Εξελίξεις όσον αφορά τα Ρωσο-Ουκρανο-Ευρωπαϊκά Αλίσβερίσια

ΜΕΝΤΒΕΝΤΙΕΦ: Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Ντ. Μεντβιέντιεφ επέρριψε στην Ουκρανία την ευθύνη για τα προβλήματα στη διαμετακόμιση ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα των ανεύθυνων και αντινομικών ενεργειών της ουκρανικής πλευράς μιά σειρά ευρωπαϊκές χώρες-καταναλωτές ρωσικού φυσικού αερίου έχουν βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση, είπε ο Πρόεδρος σε σημερινή συνάντηση με τον επικεφαλής της «Γκαζπρόμ» Αλεξέι Μίλλερ.

«Παίρνοντας υπόψη ό,τι συμβαίνει, και η «Γκαζπρόμ» υφίσταται ζημιές, — είπε ο Μεντβέντιεφ. Συγκεκριμένα, με μορφή χαμένων εισοδημάτων ή χαμένου οφέλους. Σήμερα ήδη πρέπει να προσκληθούν οι ειδικοί των νομικών υπηρεσιών, καθώς και των εταιριών που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της εταιρίας, προκειμένου όχι μόνο να καταγράψουν ό,τι συμβαίνει, εφόσον αυτό το έχουμε ήδη εξασφαλισμένο, αλλά και να υπολογίσουν τις ζημιές. Γιατί τέτοια χρήματα η χώρα μας και μιά από τις κορυφαίες εταιρίες στις τωρινές συνθήκες δεν μπορεί να τα χάσει. Τα δώρα, — υπογράμμισε ο Ντ. Μεντβιέντιεφ, τελείωσαν. Όλα αυτά τα χρήματα, όλα τα είδη χαμένων εισοδημάτων πρέπει να απαιτηθούν από τον εναγόμενο, δηλαδή από τα πρόσωπα, που είναι υπαίτια για τη μη λήψη των σχετικών εσόδων».

Από την άλλη όπως είπε ο Ντ. Μεντβιέντιεφ, η «Γκαζπρόμ» πρέπει να βρίσκεται σε μόνιμη επικοινωνία με τους Ουκρανούς ομόλογους και με τους άλλους μετέχοντες στις διαδικασίες μεταφοράς φυσικού αερίου. Πρέπει να ληφθούν όλα τα δυνατά μέτρα για την ταχύτερη επανέναρξη της διαμετακόμισης φυσικού αερίου υπό όρους αποδεκτούς για τη «Γκαζπρόμ». Ο Πρόεδρος της Ρωσίας επίσης απαίτησε από την ηγεσία του ομίλου να εισπράξει αναγκαστικά από την Ουκρανία ένα δισεκ. 200 δισεκ. δολάρια, τα οποία η εταιρία έχασε βάσει των συμβολαίων εξαγωγής στην Ευρώπη φυσικού αερίου λόγω του ότι ήταν αδύνατη η διαμετακόμιση του. Αυτό είναι το ποσό, όπως δήλωσε ο Αλεξέι Μίλλερ, το οποίο η «Γκαζπρόμ» δεν πήρε από την 1η Ιανουαρίου. Επίσης ανάφερε στον Πρόεδρο της χώρας ότι η «Ναφτογκάζ» έχει παρουσιάσει νέο σχέδιο συμφωνίας για τους όρους διαμετακόμισης ρωσικού φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της. Ως μοναδικό όρο η ουκρανική πλευρά θέτει την απαίτηση να της παραχωρηθούν ως ιδιοκτησία 360 εκατ. κβ. μ. φυσικού αερίου τον Ιανουάριο, 600 εκατ. – το Φεβρουάριο και 600 εκατομμύρια – το Μαρτιο, μάλιστα δωρεάν, για την εξασφάλιση, όπως λένε οι Ουκρανοί ειδικοί, της μεταφοράς του διαμετακομιζόμενου φυσικού αερίου. Δηλαδή, θεωρεί ο Αλεξέι Μίλλερ, στη Ρωσία προτείνεται να δωρίσει στην Ουκρανία 700 εκατ. δολάρια μόνο για την επανέναρξη της τροφοδοσίας καυσίμων. Παρόλο που η «Ναφτογκάζ» έχει όλες οι δυνατότητες, μεταξύ άλλων και τις τεχνικές, για την επανέναρξη της διαμετακόμισης μέσω της Ουκρανίας.

