Ο Μητσοτάκης, η Αποστασία και το Υπόμνημα

Έγκλημα εκ προμελέτης ήταν η Αποστασία. Το αποδεικνύει απόρρητη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου καταγράφεται σειρά συναντήσεων Αμερικανού διπλωμάτη με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την «κλίκα του», αρκετές εβδομάδας πριν από την πτώση της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Αμερικανός επισκέπτης, στο υπόμνημά του, θεωρεί «ολοφάνερο» ότι ο Μητσοτάκης εμφανιζόταν ως «καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού».

Το απόρρητο υπόμνημα- με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965- που αποκαλύπτουν «ΤΑ ΝΕΑ», καταρρίπτει πλήρως τους ισχυρισμούς Μητσοτάκη ότι δεν είχε καμία εμπλοκή στην κρίση που οδήγησε σε παραίτηση τον Γεώργιο Παπανδρέου αλλά αναμείχθηκε μετά στις κυβερνήσεις των Αποστατών. Αποκαλυπτικό είναι το υπόμνημα και για το Κυπριακό. Στη συνάντηση με τον Αμερικανό, ο Μητσοτάκης τάσσεται αναφανδόν υπέρ του Σχεδίου Άτσεσον, το οποίο, κατά την άποψή του, έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο ακόμη και με πραξικόπημα!

Υπενθυμίζουμε εν τάχει τα γεγονότα. Στο τέλος Ιουνίου του 1965, η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου είναι σε τροχιά σύγκρουσης με το Παλάτι. Ο «γέρος της Δημοκρατίας» προωθεί την αντικατάσταση του αρχηγού ΓΕΣ. Όμως ο στρατηγός Γεννηματάς- που έχει παίξει ενεργό ρόλο στη «βία και νοθεία» των εκλογών του 1961- είναι ο τοποτηρητής στο στράτευμα των Ανακτόρων που αντιδρούν. Αντίθετος είναι και ο υπουργός Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς, επίσης άνθρωπος του Παλατιού. Ο Παπανδρέου επιμένει και ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει, ενώ στήνεται σκηνικό κρίσης.

Το δείπνο. Μέσα σε αυτή την ταραγμένη ατμόσφαιρα, τέσσερις επώνυμοι Έλληνες κι ένας Αμερικανός διπλωμάτης δειπνούν μαζί. Το ξέρουμε γιατί ο τελευταίος συνέταξε μνημόνιο για τη συνάντηση αυτή, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965, κι ένα αντίγραφο υποβάλλεται προς τον Ρίτσαρντ Μπάραμ, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.

Οικοδεσπότης στο τραπέζι είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών τότε της κυβέρνησης Παπανδρέου. Το δείπνο γίνεται, άλλωστε, στο σπίτι του. Συνδαιτυμόνες, πέραν του Αμερικανού διπλωμάτη, είναι ο Πάνος Κόκκας, εκδότης της εφημερίδας «Ελευθερία», ο Γιάννης Τσουδερός, βουλευτής Κρήτης της Ένωσης Κέντρου και ο υποδιευθυντής του ΙΚΑ Νίκος Δεληπέτρος.

Η βραδιά είναι πλούσια σε εκμυστηρεύσεις και αποκαλύψεις.

Η κουβέντα ξεκινά από τον στρατηγό Γεννηματά και μετά περνά στον Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο έχει εμμονή ο Μητσοτάκης. Κάποια στιγμή αστειευόμενος λέει πως η καλύτερη ιδέα θα ήταν να τον στείλουν στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα απαξιωτικός εμφανίζεται ο Μητσοτάκης για τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το Κυπριακό. Ωμός είναι ο Μητσοτάκης και για το Κυπριακό. Τάσσεται υπέρ μιας ελληνο-τουρκικής συμβιβαστικής λύσης, και τοποθετείται υπέρ του σχεδίου Άτσεσον. Ο μυστακοφόρος πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον είχε αναλάβει από τον τότε Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον να εκπονήσει ένα σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού. Ο Άτσεσον έριξε πρώτος το σπόρο της διχοτόμησης του νησιού, δίνοντας την Καρπασία και κάποιες άλλες περιοχές στους Τούρκους, με αντάλλαγμα την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο Μητσοτάκης επιμένει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα είχε δεχθεί το σχέδιο το καλοκαίρι του 1964, αν ο Ανδρέας δεν έκανε προσωπικό διάβημα στον πατέρα του Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Μητσοτάκης καταλήγει ότι το σχέδιο μπορούσε και έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο- που το απέρριψε - ακόμη και διά των όπλων.

Η κορύφωση της κρίσης. Οι επόμενες δεκαπέντε μέρες θα είναι ταραγμένες. Ο υπουργός Άμυνας Γαρουφαλιάς παραιτείται, το Παλάτι αρνείται στον Γεώργιο Παπανδρέου το δικαίωμα αντικατάστασής του. Το αδιέξοδο δεν αίρεται ακόμη κι όταν ο Πρωθυπουργός προτείνει να γίνει ο ίδιος και υπουργός Άμυνας. Η πολιτική και Συνταγματική κρίση είναι γνωστή ως «Ιουλιανά». Ακολουθεί η πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου και η «Αποστασία», στην οποία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα είναι αρνητικός πρωταγωνιστής σε έναν ρόλο που θα στιγματίσει την πολιτική του καριέρα.

Η κουβέντα της ελληνο-αμερικανικής παρέας για την Κύπρο δείχνει την μακρά επώαση της ιδέας ότι η αντίσταση του Μακαρίου μπορεί να καμφθεί μόνον με πραξικόπημα. Αυτό θα γίνει τον Ιούλιο του 1974 υποκινημένο από την χούντα Ιωαννίδη στην Αθήνα, ανοίγοντας την πόρτα στον τουρκικό Αττίλα.

Το «Υπόμνημα Συζήτησης» είναι, σύμφωνα με τη διαβάθμιση των διπλωματικών απορρήτων, «εμπιστευτικού χαρακτήρα- ομάδας 3». Υποβαθμίζεται ανά 12 χρόνια, αλλά δεν αποχαρακτηρίζεται αυτόματα. Θα χρειαστεί να περάσουν σαράντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να έρθει στη δημοσιότητα από «ΤΑ ΝΕΑ». Η ανάγνωσή του φωτίζει μια σκοτεινή πτυχή της νεώτερης πολιτικής Ιστορίας.

Ο Κ. Μητσοτάκης είχε δηλώσει υποστηρικτής του σχεδίου Άτσεσον, που έριχνε τον σπόρο της διχοτόμησης της Κύπρου, και φέρεται να προτείνει ακόμη και πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου

Το Υπόμνημα Συζήτησης

Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 1965 Θέμα: Πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα Συμμετέχοντες: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών Πάνος Κόκκας: Ιδιοκτήτης- εκδότης της καθημερινής εφημερίδας «Ελευθερία» Γιάννης Τσουδερός: Βουλευτής Κρήτης του κόμματος Ένωσης Κέντρου Νίκος Δεληπέτρος: Υποδιευθυντής στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ)

Αντίγραφα προς: Richard W. Βarham, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων, ΝΕΑ- Αμερικανική Πρεσβεία Αθηνών Κατά τη διάρκεια δείπνου στο σπίτι του υπουργού Οικονομικών κ. Μητσοτάκη, υπήρξα μάρτυς ορισμένων από τις πολιτικές απόψεις των ισχυρών Κόκκα- Μητσοτάκη, μερίδας της Ένωσης Κέντρου. Ο Κόκκας, το πιο δυναμικό μέλος της ομάδας, υπερίσχυσε στη συζήτηση. Ο Μητσοτάκης με ήρεμο αλλά σθεναρό τρόπο επίσης πήρε ενεργό ρόλο στην κουβέντα, με τον Τσουδερό και τον Δεληπέτρο να συμμετέχουν κατά διαστήματα. Τα κυριότερα θέματα που συζητήθηκαν ήταν ο επικεφαλής στρατηγός των χερσαίων δυνάμεων Γεννηματάς, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Πρωθυπουργός και η Κύπρος. Το θέμα του Ανδρέα Παπανδρέου φαινόταν να είναι εκείνο που το διέκρινε μεγαλύτερος συναισθηματισμός. Προσπάθησα να συνοψίσω παρακάτω τη συζήτηση σύμφωνα με τα θέματα.

Στρατηγός Γεννηματάς.
Ο κ. Κόκκας έκανε μια μακρά αναφορά για τον στρατηγό Γεννηματά, εναντίον του οποίου η εφημερίδα του κ. Κόκκα, «Ελευθερία», είχε αναλάβει μια σταθερά αυξανόμενη εκστρατεία τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Κόκκας επισήμανε ότι το πρόβλημα ξεκίνησε με το σχέδιο «Περικλής», στο οποίο ο Γεννηματάς είχε βαθιά αναμειχθεί στη στρατιωτική του περιοχή (Κοζάνη). Ο κ. Κόκκας αναφέρθηκε σε κάποιες από τις πειθαναγκαστικές μεθόδους που χρησιμοποιούσε ο Γεννηματάς και οι υφιστάμενοί του εναντίον όχι μόνον των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους, αλλά και εναντίον των υποστηρικτών της Ένωσης Κέντρου στις εκλογές του 1961.

