We will try to make it as confusing as possible - part 2

Η Gazprom είναι πιθανόν να διακόψει την αποστολή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία, εάν το Κίεβο δεν διευθετήσει πριν από τις 8 Μαρτίου το χρέος των 400 εκατομμυρίων δολαρίων, αναφέρεται σε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Kommersant.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ο οικονομικός διευθυντής της ρωσικής εταιρείας Αντρέι Κρουγκλόφ έκανε σχετική δήλωση προς αυτήν την κατεύθυνση ενώπιον του συμβουλίου της διοίκησης της Gazprom το οποίο συνεδρίασε χθες κεκλεισμένων των θυρών.

«Εάν δεν καταβληθούν στις 7 Μαρτίου 400 εκατομμύρια δολάρια, τότε θα διακόψουμε για μία ακόμη φορά την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία στις 8 Μαρτίου», ανέφερε αξιωματούχος, αναφερόμενος στη δήλωση του οικονομικού διευθυντή.

Επισήμως, στην ανακοίνωση που εξέδωσε χθες η Gazprom αναφέρεται ότι «η διευθυντική επιτροπή επιφορτίσθηκε με την εφαρμογή των ρυθμίσεων του συμβολαίου για την αποστολή του φυσικού αερίου στην Ουκρανία».

Η Ρωσία διέκοψε την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία την 1η Ιανουαρίου 2009, προκαλώντας εκτεταμένη κρίση που έπληξε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Έπειτα από συμβιβαστική λύση που επιτεύχθηκε στις 19 Ιανουαρίου, άρχισε εκ νέου η ροή φυσικού αερίου.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Θα ανέβει δηλαδή;

Παρών στη ζήτηση δεξαμενόπλοιων προς αποθήκευση αργού πετρελαίου δήλωσε ο εφοπλιστής Nobu Su, ο οποίος σχεδιάζει να προσφέρει το στόλο του, ο οποίος αποτελείται από 20 υπερτάνκερ σε ανθρώπους που θέλουν να αγοράσουν τώρα πετρέλαιο που οι τιμές είναι πολύ χαμηλές.

Συγκεκριμένα, ο Su επενδύει κι αυτός στην προοπτική ότι η τιμή του αργού θα ανέβει το προσεχές διάστημα, αφού θα ενοικιάσει τάνκερ χωρητικότητας 2 εκατ. βαρελιών, σε τιμή χαμηλότερη της αγοράς, με την προοπτική να έχει κι αυτός μερίδιο στα μελλοντικά κέρδη.

Σημειώνεται ότι πετρελαϊκές εταιρείες όπως η BP και τράπεζες όπως, Citigroup (διαμέσου της Phibro) έχουν αποθηκεύσει περίπου 80 εκατ. βαρέλια αργού στη θάλασσα με σκοπό να επωφεληθούν σε μια μελλοντική ανοδο της τιμής του αργού.

Πηγή: Reporter.gr

Είτε είμαστε σε ύφεση είτε όχι, το Μεγάλο Παιχνίδι συνεχίζεται.

Εντατικοποιεί τις ενεργειακές συμφωνίες της η Ρωσσία

Σε νέες συμφωνίες στρατηγικής σημασίας στην διεθνή ενεργειακή σκακιέρα προχωρά η Ρωσσία, ενισχύοντας έτσι τον ρόλο της ως ενεργειακή υπερδύναμη.

Συγκεκριμένα, η ρωσσική κυβέρνηση βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την σύναψη σημαντικών συμφωνιών τις αμέσως επόμενες εβδομάδες με την Βενεζουέλα, το Περού και την Σερβία.

Ρωσσία-Βενεζουέλα

Σύμφωνα με χθεσινές δηλώσεις του Υπουργού Ενέργειας της Βενεζουέλας, η Petroleos de Venezuela (PDVSA – κρατική επιχείρηση) πρόκειται να υπογράψει μία στρατηγική συμφωνία συνεργασίας με ρωσσικές εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, με σκοπό την δημιουργία μίας ενεργειακής κοινοπραξίας.

Η συμφωνία πρόκειται να υπογραφεί κατά την διάρκεια της διήμερης επίσκεψης στην Βενεζουέλα του ρώσσου προέδρου Δημήτρη Μεντβέντεφ την Τετάρτη (26/11).

Επίσης, σύμφωνα με δηλώσεις του Stanislav Tsygankov (επικεφαλής του τμήματος των διεθνών ενεργειακών σχέσεων), η Gazprom θα κατέχει το 50% του ρωσσικού μεριδίου, ενώ θα συμμετέχουν επίσης οι εταιρείες Rosneft, Surgutneftegas, LUKoil κ.α.

Ενδιαφέρουσες δηλώσεις έκανε και ο ρώσσος Υπουργός Ενέργειας Sergei Shmatko, ο οποίος δήλωσε ότι μετά την υπογραφή της συμφωνίας θα προκύψει μία κοινοπραξία επιχειρήσεων από τις εταιρείες των δύο χωρών υπό την ηγεμονία της PDVSA (άνοιξη 2009) όπου σύντομα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ηγετική επιχείρηση πετρελαιοειδών και φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική!

Η επένδυση αυτή, αναμένεται να κοστίσει δεκάδες δις δολλάρια.

Να σημειώσουμε εδώ, ότι η Βενεζουέλα είναι μία από τις μεγαλύτερες χώρες-παραγωγοί πετρελαίου, με γνωστά αποθέματα ύψους 87 δις βαρελιών.

Ρωσσία – Περού

Την θέληση της Ρωσσίας να αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με το Περού στους τομείς της ενέργειας και της άμυνας, εξέφρασε χθες Δευτέρα ο ρώσσος πρόεδρος Δημήτρης Μεντβέντεφ.

«Ενδιαφερόμαστε να αναπτύξουμε συνεργασίες στους τομείς της ενέργειας, των μεταλλείων, της πυρηνικής ενέργειας, του διαστήματος και της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και για την υπογραφή συμβολαίων αμυντικής και τεχνολογικής συνεργασίας», δήλωσε ο Μεντβέντεφ.

Ο ρώσσος πρόεδρος δήλωσε επίσης, ότι μολονότι οι δύο χώρες είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε μία σειρά συμφωνιών, οι διαπραγματεύσεις καθυστερούν μέχρι στιγμής λόγω της διπλάσιας φορολόγησης στην οποία υπόκειται η Gazprom.

Τέλος, εξέφρασε την ελπίδα ότι το εμπόριο ανάμεσα στις δύο χώρες μελλοντικά θα προσεγγίσει ποσά μερικών δις δολλαρίων, ενώ δεν αμέλησε να ανταποδώσει την πρόσκληση για επίσκεψη στον Περουβιανό ομόλογό του, Alan Garcia.

Ρωσσία - Σερβία

Ξεκινούν τη Δευτέρα, στη Μόσχα οι διήμερες διαπραγματεύσεις κυβερνητικών αντιπροσωπειών για την ενεργειακή συμφωνία Σερβίας-Ρωσίας. Επικεφαλής της σερβικής αντιπροσωπείας είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης 'Ιβιτσα Ντάσιτς.

Η εν λόγω συμφωνία θα περιλαμβάνει την πώληση του πλειοψηφικού πακέτου της NIS στη Gazprom, την κατασκευή υπόγειων εγκαταστάσεων αποθήκευσης φυσικού αερίου στο Μπανάτσκι Ντβορ και την διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Stream από το σερβικό έδαφος.

