχε ελπίδα για το Κόμμα και μόνο τότε πήραν θέση εναντίον του.Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων οι σπουδαστές προέβαλαν πολλά συνθήματα και αιτήματα,αλλά το πρόβλημα του πληθωρισμού για κάποιον ανεξήγητο λόγο απουσίαζε,μολονότι ο πληθωρισμός ήταν ένα καυτό ζήτημα που θα μπορούσε εύκολα να προβληθεί πολύ έντονα και να προκαλέσει ανάφλεξη ολόκληρης της κοινωνίας.Αν λοιπόν τότε οι σπουδαστές επεδίωκαν να αντιπαρατεθούν στο Κομμουνιστικό Κόμμα γιατί δεν εκμεταλλεύθηκαν αυτό το ευαίσθητο ζήτημα; Αν η πρόθεσή τους ήταν να κινητοποιηθούν οι μάζες,δεν θα ήταν πιο εύκολο αν προβάλλονταν ερωτήματα σαν κι αυτό; Εκ των υστέρων είναι φανερό ότι ο λόγος που οι σπουδαστές δεν προέβαλαν το ζήτημα του πληθωρισμού ήταν γιατί γνώριζαν πως σχετιζόταν με το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων και αν προβαλλόταν με έμφαση προκειμένου να κινητοποιηθούν οι μάζες,θα μπορούσε να καταλήξει στο να παρεμποδίσει τη διαδικασία των μεταρρυθμίσεων.

Τρίτον,μπορεί να αποδειχθεί ότι το κίνημα της 4ης Ιουνίου ήταν “αντεπαναστατική αναταραχή”,όπως χαρακτηρίστηκε; Οι σπουδαστές συμπεριφέρονταν με τάξη.Πολλές αναφορές δείχνουν ότι σε πολλές περιπτώσεις όπου ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός δεχόταν επιθέσεις,συχνά οι σπουδαστές ήταν εκείνοι που προσέτρεχαν να τον υπερασπιστούν.Μεγάλος αριθμός από κατοίκους της πόλης εμπόδιζαν την είσοδο του στρατού στην πόλη.Γιατί; Ηθελαν μήπως να καταλύσουν το πολίτευμα;

Φυσικά, όποτε μεγάλος αριθμός ατόμων εμπλέκεται,θα υπάρχει πάντοτε μια ελάχιστη μειονότητα μέσα στο πλήθος που ίσως επιτεθεί στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό.Η κατάσταση ήταν χαοτική.Είναι πολύ πιθανόν κάποιοι χούλιγκαν να εκμεταλλεύθηκαν την κατάσταση προκειμένου να προκαλέσουν φασαρίες,πώς όμως μπορούν οι πράξεις αυτές να αποδοθούν στην πλειονότητα των πολιτών και των σπουδαστών; Ως τώρα απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν έχει δοθεί.

Ενα άλλο ζήτημα ήταν το πώς θα έπρεπε να χειριστεί κανείς τους ανθρώπους που εμπλέκονταν σε όλα αυτά.Η Εκστρατεία Αντιφιλελευθεροποίησης δεν ήταν απλώς ένα θεωρητικό ζήτημα.Οι μεγαλύτεροι πονοκέφαλοί μου προέρχονταν από το αν θα έπρεπε να τιμωρηθούν άνθρωποι,από το πώς θα περιοριζόταν το κακό που είχε προκληθεί στους ανθρώπους και από το πώς θα περιορίζαμε τον αριθμό όσων είχαν υποφέρει.Από την αρχή της εκστρατείας κάποια υπέργηρα κομματικά στελέχη υποστήριζαν με ενθουσιασμό την εκστρατεία και ήθελαν να τιμωρήσουν έναν σωρό ανθρώπους.Ο Ντενγκ Χσιάο Πινγκ πίστευε πάντοτε πως εκείνοι που προωθούσαν τη διαδικασία φιλελευθεροποίησης στο εσωτερικό του κόμματος θα έπρεπε να τιμωρηθούν αυστηρά.Το ίδιο πίστευε ο Γουάνγκ Ζεν και άλλοι υπερήλικοι.Ανθρωποι σαν τον Ντενγκ Λικούν και τον Χου Τσιαομού ήταν ακόμη σκληρότεροι.Ηθελαν να αρπάξουν την ευκαιρία να καταστρέψουν κάποιους ανθρώπους και να νιώσουν ικανοποίηση στη συνέχεια.

Χαράξαμε το σωστό μονοπάτι
Ο λόγος για τον οποίο είχα τόσο έντονο ενδιαφέρον για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και αφοσιώθηκα στην προσπάθεια να βρω τρόπους ώστε να αναλάβω την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων αυτών ήταν γιατί ήμουν αποφασισμένος να εξαλείψω την ασθένεια του οικονομικού συστήματος της Κίνας στη ρίζα του.Χωρίς κατανόηση της αναποτελεσματικότητας του οικονομικού συστήματος της Κίνας δεν θα μου ήταν προφανώς τόσο έντονη η ανάγκη για μεταρρυθμίσεις.

Φυσικά αυτά που καταλάβαινα προηγουμένως σχετικά με το πώς θα προχωρούσαμε στη διαδικασία των μεταρρυθμίσεων ήταν ασαφή και επιφανειακά.Πολλές από τις προσεγγίσεις που πρότεινα μπορούσαν απλώς να περιορίσουν τα συμπτώματα- όχι να αντιμετωπίσουν τα θεμελιακά προβλήματα.