Σύμφωνα με τον Κόκκα, ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου δεν ήταν υποχρεωμένος να εμπλακεί σε ένα «δίλημμα» για τον Γεννηματά. Τον Απρίλιο του 1964 ο Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει επιλογή μεταξύ του Γεννηματά και του στρατηγού Σιαπκαρά, ενός πιο επιθυμητού στρατιωτικού, ως επικεφαλής του Στρατού. Δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός δεν ήταν αποφασιστικός και παρ΄ όλες τις προειδοποιήσεις του Κόκκα και άλλων, επέτρεψε στον Βασιλέα να τον επηρεάσει υπέρ του Γεννηματά. Η «Ελευθερία» ήταν από την αρχή αντίθετη με αυτόν τον διορισμό.

Σε αυτό το σημείο της συζήτησης, ο κ. Τσουδερός επέπληξε τους κυρίους Μητσοτάκη και Κόκκα που διεξήγαν μία τόσο έντονη δημοσιογραφική εκστρατεία εναντίον του Γεννηματά, η οποία, αν συνεχιζόταν, μόνο κακό θα μπορούσε να κάνει στη χώρα. Και οι δύο, Κόκκας και Μητσοτάκης, συμφώνησαν, τονίζοντας ότι για αυτόν τον λόγο επιθυμούσαν να λήξει αυτό το θέμα το συντομότερο δυνατόν.

Προς απάντηση στην ερώτηση γιατί το θέμα αυτό εγείρεται αυτή τη δεδομένη στιγμή, ο Κόκκας έδωσε αρκετούς λόγους τονίζοντας συγκεκριμένα το σχέδιο «Περικλής», τον ρόλο του (στρατηγού) Λουκάκη σ΄ αυτή, την υπόθεση «Ασπίδα» και τις πρόσφατες κατηγορίες για σαμποτάζ στη Μακεδονία.

Ο Κόκκας ανέφερε ότι ο Βασιλεύς δεν εμπιστεύεται τον Πρωθυπουργό και δεν θα του άρεσε μια αλλαγή στο Γενικό Επιτελείο. Παρ΄ όλα αυτά, η Ένωση Κέντρου δεν βλέπει μια εναλλακτική λύση για την απόλυση του Γεννηματά και αυτή η άποψη έχει την ευρύτερη λαϊκή υποστήριξη. Αφού ανατραπεί ο Γεννηματάς, η κατάσταση θα ξεκαθαριστεί και δεν θα υπάρξει περαιτέρω πρόβλημα. Ο Κόκκας είπε πως ήλπιζε ότι ο Βασιλεύς δεν θα ήταν ανυποχώρητος σε αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση για να αντιμετωπίσουν τον Πρωθυπουργό· θα μπορούσε να κάνει κακό μόνο στον θεσμό της μοναρχίας στην Ελλάδα. Ανδρέας Παπανδρέου.
Μέλη της ομάδας προχώρησαν στο θέμα Ανδρέας Παπανδρέου ειρωνευόμενοι το γεγονός ότι κουβαλούσε όπλο για αυτοπροστασία. Ο Κόκκας χαρακτήρισε τον Ανδρέα ως «κακό για την Ελλάδα» και δήλωσε ότι πρέπει να φύγει από τη χώρα. Κανένας δεν τον εμπιστεύεται. Όχι μόνο ασκεί κακή επιρροή προς τον πατέρα του, αλλά επίσης τον χρησιμοποιεί για τους δικούς του σκοπούς. Ο Ανδρέας δεν ενδιαφέρεται για το κόμμα της Ένωσης Κέντρου· ελπίζει να σχηματίσει το δικό του κεντροαριστερό κόμμα. Αυτές οι απόψεις, ελέχθη ότι εκφράστηκαν σε έναν Γερμανό αξιωματούχο με τον οποίο είχε μια κουβέντα ο Ανδρέας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γερμανία τον προηγούμενο χειμώνα.

Ο Μητσοτάκης τόνισε επίσης τον καταστρεπτικό ρόλο του Ανδρέα στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Πρότεινε αστειευόμενος να ανατεθεί στον Ανδρέα μια πρεσβευτική αποστολή, ίσως στην Ουάσιγκτον, στη Νέα Υόρκη ή στο Παρίσι, ώστε να φύγει από την Ελλάδα.

Ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου.
Ο Μητσοτάκης τόνισε ότι παρ΄ όλη την προχωρημένη ηλικία του, ο Πρωθυπουργός βλέπει τα πράγματα καθαρά και ενεργεί προσεκτικά. Εν τούτοις έχει δύο σοβαρά ελαττώματα: (1) είναι ηθικά ελαστικός· γεννήθηκε έτσι και (2) είναι δειλός, με παντελή έλλειψη θάρρους. Ο Μητσοτάκης υπαινίχθηκε επίσης ότι ο Παπανδρέου είναι διπρόσωπος και έχει έλλειψη αποφασιστικότητας. Κανένας δεν μπορεί να τον εμπιστευθεί· άλλα λέει στο Υπουργικό Συμβούλιο και άλλα μάλλον λέει στον Βασιλέα. Κύπρος. Υποστηριζόμενος από τον Κόκκα, ο Μητσοτάκης εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με το θέμα της Κύπρου: έδωσε έμφαση στη σημασία τής ελληνοτουρκικής συμβιβαστικής λύσης. Μια τέτοια λύση ήταν κοντά το περασμένο καλοκαίρι, όταν το ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο συμφώνησε ομόφωνα σχετικά με το Σχέδιο Αcheson. Ωστόσο, ο Ανδρέας πήγε ο ίδιος στον Πρωθυπουργό και «σαμποτάρισε» την απόφαση, χωρίς ουσιαστικά να δώσει έναν σαφή λόγο. Ο Ανδρέας συνεργάζεται με τον Μακάριο και τους αριστερούς.

Το Σχέδιο Αcheson είναι η καλύτερη λύση· είναι πολύ καλύτερη από την παραχώρηση ελληνικού εδάφους, που καμία ελληνική κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να προτείνει. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με την αποδοχή του Μακάριου για τη λύση τύπου Αcheson, ο Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να επιβληθεί επί του Μακαρίου, με πραξικόπημα, αν χρειαστεί.

Σχόλιο. Αυτή ήταν η δεύτερη επίσκεψή μου στο σπίτι του Μητσοτάκη μέσα σε μία εβδομάδα. Ήταν ολοφάνερο ότι η κλίκα των Κόκκα- Μητσοτάκη προσπαθούσε να κάνει σαφή τη θέση της στον «αμερικανικό παράγοντα», ίσως με έναν υπαινιγμό ότι ο Μητσοτάκης προσέφερε την καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού Παπανδρέου, η διακυβέρνηση του οποίου οδηγούσε την Ελλάδα σε οικονομικό και πολιτικό χάος.

Στη συνέχεια, ο Δεληπέτρος μού είπε κατ΄ ιδίαν ότι θεωρούσε τον Μητσοτάκη ως τον καλύτερο στο Υπουργικό Συμβούλιο. Υπεστήριξε ότι η ομάδα των Στεφανόπουλου- Μητσοτάκη είναι καλύτερη για τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου- ο Στεφανόπουλος γιατί είχε πολύ λίγους εχθρούς και είναι ευρέως αποδεκτός και ο Μητσοτάκης λόγω δυναμικότητας και της γενικής ικανότητάς του. Εμπιστευτικό Ομάδας 3 Κάθε 12 χρόνια υποβαθμίζεται όχι αυτόματα αποχαρακτηρισμένο

Πηγή: Τα Νέα

Πόσο προκλητική μπορεί να γίνει η προπαγάνδα της εξουσίας!

Εικόνες διαδηλωτών οι οποίοι παραδέχονται πως ο λόγος που συμμετείχαν στα επεισόδια στην Τεχεράνη ήταν η υποκίνηση των δυτικών ΜΜΕ έδειξε η ιρανική κρατική τηλεόραση.

«Ήμασταν υπό την επιρροή του 'Voice of America-Persia' και του BBC» δήλωσε μία μαυροντυμένη γυναίκα σε ένα από τα βίντεο που προβλήθηκαν.

«Όλη η ατμόσφαιρα δημιουργήθηκε από το BBC. Ο γιος μου είχε μια χειροβομβίδα στην τσάντα του, καθώς ήθελε να φαίνεται πιο δυνατός και σκληρός από τους άλλους» συμπλήρωσε η γυναίκα, στο πρόσωπο της οποίας είχε τοποθετηθεί τηλεοπτικό φίλτρο.

Επίσης, ένας νεαρός με μακριά μαλλιά παραδέχτηκε μπροστά στην κάμερα πως συμμετείχε πρόθυμα στα βίαια επεισόδια, ενώ είπε πως είχε συλληφθεί σε περιοχή της Τεχεράνης γνωστής για τα καταστήματα κινητών τηλεφώνων της.