Επίσης, ο κ. Ντάτσιτς δήλωσε ότι θα υπάρξει υλοποίηση μερικών συμφωνιών τον Δεκέμβριο αν η Ρωσία δώσει τις απαιτούμενες εγγυήσεις ότι μετά την πώληση του πακέτου της NIS στη Gazprom, θα περάσει ο αγωγός φυσικού αερίου από τη Σερβία και θα κατασκευαστούν υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου στο Μπανάτσκι Ντβορ.

Δημήτριος Κουλουμπής

Πηγή: Strategy-Geopolitics

Όχι και άσχημα....

Iraq and China have agreed the terms of a $3 billion oil service contract, Iraq's oil minister says, announcing the first major oil contract with a foreign firm since the fall of Saddam Hussein.

The deal means China has taken the first opening since the US-led invasion for work on the world's third-largest reserves.

Hussain al-Shahristani, Iraq's oil minister, warned that time was running out for big Western oil firms, which have jostled for years for Iraqi contracts, to seal even the short-term deals that were expected to mark their return to the country.

Iraq and China's state-oil firm CNPC agreed the renegotiated terms of an old deal signed in 1997 to pump oil from the Adhab oilfield, Shahristani said.

CNPC is Asia's biggest oil and gas company.

"Finally we have reached an agreement," Shahristani said after clinching the deal.

Iraq has toughened the terms, changing the contract to a set-fee service deal from the oil production sharing agreement signed under Saddam.

Iraq needs billions of dollars of investment in its energy sector after years of war and sanctions.

But with high oil prices and strong competition for access to some of the world's
cheapest oil to produce, Iraq has been negotiating from a position of strength.

Under the revised contract, Adhab will produce 110,000 barrels per day (bpd), up from the previous target of 90,000 bpd, Shahristani said.

First output would come in three years, and the field should pump for 20 years, he said.

CNPC would own 75 per cent of a joint venture to be set up for the contract, while Iraq's Northern Oil Company would own 25 per cent, he added. The value of the contract would be reviewed every quarter, he said.

The deal was pending the final seal from both countries' governments.

China's state hydroelectricity firm also signed a deal to build a new hydroelectric power station in Tajikistan on Wednesday worth up to $300 million officials said.

"The Chinese company undertakes to carry out the design and construction of the Nurobod" power station in eastern Tajikistan, read a memorandum of understanding signed by Sinohydro and the Tajik government.

The deal was signed on the sidelines of a visit by Hu Jintao, the Chinese president, aimed at bolstering economic ties between the two neighbours.

The trade turnover between China and Tajikistan amounted to $283 million last year.

China is already a major player in Tajikistan's road infrastructure, telecoms and electricity sectors.

Iraq wanted six contracts to boost oil output by 100,000 bpd each to be signed in June and implemented within a year.

Baghdad does not want to extend the end-date for the contracts as it plans to sign long-term deals for the same fields by mid-2009.

"We only have about 10 months left," he said. "It seems more and more unlikely that these technical service contracts can be implemented now in such a short remaining time."

The firms that have been negotiating deals are Royal Dutch Shell; Shell in partnership with BHP Billiton; Exxon Mobil; Chevron with Total.

A smaller consortium of Anadarko, Vitol and Dome had negotiated for another deal but Anadarko walked away this month.

Iraq still aimed to boost output by 500,000 bpd by the mid-2009, Shahristani said.

Iraq pumped around 2.4 million bpd in July, according to a Reuters survey.

A long-delayed draft oil law to set the framework for foreign investment was unlikely to be approved in parliament in the near-future, Shahristani said.

"Different parliamentary blocs still have serious differences about the law," he said. "I have not heard anything new from the parliament to make me expect that the law will be passed any time soon."

But Iraq was going ahead with new deals anyway under existing legislation, he said.

Disputes with the regional government in Kurdistan have hobbled the progress of the law.

There had been no progress in resolving differences between Baghdad and the Kurdish regional government, Shahristani said.

Source: Al Jazeera

Κασπία: "Η Λίμνη της Έριδος"

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησυχούν για πιθανή επέκταση της γεωργιανής κρίσης στην Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν, γεγονός που θα είχε καταστροφικές επιπτώσεις για τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα. Στο πλαίσιο αυτό ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινι μεταβαίνει την επόμενη εβδομάδα στη Γεωργία, την Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν.

Ανακοινώνοντας την περιοδεία Τσένι, ο Λευκός Οίκος διευκρίνισε ότι ο πρόεδρος Μπους ζήτησε από τον αντιπρόεδρό του να συζητήσει με τους εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών "τα αμοιβαία συμφέροντα". Τα συμφέροντα αυτά δεν είναι άλλα από τη διασφάλιση των πηγών ενέργειας και των οδών μεταφοράς τους στη Δύση.

Η στρατηγικής σημασίας περιοχή της Μαύρης Θάλασσας αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης των Μεγάλων Δυνάμεων μετά την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων στην Κασπία. Το Αζερμπαϊτζάν, που δεν έχει πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, μεταφέρει το πετρέλαιό του στη Δύση μέσω του γεωργιανού λιμανιού του Μπατούμι, τονίζει ο Έντουαρντ Τσόου, αναλυτής του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS).

Η Ουκρανία, με την τεράστια ακτογραμμή της στην Μαύρη Θάλασσα, συνιστά επίσης για την Ουάσινγκτον έναν στρατηγικό σύμμαχο στην περιοχή, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες στρέφονται στις ενεργειακές πηγές της Κασπίας προσπαθώντας να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής.

Η Ουάσινγκτον υπερασπίζεται με θέρμη τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία και τη Γεωργία, αν και, όπως εκτιμά ο αναλυτής Στίβεν Λάραμπι της Rand Corporation, η Ουκρανία έχει περισσότερο γεωπολιτικό ειδικό βάρος απ΄ότι η Γεωργία. Αν η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, η Ρωσία δεν θα είναι μόνο υποχρεωμένη να μετακινήσει τον ναυσταθμό της από την Κριμαία, αλλά θα χάσει και κάθε ελπίδα να ιδρύσει μια νέα "Σλαβική Ένωση" με την Ουκρανία και τη Λευκορωσία, σημειώνει.

"Αυτό που είναι ακόμη πιο σοβαρό, όμως, είναι ότι κανένας Ρώσος ηγέτης δεν μπορεί να φανταστεί ότι θα παραμείνει στην εξουσία εάν "χάσει" την Ουκρανία προς όφελος των Ηνωμένων Πολιτειών, με την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ", σημειώνει ο Τρένιν, υπενθυμίζοντας ότι η Κριμαία, που προσαρτήθηκε στην Ουκρανία το 1954 από τον Χρουστσόφ, κατοικείται κατά τα 2/3 από ρωσόφωνους.

Στο χάρτη με διακεκομμένη γραμμή η ζώνη αστάθειας, με συνεχή τα "ευρασιατικά βαλκάνια" και με αστερίσκο τα πιθανά σημεία ανάφλεξης σύμφωνα πάντα με τον Μπρεζίνσκι (από το βιβλίο του "Η Μεγάλη Σκακιέρα").

Πηγή: Strategy-Geopolitics

Κυρώθηκε ο South Stream

από την κοινοβουλευτική επιτροπή Παραγωγής & Εμπορίου η συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας για τη συνεργασία κατά την κατασκευή και εκμετάλλευση αγωγού φυσικού αέριου στο έδαφος της Ελλάδας.

Υπέρ ψήφισαν οι βουλευτές της ΝΔ,του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ, «παρών» το ΚΚΕ,ενώ καταψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ.


Ο αγωγός South Stream μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη, ξεκινά από το Νοβοροσίσκ και διέρχεται τον Εύξεινο Πόντο (υποθαλασσίως) τη Βουλγαρία και την Ελλάδα.