Εκείνο που παρουσιαζόταν ως ηλίου φαεινότερο σχετικά με το πώς θα απαλλασσόμασταν από την αναποτελεσματικότητα της κινεζικής οικονομίας ήταν πως το σύστημα έπρεπε να μετατραπεί σε μια οικονομία της αγοράς και ότι το πρόβλημα των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας θα έπρεπε να λυθεί.Αυτό επήλθε ως παράγωγο της πρακτικής εμπειρίας μόνον έπειτα από μια μακρά διαδοχή βημάτων μπρος και πίσω.

Ποιο ήταν όμως το θεμελιώδες πρόβλημα; Στην αρχή δεν έμοιαζε ξεκάθαρο.Η αίσθησή μου γενικά ήταν μόνο πως θα έπρεπε να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα.Αφότου έφτασα στο Πεκίνο η καθοδηγητική αρχή μου όσον αφορά την οικονομική πολιτική ήταν όχι η μονοσήμαντη επιδίωξη να βελτιωθούν οι δείκτες παραγωγής,ούτε ο ρυθμός της οικονομικής ανάπτυξης,αλλά το πώς θα εύρισκα έναν τρόπο ώστε ο κινεζικός λαός να απολαμβάνει συγκεκριμένη ανταμοιβή για την εργασία του. Αυτό ήταν το σημείο εκκίνησης.Αύξηση του ποσοστού ανάπτυξης κατά 2% ή 3% ετησίως μπορεί να θεωρείται εξαιρετική για τα ανεπτυγμένα καπιταλιστικά έθνη,αλλά ενώ η δική μας οικονομία αναπτυσσόταν σε ποσοστό 10% ετησίως,τα επίπεδα διαβίωσης του λαού μας δεν είχαν βελτιωθεί.

Οσον αφορά το πώς θα χαρασσόταν αυτός ο νέος δρόμος δεν διέθετα εξ αρχής ένα πρότυπο ούτε και είχα κάποια συστηματική ιδέα κατά νου.Ξεκίνησα μόνο με την επιθυμία να βελτιώσω την οικονομική αποτελεσματικότητα. Αυτή η επιθυμία,αυτή η πεποίθηση,υπήρξε πολύ σημαντική.Το σημείο εκκίνησης ήταν: υψηλότερο επίπεδο αποτελεσματικότητας και οι άνθρωποι να διαπιστώνουν το πρακτικό κέρδος με τα ίδια τους τα μάτια.Εχοντας αυτό ως στόχο,βρέθηκε κι ένας ικανοποιητικός τρόπος έπειτα από πολλή έρευνα.Χαράξαμε σταδιακά το σωστό μονοπάτι».

Πηγή: Το Βήμα

Να πούμε ότι δεν το περιμέναμε;;

Φοβούμενη καταψήφιση η κυβέρνηση της Τσεχίας αναβάλλει την προγραμματισμένη ψηφοφορία στη Βουλή επί των συνθηκών που επισφραγίσουν τη συνεργασία της χώρας στο σχέδιο επέκτασης της αντιπυραυλικής ασπίδας των ΗΠΑ -το οποίο έχει ήδη θέσει εν αμφιβόλω ο Μπαράκ Ομπάμα στο πλαίσιο ανοίγματος προς τη Ρωσία.

Η κεντροδεξιά τσεχική κυβέρνηση υπό τον Μίρεκ Τοπολάνεκ διαθέτει ισχνή πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο· υπάρχουν διαφωνίες και στο εσωτερικό της, ενώ η αντιπολίτευση έχει ταχθεί από την αρχή κατά της προωθούμενης από την προηγούμενη διακυβέρνηση Μπους εγκατάστασης βάσης ραντάρ στο έδαφος της χώρας.

Ο Μίρεκ Τοπολάνεκ επιμένει ότι η απόσυρση είναι προσωρινή. «Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τη διαδικασία επικύρωσης. Μπορούμε να επαναφέρουμε τις συνθήκες στη Βουλή ανά πάσα στιγμή» είπε ο Τσέχος πρωθυπουργός. Η συμφωνία έχει ήδη επικυρωθεί από τη Γερουσία, όμως για να τεθεί σε ισχύ πρέπει να λάβει και την έγκριση του Κοινοβούλιο.

Το ζήτημα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο της συνάντησης που θα έχει ο Μίρεκ Τοπολάνεκ με τον Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος πρόκειται να επισκεφθεί την Πράγα τον επόμενο μήνα.

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αρνηθεί να δεσμευθεί για τη διατήρηση του σχεδίου που οδήγησε σε ψυχροπολεμικό κλίμα τις αμερικανο-ρωσικές σχέσεις επί διακυβέρνησης Μπους. Η υποστήριξή του στο σχέδιο, έχει δηλώσει ο Ομπάμα, εξαρτάται από το οικονομικό κόστος και αποδείξεις ότι η τεχνολογία θα αποδόσει.

Ο Ομπάμα έχει επίσης δηλώσει ότι δεν θα υπάρξει ανάγκη ανάπτυξης της αντιπυραυλικής ασπίδας εάν η διεθνής κοινότητα εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα -δήλωση στην οποία αναλυτές έχουν «διαβάσει» πρόταση προς τη Ρωσία για την εγκατάλειψη του σχεδίου εκ μέρους των ΗΠΑ με αντάλλαγμα σκληρότερη στάση της Μόσχας έναντι της Τεχεράνης.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Φρομ Μανταγκάσκαρ γουίθ λόβ !