Η «Ναφτογκάζ Ουκρανίας» ως τώρα δεν επέτρεψε στους επόπτες της «Γκαζπρόμ» να εισέρθουν στο κέντρο ελέγχου της και στις υπόγειες αποθήκες, δήλωσε ο επικεφαλής της «Γκαζπρόμ» Αλεξεϊ Μίλλερ στον πρωθυπουργό Β. Πούτιν στην Κεντρική διεύθυνση ελέγχου της εταιρίας στη Μόσχα. Το βράδυ της Τρίτης ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιούσσενκο σε συνέντευξη τύπου στο Κίεβο ισχυριστηκε ότι οι ρώσοι εμπειρογνώμονες, μέλη της Επιτροπής παρακολούθησης της διαμετακόμισης φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη, έχουν πλήρη πρόσβαση στις ουκρανικές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου. Όπως δήλωσε νωρίτερα η ρωσική πλευρά, τους ρώσους ειδικούς δεν τους αφήνουν να περάσουν εκεί. Γι΄αυτό ο Μίλλερ τόνισε ότι η «Γκαζπρόμ» βρίσκεται σε επαφή με τους ουκρανούς ομόλογους, όμως ελπιδοφόρες πληροφορίες προς το παρόν δεν υπάρχουν. Επίσης δήλωσε ότι βάσει της συμφωνίας, το ρωσικό φυσικό αέριο έχει οδηγηθεί στον αγωγό εξαγωγής, από όπου έπρεπε να είχε διοχετευτεί στην Ευρώπη. Όμως στους ευρωπαίους καταναλωτές δεν έφτασε, παρόλο που καμιά τεχνική αιτία δεν υπάρχει γι΄αυτό, τόνισε ο Μίλλερ.

Πυρά κατά των ΗΠΑ

Δια στόματος του Αλεξάντερ Μεντβέντεφ, αναπληρωτή διευθυντή της Gazprom, η ρωσική εταιρεία παραγωγής και διακίνησης φυσικού αερίου κατηγόρησε χθες το Κίεβο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «χορεύει στους ρυθμούς που του υπαγορεύουν οι ΗΠΑ».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Γκάρντιαν», ο Αλεξάντερ Μεντβέντεφ αναφερόταν σε συμφωνία στρατηγικής συμμαχίας που υπογράφτηκε τον προηγούμενο μήνα στην Ουάσιγκτον, από Ουκρανία και ΗΠΑ, για θέματα ενεργειακής ασφάλειας.

Από την πλευρά του, το Κίεβο παραδέχτηκε, χθες, ότι παρεμποδίζει τη ροή του φυσικού αερίου εξαιτίας των απαράδεκτων συνθηκών διέλευσης που έχει επιβάλει η Gazprom.

Η εταιρεία αερίου Naftogaz κατηγόρησε τη Μόσχα ότι δεν ενημέρωσε την ουκρανική πλευρά εκ των προτέρων για το μέγεθος του φορτίου φυσικού αερίου και τη χρονική στιγμή αύξησης της πίεσης, καθιστώντας αδύνατη την προετοιμασία των τεχνικών της ουκρανικής εταιρείας.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιουστσένκο χαρακτήρισε «εκβιασμό» την απόφαση της Ρωσίας να διακόψει τη μεταφορά φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας την 1η Ιανουαρίου. «Κάθε άτομο που ζει στην Ουκρανία πρέπει να καταλάβει ότι αυτό που συνέβη δεν είναι εκβιασμός απέναντι στο κράτος μας, αλλά απέναντι στον καθένα μας χωριστά», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Το Πρωτόκολλο για την παρακολούθηση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας

Με στόχο την διασφάλιση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου, που προμηθεύει η εταιρία «Γκαζπρόμ» (JSC Gazprom) στους καταναλωτές στις χώρες της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και η κυβέρνηση της Ουκρανίας σύναψαν Συνθήκη για την ταχύτερη σύσταση μηχανισμού παρακολούθησης της διαμετακόμισης φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας. Η Συνθήκη τίθεται σε ισχύ χωρίς καθυστέρηση.