Ο Υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας χαρακτήρισε ιστορική τη συμφωνία,που υπογράφηκε στις 29/4/2008,διότι εξασφαλίζει τις αρχές της κυβέρνησης της ΝΔ στο θέμα της ενέργειας για επάρκεια ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας.

Ο Χρ. Φώλιας σημείωσε ότι τα σχετικά χρονοδιαγράμματα τηρούνται σε όλα τα επίπεδα και ότι ο αγωγός θα ολοκληρωθεί γύρω στο 2014. Διευκρίνισε ότι ο αγωγός αυτός δεν ανταγωνιστικός των άλλων,όπως ο τουρκοελληνοϊταλικός,που θα ολοκληρωθεί το 2012,αλλά συμπληρωματικός, διότι η ζήτηση για κατανάλωση στην Ελλάδα και στην ΕΕ συνεχώς αυξάνεται.

Η κύρωση της συμφωνίας συμβάλλει στην περαιτέρω ενεργειακή επάρκεια της χώρας,τόνισε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μ. Μπόλαρης. Αναφερόμενος στις συμφωνίες για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και τον αγωγό αερίου Αζερμπαϊτζάν-Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία είπε ότι οι πολλαπλοί αγωγοί και οι πολλαπλοί προμηθευτές «λειτουργούν και εξισορροπητικά πολλαπλώς, όχι μόνο ενεργειακά αλλά και γεωπολιτικά».

Ο βουλευτής του ΚΚΕ Ν. Καραθανασόπουλος είπε ότι δεν αμφισβητείται η αναγκαιότητα αυτού του έργου,σημείωσε, ωστόσο, ότι εντάσσεται στη συνολικότερη πολιτική της κυβέρνησης για απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και επισήμανε ότι το φυσικό αέριο είναι συνδεδεμένο με το πετρέλαιο και με τα χρηματιστηριακά παιχνίδια.

Ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος αιτιολόγησε την αρνητική ψήφο της παράταξής του, λέγοντας ότι δεν έχουν αντιμετωπιστεί οι κίνδυνοι που ενέχει ο αγωγός για τα οικοσυστήματα και τον τουρισμό.

Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης δήλωσε ότι όποιος εναντιώνεται στον αγωγό είναι σαν να συμβάλει στην προσπάθεια των αμερικανών να μη γίνει. Ο αγωγός,είναι «αγωγός συμμαχίας, συλλειτουργίας και συναντίληψης με τη μεγάλη Ρωσία», είπε ο κ. Γ. Καρατζαφέρης.

Πηγή: Ephemerida.Gr

Ιδού η λύση για την απεξαρτητοποίηση της Ε.Ε. από τους Ρωσικούς υδρογονάνθρακες....

...τα αμερικάνικα "λάφυρα" από το Ιράκ...

Το ένα χέρι νίβει τ'άλλο...!

Πηγή: Al Jazeera: Iraq may supply gas to Europe

Ο νέος είναι ωραίος ... αλλά ο παλιός είναι αλλιώς !

MOSCOW/DUSHANBE, June 10 (Source: RIA Novosti) - Russian energy giant Gazprom [RTS: GAZP] said on Tuesday it had signed a deal with the government of Tajikistan on prospecting four oil and gas fields in the Central Asian country.

Valery Golubev, deputy chairman of the Gazprom management committee, said after his meeting with Tajik President Emomali Rakhmon that Russia was willing to help the country develop its energy independence.

According to Golubev, Tajikistan's total oil and gas deposits are estimated at 3 trillion cubic meters of natural gas.

Under the agreement, Gazprom will carry out a range of geological prospecting projects at the four deposits that the company considers to be the most promising.

"Each of these deposits has its own specifics, including low depth, and a natural gas structure with sulfur admixture. Therefore, Gazprom specialists estimate all geological prospecting at the four deposits at $500 million, to be contributed to the charter capital of future joint ventures with Tajikistan," Golubev said, adding that the Russian energy giant would also engage in the development of Tajikistan's gas transportation and distribution system.

Tajikistan currently consumes 800 million cubic meters of natural gas per year. The four deposits are expected to reach their target production capacity in three to five years, to bring Tajikistan's annual natural gas output up to 2 billion cubic meters and ensure the republic's energy independence.

ΕΔΩ μπορείτε να δείτε και λοιπούς χάρτες των projects της Gazprom

Που βαδίζουμε;

Μαρκ Φάμπερ ο αιρετικός «γκουρού» των αγορών

«Αν οι τιμές του πετρελαίου υπερβούν το όριο των 100 δολαρίων ανά βαρέλι, θα μπουν τα θεμέλια για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο», έγραφε το 2004 ο Μαρκ Φάμπερ. Σήμερα, με την τιμή του αμερικανικού αργού να βρίσκεται πάνω από τα 130 δολ./βαρέλι και πολλούς πλέον να μιλούν ανοιχτά για πιθανό άλμα στα 150 δολ., τα 200 δολ. ή ακόμα και τα 500 δολ./βαρέλι, γίνεται ακόμα πιο συγκεκριμένος. Απολαμβάνοντας ένα ποτήρι -εξαιρετικό όπως το χαρακτήρισε- ελληνικό Chardonnay στο μπαρ της Μεγάλης Βρετανίας, ο Ελβετός οικονομολόγος εξαπολύει μια εφ όλης της ύλης επίθεση στην ενεργειακή και οικονομική πολιτική των ΗΠΑ.

Συνέντευξη στον Γιώργο Ι. Μαύρο
gmavros@pegasus.gr

«Βλέπουμε παντού μια αναζωπύρωση των γεωπολιτικών εντάσεων, διότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη να διασφαλίσουν όλο και περισσότερο πετρέλαιο», λέει και εξηγείται: «Κατά την ενεργειακή κρίση του 70, η Αμερική βάσιζε μόλις το 23% των πετρελαϊκών της αναγκών σε εισαγωγές. Τη δεκαετία του 90 το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 50%. Σήμερα έχει φτάσει στο 73%. Αυτός είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ πήγαν στο Ιράκ». Για τον ίδιο λόγο, λέει, ενδέχεται να πάνε και στο Ιράν. «Εκτιμώ ότι υπάρχει 50% πιθανότητα ο Μπους να βομβαρδίσει το Ιράν πριν τελειώσει η θητεία του», επισημαίνει.

Η Κίνα, πάλι, ήταν αυτάρκης σε καύσιμα μέχρι το 1994. Σήμερα, σημειώνει, εξαρτάται επίσης υπερβολικά από τις εισαγωγές πετρελαίου: «Η διασφάλιση πρώτων υλών αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για τους Κινέζους. Γι αυτό τους βλέπεις σήμερα στο Σουδάν, στην Αγκόλα, παντού», λέει, επισημαίνοντας ότι ο ανταγωνισμός αυτός μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη κλιμάκωση της έντασης.

Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος
«Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος ενδέχεται να έχει ήδη αρχίσει», προειδοποιεί. «Αυτός δεν θα είναι ένας πόλεμος που θα διεξαχθεί με μεραρχίες τεθωρακισμένων. Θα έχει τη μορφή τρομοκρατικών χτυπημάτων ή αποστολής στρατευμάτων για την ανατροπή της αμερικανικής κατοχής σε χώρες της Κεντρικής Ασίας».

Το ράλι των εμπορευμάτων έχει επιφέρει μια σοβαρή μεταβολή στις παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος, τονίζει. Οι χώρες που παράγουν πρώτες ύλες και οι ηγέτες τους, όπως οι κ. Πούτιν και Τσάβες, έχουν ισχυροποιηθεί. «Υπάρχει έξαρση του εθνικισμού γύρω από τους φυσικούς πόρους. Ποιος ξέρει πότε κάποιος θα χάσει τον έλεγχο;», διερωτάται.