Το παιδάκι, ο Μπίκος, το λοιπόν, ο από το 2002 πρόεδρος «ένα και τίποτα», πού όταν ποζάρει στις φωτογραφίες με τους ομολόγους του Αφρικανούς θυμίζει τον Ρίζο ανάμεσα σε Αμερικάνους μπασκετμπολίστες, αυτός ο τσίφτης πού «έφαγε» τον προηγούμενο, έκανε εκλογές «προπόνηση» το 2006 και τις κέρδισε περίπατο (Σημ. τα ψηφοδέλτια των αντιπάλων του φτάσανε με τα μουλάρια στα ακριτικά χωριά - ενώ τα δικά του με το προσωπικό του τζετ).

Στη συνέχεια, για να εξασφαλίσει «προεδρική» μονιμότητα (σημ.= ισοβιότητα δικτάτορα) βρήκε κάτι καλά παιδάκια ράφτες σαϊνια από το Αμέρικα, τού ράψανε διπλοβελονιά έναν εκλογικό νόμο κι ένα νέο Σύνταγμα στα μέτρα του, τού ψιθυρίσανε στ' αυτί «Έι, μάγκα, ρίξαμε εφτά δισεκατομμύρια πράσινα επένδυση στην απ'τα κόκαλα βγαλμένη των λιμουροπρογόνων σου για ν'αρπάξουμε το νίκελ, το κοβάλτιο, τις αλουμίνες...σε θέλουμε...να σταθείς στο ύψος σου - ψέματα - στο ύψος τού Μάικλ Τζόρνταν, άντε λοιπόν και κάνε ένα δημοψηφισματάκι - πανηγύρι να επικυρώσει ο λαός και να σε χαρεί...να σε χαίρεται στον αιώνα, με το κοστουμάκι πού σού ράψαμε».

Δικό μας το μαχαίρι, δικό μας το καρπούζι, κάνει «δημοψήφισμα» ο μεγάλος και εισπράττει ΝΑΙ ογδόντα τόσα τοίς εκατό...όχι παίζουμε! (Όσο μπόι τού έλειπε το πήρε σε ποσοστό!) Και δες, ρε παιδί μου, περίεργος πού είναι κόσμος λίγους μήνες αργότερα πού γίνονται δημοτικές εκλογές στην πρωτεύουσα, κι όλοι περιμέναμε ο «δικός του» υποψήφιος να εισπράξει ανάλογο ποσοστό...

Τί γίνεται; ΤΡΩΕΙ ΜΑΥΡΟ!

Και δήμαρχος εκλέγεται ένα παλικαράκι 32 χρονών με καπελίνο τού τζόκευ, ομορφόπαιδο, ορεξάτο να επαναλάβει την ιστορία τού «για να γίνεις πρόεδρος σ'αυτή τη χώρα πρέπει να περάσεις από δήμαρχος της πρωτεύουσας», περίεργα πράματα, σαν το καλαμάρι πού για να γίνει αστακός πρέπει πρώτα να περάσει από το οπλοστάσιο της CIA για να θωρακιστεί (Zεύς οίδε έναντι τίνων παροχών - ξεπουλημάτων της «ιεράς» λιγουροπατρίδας)

Παρένθεση: Αυτό το παλικαράκι - ντελικανής, ονόματι Andry - Αντρέας - Αντρίκος, «τα είχε» για ικανό χρονικό διάστημα με την κόρη τού Μπίκου, της φύτεψε κι'ένα παιδί ελπίζοντας να γίνει γαμπρός, σώγαμπρος, ότι να’ναι, τού υπερπρόεδρου, να φάει τίποτα απ'τα πράσινα πού έρρεαν με τη σέσουλα, να λιγδώσει λίγο τ'αντεράκι του. Έλα πού ο Μπίκος δεν τα σηκώνει κάτι τέτοια προβοκατόρικα σχέδια....σαν καλός κι άξιος δικτάτορας έκανε το Μεταξά (πώς μού’ρθε!) και εξεφώνησε ΟΧΙ (ρέ τσόγλανε), δε στη δίνω... Άντε και γ...

Μόνο πού ο Αντρίκος δεν ήτανε τζιναβωτός κι ούτε πού το γούσταρε άλλο απ' το να το κάνει στον παρ' ολίγον πεθερό... «I will be explained to you αλμυρό arabic peanut, να με θυμάσαι, παλιόπ...». Όλα πήγαιναν καλά και ωραία, με τον πιτσιρικά να το παίζει μέλλον Μεσσίας και να κερδίζει μαθητές κι οπαδούς και με τον Μπίκο να το παίζει αυτοκράτορας, μονοπωλώντας την οικονομία της χώρας, μίζες και ρεμούλες από παντού, ως κι απ'οτην ελληνική σαχλοεταιρεία πού τού έφτιαχνε ένα δρόμο στην ανατολική ακτή, μετοχές σε όλες τις εταιρείες της Μαδαγασκάρης, τη μία πίσω απ'την άλλη, μύλους, εργοστάσια με γερμανικά δάνεια, 5.000 αγελάδες από τη Νορβηγία για καθετοποίηση της παραγωγής της μονοπωλιακής στη χώρα γαλακτοκομικής του μονάδας...τι να λέμε, τι να πρωτοαναφέρουμε! Και κάπου εκεί...στη στροφή της ειδικής διαδρομής, ξέχασε να τραβήξει χειρόφρενο σαν καλός ραλίστας και την έκανε βουτηχτή στους ορυζώνες, (σιτοβολώνες δεν έχει η Μαδαγασκάρη - ρύζι τρώνε τα λιγούρια) Δηλαδή, πίτσι πίτσι οι αυλοκόλακες, πίτσι πίτσι, η μεγαλομανία, η μέθη της εξουσίας τού φουκαριάρη πρώην γιαουρτά να δείξει στην αριστοκρατία τού τόπου τι αξίζει, καβάλησε το καλάμι ο δικός σου κι άρχισε να το παίζει Louis XIV.