«Εκμεταλλεύτηκα την κατάσταση. Εγώ και ο αδελφός μου λεηλατήσαμε μαγαζιά και ληστέψαμε ανθρώπους» είπε σχετικά.

Ο στόχος των διαδηλωτών, σύμφωνα με τα λεγόμενα του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών, Χασάν Γκασγκαβί, είναι «η διάβρωση της εθνικής ενότητας, η αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας και γενικότερα η αποδιοργάνωση του Ιράν».

Ένας ηλικιωμένος δήλωσε ότι νόμιζε πως βρισκόταν υπό την επιρροή του Voice of America, ενώ ένας άλλος νεαρός ανέφερε πως προκλήθηκε από μασκοφόρους άνδρες: «Με προκάλεσαν με βρισιές. Μας έλεγαν 'πολεμάτε Ισραηλινούς'».

Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AFP

Τι μας λέει αυτό δηλαδή; Περαιτέρω κλιμάκωση με πολύ δύνατη πρόφαση μήπως;;

Ο αρχηγός της CIA, κ. Λέον Πανέτα, δήλωσε σήμερα απαντώντας σε δημοσιογράφο ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέγουν πράκτορές της, προκύπτει ότι «ο ηγέτης της Αλ Κάϊντα Οσάμα Μπιν Λάντεν κρύβεται, σήμερα, στο Πακιστάν».

«Είναι η τελευταία πληροφορία που έχουμε γιαυτήν την υπόθεση, κατ' εμάς ισχύει ακόμα αυτό», ήταν επί λέξει η απάντηση που έδωσε ο κ. Πανέτα στη δημοσιογραφική ερώτηση, εάν σήμερα, πράγματι, «κρύβεται ο Μπιν Λάντεν στο Πακιστάν».

Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Λαϊκιστής ή πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε;;

Far-right leader to become Israeli foreign minister

Νεκρός από πυρά στρατιωτικών έπεσε χθες ο πρόεδρος της Γουινέας - Μπισάου...

... Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα, την ώρα που έβγαινε από το σπίτι του. Ένα 24ωρο νωρίτερα, σκοτώθηκε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων, από έκρηξη βόμβας.

Η διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων της Γουινέα-Μπισάου, σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι η κατάσταση στη χώρα είναι υπό έλεγχο και δεσμεύθηκε να σεβαστεί τους δημοκρατικούς θεσμούς, ενώ τόνισε ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο πραξικοπήματος.

Τους τελευταίους 4 μήνες έχουν σημειωθεί και άλλες ταραχές στη χώρα, λόγω της αντιπαλότητας μεταξύ του στρατού, της προεδρίας και του υπουργείου Εσωτερικών.

Πηγή: TVXS.gr

Μάλλον δεν μάθουμε ποτέ τι έγινε πραγματικά... Νο.2

Απόστρατος στρατηγός της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσίας (FSB, πρώην KGB) που δραστηριοποιείτο στις επιχειρήσεις, δολοφονήθηκε στο κέντρο της Μόσχας, γράφει την Τετάρτη ο ρωσικός Τύπος.

Ο 46χρονος Αλεξάντρ Ρογκατσόφ βρέθηκε νεκρός το βράδυ της Κυριακής μέσα σε αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο κοντά σε εστιατόριο με αναμμένη τη μηχανή, γράφει η εφημερίδα Βρέμια Νοβοστέι, επικαλούμενη πηγές της δημοτικής αστυνομίας.

Η αστυνομία της Μόσχας δεν σχολίασε το δημοσίευμα.

Ο στρατηγός Ρογκατσόφ που είχε εργαστεί κυρίως στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Επικοινωνιών της κυβέρνησης (FARSI), η οποία ανήκει στην FSB, παραιτήθηκε το 2002 για να αφοσιωθεί στις επιχειρήσεις του.

Οι σχέσεις του με τον κυβερνήτη της περιοχής Οριόλ, στη νότια Ρωσία, Εγκορ Στρογέφ, την κόρη του οποίου παντρεύτηκε, βοήθησαν τον Αλεξάντρ Ρογκατσόφ να λάβει τη θέση του αντιπροέδρου στην ισχυρή ρωσική κοινοπραξία SISTEMA.

Η κοινοπραξία δραστηριοποιείται στις τηλεπικοινωνίες, τον τραπεζικό τομέα, την αγορά ακινήτων και το λιανικό εμπόριο. Αυτή τη θέση κατείχε έως το 2005.

Την περασμένη εβδομάδα ο Στρογέφ αποπέμφθηκε από τη θέση του κυβέρνηση.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Μάλλον δεν μάθουμε ποτέ τι έγινε πραγματικά...

Ερωτηματικά προκαλεί στην Τουρκία η αυτοκτονία του διοικητή των ειδικών δυνάμεων της ασφάλειας Μπεχτσέτ Οκτάι για λόγους οι οποίοι προς το παρόν παραμένουν άγνωστοι.

Ο διοικητής Μπεχτσέτ Οκτάι αυτοκτόνησε τα ξημερώματα της Τετάρτης.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει ανακρίνεται ένα άτομο που φέρεται να βρισκόταν μαζί με τον διοικητή στον αυτοκίνητο του δεύτερου την ώρα που αυτοκτόνησε.

Τις τελευταίες μέρες, διάφορα μέσα ενημέρωσης πρόβαλαν ισχυρισμούς περί σχέσεων του Οκτάι με τον πρώην διοικητή των ειδικών δυνάμεων Ιμπραχίμ Σαχίν, ο οποίος είναι ένα από τους βασικούς κατηγορούμενους στη δίκη για την υπόθεσης Εργκένεκον.

Το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «Anadolu» μετέδωσε επικαλούμενο πηγές του τουρκικού υπουργείου Εσωτερικών ότι δεν υπήρχε θέμα αντικατάστασης του Οκτάι, όπως υποστήριζε μέρος των τουρκικών μέσων ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες.

Δεκάδες στρατιωτικοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι έχουν οδηγηθεί σε δίκη στην Τουρκία για συμμετοχή στο παρακρατικό δίκτυο που κατηγορείται ότι σχεδίαζε την ανατροπή της κυβέρνησης του Ταγίπ Ερντογάν.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εντοπίστηκε εντάξει. Τις ποινές να δούμε!

ΗΠΑ: Εντοπίστηκε από το FBI o Allen Stanford

Εντοπίστηκε χθες από πράκτορες του FBI ο κατηγορούμενος για απάτη δισεκατομμυριούχος R. Allen Stanford.

O Stanford είχε διαφύγει στην περιοχή της Fredericksburg της Virginia, 50 χιλιόμετρα νότια της Washington.

Στον 58χρονο Αμερικανό δισεκατομμυριούχο, ο οποίος έχει μηνυθεί από την Securities and Exchange Commission, κατηγορείται μαζί με δύο άλλα πρόσωπα για παραπλάνηση επενδυτών σχετικά με τα πιστοποιητικά καταθέσεων 8 δισ. δολαρίων στην Stanford International Bank, επιδόθηκε η μήνυση της SEC.

Πηγή: Capital.gr

Ministry of Education presents...

Την οργή των ακαδημαϊκών και των πολιτών της Αρμενίας έχει προκαλέσει η αποκάλυψη ότι το τουρκικό υπουργείο Παιδείας έχει αποστείλει προς όλα τα δημοτικά σχολεία της χώρας αμφιλεγόμενο ντοκιμαντέρ για το Αρμενικό ζήτημα.

Επίσημο έγγραφο του τουρκικού υπουργείου Παιδείας έφερε στη δημοσιότητα το γεγονός ότι στις 25 Ιουνίου 2008 το υπουργείο απέστειλε προς τα δημοτικά σχολεία όλης της χώρας ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο “Σαρί Γκελίν: Το πραγματικό πρόσωπο του Αρμενικού Ζητήματος”.

Ακαδημαϊκοί κατηγορούν το ντοκιμαντέρ ότι αντικατοπτρίζει την επίσημη ιδεολογία του τουρκικού κράτους για τα γεγονότα του 1915 και ότι υπονομεύει τις αξιώσεις για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Κατηγορείται έντονα ως μη επιστημονικό και αδύναμο στους ισχυρισμούς του, καθώς υπερβάλλει στις απώλειες των Τούρκων ενώ υπονομεύει τα θύματα που είχαν οι Αρμένιοι, προκειμένου να απορρίψει τους ισχυρισμούς της Αρμενίας περί «γενοκτονίας».

«Αυτοί οι μαθητές αναγκάζονται να δουν αυτό το ντοκιμαντέρ, το οποίο πραγματικά δεν έχει καμία επιστημονική βάση. Το μόνο που θα προκαλέσει είναι να αυξήσει το μίσος και τις διακρίσεις εις βάρος των Αρμενιών», αναφέρει σε δήλωσή του το Ινστιτούτο Ιστορίας της Τουρκίας.