Σίγουρα, πάντως, οι πολιτικοί των ΗΠΑ έχουν χάσει τον έλεγχο προ πολλού, σύμφωνα με τον κ. Φάμπερ. «Άνθρωποι σαν τη Χίλαρι Κλίντον και τον Τζον ΜακΚέιν έχουν βλάβη στον εγκέφαλο»! Οι ΗΠΑ έχουν έναν από τους χαμηλότερους στον κόσμο φόρους στα καύσιμα και υψηλότατη κατά κεφαλήν κατανάλωση πετρελαίου. Όμως, τονίζει, ΜακΚέιν και Κλίντον υπόσχονται την κατάργηση του φόρου αυτού, ρίχνοντας κι άλλο λάδι στη φωτιά της ενεργειακής κρίσης! Μήπως, όμως, ο Μπαράκ Ομπάμα θα μπορούσε να χαράξει διαφορετική πορεία; Όχι, λέει κατηγορηματικά. «Έχει υποσχεθεί πάρα πολλά και θα πρέπει να συνεχίσει να εκτυπώνει μαζικά νέο χρήμα, υπονομεύοντας τα πραγματικά εισοδήματα των Αμερικανών, προκειμένου να τα υλοποιήσει».

Οι τιμές του πετρελαίου είχαν σταθεροποιηθεί γύρω στα 75 δολ./βαρέλι από το 2006 και μετά, όμως πήραν την ανιούσα μετά τις 18 Σεπτεμβρίου 2007, όταν η αμερικανική κεντρική τράπεζα (Fed) άρχισε να μειώνει τα επιτόκια του δολαρίου, λέει. Κι αυτό διότι η πολιτική των ΗΠΑ επιτάσσει την τόνωση της κατανάλωσης με κάθε κόστος. Μόνο που εν προκειμένω το κόστος απλώνεται σε όλον τον πλανήτη. Η Fed, λέει ο κ. Φάμπερ, εμφανίζει ονομαστικό πληθωρισμό λίγο πάνω από το 2%. «Πώς γίνεται αυτό όταν μέσα στα τελευταία 7 χρόνια οι τιμές στα περισσότερα είδη έχουν υπερδιπλασιαστεί;», διερωτάται, δίνοντας ο ίδιος την απάντηση: «Η μεθοδολογία υπολογισμού του πληθωρισμού έχει αλλάξει πολλές φορές. Σύμφωνα με τη σωστή μεθοδολογία, ο πληθωρισμός ίσως αγγίζει το 8%-9%»! Δηλαδή, εδώ και πάρα πολλά χρόνια τα πραγματικά επιτόκια των ΗΠΑ είναι πολύ αρνητικά.

Αυτή είναι η αναγκαία συνθήκη για την δημιουργία μιας φούσκας, επισημαίνει ο κ. Φάμπερ. Μόνο που εν προκειμένω δεν δημιουργήθηκε μια, αλλά πολλές, στις μετοχές, τα ομόλογα, τα ακίνητα. Η Fed, λέει, κάνει τα πάντα για να τις διατηρήσει, όμως το πολύ να μπορέσει να διασώσει μια σε βάρος όλων των άλλων.

Το συμπέρασμα; «Η Fed αποτελείται από μια ομάδα ανίκανων ανθρώπων», λέει χωρίς περιστροφές και συνεχίζει: «Είναι μια ελίτ που προστατεύει την ελίτ της Wall Street κι όχι το μέσο αμερικανικό νοικοκυριό». Πώς; Εκτυπώνοντας χρήματα. «Η εκτύπωση δεν είναι φυσική αλλά ηλεκτρονική», εξηγεί ο κ. Φάμπερ. «Με αυτό τον τρόπο διοχετεύουν άφθονη ρευστότητα στην αγορά. Όμως, δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της πιστωτικής φούσκας που έσπασε. Απλώς αναβάλουν τις συνέπειές της, υπονομεύοντας το δολάριο και εμφανίζοντας τεχνητά υψηλούς δείκτες».

Απατηλή ανάπτυξη
Τα τελευταία 8 χρόνια, το ΑΕΠ των ΗΠΑ έχει αυξηθεί κατά 4,2 τρισ. δολ. σε όρους δολαρίου. Αν όμως υπολογιστεί σε ευρώ ή αμερικανικό χρυσό, τότε έχει συρρικνωθεί. Και η Ζιμπάμπουε (σ.σ. η χειρότερη οικονομία στον πλανήτη σήμερα) αναπτύσσεται με βάση το τοπικό νόμισμα, λέει χαρακτηριστικά ο κ. Φάμπερ.

Μόνο που αυτή η πολιτική έχει επιπτώσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η χειρότερη είναι η ακρίβεια. Η παράλογη επιμονή των ΗΠΑ στην τόνωση της κατανάλωσης με κάθε κόστος και τα επί σειρά ετών αρνητικά πραγματικά επιτόκια εξήγαγαν τις αμερικανικές φούσκες σε όλον τον πλανήτη οδηγώντας σε ένα απίστευτο ράλι των τιμών διεθνώς. Το κακό, όμως, δεν σταματά εκεί. Πολλές κεντρικές τράπεζες, όπως η ΕΚΤ, αυξάνουν τα επιτόκιά τους ή τουλάχιστον δεν τα μειώνουν για να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό. Όμως, η πολιτική της Fed τις πιέζει να τα μειώσουν, τονίζει. «Κάποιος τελικά θα κερδίσει αυτή τη μάχη: είτε η Fed θα αναγκαστεί να αυξήσει τα επιτόκια είτε οι υπόλοιποι να τα μειώσουν. Διότι αν συνεχιστεί η απόκλιση στα επιτόκια, το δολάριο θα υποχωρήσει σε δυσβάσταχτο για τους μεγάλους εξαγωγείς του κόσμου επίπεδο. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε μαθηματικά σε εμπορικούς -κι όχι μόνο- πολέμους.

Τι είπε για...

Τον Μπεν Μπερνάνκε
Αλχημείες

«Αν διοικούσαν τον κόσμο οι ακαδημαϊκοί θα είχαμε καταστραφεί», λέει ο κ. Φάμπερ σχολιάζοντας το υπόβαθρο του σημερινού διοικητή της Fed, Μπεν Μπερνάνκε. Η δυσμενής κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας, συμπληρώνει, αντανακλά τις «ανοησίες που έχει γράψει και υποστηρίξει ο κ. Μπερνάνκε, περί εστίασης στον δομικό πληθωρισμό, χωρίς να συνυπολογίζονται οι ανατιμήσεις σε καύσιμα και τρόφιμα»..

Τον Άλαν Γκρίνσπαν
Επιλεκτική κρίση

Αλλά και ο προκάτοχός του, ο Άλαν Γκρίνσπαν, δεν γλιτώνει από τα πυρά του κ. Φάμπερ: «Στα χρόνια που ήταν επικεφαλής της Fed, ο κ. Γκρίνσπαν ισχυριζόταν ότι δεν μπορεί να εντοπίσει εγκαίρως τις φούσκες. Κατόπιν γράφει στους Financial Times ότι υπάρχει φούσκα στην ισπανική αγορά ακινήτων. Επομένως, στην Ισπανία μπορεί να εντοπίζει προβλήματα, όμως στις ΗΠΑ κάθεται πάνω στη μεγαλύτερη φούσκα και δεν μπορεί να τη διακρίνει...»