Με αποκορύφωμα, να αλλάξει το Boeing 737 - Air Force One πού τού χρησίμευε για τις μετακινήσεις και τα ταξιδάκια αναψυχής ανά την υφήλιο με ένα καινούργιο μεγαλύτερης αυτονομίας - τι να λέμε τώρα - να θέμε να πάμε Νέα Υόρκη στη δεξίωση τού Ομπάμα και να πρέπει να σταματήσουμε στην Καζαμπλάνκα για ανεφοδιασμό....πά, πά, πά, τί πράματα είναι αυτά! Κόστος...μόνο 60 εκατομμύρια πράσινα, απ' τα οποία ο κρατικός κορβανάς επιβαρύνθηκε μόνο με τα τριάντα, τα άλλα τα έβαλε ο «μεγάλος» από την τσέπη του! (Σας μυρίζεται υπερτιμολόγηση μήπως; Μπάάάάαα...)

Ευκαιρίας δοθείσης...άλλο πού δεν ήθελε ο παρολίγον γαμπρός, τον έκραξε. Στις 26 Ιανουαρίου, τώρα δα, το τρέχον 2009 μάζεψε κόσμο και κοσμάκη στην πλατεία Ανεξαρτησίας στην πρωτεύουσα και τον έκανε τ' αλατιού. «Ρε, εμείς δεν έχουμε ρύζι να βάλουμε στο στομάχι μας, ο λαός επιβιώνει μόνο χάρη στις βοήθειες τού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των ανθρωπιστικών οργανώσεων, κι εσύ, το παίζεις Ροκφέλερ της Αφρικής, με τα λούσα και τα μεγαλεία σου απ' τη μία μεριά, κι απ' την άλλη το χέρι της ζητιανιάς απλωμένο; Φτού σου, παλιομασκαρά: Ο λαός δε σε πάει, ρέ, μάζεψε τα και φύγε, παλιολαμόγιο, παλιοκλέφτη!».

Έτσι τα'σουρε ο Αντρίκος και με το δίκιο του, για να λέμε τα σύκα σύκα. Κι ύστερα από αυτή την κουβέντα ξέσπασαν οι ταραχές. Ο όχλος έκαψε τα δύο κανάλια της τηλεόρασης (το κρατικό και του δικτάτορα) λεηλάτησε καμιά πενηνταριά καταστήματα (συμπεριλαμβανόμενων αυτών τού προέδρου) κι ύστερα τους έβαλε φωτιά. Κατά το κάψιμο παγιδεύτηκαν μέσα στα καταστήματα πολλοί πλιατσικολόγοι, πού κάηκαν ζωντανοί. Έτσι, από τους εκατό νεκρούς πού αναφέρουν τα ΜΜΕ, οι ενενήντα-και βάλε είναι θύματα πού «έφαγαν το κεφάλι τους».Υπήρξε και ένας δεκαοκτάχρονος νεαρός πού πυροβολήθηκε στο κεφάλι από ελεύθερο σκοπευτή τού προέδρου, έτσι οι διαμαρτυρόμενοι απέκτησαν τον πρώτο τους ήρωα - μάρτυρα.

Η συνέχεια μόνο με την ελληνική λέξη «κλαυσίγελος» μπορεί να αποδοθεί. Ο νεαρός διόρισε δικό του πρωθυπουργό και σχημάτισε κυβέρνηση πού πήγε να καταλάβει το κοινοβούλιο με το ζόρι. Εκεί καραδοκούσαν τα ΜΑΤ πού βάρεσαν στο ψαχνό. Επισήμως 31 νεκροί και 200 τραυματίες από το πλήθος των αντιφρονούντων. Ο πρόεδρος τρεις μέρες μετά δήλωσε ότι λυπάται αλλά ότι δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο!

Τελικά ο πρόεδρος μετά από πιέσεις τού εκπροσώπου τού ΟΗΕ και – άκουσον άκουσον - τού εκπροσώπου τού συλλόγου των εκκλησιών της Μαδαγασκάρη, δήλωσε ότι δέχεται να έρθει σε συνομιλίες με τον αντίπαλό του. Ένα μήνα τώρα παίζουν τον παπά. Πότε ο Μπίκος σνομπάρει τη συνάντηση, πότε ο πιτσιρικάς το παίζει τσαμπουκάς και ξαναμαζεύει τον κόσμο σε συλλαλητήρια και γιουρούσια, πότε τα όργανα της τάξης το παίζουν τοξότες τού Ξέρξη και κρύβουν τον ήλιο από τη βροχή τα δακρυγόνα, πότε αφήνουν τα υπουργεία αφύλακτα και οι κινηματίες τα καταλαμβάνουν, πότε συλλαμβάνουν διαδηλωτές και πότε αυτομολούν στο κίνημα λόγω ιδεολογίας. Γλαφυρά, μα και γελοία. Τραγικά μα και τραγελαφικά... πού αν ερχότανε ο Γαβράς να γυρίσει καμιά σχετική ταινία αντί για πολιτικό θρίλερ θα τού έβγαινε φαρσοκωμωδία τού Βέγγου!