Επιπροσθέτως, πεντακόσιοι Αρμένιοι και διανοούμενοι απέστειλαν ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό της Τουρκίας, διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός. Με την επιστολή ζητάνε τουλάχιστον να εξαιρεθούν και να μην δουν το ντοκιμαντέρ τα αρμενικά σχολεία και οι Αρμένιοι μαθητές που φοιτούν σε ίδια σχολεία με Τούρκους, προκειμένου να αποφευχθεί «αίσθηση ενοχής, ντροπής και αποκλεισμού από τα άλλα παιδιά».

Η Ένωση Εκπαιδευτικών της Τουρκίας Eğitim-Sen απαίτησε την άμεση παύση της προβολής της επίμαχης ταινίας στα σχολεία. Η εκπρόσωπος της Ένωσης δήλωσε ότι η αναφορά του σχετικά με το ντοκιμαντέρ θα δημοσιοποιηθεί μέσα στην επόμενη εβδομάδα και ότι διατίθενται να φτάσουν μέχρι τα δικαστήρια προκειμένου να απαγορεύσουν περαιτέρω προβολή του ντοκιμαντέρ.

Η εκπρόσωπος της Ένωσης Εκπαιδευτικών, Zübeyde Kılıç, δήλωσε ότι αυτή η ταινία θα διδάξει σε 12 εκατομμύρια μαθητές να μισούν τους Αρμένιους ή οποιονδήποτε είναι διαφορετικός. «Θα δημιουργήσει μια γενιά ποτισμένη στο μίσος», τόνισε η εκπαιδευτικός.

«Θα είναι αδύνατον για όποιο εξάχρονο παιδί δει αυτή την ταινία να μην μισήσει τους Αρμένιους. Και τα παιδιά με αρμενική καταγωγή θα περιθωριοποιηθούν και θα υποστούν διακρίσεις, κάτι που μπορεί να τα αναγκάσει να κρύβουν την εθνική τους ταυτότητα», υπογράμμισε η κ. Kılıç.

Με την αρχική αποστολή της επίμαχης ταινίας στα σχολεία, το υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας ζήτησε από τους διευθυντές των σχολείων να την προβάλουν προκειμένου να την δουν όλοι οι μαθητές και να στείλουν «συμπερασματική αναφορά» μέχρι τις 29 Φεβρουαρίου 2009.

Αρθρογράφος της εφημερίδας Yenişafak σχολίασε σχετικά ότι «αυτό γίνεται για να ταυτιστεί η επίσημη ιδεολογία με την δημόσια άποψη. Είναι παρόμοιο με τις τακτικές των απολυταρχικών καθεστώτων» και προσέθεσε ότι είναι αντιδημοκρατικό να απαιτείται από αρμενικά σχολεία και Αρμένιους μαθητές που είναι στο ίδιο σχολείο με Τούρκους μαθητές να παρακολουθήσουν αυτή την ταινία.

«Σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις Τουρκίας – Αρμενίας βελτιώνονται, είναι σφάλμα να διανέμεται υλικό προπαγάνδας, ειδικότερα σε παιδιά», σχολίασε ο ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, Mensur Akgün.

Πηγή: TVXS.gr

Προπαγάνδα ή "Μη Κερδοσκοπική" Υπερ-Κερδοσκοπία ;

TV Χωρίς Σύνορα - Αποστολή με email Όλα τα πεδία υποχρεωτικά
E-mail παραλήπτη:
E-mail ή όνομα αποστολέα (λατινικά):
Κωδικός αποστολής [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]
TVXS.gr Project Ανθρωπιστής ή διαπλεκόμενος ο ιδρυτής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα; http://www.tvxs.gr/v4626
Κλείσιμο

Το νέο βιβλίο του Γάλλου δημοσιογράφου Πιερ Πεάν κατηγορεί τον ιδρυτή της οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» και Υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας, Μπερνάρ Κουσνέρ, για διαπλοκή συμφερόντων με αφρικανικά καθεστώτα προς όφελος ιδιωτικών εταιριών υγείας.

Στο βιβλίο του, «Ο κόσμος σύμφωνα με τον Κ», ο Πιερ Πεάν ισχυρίζεται πως από το 2002 ως το 2007 ο Κουσνέρ κατείχε τη θέση του εκπροσώπου ιδιωτικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της υγείας στην Αφρική. Χάρη στις προσωπικές ικανότητες του Κούσνερ, γιατρού και συμβούλου ιατρικών επιχειρήσεων, οι συγκεκριμένες εταιρίες κατάφεραν να συνάψουν με τις κυβερνήσεις της Γκαμπόν και του Κονγκό συμβόλαια αξίας 4,6 εκατομμυρίων ευρώ. Ως αντάλλαγμα οι συμβουλευτικές εταιρίες ανέλαβαν να συντάξουν εξειδικευμένες εκθέσεις για τη δημόσια υγεία, σύμφωνα με τις οποίες οι δύο αφρικανικές χώρες θα οργάνωναν εκ νέου το εθνικό τους σύστημα δημόσιας υγείας.

Αν και αυτό το γεγονός δε μπορεί να χαρακτηρισθεί παράνομο, ο Πεάν κατηγορεί τον Κουσνέρ για διαπλοκή, διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, τμήμα αυτού του ποσού κατεβλήθη αργότερα, όταν ο Κουσνέρ είχε ήδη λάβει τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών της Γαλλίας. Κατά συνέπεια, δημιουργούνται υποψίες για διαπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων με την άσκηση δημόσιας εξουσίας και για ανήθικη διαχείριση της θέσης πολιτικής επιρροής, στοιχείο που έχει ξεσηκώσει αντικρουόμενες αντιδράσεις στα γαλλικά ΜΜΕ. Επιπλέον, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σοβαρά διότι οι κατηγορίες αυτές στρέφονται κατά ενός ανθρώπου που έχει επανειλημμένα καταγραφεί ως ο «πιο δημοφιλής Γάλλος πολιτικός» και είναι διάσημος παγκοσμίως για το φιλανθρωπικό του έργο και ειδικότερα για την ίδρυση των οργανώσεων «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» και «Γιατροί του Κόσμου».

Ο Κουσνέρ απευθυνόμενος στο γαλλικό κοινοβούλιο απέρριψε ως παντελώς αναληθείς και αβάσιμες όλες τις κατηγορίες που του αποδίδει ο Πεάν. «Τα τρία χρόνια που δούλεψα ως σύμβουλος εταιριών στην Αφρική, κέρδιζα περίπου 6.000 ευρώ το μήνα, δήλωνα το εισόδημά μου, πλήρωνα τους φόρους που μου αναλογούσαν και ποτέ δεν υπέγραψα ή εξαργύρωσα υψηλής αξίας συμβόλαια για τον εαυτό μου. Λειτούργησα πάντα με νομιμότητα και πλήρη διαφάνεια», δήλωσε και απέδωσε τους ισχυρισμούς του βιβλίου σε προσπάθεια «κύκλων που τον μισούν» να τον εξουδετερώσουν πολιτικά.

Πηγή: TVXS.gr

Ο αέναος κύκλος - Part No...whatsoever!

Opposition fighters in Somalia appear to have made a major comeback after being ousted by Somali government troops backed up by Ethiopian forces last year.

The fighters and remnants of the Islamic Courts Union first took the key port city of Kismayo and now they say they are making headway across southern Somalia, slowly wresting back from the government control of towns such as Dhoble, near the Kenyan border.

But a Somali government adviser says the opposition is exaggerating the extent of its alleged comeback.

"I think they are less powerful than they were before. But of course they always re-group in areas that are very simple for them to take over," Yusuf Al Azhari told Al Jazeera.

Some Kismayo residents say they are optimistic the lawlessness there will end, just a week after opposition fighters seized the area from clan militias, but others are wary.

"The last time the Islamic fighters controlled the city, we saw some violations .. We urge them not to repeat that again," one elder in Kismayo told Al Jazeera.

Other residents have warned the fighters against imposing a strict Islamic code and to focus instead on achieving peace.

But many southern citizens appear to be expecting the opposition fighters to fulfil their promises of respecting tribal divisions in order to prevent pitfalls of the past.

Although accused by the United States of harbouring al-Qaeda fighters, the Islamic Courts Union is credited by some for bringing a degree of law and order to Somalia after its central government collapsed in 1991, giving way to an all out confrontation between various clan militias.

Source: Al Jazeera

Τι περιμέναμε δηλαδής να πεί ;;

Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και ο άνθρωπος που ανέλαβε να "σηκώσει το βάρος" του πολέμου στη Γεωργία δήλωσε σε συνέντευξη του στο CNN ότι οι ΗΠΑ προκάλεσαν τον πόλεμο στον Καύκασο για να "ωφεληθεί ένας από τους υποψήφιους για τις Αμερικανικές εκλογές".

Ο Πούτιν προσπάθησε να παρουσιάσει την στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας σαν απάντηση στις προκλήσεις της Ουάσιγκτον που αποσκοπούσε να επηρεάσει τους Αμερικανούς ψηφοφόρους στην επιλογή τους για τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου.