Πηγή: Hμερησία

Το Ιράν και το Μεγάλο Παιχνίδι

Τα χαράματα της 26ης Μαϊου 1908, μια ομάδα υπό βρετανική καθοδήγηση που έκανε εξορύξεις στην Περσία αντίκρυσε με δέος το έδαφος να σείεται και να ξεπηδά ένας μαύρος πίδακας.

Οι επιπτώσεις εκείνων των γεγονότων ήταν συνταρακτικές, όχι μόνο για την Περσία και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Εναν αιώνα αργότερα, οι φυσικοί πόροι του Ιράν ενδέχεται να παίξουν και πάλι αποφασιστικό ρόλο στην αναζήτηση ενεργειακής ασφάλειας από τη δυτική Ευρώπη. Η Ε.Ε. θα μπορούσε να επενδύσει στην κατασκευή του αγωγού Nabucco, ο οποίος θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και το Τουρκμενιστάν προς την Τουρκία και τη νότια Ευρώπη. Υπάρχει μόνο ένας προμηθευτής που θα μπορούσε να καταστήσει τον Nabucco εμπορικά βιώσιμο: το Ιράν.

Τα αποθέματα φυσικού αερίου της χώρας αυτής είναι δεύτερα σε μέγεθος μετά τα ρωσικά, και θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν τη δυτική Ευρώπη μέσα από την επέκταση του υπάρχοντος αγωγού Ταμπρίζ-Αγκυρας.

Αλλά οι πιέσεις της Ουάσινγκτον δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Το Ιράν δεν μπορεί να εξάγει αέριο χωρίς μεγάλες ξένες επενδύσεις, και την περασμένη εβδομάδα η Shell και η Repsol ανακοίνωσαν ότι δεν θα συνεχίσουν την προσπάθεια να εκμεταλλευτούν τα ιρανικά αποθέματα.

Εκτός από φυσικό αέριο, το Ιράν έχει βέβαια και πετρέλαιο: πρόκειται για τη δεύτερη χώρα του ΟΠΕΚ σε εξαγωγές και θα μπορούσε να εξάγει ακόμη περισσότερο αν είχε τις επενδύσεις τις οποίες εμποδίζουν οι κυρώσεις της Ουάσινγκτον. Το παράδοξο λοιπόν είναι ότι την ώρα που η τιμή του πετρελαίου αγγίζει τα 135 δολάρια το βαρέλι, ο πρόεδρος Μπους από τη μια ζητά από τον ΟΠΕΚ να αυξήσει την παραγωγή, κι από την άλλη εμποδίζει αυτή την εξέλιξη με την αδιάλλακτη πολιτική του απέναντι στο Ιράν.

Πολλά θα εξαρτηθούν από δύο εκλογικές αναμετρήσεις που θα γίνουν σε δύο πολύ διαφορετικές μεταξύ τους χώρες. Μια νίκη του Ομπάμα είναι πιθανό να οδηγήσει σε μια νέα εποχή συνομιλιών ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη. Κι αν στις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν το 2009 στο Ιράν επικρατήσει ένας πραγματιστής, οι πιθανότητες μιας συμφωνίας θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο.

Πηγή: The Guardian, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιπλέον Άρθρο: Απόσυρση Shell-Repsol από το Ιράν

Νon paper κατά της ενεργειακής συμφωνίας Αθήνας - Μόσχας εξέδωσε το State Department

Ικανοποίηση σε Αθήνα και Βρυξέλλες αλλά και την αναμενόμενη αντίδραση της Ουάσιγκτον προκάλεσε η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας ανάμεσα σε Ελλάδα και Ρωσία για την κατασκευή του ελληνικού κλάδου του αγωγού φυσικού αερίου South Stream. Μάλιστα, το State Department εξέδωσε non paper στο οποίο εκφράζει τις επιφυλάξεις του και επισημαίνει ότι ο αγωγός αυτός θα ανεβάσει την εξάρτηση της Ελλάδος σε ό,τι αφορά την προμήθεια αερίου από μια συγκεκριμένη εταιρία πάνω από το 80%. Ο αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ματ Μπράιζα κάλεσε προς ενημέρωση Ελληνες δημοσιογράφους, επισημαίνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ενοχλημένες από τη συμφωνία και ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει, ασφαλώς, κάθε δικαίωμα να επιλέξει τις ενεργειακές πηγές. Ωστόσο, εκτίμησε ότι η συμφωνία είναι δυσμενής για τον Ελληνα καταναλωτή και, εμμέσως πλην σαφώς, απείλησε πως επιτάχυνση του South Stream εις βάρος του αγωγού TGI (Τουρκίας - Ελλάδος - Ιταλίας που κατασκευάζεται υπό την πολιτική ομπρέλα των ΗΠΑ) θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακύρωση του δεύτερου.
Συγκεκριμένα, κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση για πολιτική ανακολουθία, εξηγώντας ότι ο εν λόγω αγωγός είναι ευθέως ανταγωνιστικός, αν δεν εκτροχιάζει τον TGI, τον οποίο η Ελλάδα είχε δεσμευθεί να υλοποιήσει κατά προτεραιότητα. «Μπορείτε να έχετε και τους δύο, τόσο τον TGI όσο και τον South Stream εάν κατασκευάσετε πρώτα τον TGI. Αλλά εάν κάνετε πρώτα τον South Stream, φοβάμαι ότι θα έχετε μόνο αυτόν», ήταν το σχόλιο του κ. Μπράιζα.
Τέλος, σχολίασε ότι ο ρωσικός αγωγός θα είναι πολύ ακριβός, ύψους 20 δισ. δολαρίων, και συνεπώς η Ελλάδα και οι λοιπές χώρες θα πληρώσουν δυσανάλογα την τιμή του αερίου.

Πηγή: Strategy-Geopolitics

Το Ιράν παίζει καλύτερα το Ενεργειακό Σκάκι

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Τη γνωστή και δοκιμασμένη τακτική της «ενεργειακής διπλωματίας» χρησιμοποιεί η Τεχεράνη, προκειμένου να κάνει ματ στα σχέδια των ΗΠΑ για πολιτική απομόνωσή της.

Αρωγό σε αυτή της την προσπάθεια έχει τη Μόσχα, η οποία ήδη έχει αποκρούσει τις αμερικανικές μεθοδεύσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ενώ έχει αναπτύξει στενή συνεργασία με το Ιράν σε επίπεδο πυρηνικής τεχνολογίας.

Έτσι, με όπλο τα τεράστια κοιτάσματα της χώρας σε πετρέλαιο και, κυρίως, σε φυσικό αέριο -το Ιράν διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα διαπιστωμένα αποθέματα (βλέπε σχετικό γράφημα)- ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ βρίσκεται πολύ κοντά στην ολοκλήρωση μιας καίριας συμφωνίας.

Πρόκειται για την υπογραφή του οριστικού συμβολαίου για την κατασκευή ενός στρατηγικής σημασίας αγωγού, μήκους 6.700 χιλιομέτρων και αξίας 7,5 δισ. δολαρίων, ο οποίος θα τροφοδοτεί τις «διψασμένες» για ενέργεια αγορές της Ινδίας και του Πακιστάν με 150 εκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου ημερησίως.

Μάλιστα, το έργο έχει κινήσει το ενδιαφέρον τόσο της Κίνας όσο και της Ρωσίας, η οποία έχει εδώ και μήνες εκφράσει την επιθυμία να συμμετάσχει στην κατασκευή του έργου.

Επισκέψεις
Το θέμα κυριάρχησε στις ολιγόωρες επισκέψεις που πραγματοποίησε ο πρόεδρος του Ιράν στο Πακιστάν και την Ινδία, χθες και προχθές.