Σήμερα ο εκπρόσωπος τού ΟΗΕ δήλωσε ότι θέτει τον πιτσιρικά υπό την προστασία των Ηνωμένων Εθνών και τού παραχωρεί διπλωματικό άσυλο σε μια βιλλάρα στην πρωτεύουσα...έτσι ο Μπίκος δεν θα μπορεί να τον μπουζουριάσει!

Κι ο χορός καλά κρατεί... Γουστάρει κανείς Λαμπρή με «πραξικόπημα» της πλάκας; Ας κοπιάσει στη Μαδαγασκάρη να μού κάνει παρέα

Ζείρων

Πηγή: tvxs.gr

Πάγωματα και εκβιασμοί ... Βαλκανοποίηση της ΕΕ !

Η Σλοβενία παρεμπόδισε το κλείσιμο ενός ακόμη κεφαλαίου στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Κροατίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τη χθεσινή συνεδρίαση ομάδας εργασίας για τη διεύρυνση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετέδωσε το κροατικό πρακτορείο ειδήσεων Hina, επικαλούμενο διπλωματικές πηγές.

Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα, τα 26 κράτη - μέλη της ΕΕ συμφώνησαν να κλείσει το κεφάλαιο για το εταιρικό δίκαιο, αλλά η Σλοβενία ψήφισε κατά, υποστηρίζοντας ότι και στο συγκεκριμένο κεφάλαιο, η Κροατία έχει καταθέσει έγγραφα που προκαθορίζουν τα σύνορα των δύο χωρών. Το συγκεκριμένο διαπραγματευτικό κεφάλαιο άνοιξε τον Ιούνιο του 2007.

Η Σλοβενία, λόγω των συνοριακών διαφορών με την Κροατία, από το Δεκέμβριο του 2008 έχει «παγώσει» το άνοιγμα οκτώ και το κλείσιμο δύο κεφαλαίων στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Κροατίας με την ΕΕ.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να βοηθήσει στην επίλυση των συνοριακών διαφορών των δύο χωρών και να αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο μία επιτροπή ειδικών υπό την προεδρία του πρώην προέδρου της Φινλανδίας Μάρτι Αχτισάαρι. Για να αρχίσει το έργο της η επιτροπή πρέπει να υπάρξει συμφωνία των δύο πλευρών.

Η χθεσινή συνάντηση των πρωθυπουργών της Κροατίας Ίβο Σάναντερ και της Σλοβενίας Μπορούτ Παχόρ, στην πόλη Μόκριτσε της Σλοβενίας για το θέμα των συνοριακών διαφορών υπήρξε άκαρπη, ωστόσο οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συνεχιστούν οι διμερείς επαφές.

Η Κροατία επιμένει ότι οι συνοριακές διαφορές είναι διμερές ζήτημα, το οποίο παραμένει άλυτο από την ανεξαρτητοποίηση των δύο χωρών το 1991 και ότι τέτοιου είδους ζητήματα ποτέ στην ιστορία της ΕΕ δεν ήταν αντικείμενο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Το Ζάγκρεμπ ζητά το θέμα να αφαιρεθεί από την ημερήσια διάταξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ, να υπάρξει απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, ή άλλου διεθνούς δικαστικού ιδρύματος και οι δύο χώρες να συμφωνήσουν εκ των προτέρων ότι δεσμεύονται να σεβαστούν τη δικαστική απόφαση.

Για τη Σλοβενία η παραπομπή των συνοριακών διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν είναι αποδεκτή, επειδή επιθυμεί να επιλύσει το πρόβλημα με πολιτική απόφαση σε διμερές επίπεδο ή με διαμεσολάβηση. Ζητά επίσης να επιλυθεί το θέμα έως το τέλος του τρέχοντος έτους, πριν από την ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πεφωτισμένη Δεσποτεία της Ρωσίας

TV Χωρίς Σύνορα - Αποστολή με email Όλα τα πεδία υποχρεωτικά
E-mail παραλήπτη:
E-mail ή όνομα αποστολέα (λατινικά):
Κωδικός αποστολής [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]
TVXS.gr Project Νέα «ολιγαρχία» δημιουργεί ο Μεντβέντεφ στη Ρωσία http://www.tvxs.gr/v5762
Κλείσιμο

Ο πρόεδρος της Ρωσίας ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας λίστας εκατό ατόμων που θα αποτελέσουν μια νέα, χρυσή «προεδρική φρουρά». Πρόκειται για τους άριστους της χώρας, που περιλαμβάνουν 36 υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχος, 23 τοπικούς υπαλλήλους, 31 επιχειρηματίες και 10 εκπρόσωπους της επιστήμης, της τέχνης και της θρησκείας.

Όλοι αυτοί θα αποτελέσουν τη νέα χρυσή ελίτ, η οποία επελέγη μετά από μία εξάμηνη διαδικασία που κίνησε ο Πρόεδρος Ντιμίτρι Μεντβέντεβ. Από τον Ιούλιο του 2008, ο Πρόεδρος είχε συγκαλέσει μια επιτροπή 172 ειδικών, οι οποίοι είχαν ως στόχο να επιλέξουν εκατό άτομα με εξέχουσα θέση στους τομείς της δραστηριότητάς τους. Τα εκατό αυτά άτομα θα αποτελούσαν την πηγή για τη στελέχωση της «προσωπικής φρουράς», δηλαδή των στενότερων συμβούλων του Ρώσου Προέδρου.