"Υπάρχουν υποψίες ότι κάποιος στις ΗΠΑ δημιούργησε την σύρραξη με στόχο να δημιουργήσει πλεονέκτημα για έναν από τους υποψηφίους στην ανταγωνιστική κούρσα για την προεδρία", είπε ο Πούτιν που πρόσθεσε ότι "ήθελαν έναν μικρό νικηφόρο πόλεμο" για εσωτερική κατανάλωση.

Δείτε απόσπασμα της συνέντευξης Πούτιν



Ο Ρώσος πρωθυπουργός δεν κατονόμασε τον υποψήφιο που θα επωφελείτο από την "αμερικανική πρόκληση" αλλά θεωρείται βέβαιο ότι ενοούσε τον Τζον Μακέιν, τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων.

Όπως γράφουν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης, το Κρεμλίνο αντιπαθεί ιδιαίτερα τον Μακέιν που έχει στενές σχέσεις με τον πρόεδρο της Γεωργίας, Μιχαήλ Σαακασβίλι και ο οποίος έχει απευθύνει έκκληση στην διεθνή κοινότητα να επιβάλει σκληρές κυρώσεις στη Ρωσία.

Ο Λευκός Οίκος, με δηλώσεις της εκπροσώπου του Ντέινα Περίνο, έσπευσε να χαρακτηρίσει, τις καταγγελίες Πούτιν "εντελώς ψευδείς" και πρόσθεσε ότι "είναι παράλογο να πιστεύει κανείς ότι όλα ενορχηστρώθηκαν εκ μέρους ενός υποψηφίου".

Αμερικανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι

Ο Πούτιν υποστήριξε ότι Αμερικανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι συνεργάσθηκαν με τις ένοπλες δυνάμεις της Γεωργίας κατά την διάρκεια των μαχών με τον ρωσικό στρατό γεγονός που ο ίδιος χαρακτήρισε "πολύ επικίνδυνο".

"Οι ειδικοί, ακόμη και αυτοί που διδάσκουν στρατιωτικά θέματα, δεν θα πρέπει να βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη, αλλά σε στρατόπεδα εκπαίδευσης", τόνισε ο Πούτιν, που πρόσθεσε ότι οι υποψίες του για την ανάμειξη Αμερικανών προέρχονται από πληροφορίες του ρωσικού στρατού.

Νωρίτερα, ανώτατος Ρώσος αξιωματικός αποκάλυψε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ότι τα ρωσικά στρατεύματα βρήκαν αμερικανικό διαβατήριο στα συντρίμμια κτιρίων κοντά στην πρωτεύουσα της Νότιας Οσετίας, σε περιοχή όπου ήταν αναπτυγμένες ειδικές δυνάμεις του στρατού της Γεωργίας.

"Για πιο λόγο βρσκόταν αυτός ο κύριος μεταξύ των ειδικών δυνάμεων και τι κάνει σήμερα, δεν μπορώ να απαντήσω", δήλωσε ο στρατηγός Ανατόλι Νογκοβίτσιν, υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου, επιδεικνύοντας έγχρωμη φωτοτυπία του διαβατηρίου. Τα ρωσικά ΜΜΕ μετέδωσαν ότι το διαβατήριο ανήκει στον Μάικλ Λι Γουάιτ, κάτοικο του Χιούστον των ΗΠΑ.

Γεωργιανοί στρατιώτες αστειεύονται με Αμερικανό εκπαιδευτή σε στρατόπεδο κοντά στην Τιφλίδα τον Απρίλιο του 2007.

Όπως έγραψε η εφημερίδα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων Stars and Stripes , οι Αμερικανοί σύμβουλοι παρέμειναν στη Γεωργία καθ' όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων.

Η Αμερικανική Ευρωπαϊκή Διοίκηση επιβεβαίωσε ότι στη Γεωργία υπάρχουν 127 στρατιωτικοί σύμβουλοι που εκπαιδεύουν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας για την αποστολή στο Ιράκ.

Πηγή: Foreign Press

Επικοινωνιακό τρίκ ή (Παρα)Πολιτικό Παρασκήνιο

Τέσσερα άτομα συνελήφθησαν στο Ντένβερ με την κατηγορία ότι σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον δημοκρατικό υποψήφιο Μπάρακ Ομπάμα,μετέδωσε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο στο Κολοράδο. Ενας από τους συλληφθέντες ομολόγησε στις αρχές ότι «σκόπευαν να πυροβολήσουν τον Ομπάμα από κάποιο υπερυψωμένο σημείο ...με μιά καραμπίνα, από απόσταση 750 μέτρων» μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο CBS 34.

Τέσσερα άτομα συνελήφθησαν στο Ντένβερ με την κατηγορία ότι σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον δημοκρατικό υποψήφιο Μπάρακ Ομπάμα, μετέδωσε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο στο Κολοράδο.

Ενας από τους συλληφθέντες ομολόγησε στις αρχές ότι «σκόπευαν να πυροβολήσουν τον Ομπάμα από κάποιο υπερυψωμένο σημείο... με μια καραμπίνα, από απόσταση 750 μέτρων» μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο CBS 34.

Η απόπειρα κατά του Μπάρακ Ομπάμα επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την Πέμπτη ,όταν ο αφροαμερικανός γερουσιαστής θα μετέβαινε στο στάδιο του Ντένβερ για την προγραμματισμένη ομιλία του ενώπιον 75.000 οπαδών του,μετά και την τυπική ανάληψη του χρίσματος των Δημοκρατικών,μετέδωσε το δίκτυο.

Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε μετά τη σύλληψη ενός ατόμου την περασμένη Κυριακή,στο φορτηγό του οποίου βρέθηκαν δύο πυροβόλα όπλα μεγάλου βεληνεκούς,σύμφωνα με το CBS 34. Ενας από τους συλληφθέντες είχε στην κατοχή του έναν αγκυλωτό σταυρό και ενδέχεται να διατηρούσε διασυνδέσεις με ναζιστικές και ρατσιστικές οργανώσεις.

Η εισαγγελία του Ντένβερ πρόκειται να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου εντός της ημέρας για να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.Ο εισαγελλέας Τρόι Εϊντ δήλωσε πάντως στο CBS34 πως δεν πιστεύει ότι υπήρχε πραγματική απειλή κατά του Ομπάμα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο

Αιθιοπία - Σομαλία: Αναζωπύρωση συρράξεων

Τουλάχιστον 26 άτομα σκοτώθηκαν σήμερα, μεταξύ των οποίων επτά στρατιώτες από την Αιθιοπία, σε βίαιες συγκρούσεις που ακολούθησαν μία ενέδρα ισλαμιστών ανταρτών εναντίον φάλαγγας αυτοκινήτων του αιθιοπικού στρατού, 450 χιλιόμετρα βόρεια του Μογκαντίσου, ανέφεραν κάτοικοι της περιοχής.

«Οι συγκρούσεις ξέσπασαν σήμερα το πρωί όταν αιθιοπικά στρατεύματα προερχόμενα από την περιοχή Γκουγκουριέλ και κατευθυνόμενα στην περιοχή Ματαμπάν, στα σύνορα με την Αιθιοπία, έπεσαν σε ενέδρα ισλαμιστών ανταρτών», δήλωσε προς το Γαλλικό Πρακτορείο τοπικός στρατιωτικός αξιωματούχος.

«Πολλά άτομα σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις στην πλειοψηφία τους μαχητές από τις δύο πλευρές», ανέφερε και πρόσθεσε ότι είδε 18 πτώματα στην περιοχή και στα περίχωρα της Ματαμπάν. Ο ίδιος είπε ότι σκοτώθηκαν και επτά Αιθίοπες στρατιώτες. Σύμφωνα με ένα κάτοικο «στις συγκρούσεις στη Ματαμπαν σκοτώθηκε ένα παιδί».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Συγκαλύψεις και αποκαλύψεις...

Σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μετά τη συγκάλυψη που επιχείρησε ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στα Τίρανα, Τζον Ουίδερς, σε υπόθεση εμπορίας παράνομου πολεμικού υλικού από την Κίνα μέσω Αλβανίας και με τελικό αποδέκτη τον στρατό του Αφγανιστάν. Ο Ουίδερς, μαζί με τον τότε υπουργό Aμυνας της γείτονος, Φατμίρ Φεντίου, φρόντισαν ώστε τα πυρομαχικά να συσκευασθούν εκ νέου, ώστε να μην φαίνεται η προέλευση, αλλά και η κακή κατάσταση στην οποία βρίσκονταν, φοβούμενος την επίσκεψη Αμερικανού δημοσιογράφου της εφημερίδας «New York Times» στην Αλβανία τον Νοέμβριο του 2007.

Καντάφι προς Ομπάμα: " Έχεις κόμπλεξ με την καταγωγή σου?!? "

Σκληρή κριτική εξαπέλυσε ο Λίβυος ηγέτης Μοαμάρ Καντάφι προς τον υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα σχετικά με σχόλιά του ότι η Ιερουσαλήμ πρέπει να παραμείνει η αδιαίρετη πρωτεύουσα του Ισραήλ. Έχει κόμπλεξ για την αφρικανική του καταγωγή, λέει ο Μ.Καντάφι.