Στο Ισλαμαμπάντ, όπου πραγματοποίησε την πρώτη στάση, ο Αχμαντινετζάντ συνάντησε τον δικτάτορα Περβέζ Μουσάραφ και τον νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό Γιουσάφ Ράζα Γκιλάνι, με τους οποίους επαναβεβαίωσε την πλήρη συμφωνία των δύο πλευρών για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου, αρχής γενομένης από το 2010.

Στη συνέχεια και έπειτα από μία σύντομη στάση στη Σρι Λάνκα (όπου επίσης συζητήθηκαν ενεργειακά θέματα), ο Ιρανός πρόεδρος προσγειώθηκε στο Νέο Δελχί.

Εκεί, είχε το δυσκολότερο έργο - άλλωστε, τα σχέδια για τον συγκεκριμένο αγωγό χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 90, «κολλούσαν» όμως στις αντιρρήσεις της Ινδίας, η οποία επικαλούνταν λόγους ασφαλείας, καθώς αυτός θα διατρέχει το έδαφος του μεγάλου εχθρού της, του Πακιστάν.

Σήμερα, ωστόσο, οι προοπτικές δείχνουν να είναι πιο ευοίωνες από ποτέ, καθώς την περασμένη Παρασκευή οι υπουργοί Ενέργειας Πακιστάν και Ινδίας δήλωσαν ότι έχουν επιλύσει όλες σχεδόν τις εκκρεμότητες.

Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν έντονη ανησυχία στην Ουάσιγκτον. Πέρα από το ενδεχόμενο να ναυαγήσουν τα σχέδιά τους για απομόνωση του Ιράν, οι Αμερικανοί είναι τώρα υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη πιο επικίνδυνο γι αυτούς σενάριο: να χάσουν την Ινδία από στρατηγικό εταίρο -τον μοναδικό που διαθέτουν στην ευρύτερη περιοχή.

Γι αυτό, είναι αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν όσα όπλα διαθέτουν. Ανάμεσά τους είναι η επιτάχυνση της πυρηνικής συνεργασίας με το Νέο Δελχί, ως αντίβαρο για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας.

Εάν όμως η προσπάθειά τους αποτύχει, τότε ο/η διάδοχος του Τζ. Μπους θα κληθεί να διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση...

Πηγή: Ημερησία

Η ενεργειακή σκακιέρα και τα αντικρουόμενα στρατηγικά συμφέροντα.

Διατροφική κρίση: «Πόλεμος» για τη χρήση των βιοκαυσίμων

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Μέχρι πριν από λίγους μήνες, αρκετοί αντιμετώπιζαν τα βιοκαύσιμα περίπου ως... μάννα εκ γης για τον περιορισμό των κλιματικών αλλαγών στον πλανήτη. Ανάμεσά τους ήταν εκατομμύρια άνθρωποι στις φτωχές και αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίοι έβλεπαν στην καλλιέργεια της πρώτης ύλης για την παραγωγή βιοκαυσίμων μια ευκαιρία για να ξεφύγουν οριστικά από την ένδεια και τη μιζέρια τους.

Δεν έδιναν μάλιστα σχεδόν καμία σημασία στις προειδοποιήσεις των ειδικών, ότι η αλόγιστη χρήση αυτής της -αναμφίβολα πιο «καθαρής»- πηγής ενέργειας ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο καταστροφική και από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Όλα αυτά, όμως, φαίνεται ότι δεν ισχύουν πια.

Η ραγδαία αύξηση της τιμής πολλών τροφίμων, όπως είναι το σιτάρι, η τιμή του οποίου έχει αυξηθεί κατά 50% από τις αρχές του έτους, απειλεί με λιμό δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και αναγκάζει τους πάντες να αναζητήσουν τις αιτίες που κρύβονται πίσω από αυτό το φαινόμενο.

Αίφνης, λοιπόν, ανακαλύπτουν με έκπληξή τους ότι ένας από τους βασικούς υπεύθυνους είναι τα βιοκαύσιμα, καθώς για την παραγωγή τους απαιτούνται ολοένα μεγαλύτερες εκτάσεις εύφορης γης - οι οποίες «αφαιρούνται» από άλλες, ζωτικής σημασίας καλλιέργειες, εκτοξεύοντας τις τιμές στα ύψη (με τη βοήθεια, φυσικά, και των κερδοσκόπων).

Αναταράξεις
Η υπόθεση, όπως ήταν αναμενόμενο, έχει προκαλέσει έντονες πολιτικές αναταράξεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα, έσπευσε πριν από μία εβδομάδα να ανακοινώσει το «πάγωμα» των επιδοτήσεων στις καλλιέργειες που απαιτούνται για την παραγωγή βιοκαυσίμων, φοβούμενη τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η επέκτασή τους. Ο δε Γάλλος γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, δήλωσε ότι η παραγωγή βιοκαυσίμων από προϊόντα που προορίζονται για τη διατροφή «συνιστά ένα πραγματικό ηθικό πρόβλημα». Προχθές, ωστόσο, υποτασσόμενη στις πιέσεις που της ασκήθηκαν, η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να αναθεωρήσει τον στόχο της για αντικατάσταση, μέχρι το 2020, κατά 30% των ορυκτών καυσίμων που χρησιμοποιούνται στις μεταφορές από βιοκαύσιμα.

Ανάλογη είναι και η κατάσταση που επικρατεί στη Λατινική Αμερική - μια περιοχή, όπου οι σχετικές καλλιέργειες είναι εξαιρετικά διαδεδομένες, παράλληλα όμως πλήττεται ολοένα περισσότερο από την αύξηση της τιμής των τροφίμων. Χαρακτηριστικά, ο Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρος της Βραζιλίας, μιας από τις κορυφαίες χώρες-παραγωγούς βιοαιθανόλης παγκοσμίως, ισχυρίστηκε τη Δευτέρα ότι αποκλειστικός υπεύθυνος για τη διαφαινόμενη διατροφική κρίση είναι η έκρηξη στις τιμές του πετρελαίου και όχι τα βιοκαύσιμα.

Προτεραιότητα
Η απάντηση ήρθε δια στόματος των ηγετών δύο άλλων χωρών της περιοχής, της Βολιβίας και του Περού. «Είναι πολύ σοβαρό το γεγονός ότι δίνεται μεγαλύτερη σημασία στα αυτοκίνητα από τους ανθρώπους. Για εμάς, όμως, πόσο σημαντική είναι η ζωή και πόσο τα αυτοκίνητα; Σας λέω, λοιπόν, ότι η ζωή είναι πρώτη και τα αυτοκίνητα δεύτερα», είπε ο Βολιβιανός πρόεδρος Έβο Μοράλες, ζητώντας από τους διεθνείς οργανισμούς να λάβουν κατεπείγοντα μέτρα για τον περιορισμό της χρήσης βιοκαυσίμων και των σχετικών καλλιεργειών.

Ο «πόλεμος», πάντως, θα συνεχιστεί.

Η Ε.Ε.
Η Ε.Ε. έσπευσε πριν από μία εβδομάδα να ανακοινώσει το «πάγωμα» των επιδοτήσεων στις καλλιέργειες που απαιτούνται για την παραγωγή βιοκαυσίμων, φοβούμενη τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η επέκτασή τους.

Η Βραζιλία
Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα, μιας από τις κορυφαίες χώρες-παραγωγούς βιοαιθανόλης παγκοσμίως, ισχυρίστηκε ότι αποκλειστικός υπεύθυνος για τη διαφαινόμενη διατροφική κρίση είναι η έκρηξη στις τιμές του πετρελαίου και όχι τα βιοκαύσιμα.

Πηγή: Ημερησία

Ο "άλλος" ΟΠΕΚ έχει meeting στη Τεχεράνη !