Τα κριτήρια στα οποία βασίστηκε η επιλογή ήταν τα εξής: οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι από 25 έως 50 χρονών, να έχουν ανώτατη εκπαίδευση, να έχουν επιτύχει στον τομέα της δραστηριότητάς τους και να απολαμβάνουν εξαιρετικής φήμης στους κύκλους στους οποίους συναλλάσσονται. Οι υποψήφιοι, απ' τους οποίους επελέγησαν οι 100 ανέρχονταν στους 1.211. Ωστόσο, από την τελική ομάδα μόνον οι δέκα είναι κάτω από 30 χρονών, ενώ μόνον δέκα είναι οι γυναίκες. Σύμφωνα, πάντως, με δημοσιεύματα του ρωσικού τύπου, οι θέσεις που αναμένεται να καταλάβουν τα τυχερά «χρυσά παιδιά» κυμαίνονται από υπουργικούς θώκους έως και διοικήση επαρχιών.

Πηγή: TVXS.gr

Να γιατί ήταν τόσο "ήσυχη" η Δυτική Όχθη κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών της Γάζας!

Κανένας διάλογος δεν θα πραγματοποιηθεί με τη Χαμάς εάν δεν αναγνωρίσει την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ως μοναδικό εκπρόσωπο των Παλαιστινίων, δήλωσε ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς.

Κατηγόρησε, επιπλέον, τη Χαμάς ότι «έθεσε σε κίνδυνο» τη ζωή και τις τύχες των Παλαιστινίων και πρόσθεσε ότι ο διάλογος με τη Χαμάς είναι αδύνατος εκτός αν η οργάνωση αναγνωρίσει την ανωτερότητα της ΟΑΠ.

Πηγή: TVXS.gr

Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

The Russian lower house of parliament has approved constitutional changes aimed at extending presidential terms from four to six years.

The changes were approved on Friday in a first parliamentary reading by 388 votes in favour and 58 against.

The vote has prompted speculation that Vladimir Putin, the former president and present prime minister, might return to the presidency.

The lower chamber, dominated by members of the pro-Kremlin United Russia party, also voted to extend its own term to five years from four years.

To be written into the constitution, the changes must be backed by two-thirds of State Duma deputies and three-quarters of the upper Federation Council house.

The changes will not apply to Dmitry Medvedev, the current president.

Putin said earlier this week he backed a longer term for the next president, but said it was too early to say who that might be.

However, many believe the legislation could pave the way for Putin to return.

Putin is popular among Russians, but the constitution prevented him from running for a third straight term as president.

Al Jazeera - Source: Agencies

Επικοινωνιακό τρίκ ή (Παρα)Πολιτικό Παρασκήνιο

Τέσσερα άτομα συνελήφθησαν στο Ντένβερ με την κατηγορία ότι σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον δημοκρατικό υποψήφιο Μπάρακ Ομπάμα,μετέδωσε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο στο Κολοράδο. Ενας από τους συλληφθέντες ομολόγησε στις αρχές ότι «σκόπευαν να πυροβολήσουν τον Ομπάμα από κάποιο υπερυψωμένο σημείο ...με μιά καραμπίνα, από απόσταση 750 μέτρων» μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο CBS 34.

Τέσσερα άτομα συνελήφθησαν στο Ντένβερ με την κατηγορία ότι σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον δημοκρατικό υποψήφιο Μπάρακ Ομπάμα, μετέδωσε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο στο Κολοράδο.

Ενας από τους συλληφθέντες ομολόγησε στις αρχές ότι «σκόπευαν να πυροβολήσουν τον Ομπάμα από κάποιο υπερυψωμένο σημείο... με μια καραμπίνα, από απόσταση 750 μέτρων» μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο CBS 34.

Η απόπειρα κατά του Μπάρακ Ομπάμα επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την Πέμπτη ,όταν ο αφροαμερικανός γερουσιαστής θα μετέβαινε στο στάδιο του Ντένβερ για την προγραμματισμένη ομιλία του ενώπιον 75.000 οπαδών του,μετά και την τυπική ανάληψη του χρίσματος των Δημοκρατικών,μετέδωσε το δίκτυο.

Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε μετά τη σύλληψη ενός ατόμου την περασμένη Κυριακή,στο φορτηγό του οποίου βρέθηκαν δύο πυροβόλα όπλα μεγάλου βεληνεκούς,σύμφωνα με το CBS 34. Ενας από τους συλληφθέντες είχε στην κατοχή του έναν αγκυλωτό σταυρό και ενδέχεται να διατηρούσε διασυνδέσεις με ναζιστικές και ρατσιστικές οργανώσεις.

Η εισαγγελία του Ντένβερ πρόκειται να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου εντός της ημέρας για να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.Ο εισαγελλέας Τρόι Εϊντ δήλωσε πάντως στο CBS34 πως δεν πιστεύει ότι υπήρχε πραγματική απειλή κατά του Ομπάμα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο

Τώρα οι καουμπούδες...μείνανε μόνοι τους!