Μιλώντας σε λόμπι Ισραηλινών, ο Μπάρακ Ομπάμα είχε δηλώσει την προηγούμενη εβδομάδα ότι η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να παραμείνει η αδιαίρετη πρωτεύουσα του Ισραήλ.

Απαντώντας στα σχόλιά του, ο Μοαμάρ Καντάφι είπε ότι είτε ο Μπ.Ομπάμα δεν έχει μελετήσει διεθνείς σχέσεις, είτε δεν γνωρίζει το Μεσανατολικό, είτε προσπαθεί να προωθήσει την εκστρατεία του.

Χαρακτηρίζοντάς τον ως «ο Κενυάτης αδελφός μας», ο Μ.Καντάφι είπε ότι ίσως ο Μπ.Ομπάμα να πάσχει από κόμπλεξ κατωτερότητας εξαιτίας της αφρικανικής καταγωγής του.

Το θέμα της φυλής, συνέχισε ο Λίβυος ηγέτης, μπορεί να κάνει τη συμπεριφορά του Ομπάμα «να είναι πιο λευκή από εκείνη των λευκών», αντί να τον οδηγήσει να συνεργαστεί περισσότερο με τα αραβικά και τα αφρικανικά κράτη.

«Φοβόμαστε ότι επειδή ο Ομπάμα είναι μαύρος με κόμπλεξ κατωτερότητας, αυτό θα τον οδηγήσει να συμπεριφέρεται χειρότερα από τους λευκούς» δήλωσε.

«Του λέμε να είναι περήφανος για τον εαυτό του και να γνωρίζει ότι όλη η Αφρική είναι δίπλα του» πρόσθεσε στο τέλος.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Τι θα έκανε ο ηγέτης ενός κράτους που ετοιμάζεται για πόλεμο;

ΑΠΕ

Με νέες κυρώσεις απειλούν ΕΕ και ΗΠΑ το Ιράν

Το Ιράν αποσύρει καταθέσεις και περιουσιακά στοιχεία από ευρωπαϊκές τράπεζες, εν όψει νέων ευρωπαϊκών και αμερικανικών προειδοποιήσεων, σύμφωνα με δημοσίευμα ιρανικής εφημερίδας.

Η εφημερίδα Etemad-e Melli ανέφερε σε δημοσίευμά της: «Η κυβέρνηση αποσύρει ιρανικές καταθέσεις από την Ευρώπη».

Οι πληροφορίες αυτές έρχονται την ημέρα που ο Τζορτζ Μπους βρίσκεται στην Ευρώπη για τη σύνοδο Ευρωπαϊκής Ένωσης- ΗΠΑ. Το θέμα του Ιράν και του πυρηνικού του προγράμματος αναμένεται να συζητηθεί στη σύνοδο.

Μάλιστα ΕΕ και ΗΠΑ αναμένεται να εκδώσουν προειδοποίηση προς την Τεχεράνη ότι θα επιβληθούν και άλλες κυρώσεις -πέρα από αυτές που αποφάσισε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ- εάν το Ιράν δεν σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Bank for International Settlements

Iran's deposits in foreign banks stand at $35 billion while its obligations amount to $25 billion, Bank for International Settlements reports.

The latest report of the Bank for International Settlements (BIS) indicates that Iran's deposits in foreign banks increased by $3.6 billion in 2007 compared to the previous year, reaching $34.8 billion. In 2006, the figure for the country's foreign deposits was $31.2 billion.

Iran's deposits in the three months ending September 2007 were $34.85 billion, indicating a decrease of $50,000 in the quarter ending December 2007.

Iran's obligations to foreign banks at the end of 2007 stood at $25.37 billion, up by $700,000 from the previous year.

The country's obligations stood at $25.39 in the third quarter of 2007.

The positive balance of Iran's foreign exchange transactions at banks and other financial institutions was $9.43 billion at the end of 2007.

The Bank for International Settlements, which is located in Basel, Switzerland, and has representative offices in Hong Kong and Mexico City, operates as a central bank for central banks. It does not provide financial services to individuals or corporations.

Source: MMM/GM

Οι Στρατηγοί ... και μετά το χάος....

"Why Myanmar's generals shun aid?"

By Larry Jagan, Myanmar analyst for Al Jazeera

The suffering caused by Cyclone Nargis seems far from the military's priorities [Reuters]

Bunkered away in the centre of the country, the secret and reclusive generals who rule Myanmar fear all foreigners.

A week after a deadly cyclone and facing huge pressure to open their country to international aid, they see everyone as a potential enemy intent on overthrowing their rule.

Rather than alieviating the suffering wrought by Cyclone Nargis, the top generals' primary concern at present is to preserve their power and protect their families' future position and wealth.

Their outlook is solely shaped by military considerations, looking at the world through soldiers eyes. But their nationalist xenophobia also has its roots in the style and superstitions of General Ne Win, the country's first military dictator.

He seized power in a coup in 1962 and the military have ruled ever since.

Reclusive and eccentric, Ne Win shunned contact with the outside world, turning the country then known as Burma into the hermit of Asia.

The first few years of his rule saw pogroms against the Chinese and Indian communities, forcing tens of thousands to flee the country. He also banned the teaching of English in the schools.

Fear

"Burma's military regime is extraordinarily xenophobic," says Sean Turnell, a Myanmar expert at Australia's Macquarie University. "They are afraid of everything."

For years the generals' greatest fear has been that the US planned a strategic strike against them.

To prepare for that, they have built a rabbit-warren of bunkers around their new capital, Naypyidaw, in the hills some 400 kilometres north of Yangon.

They moved the seat of government and the military headquarters to the remote, purpose-built city abruptly in November 2005. Thousands of civil servants were only give a few hours' notice to pack up and move.

Myanmar's government says it wants international aid but not aid workers [AFP]

During the mass pro-democracy demonstrations in August 1988, which brought the country to a stand still for months, they feared a US invasion when ships of the US Pacific fleet moored off the country's southern coast.

Then they turned to Beijing for protection and today China's remains Myanmar's most-important diplomatic ally.

The regime is also highly suspicious of the UN and other international aid agencies, fearing they are in cahoots with the West and only want to whip up opposition to military rule inside the country.

Even before the current cyclone disaster hit Myanmar, international aid workers found it hard to travel around the country and visit development projects.

Rejected

Last year the government expelled the United Nation's top representative in the country, Charles Petrie on the grounds that he was interfering with government policy.

"We must get rid of all the white faces," Senior General Than Shwe told his cabinet several times, according to reliable military sources.

Since then the government has refused to accept several Western nominees as head of UN agencies.

Senior General Than Shwe heads Myanmar's reclusive military government [Reuters]

An American candidate was rejected last year as head of the United Nations High Commission for Refugees while two western nominees to replace the ousted UN representative were also recently turned down. Both posts have since been filled by an Asian from a developing country.

The restrictions on aid workers' movements are in part because the military regime fears that they will also be gathering important intelligence that might be used to undermine the government, but also because of the generals' paranoid obsession with being in total control of everything.

Given this mindset, there is no prospect the military regime will allow foreign aid workers to flood into the country, let alone allow foreign troops to enter.

"They're afraid that if foreign soldiers come in they are the spearhead to overthrow the government," says Josef Silverstein, a retired Rutgers University professor and Myanmar expert.

From the generals' perspective, he says, "aid workers could be carrying weapons to give to the people, they could give them ideas of how to overthrow the government."

Subversive

The family's of Myanmar's ruling generals enjoy a lavish luxry lifestyle

For decades, the ruling military regimes have kept Myanmar isolated, fearing that opening the country up would both its businesses and culture – and even worse foster subversive thoughts like freedom of speech and democracy.

Even tourists were not allowed access to the country until the 1970s, when visitors were given a strict, seven-day visa.

This changed a decade ago, when the lure of foreign currency spurred a relaxation of the rules. Nonetheless all visitors are closely controlled and constantly monitored by military intelligence officers.

Meanwhile there has been an almost total ban on journalists, with authorities only granting media visas for largely meaningless army-arranged ceremonies.

The generals' parnoia and distrust extends to all civilians – they believe that only the army has the ability to unite the country and protect it from foreign invaders.

From their perspective only the military represents the nation as a whole, not the factional interests of political parties or business people.

Intimidation

The irony is of course that they have divided the country as never before – political parties are effectively banned, more than 2,000 political prisoners are languishing in jail, there is strict censorship of the press and the people are beaten into submission through a concerted campaign of harassment and intimidation.

Last year they alienated the country's revered Buddhist monks, after they brutally cracked down on the saffron-led protests against rising food prices.

In the end the real issue is one of control – the junta understands that it must remain united or perish.

Their greatest fear now is losing control, losing their wealth, and facing Nuremberg-style trials from a future civilian government bringing them to account.

The current military rulers, especially General Than Shwe and his family, have amassed vast fortunes through corruption and nepotism.

Little wonder then that, despite the overwhelming suffering caused by Cyclone Nargis, the generals seem so anxious to press ahead with their referendum and institutionalise their power.