MOSCOW, April 24 (Source: RIA Novosti)

An alliance of the world's leading gas producers will hold a ministerial meeting in Tehran on April 28, the head of Russia's Gas Society said on Thursday.

"The Gas Exporting Countries Forum will hold a ministerial meeting in Iran's capital on April 28, where the charter of the so-called gas 'OPEC' will be discussed," Valery Yazev said.

He said there were two draft charters, a 'tough' one designed by Iran, and Russia's 'more delicate' version. Iran has proposed to regulate the functioning and principles of a gas equivalent of OPEC, while Russia's draft envisages fixing gas pricing mechanisms and gas transit routs.

"We should build an alliance of gas producers to formulate fair trading rules," Yazev said.

"Gas prices will not change, because they depend on the competitive situation with other energy prices," he said in an attempt to alleviate opponents' fears that a gas cartel will change radically the situation on the global markets.

The idea of establishing a gas OPEC was put forward by Russian President Vladimir Putin and has always been supported by Iranian officials.

The Gas Exporting Countries Forum (GECF) first held a meeting in Tehran in 2001. The organization has not yet adopted a charter and lacks a strict membership system. However, it involves Venezuela, Iran, Libya, the UAE and Russia, and a number of other countries. Norway has the status of an observer.

Φθηνό και άφθονο ρώσικο πετρέλαιο...Γιόκ!

Για την πρώτη μείωση της πετρελαϊκής παραγωγής της κατά την τελευταία δεκαετία ετοιμάζεται η Ρωσία, τη στιγμή που σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Lukoil, Λεονίντ Φεντούν, η ρωσική παραγωγή του «μαύρου χρυσού» έχει φτάσει ήδη το ανώτατο σημείο της.

Τον Μάρτιο η Ρωσία απέτυχε για τρίτο εν σειρά μήνα να αυξήσει την πετρελαϊκή παραγωγή της σημειώνοντας μάλιστα μείωση 1%, ρίχνοντάς την στα 9,76 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.

Η πτώση της παραγωγικής ικανότητας της υπ αριθμόν 2 πετρελαιοπαραγωγού χώρας του πλανήτη, προκαλεί έντονη ανησυχία για το αν η Ρωσία θα καταφέρει να αντιμετωπίσει τη διαρκώς αυξανόμενη ασιατική ζήτηση και κυρίως εκείνη προερχόμενη από την ενεργοβόρο Κίνα.

Η ρωσική κυβέρνηση παραδέχτηκε μεν μια στασιμότητα στην πετρελαϊκή ανάπτυξη, ωστόσο, απέφυγε να σχολιάσει σχετικά με το αν η μετασοβιετική παραγωγή πετρελαίου έχει ήδη αποδώσει το μέγιστο δυνατό.

Η παραγωγή
Σύμφωνα με τον Φεντούν, η Ρωσία θα καταφέρει να διατηρήσει την παραγωγή της μεταξύ 8,5-9 εκατ. βαρέλια ημερησίως για τα επόμενα 20 χρόνια, μονάχα εάν οι πετρελαϊκές εταιρείες επενδύσουν πολλά δισ. δολ. για την ανακάλυψη και εκμετάλλευση νέων πετρελαϊκών αποθεμάτων.

Υπολογίζει μάλιστα πως το ποσό που απαιτείται φτάνει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Με τα αποθέματα της δυτικής Σιβηρίας να έχουν φτάσει στο μέγιστο της απόδοσής τους, οι επενδύσεις για ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων θα πρέπει πλέον να στραφούν στην ανατολική Σιβηρία, την Κασπία και την Αρκτική.

Πηγή: Ημερησία

5 Ολόκληρα Χρόνια ... Πόλεμος στο Ιράκ

The Iraq Invasion: Five Years On
By Firas Al-Atraqchi Source: Al Jazeera

Smoke rises from explosions during the first few minutes of a massive air attack on March 20, 2003 in Baghdad [GETTY] Kάποιοι χειροκροτούν και επικροτούν Και κάποιοι προσπαθούν απλά να το αντέξουν... Five years ago, Iraqis watched in horror as the city they called "Baghdad the beautiful" was bombed. Behind the plumes of smoke, George Bush, the US president, promised the world that he was pursuing regime change to unseat the dictator Saddam Hussein who had weapons of mass destruction and was linked to al-Qaeda. The US president also promised Iraqis a new era of peace, prosperity, liberty and freedom. Five years later, with no weapons of mass destruction found and claims of al-Qaeda links unsubstantiated, Iraqis are still waiting for stability to return to their country. Successive investigations into pre-war intelligence claims have revealed that Iraq had neither the capacity nor the capability to produce weapons of mass destruction. David Kay, a US weapons expert and chief of the team searching for the illicit weapons, found no such activities. In 2005, he concluded that Iraq was not in possession of such weaponery at the time of the invasion. And as evidence revealed that Iraq never had ties with al-Qaeda - its ideological enemy - the notion that Saddam Hussein posed an imminent threat to the West also crumbled. Sanctions Some media treat March 19, 2003 as the beginning of the war, but the conflict for ordinary Iraqis never ended in March 1991 following Iraq's defeat and exit from Kuwait. They would endure 12 years of punitive sanctions which the UN estimates killed nearly 1.7 million Iraqis. Though the sanctions were removed following the fall of Baghdad, the reprieve Iraqis had been hoping for would be a long time in coming. With the Iraqi army disbanded and the police poorly-trained and equipped, Iraqis would witness the severity of the wanton violence that sectarianism would create. And for the first time in Iraq's history, Islamic fanaticism would rear its ugly head thanks to the constant stream of terrorists pouring across Iraq's poorly defended borders from countries known to be US allies. They would bring to Iraq a brand of religiosity entirely foreign to the once secular society. Broken Iraq In the early days of the planning for the Iraq war there was one significant factor that the US government overlooked - planning for the post-war period. Cheney said the price tag would be only $50 billion in 2003, but it is 10 times that [AFP] TV screens were festooned with military experts, analysts from various institutions and think-tanks, and so-called Iraqi exiles who spoke of how quickly Iraq would fall. But none of them spoke of how to rebuild Iraq. In fact, the budgeting - a $50 billion price tag according to Dick Cheney, the US vice-president - did not factor in how to rehabilitate a country decimated by 12 years of economic sanctions. Nor how to build grassroots democratic institutions and address the need for national reconciliation. The post-war planning that did exist was restricted solely to embedding Iraqi exiles - many of whom lived in London, Washington and Tehran - to take the seats of power once Saddam Hussein was overthrown or killed. This plan entirely erased the valuable input of a secular Iraqi intelligentsia that should have been given the reins of power. Future hopes? Those who could, fled for their lives - to the order of some 4.5 million Iraqis now begging for jobs on the doorsteps of western and Arab countries. Sunnis avoided elections in the past but will likely vote in strength in 2009 [EPA] As a result, the very institutions which could have rebuilt Iraq were now virtually devoid of the expertise and talent needed for such an endeavour. Sectarian militias quickly filled the gap and seized control of vital ministries. Without the technocrats, which kept Iraq running for decades, the government, the parliament and the ministries have been paralysed to the point of bickering endlessly over the most mundane of issues, such as the colours of the Iraqi flag, while dozens of civilians are killed every day. Nevertheless, Iraqis today still pin their hopes that the worst is over. In some areas of Baghdad, families are picking up the pieces, returning home and reopening their shops and businesses. With fragmented progress reported in some provinces - Al-Anbar's economy is thriving as the guns fall silent in Fallujah and Ramadi - Iraqis are looking forward to the elections planned for 2009. A view of crosses that are erected on a hillside in Lafayette, California March 19, 2008. Each wooden cross represents a U.S. military personnel killed during the war in Iraq, which began five years ago.