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν θα υποστηρίξει στρατιωτικό πλήγμα εναντίον του Ιράν, αλλά θα επιμείνει στην επίλυση των προβλημάτων γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης μέσω διαπραγματεύσεων. Αυτό αποσαφήνισαν οι υπουργοί Εξωτερικών των «27» κατά τη χθεσινή συνάντησή τους στις Βρυξέλλες, όπου ενημερώθηκαν από τον εκπρόσωπο Εξωτερικής Πολιτικής της Eνωσης, Χαβιέ Σολάνα, για τις συνομιλίες του περασμένου Σαββατοκύριακου, στη Γενεύη, με την ιρανική πλευρά.

Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, τόνισε ότι εναπόκειται τώρα στο Ιράν να απαντήσει στις προτάσεις των «έξι» (των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γερμανίας) προσθέτοντας ότι η Βρετανία, όπως και οι άλλες χώρες που εμπλέκονται στις διαπραγματεύσεις, «εστιάζουν 100% στη διπλωματική οδό». Νωρίτερα, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, Τζον Μακέιν, είχε δηλώσει, αναφερόμενος στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ότι η χώρα του δεν θα επιτρέψει ποτέ «ένα νέο Ολοκαύτωμα» εναντίον των Εβραίων. Διευκρίνισε, δε, ότι τάσσεται υπέρ αποτελεσματικότερων κυρώσεων στο Ιράν υποστηρίζοντας ότι «υπάρχουν πολλές επιλογές που μπορούμε να μελετήσουμε πριν εξετάσουμε το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής επιλογής».

Στον αμερικανικό Τύπο, πάντως, κυριαρχεί η εκτίμηση πως η Τεχεράνη επιδιώκει να κερδίσει χρόνο, ακολουθώντας παρελκυστική τακτική στις διαπραγματεύσεις με την ομάδα των «έξι». Ρεπορτάζ των New York Times αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η ιρανική αντιπροσωπεία διένειμε στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης εντελώς προχειρογραμμένο, δισέλιδο έντυπο με κραυγαλέα ορθογραφικά λάθη, προκαλώντας τον καγχασμό ακόμη και του Ρώσου αντιπροσώπου. «Αν επιχειρούσαμε να υλοποιήσουμε τις διαδικαστικές προτάσεις τους, θα εγκαινιάζαμε έναν διάλογο που θα κρατούσε αρκετά χρόνια», δήλωσε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα κορυφαίος Ευρωπαίος αξιωματούχος υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας. Ο Ιρανός αντιπρόσωπος Σαέντ Τζαλιλί εμφανίστηκε αδιάλλακτος στην κεντρική πρόταση του Συμβουλίου Ασφαλείας για «αμοιβαίο πάγωμα» (freeze–for–freeze): Δηλαδή, για παράλληλη αναστολή, επί ένα δεκαπενθήμερο, του ιρανικού προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου και της επιβολής νέων κυρώσεων από τη διεθνή κοινότητα. Η αδιαλλαξία της Τεχεράνης προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση ύστερα μάλιστα από τη χειρονομία καλής θέλησης των Ηνωμένων Πολιτειών να στείλουν για πρώτη φορά στη Γενεύη, για απ’ ευθείας διαπραγματεύσεις με τους Ιρανούς, τον υφυπουργό Εξωτερικών Γουίλιαμ Μπερνς, νούμερο τρία στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Κοινή στρατηγική

Περισσότερο εποικοδομητικές διαγράφονται οι εξελίξεις στις σχέσεις του Ιράν με το γειτονικό και παραδοσιακά ανταγωνιστικό Πακιστάν. Ο σύμβουλος του Πακιστανού πρωθυπουργού για θέματα ασφαλείας, Ρεχμάν Μαλίκ, ανακοίνωσε χθες στο Ισλαμαμπάντ, έπειτα από συνάντηση με τον Ιρανό ομόλογό του, ότι οι δύο χώρες κατέστρωσαν κοινή στρατηγική για την αντιμετώπιση των τρομοκρατών, οι οποίοι δρουν στο Ιράκ έχοντας ορμητήρια στις δύο χώρες. Επιπλέον, το κατά κύριο λόγο σουνιτικό Πακιστάν και το κυρίως σιιτικό Ιράν θα συγκροτήσουν κοινή επιτροπή ιερωμένων σε μια προσπάθεια να εκτονωθούν οι συγκρούσεις μεταξύ σιιτών και σουνιτών στο Πακιστάν.

Πηγή: Γαλλικό Reuters

Ξεκίνησαν οι θυσίες των Ιφιγενιών !

Associated Press

Ο σταρτηγός ε.α. Σενέρ Έρουιγκουρ σε στιγμιότυπο του 2003, όταν ήταν αρχηγός της Χωροφυλακής

Κλιμακώνεται η σύγκρουση ισλαμιστών-κεμαλιστών στην Τουρκία. Η αστυνομία συνέλαβε δύο απόστρατούς στρατηγούς κατηγορούμενους για συμμετοχή τους στον σχηματισμό του λεγόμενος βαθέως κράτους, Εργκενέκον, λίγες μόνο ώρες πριν από την αγόρευσης του εισαγγελέα στο Συνταγματικό Δικαστήριο, που ζητεί το κλείσιμο του κυβερνώντος ισλαμικού κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Ο πρώην διοικητής της 1ης Στρατιάς στρατηγός ε.α. Χουρσίτ Τολόν και ο πρώην αρχηγός της Χωροφυλακής στρατηγός ε.α. Σενέρ Έρουϊγκουρ συνελήφθησαν το πρωί της Τρίτης στις οικίες τους στο συγκρότημα κατοικιών του Στρατού στην Αγκυρα και οδηγήθηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση. Στη συνέχεια αστυνομικές δυνάμεις παρουσία εισαγγελέα έκαναν έρευνες στα δύο σπίτια.