Source: Al Jazeera

UN says 1.5 million people 'severely affected' by Myanmar cyclone

NEW YORK, May 8 (Source: RIA Novosti) - Some 1.5 million people have been "severely affected" by the Nargis tropical cyclone that hit Myanmar at the weekend, a UN official said on Thursday.

Cyclone Nargis hit Myanmar last Saturday, devastating large parts of the country. The death toll, which currently stands at over 100,000, is likely to rise further as rescue workers struggle to reach remote settlements, while the nationwide number of displaced people could reach millions.

John Holmes, the UN Under Secretary General for Humanitarian Affairs and Emergency Relief Coordinator, said the situation in the disaster-stricken country is extremely dangerous and the risk of epidemic is very high due to unsanitary conditions caused by rotting carcasses and corpses in towns and villages, as well as a lack of clean drinking water.

A state of emergency has been introduced in the five worst-hit areas - the Irrawaddy delta, the cities of Yangon and Pegu, and the states of Karen and Mon. Most of the deaths came in the low-lying Irrawaddy delta region.

Πούτιν, Μπερλουσκόνι και Σαρκοζύ - Τα κοινά σημεία τους

Του Γιώργου Καπόπουλου

Κοινωνίες σε μεταβατική περίοδο με παλλαϊκό αίτημα τη σταθεροποίηση και την περιφρούρηση της κοινωνικής συνοχής την ώρα που υπάρχει ισχυρότατη πίεση για προσαρμογή στους κανόνες του παιχνιδιού της παγκοσμιοποίησης.

Την πρόκληση αυτή αντιμετωπίζουν τρεις ανόμοιες χώρες με διαφορετικές κοινωνικές πραγματικότητες, η Γαλλία, η Ρωσία και η Ιταλία. Η μεγάλη αντίφαση των κοινωνιών που ζητούν σταθερές αξίες, σημεία αναφοράς και περιφρούρηση ή ακόμη και ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής με προσαρμογές που είναι οδυνηρές, έχει οδηγήσει σε ακύρωση τις σαφείς και καθαρές ιδεολογικές και προγραμματικές επιλογές και αυτές που δίνουν προτεραιότητα στην Αγορά και αυτές που προτάσσουν την Κοινωνική Συνοχή.

Ετσι πρόβαλαν διαδοχικά ηγέτες σαν τους Μπερλουσκόνι, Πούτιν και Σαρκοζί με μια πολυσυλλεκτική λαϊκίστικη ρητορική που στοχεύει στην απόσπαση της μεγίστης λαϊκής συναίνεσης σε μια περίοδο ανακατατάξεων και αναπροσαρμογών με άγνωστο τερματικό σταθμό. Κοινός παρονομαστής ο τακτικισμός, η έλλειψη στρατηγικού ορίζοντα, ο έντονος εθνικός-πατρικός τόνος της ρητορικής.

Παρά το επικοινωνιακό τους ταλέντο οι τρεις εισέρχονται σε μια δύσκολη περίοδο: Ο Πούτιν ως πρωθυπουργός θα χρεώνεται άμεσα τα ελλείμματα της κυβερνητικής διαχείρισης, ο Σαρκοζί έκαψε την πολυσυλλεκτικότητα και δημοφιλία του πριν καν επιχειρήσει να προχωρήσει στις μεγάλες ανατροπές που είχε εξαγγείλει ενώ ο Μπερλουσκόνι καλείται να διαχειρισθεί την σοβαρότερη συνολική μεταπολεμική κρίση της Ιταλίας.

Σίλβιο Μπερλουσκόνι: Ο άρχοντας του πολυσυλλεκτικού λαϊκισμού
Με το επικοινωνιακό του στιλ χειραγωγεί τις προσδοκίες της Κοινής Γνώμης, ασκεί την Εξουσία και ταυτόχρονα παριστάνει ότι την αμφισβητεί

Η πρώτη (1994) και η δεύτερη (2001) νίκη του Καβαλιέρε έγιναν στα ερείπια της Πρώτης Ιταλικής Δημοκρατίας, μετά την επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» στις αρχές της 10ετίας του 90 και την ανικανότητα της Κεντροαριστεράς στην πρώτη της θητεία (1996-01) να εξασφαλίσει κυβερνητική σταθερότητα. Η τρίτη νίκη του γίνεται σε μια συγκυρία συνολικής κρίσης της χώρας με τη θέση της να απειλείται τόσο στην Παγκόσμια Οικονομία όσο και τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς. Σήμερα η Ισπανία θεωρείται ως η ανερχόμενη και αδιαμφισβήτητη δύναμη στον Ευρωπαϊκό Νότο.

Απαλλαγμένος μέσω της λαϊκής ετυμηγορίας από τις κατηγορίες για διαπλοκή και διαφθορά, ο Καβαλιέρε προβάλλει το μοντέλο της ατομικής του επιτυχίας και κοινωνικής ανόδου όχι πλέον μόνο ως εχέγγυο αποτελεσματικής διαχείρισης αλλά ως συνταγή εξόδου της χώρας από την κρίση και τη στασιμότητα. Ο ίδιος ανεδείχθη σε πανίσχυρο επιχειρηματία αξιοποιώντας στο μέγιστο τη διαπλοκή της πολιτικής με τους οικονομικά ισχυρούς κινούμενος στην γκρίζα ζώνη μεταξύ προσχηματικής νομιμότητας και παρανομίας. «Καταφερτζής» και «νταραβεριτζής» για να μιλήσουμε με οικείους πολιτικούς όρους προτείνει έμμεσα στην Ιταλία έναν τακτικισμό χωρίς σαφείς ιδεολογικές και προγραμματικές αναφορές.

Ατάκες του τύπου «Βρες έναν πλούσιο γαμπρό όπως τον γιο μου» που ήταν η απάντησή του σε νεαρή άνεργη που του εξέθεσε σε δημόσια συζήτηση τα προβλήματα παραπέμπουν στην καταφερτζίδικη και ευρηματική νοοτροπία με την οποία ο μικρομεσαίος πολίτης τα καταφέρνει με τη φοροδιαφυγή και τις «μαύρες» δραστηριότητες και εισοδήματα. Την ίδια στιγμή η ρητορική για μείωση της φορολογίας και πολύ περισσότερο η δέσμευση για περιφερειακή αποκέντρωση των φορολογικών εσόδων χαϊδεύει τα αυτιά του Βορρά που δυσανασχετεί για τη χρηματοδότηση του παρασιτικού και μαφιόζικού Νότου, τάση που έδωσε στη Λέγκα τοπικά ποσοστά μεταξύ 25% και 30%.

Παρά τις παραχωρήσεις προς τον Βορρά ο Καβαλιέρε εξακολουθεί να έχει τη συντριπτική πλειοψηφική στήριξη του Νότου με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Σικελία όπου τα ποσοστά του αγγίζουν το 65%. Αυτή την φορά τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα για τον Καβαλιέρε παρά την άνετη πλειοψηφία που εξασφάλισε. Σε κρίσιμες επιλογές όπως το μέλλον της Αλιτάλια κινδυνεύει να δει τις επιχειρηματικές του προσδοκίες και συμφέροντα να εμποδίζουν υγιείς επιλογές, ενώ ο παραγωγικός ιστός της χώρας χρειάζεται στρατηγικές επιλογές και αναπροσαρμογές και όχι συνταγές φοροδιαφυγής.

Πρόκληση
Ο Μπερλουσκόνι με τον πολυσυλλεκτικό λαϊκισμό του κάλυψε το κενό της απαξίωσης της Πολιτικής αλλά και την αδυναμία της Κεντροαριστεράς να διασφαλίσει κυβερνητική σταθερότητα και να προβάλει με ένα διακριτό κυβερνητικό στίγμα αν όχι στο επίπεδο κοινωνικοοικονομικών ισορροπιών τουλάχιστον στο επίπεδο αξιακών μεταρρυθμίσεων με ευρύτερο συμβολισμό όπως ο Θαπατέρο στην Ισπανία. Τώρα καλείται να βγάλει τη χώρα από μια συνολική πορεία παρακμής, πρόκληση που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να υπερβαίνει τη χαρισματική επικοινωνιακή ευρηματικότητά του.

Ο Καβαλιέρε αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πού μπορεί να οδηγήσει η απαξίωση της Πολιτικής όταν συσσωρεύονται αμφισβητήσεις από όλα τα σημεία του ορίζοντα: Από την Ένοπλη Πάλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών, την εκλογή της Πορνοστάρ Τσιτσιολίνας στη Βουλή από το εναλλακτικό Ριζοσπαστικό Κόμμα μέχρι την επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» με πρωταγωνιστή τον Ντι Πιέτρο.