Καίριοι ελιγμοί Ρωσίας-Gazprom

Σε ακόμη μία επίδειξη ενεργειακής ισχύος προχώρησε χθες το Κρεμλίνο, με την απόφαση του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν να διαμεσολαβήσει επιτυχώς για την επίλυση της «εμπορικής διαφωνίας» μεταξύ του ρωσικού κολοσσού Gazprom και της Ουκρανίας. Τα χρέη του Κιέβου προς τη ρωσική εταιρεία, ύψους 1,5 δισ. δολαρίων, ανάγκασαν τη διοίκηση της Gazprom να στείλει...τελεσίγραφο, σύμφωνα με το οποίο αν δεν ρυθμιζόταν έως χθες (στις 17.00 ώρα Ελλάδας) η αποπληρωμή του ουκρανικού χρέους, η εταιρεία θα μείωνε την παροχή φυσικού αερίου στην ουκρανική αγορά κατά 25%. Η διευθέτηση της κρίσης, βεβαίως, απαίτησε την κατεπείγουσα επίσκεψη του Ουκρανού προέδρου, Βίκτορ Γιούσενκο στη Μόσχα και τη συνάντησή του με τον Πούτιν στο Κρεμλίνο, στη διάρκεια της οποίας συμφωνήθηκε η αποπληρωμή να ξεκινήσει την Πέμπτη.

«Διαφωνία»
Οι αναλυτές επιμένουν ότι η νέα «εμπορική διαφωνία», όπως χαρακτηρίζει την κρίση η Gazprom, ξέσπασε όχι τυχαία μόλις δύο μήνες μετά την επιστροφή της Γιούλα Τιμοσένκο στην προεδρία της ουκρανικής κυβέρνησης και συνεπώς αποτέλεσε «χρυσή ευκαιρία» για το Κρεμλίνο να «ανακατανείμει την τράπουλα» στο Κίεβο και να κερδίσει την εύνοια του Γιούσενκο, του φιλο-δυτικού προέδρου που διαφώνησε έντονα με την πρωθυπουργό ως προς τον τρόπο επίλυσης της κρίσης. Ετσι, και ενώ η Τιμοσένκο επέρριψε την ευθύνη για την αύξηση του χρέους στους μεσάζοντες και απαίτησε από το Κρεμλίνο να τους αποπέμψει πάραυτα, ο Γιούσενκο εμφανίστηκε περισσότερο δεκτικός στις απαιτήσεις της Μόσχας.

Αναμενόμενη
Ετσι, η διευθέτηση της κρίσης με τη διαμεσολάβηση του Πούτιν ήταν αναμενόμενη και το Κρεμλίνο διαμήνυε από νωρίς χθες την πρόθεσή του να εκτονώσει το κλίμα. «Η Ουκρανία είναι μία σπουδαία γειτονική χώρα με την οποία πρέπει να οικοδομήσουμε φιλικές, ανοιχτές και ειλικρινείς σχέσεις και όχι ουδέτερες σχέσεις, όπως για παράδειγμα με την Πολωνία», δήλωνε χαρακτηριστικά ο ανώτατος σύμβουλος του Πούτιν σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σεργκέι Πρικχόντκο.

«Περιμένουμε μία συμφωνία της τελευταίας στιγμής», δήλωνε χθες και ο Αλεξάντερ Μπούργκανσκι, αναλυτής της Renaissance Capital καθησυχάζοντας τους Ευρωπαίους που προς στιγμήν φοβήθηκαν την επανάληψη της κρίσης του 2006, όταν, μεσούντος ενός βαρύ χειμώνα, η ρωσική εταιρεία διέκοψε την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία, πλήττοντας κατ επέκταση και τα ευρωπαϊκά κράτη.

Ρωσικοί... πύραλοι κατά Ουκρανίας;

Δεν αποκλείει ο Βλαδιμίρ Πούτιν το ενδεχόμενο «να αναγκαστεί η Ρωσία» να στρέψει τους πυραύλους της προς την Ουκρανία. «Όχι μόνον τρομοκρατούμε που το λέω, είναι φοβερό και μόνο να σκεφτεί κανείς ότι η Ρωσία, ως απάντηση σε τυχόν πυραυλική ασπίδα (των ΗΠΑ) στην Ουκρανία, θα πρέπει να στρέψει τα επιθετικά πυραυλικά της συστήματα εναντίον της Ουκρανίας», δήλωσε απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για την αντίδραση της Μόσχας σε περίπτωση που η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Πηγή: Ημερησία

Στην ενεργειακή σκακιέρα και ο Ατλαντικός!

Μια αναπάντεχη ανακάλυψη ανακοίνωσαν οι εξερευνητές της «Χαμένης Πόλης» του Ατλαντικού, μιας σειράς υδροθερμικών φρεατίων στη μέση του ωκεανού. Μέσα από τις σχισμές αναβλύζει φυσικό αέριο και συστατικά του πετρελαίου, υλικά που δεν σχηματίστηκαν από οργανικά υλικά, όπως συνήθως, αλλά από ανόργανες διαδικασίες στα πετρώματα.

Τα πανύψηλα φρεάτια της Χαμένης Πόλης, μέσα από τα οποία αναβλύζει κατάμαυρο, καυτό νερό πλούσιο σε διαλυμένα συστατικά, φτάνουν σε ύψος τα 60 μέτρα και φιλοξενούν ένα από τα πιο ακραία και παράξενα οικοσυστήματα του πλανήτη.

Εκτός από εξωτικούς οργανισμούς, που επιβιώνουν χωρίς καθόλου ενέργεια από τον Ήλιο, οι ερευνητές διαπιστώνουν τώρα ότι το υδροθερμικό πεδίο, πάνω στη μεσοωκεάνια ράχη του Ατλαντικού, ίσως κρύβει και ενεργειακά αποθέματα.

Το 2003, ο Γκιόρα Προσκουρόφσκι του αμερικανικού Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole καταδύθηκε σε βάθος 800 μέτρων για να συλλέξει δείγματα του υγρού από τους μαύρους πίδακες. Νέα αποστολή, αυτή τη φορά με ρομποτικό σκάφος, πραγματοποιήθηκε το 2005.

Η ανάλυση των δειγμάτων αποκάλυψε την παρουσία μεθανίου, του κύριου συστατικού του φυσικού αερίου, καθώς και πιο περίπλοκους υδρογονάνθρακες, όπως αυτούς που απομονώνονται στα ανώτερα κλάσματα του πετρελαίου.

Η αναλογία διαφόρων ισότοπων υποδεικνύει ότι οι υδρογονάνθρακες δεν προέρχονται από φυτική ύλη που θερμάνθηκε στο υπέδαφος, όπως ισχύει για τα συνήθη κοιτάσματα πετρελαίου. Αντίθετα, το φυσικό αέριο παράγεται κατ΄ευθείαν από ανόργανα υλικά.

Η Χαμένη Πόλη, αναφέρει το Nature.com, βρίσκεται πάνω σε αποθέσεις πλούσιες σε μαγνήσιο και σίδερο. Τα πετρώματα αντιδρούν με το νερό και παράγοντας αύθονο υδρογόνο, το οποίο ενώνεται με άνθρακα και σχηματίζει υδρογονάνθρακες.

Αν και οι αντιδράσεις παράγουν κυρίως απλά μόρια, σε χαμηλές συγκεντρώσεις ανιχνεύονται και μεγαλύτεροι υδρογονάνθρακες, όπως η κηροζίνη και το οκτάνιο.

Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στο περιοδικό Science.