Ο στρατηγός ε.α. Έρουιγκουρ είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Κεμαλικής Σκέψης, συμμετέχοντας ενεργά το προηγούμενο διάστημα στη διοργάνωση των συλλαλητηρίων σε ολόκληρη την Τουρκία, υπέρ του κοσμικού κεμαλικού καθεστώτος και κατά της κυβέρνησης του ΑΚΡ την οποία κατηγορεί ότι επιδιώκει την εγκαθίδρυση θεοκρατικού καθεστώτος, κατάργηση των αρχών του κεμαλικού κράτους και υποχωρητικότητα σε θέματα εθνικού ενδιαφέροντος για την Τουρκία, όπως το Κουρδικό, οι σχέσεις με ΕΕ και ΗΠΑ, το Κυπριακό, ο εκδημοκρατισμός κ.ά.

Παράλληλα στο πλαίσιο των ερευνών για την εθνικιστική Εργκενέκον, η οποία κατηγορείται για συνωμοσία εναντίον της κυβέρνησης με στόχο την ανατροπή της, συνελήφθησαν σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας άλλα 25 άτομα, τα περισσότερα μέλη του Συνδέσμου Κεμαλικής Σκέψης. Οι συλλήψεις συνοδεύτηκαν από επιδρομές της αστυνομίας σε διάφορα παραρτήματα του Συνδέσμου, μεταξύ των οποίων και παρατήματα στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγιναν οι 17 από το σύνολο των συλλήψεων.

Μεταξύ των συλληφθέντων ξεχωρίζουν τα ονόματα του ανταποκριτή της κεμαλικής εφημερίδας Cumhuriyet στην Αγκυρα, Μουσταφά Μπαλμπάι, του διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας Tercuman Ουφούκ Μπουγιούκτσαλεμπί, του προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Αγκυρας Σινάν Αϊγκιούν, του συγγραφέα Ερόλ Μουτερτζιμλέρ, γνωστού για τιις έρευνές του σχετικά με το τουρκικό βαθύ κράτος, του αρχιπλοίαρχου Ιλκέρ Γκιουβέν.

Σύμφωνα, με δήλωση του προέδρου της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Νουρί Γκιουργκιούρ, στην τουαλέτα του γραφείου του προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Αγκυρας βρέθηκε στις 10 Απριλίου, στη διάρκεια τεχνικών εργασιών, ένα όπλο για το οποίο διεξάγεται έρευνα.

Εν τω μεταξύ, με την αγόρευση του γενικού εισαγγελέα για το κλείσιμο του κόμματος του κ. Ερντογάν (ΑΚP) στην Τουρκία ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία στη δίκη για την απαγόρευση του κυβερνώντος κόμματος και τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων 71 στελεχών του, μεταξύ των οποίων του ίδιου του πρωθυπουργού και του προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο εισαγγελέας του Εφετείου εισηγήθηκε την απαγόρευση του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Την Πέμπτη το ΑΚP θα παρουσιάσει την υπερασπιστική του γραμμή. Το κόμμα θα εκπροσωπήσει ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Επικρατείας Τζεμίλ Τσιτσέκ.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Τακτικοί ελιγμοί στην κόψη του...νυστεριού!

Gilani has said the offer will be on condition that fighters give up arms and renounce violence [AFP]

Pakistan's Taliban movement has welcomed an offer by the country's prime minister to hold talks with them and has urged Islamabad to abandon the US-led "war on terror," a spokesman for the movement has said.

Maulvi Omar said the announcement by the federal government to hold talks with the Taliban would improve law and order in Pakistan.

There have been a growing number of suicide bombings in the past couple of months.

Omar told reporters: "The talks announcement by government will have extremely positive impact. The federal government should immediately stop the war for US interests."

Democratic era

Yousuf Raza Gilani, Pakistan's prime minister, on Saturday urged the armed groups to renounce violence and offered to hold talks with those who give up arms and join the new democratic era.

"We are ready to talk to all those people who give up arms and are ready to embrace peace," Gilani said to loud support from politicians while addressing parliament.

Omar said: "The government should immediately say goodbye to pro-US policies because there is no good in them for the government and the people of Pakistan."

He also welcomed the repeal of the Frontier Crimes Regulation (FCR), a colonial era legal code for Pakistani tribal areas bordering Afghanistan, and said that Islamic law be enforced in its place.

"The prime minister has won the hearts of the tribal people by ending the FCR, but the government should, keeping in view the wishes of tribal people, immediately announce enforcement of [an] Islamic system," he said.

Sharia

Kamal Hyder, Al Jazeera's correspondent in Islamabad, said the movement's demand was a "tricky issue".

"For them [Taliban] to act in a state within a state is going to be difficult. But if the demand of the people where they are based is the imposition of Sharia, then the government could grant it," he said.

Pakistan has been a bulwark in the US-led fight against al-Qaeda and the Taliban since the September 11, 2001, attacks on the United States.

The country has suffered an unprecedented wave of violence including suicide bombings in the past year blamed on al-Qaeda and a resurgent Taliban.

Pervez Musharraf, the Pakistani president and a key US ally, lost elections last month, and Gilani on Tuesday told George Bush, the US president, that a broader approach to the "war on terror" was necessary, including political solutions.

Source: Al Jazeera and agencies