Η μεγάλη ανατρο πή που εξήγγειλε ο Νικολά Σαρκοζί τελικά δεν ήρθε
Το φαινόμενο Σαρκοζί ξεφού σκωσε πρόωρα, επειδή οι ψηφοφόροι δεν αντιλαμβάνο νται κάποια αλλαγή

Το μεγάλο χάρισμα του Σαρκοζί ήταν δίχως αμφιβολία η διάγνωσή του ότι η Γαλλία βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση και της ανάγκης της Κοινής Γνώμης για μια Πολιτική Ατζέντα Ρήξεων και Ανατροπών χωρίς να έχει σημασία το πολιτικό της στίγμα. Ετσι παρά το γεγονός ότι ήταν πρωτοκλασάτος υπουργός στις κυβερνήσεις Σιράκ αλλά και επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος UMP, κατάφερε να πείσει ότι προτείνει κάτι διαφορετικό από ό,τι είχαν μέχρι τις Εκλογές του 2007 καταθέσει Αριστερά και Δεξιά.

Πριν από ένα χρόνο το πολυσυλλεκτικό ταλέντο Σαρκοζί βρισκόταν στο ζενίθ του: Με σκληρή κατασταλτική ρητορική για την εγκληματικότητα και παραβατικότητα στα Προάστια κατορθώνει να διεμβολίσει και να συρρικνώσει το Εθνικό Μέτωπο του Λεπέν. Με την επιλογή ως υπουργών προσωπικοτήτων από τον χώρο του Σοσιαλιστικού Κόμματος αλλά και με τη ρητορική κατά της κοινωνικής αναλγησίας της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και της ΕΚΤ, καθησυχάζει τους αριστερής ευαισθησίας ψηφοφόρους που τον είχαν προεκλογικά φοβηθεί για εισαγωγέα του θατσερισμού στη χώρα.

Ένα χρόνο μετά την εκλογή του και σε αντίθεση με την αντοχή του Καβαλιέρε στην Ιταλία και του Πούτιν στη Ρωσία, το φαινόμενο Σαρκοζί φαίνεται να έχει ξεφουσκώσει πρόωρα για τον πολύ απλό λόγο ότι οι ψηφοφόροι δεν αντιλαμβάνονται κάποια αλλαγή στην καθημερινότητά τους ως πολιτών ή τουλάχιστον δεν νιώθουν να νομιμοποιούνται να προσδοκούν για το τέλος μιας πολυετούς κρίσης. Ετσι η κρίση που σκιάζει τη Γαλλία από το 1981 μέχρι και το 2002 συνεχίζεται: Καμιά κυβέρνηση δεν κερδίζει δεύτερη στη συνέχεια εκλογική αναμέτρηση με αποτέλεσμα την αθροιστική απαξίωση της εναλλαγής και την αμφισβήτησή της από τον Ακροδεξιό Λαϊκισμό.

Θολό στίγμα
Η Μεγάλη Ανατροπή την οποία εξήγγειλε ο Σαρκοζί δεν ήλθε καθώς ούτως ή άλλως το περίγραμμα και το στίγμα της ήταν θολό. Ετσι η πυρετώδης επικοινωνιακή υπερκινητικότητα του Σαρκοζί που πήγαινε και ερχόταν ως εκκρεμές από το ένα στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος, έμεινε μετέωρη και εξετράπη προς την επικοινωνιακή διαχείριση της ιδιωτικής του ζωής σε μορφή φωτορομάντζου: Ο ρόλος του προδομένου συζύγου και του εκδικούμενου εραστή ούτε μπόρεσαν να υποκαταστήσουν την πολιτική πολυσυλλεκτικότητα ενώ σε τελική ανάλυση προκάλεσαν την οργή και την απαξίωση της κοινής γνώμης.

Μόνη πραγματική τομή του Σαρκοζί η αλλαγή στην εξωτερική πολιτική: Επιστροφή σε έναν ιδιότυπο Νεογκολικό Εθνοκεντρισμό, αποστασιοποίηση από τη Γερμανία προσέγγιση με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.

Με τα παραπάνω δεδομένα, η προσέγγιση με τον Μπερλουσκόνι εξυπακούεται ως αυτονόητη, ενώ με τον Πούτιν λειτουργεί ως αναγκαία εξισορρόπηση αν όχι ως ευρωπαϊκό άλλοθι.

Ο Β. Πούτιν ενώνει νοσταλγούς της ΕΣΣΔ, μεταρρυθμιστές και εθνικιστές
δ Ο Ρώσος πρόεδρος εκφράζει έναν ιδιότυπο βοναπαρτισμό που διαφέρει κατά πολύ από αυτόν του Ναπολέοντα και του Στάλιν

Στη Ρητορική του Πούτιν, εξωτερική και εσωτερική, ο καθένας μπορεί να βρει κάτι που να τον εκφράζει: Οι νοσταλγοί του Κομμουνιστικού Καθεστώτος τις διώξεις κατά των Ολιγαρχών, την επάνοδο της χώρας στη Διεθνή Σκηνή και την επιλεκτική αποκατάσταση της Σοβιετικής Ιστορίας με τρόπο που θυμίζει την αποκατάσταση της Ρωσικής Ιστορίας από τον Στάλιν διαρκούντος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Ρώσοι Εθνικιστές, μια πολιτική που δεν συγκρούεται μετωπικά αλλά διαφοροποιείται από τη Δύση. Οι Μεταρρυθμιστές-Εκσυγχρονιστές την προσδοκία ότι η ενίσχυση της Οικονομίας και η αξιοποίηση του Ενεργειακού Πλούτου θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για κοινωνική σταθεροποίηση και εκδημοκρατισμό.

Ο Πούτιν ανεδείχθη στην εποχή Γέλτσιν, πρώτα στη Δημαρχία της Αγίας Πετρούπολης και στη συνέχεια σε διάφορα κυβερνητικά αξιώματα στη Μόσχα. Στην αρχή πρόβαλλε ως ο αδιάφθορος, ως ο διώκτης του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε ο τελευταίος πρωθυπουργός που επέλεξε ο Γέλτσιν λίγο μετά την ανάδειξή του στην Προεδρία, κατεδάφισε την ισχύ του συστήματος των Ολιγαρχών που είχε στηρίξει τον προκάτοχό του. Η οκταετής θητεία του στην Προεδρία χαρακτηρίζεται από την εκμετάλλευση των συγκυριών και την έλλειψη στρατηγικού ορίζοντα:

Στην Ενέργεια κατασκευάζονται δίκτυα που δένουν την Ε.Ε. με τη Ρωσία χωρίς όμως να υπάρχει στρατηγική επένδυσης των κερδών σε εγχώριες παραγωγικές δραστηριότητες.

Υπάρχει εναντίωση στην ανάμειξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην πρώην ΕΣΣΔ χωρίς ταυτόχρονα συνολική πρόταση για τις σχέσεις των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών με τη Μόσχα.

Εκεί όμως που υπάρχει η πλήρης σύγχυση είναι στο επίπεδο των θεσμών: Η Ενωμένη Ρωσία, το κόμμα του Προέδρου με τα συντριπτικά του ποσοστά, παραπέμπει στην εποχή της μονοκομματικής παντοκρατορίας του ΚΚΣΕ ενώ η μεταπήδηση του Πούτιν από την προεδρία στην πρωθυπουργία προσωποποιεί τη σταθεροποίηση και εμποδίζει τη δημιουργία θεσμών που θα εγγυώνται μακροπρόθεσμη σταθερότητα.

Πανεθνική συναίνεση
Παρά την έλλειψη στρατηγικού ορίζοντα το επίτευγμα του Πούτιν κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητο είναι: Ηγείται μιας πλειοψηφικής πανεθνικής συναίνεσης με κοινό παρονομαστή την αυταρχική ανασύνταξη στο εσωτερικό και τη δυναμική παρουσία στο εξωτερικό. Μιας συσπείρωσης η οποία περιέχει τόσο τους νοσταλγούς του Σοβιετικού Καθεστώτος όσο και αυτούς που είτε δεν το γνώρισαν λόγω ηλικίας είτε το απαξιώνουν. Η ρητορική και οι προγραμματικές αναφορές της Ενωμένης Ρωσίας χαρακτηρίζονται από απλουστευτικές έως επικίνδυνες επισημάνσεις: Αντιδυτική ρητορική όπου η πολιτική προσέγγιση του σήμερα αναμιγνύεται με τον Ορθόδοξο Πανσλαβισμό του 19ου αιώνα και θολές και συγκεχυμένες αναφορές στην ανάγκη εγκαθίδρυσης μιας Ευρασιατικής Τάξης.

Τα παραπάνω εύλογα θέτουν το ερώτημα για τη σχέση συγκοινωνούντων δοχείων που μπορεί να έχουν οι επιλογές του Πούτιν τόσο την εξωτερική όσο και στην εσωτερική πολιτική.

Ο Πούτιν εκφράζει έναν ιδιότυπο βοναπαρτισμό που διαφέρει κατά πολύ από αυτόν του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και του Ιωσήφ Στάλιν: Οι δύο τελευταίοι εξέφρασαν την ανάγκη αυταρχικής σταθεροποίησης των κοινωνιών τους μετά από μια περίοδο κοινωνικής και πολιτικής επαναστατικής αναταραχής με συγκεκριμένους στόχους. Ο Πούτιν αξιοποιεί τη συγκυρία, σταθεροποιεί τη χώρα και την προσωπική του εξουσία, χωρίς όμως στρατηγικό ορίζοντα.

Πηγή: Hμερησία