Η λειτουργία του μηχανισμού παρακολούθησης εξασφαλίζεται από Διεθνή Επιτροπή με ακόλουθη σύνθεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εμπειρογνώμονες της, Υπουργείο Ενέργειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Υπουργείο Καυσίμων και Ενέργειας της Ουκρανίας, εταιρία JSC Gazprom, εταιρία NJSC Naftogas Ukrainy και οι ευρωπαϊκές εταιρίες, που είναι καταναλωτές ρωσικού φυσικού αερίου, συγκεκριμένα: GdF Suez S.A (Γαλλία), E.ON Ruhrgas AG, WINGASGmbH (Γερμανία), RWE Transgas a.s. (Δημοκρατία Τσεχίας), SPP a.s. (Σλοβακία), EconGas GmbH (Αυστρία), ENI SpA (Ιταλία),FGSZ Ltd. (Ουγγαρία), EAO Sofiagaz (Βουλγαρία), Δημόσια Επιχείρηση Αερίου — ΔΕΠΑ (Ελλάδα), ОАО «Μολντοβγκαζ» (Μολδαβία), Statoil Hydro (Νορβηγία) και εταιρία Societe General de Surveillance.

Για την πραγματοποίηση της παρακολούθησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και την κυβέρνηση της Ουκρανίας, από κοινού με τις αντίστοιχες εθνικές εταιρίες, θα οριστούν εμπειρογνώμονες-παρατηρητές, όχι παραπάνω από 25 από το κάθε μέρος. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεώνονται να ενημερώνουν το ένα το άλλο για τους διορισμούς που έκαναν.

Στις υποχρεώσεις των παρατηρητών περιλαμβάνεται η συλλογή δεδομένων για τα ρεύματα φυσικού αερίου στα σημεία που αναφέρονται πιό κάτω, στο έδαφος της Ουκρανίας και της Ρωσίας, καθώς και των χωρών-μελών της ΕΕ, και η παραχώρηση αυτών των δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την κυβέρνηση της Ουκρανίας και την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για να τα χρησιμοποιούν για επίσημους σκοπούς.

Τα συμβαλλόμενα μέρη εγγυούνται πλήρη και απεριόριστη πρόσβαση των παρατηρητών σε όλες τις εγκαταστάσεις που αφορούν το εν λόγω ζήτημα, μεταξύ άλλων:

• στο έδαφος της Ουκρανίας: στις υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου και τους ακόλουθους σταθμούς μέτρησης: Ορλόβκα, Τεκοβο, Μπερεγκοβο, Ουζγκοροντ, Ντροζντοβιτσι,
• στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας στους σταθμούς μέτρησης: Σοχράνοβκα, Σούτζα, Πίσαρεβκα, Βαλούικι, Πλάτοβο,
• στο έδαφος των χωρών της ΕΕ, που γειτονεύουν με την Ουκρανία: στις εγκαταστάσεις, καθώς και στις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου
• από τη Ρωσία μέσω της Ουκρανίας στις χώρες της ΕΕ, όσο χρόνο χρειαστεί.

Για τη λήψη πρόσβασης στις προαναφερόμενες εγκαταστάσεις είναι αρκετή η παρουσίαση πιστοποιημένου αντιγράφου του εν λόγω Πρωτοκόλλου.

Οι πληροφορίες που μαζεύουν οι παρατηρητές και οι ληφθείσες στους σταθμούς μέτρησης πρέπει να διαβιβάζονται χωρίς καθυστέρηση στα αρμόδια όργανα στις Βρυξέλλες, στη Μόσχα και το Κίεβο.

Οι αρχές της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας υποχρεώνονται να εξασφαλίσουν τις συνθήκες για το έργο των παρατηρητών στο έδαφος της Ουκρανίας και της Ρωσίας, καθώς και στο έδαφος των χωρών-μελών της ΕΕ, και να μην παρεμβάλλουν εμπόδια στην πραγματοποίηση αυτής της δραστηριότητας. Όλες τις χρηματικές δαπάνες, που σχετίζονται με τη δραστηριότητα των παρατηρητών, τις αναλαμβάνουν τα συμβαλλόμενα μέρη που τους έχουν ορίσει.

Τα συμβαλλόμενα μέρη σκοπεύουν στο άμεσα προσεχές μέλλον να εκπονήσουν και να υπογράψουν πρωτόκολλο για τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας, που θα περιέχει πιό λεπτομερή Καθορισμό Αρμοδιοτήτων για τη «Διεθνή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων». Το εν λόγω έγγραφο Καθορισμού Αρμοδιοτήτων θα αφορά τα ακόλουθα ζητήματα:

• τον έλεγχο της εκπλήρωσης των δεσμεύσεων σε ό,τι αφορά τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας,
• την παρακολούθηση της τεχνικής κατάστασης του συστήματος μεταφοράς αερίου, συμπεριλαμβανομένων και των υπόγειων αποθηκών αερίου, που βρίσκονται στην Ουκρανία και χρησιμοποιούνται για τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
• καθώς και άλλα ζητήματα, συγκεκριμένα, την εκπόνηση εισηγήσεων και προτάσεων για τη βελτιστοποίηση της διαμετακόμισης φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας,
• την παρακολούθηση στους σταθμούς μέτρησης στο έδαφος της Ρωσίας, ευρισκόμενων στα σημεία σύνδεσης των ρωσικών και ουκρανικών συστημάτων μεταφοράς αερίου, καθώς και τον έλεγχο στους σταθμούς μέτρησης στο έδαφος των χωρών της ΕΕ, που γειτονεύουν με την Ουκρανία.
• Υπογράφτηκε από τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους των συμβαλλομένων μερών.-

ΠΩΣ ΚΛΕΒΕΙ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πηγή: Strategy-Geopolitics

"Η πατρίδα μου λέει ψέμματα!"

Ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Uri Avnery για τα εγκλήματα της πατρίδας του.

Πριν από 70 χρόνια περίπου, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ένα αποτρόπαιο έγκλημα διαπράχθηκε στην πόλη του Λένινγκραντ. Για περισσότερες από χίλιες μέρες, μία εξτρεμιστική οργάνωση με το όνομα «Ο Κόκκινος Στρατός» κράτησε εκατομμύρια κατοίκους της πόλης ως ομήρους και προκάλεσε τα αντίποινα του Γερμανικού στρατού στις πόλεις.

Οι Γερμανοί δεν είχαν άλλη εναλλακτική από το να βομβαρδίσουν τους αμάχους και να επιβάλουν έναν απόλυτο αποκλεισμό, που προκάλεσε το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Λίγο καιρό πριν, ένα παρόμοιο έγκλημα είχε διαπραχθεί στην Αγγλία. Η σπείρα του Τσώρτσιλ κρυβόταν ανάμεσα στον πληθυσμό του Λονδίνου, χρησιμοποιώντας εκατομμύρια αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες. Οι Γερμανοί ήταν αναγκασμένοι να στείλουν τη Λουφτβάφε και να μετατρέψουν την πόλη σε ερείπια. Το ονόμασαν «Αστραπή».
Αυτή θα ήταν η περιγραφή που θα εμφανιζόταν σήμερα στα ιστορικά βιβλία, αν οι Γερμανοί είχαν νικήσει στον πόλεμο.

Εξωφρενικό; Όχι περισσότερο από τις καθημερινές περιγραφές στα Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, που επαναλαμβάνονται διαρκώς: οι «τρομοκράτες» της Χαμάς χρησιμοποιούν τους κατοίκους της Γάζας ως «ομήρους» και εκμεταλλεύονται τις γυναίκες και τα παιδιά ως «ανθρώπινες ασπίδες», δεν αφήνουν στο Ισραήλ καμία εναλλακτική λύση εκτός από το να τους μαζικούς βομβαρδισμούς, στους οποίους, προς μεγάλη θλίψη του Ισραήλ, χιλιάδες γυναίκες, παιδιά και άοπλοι άνδρες σκοτώνονται και τραυματίζονται.

Σε αυτόν τον πόλεμο, όπως σε κάθε σύγχρονο πόλεμο, η προπαγάνδα παίζει βασικό ρόλο. Σχεδόν όλα τα μέσα ενημέρωσης του Δυτικού κόσμου αρχικά επαναλάμβαναν την επίσημη προπαγάνδα του Ισραήλ. Αγνόησαν σχεδόν εξ ολοκλήρου την παλαιστινιακή πλευρά της υπόθεσης, για να μην αναφέρω τις καθημερινές διαδηλώσεις των Ισραηλινών ειρηνιστών.
Η επιχειρηματολογία της Ισραηλινής κυβέρνησης («Το κράτος οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες του ενάντια στους πυραύλους Κασάμ») έγινε αποδεκτή ως απόλυτη αλήθεια. Η όψη εκ των έσω, ότι δηλαδή οι πύραυλοι ήταν τα αντίποινα για τον αποκλεισμό που έχει εξαθλιώσει ενάμισι εκατομμύριο αμάχους της Λωρίδας της Γάζας, δεν αναφέρθηκε καν.

Μόνο όταν οι τρομερές σκηνές από τη Γάζα άρχισαν να εμφανίζονται στις οθόνες του δυτικού κόσμου άρχισε η κοινή γνώμη να αλλάζει σταδιακά.
Ο πόλεμος – κάθε πόλεμος – είναι ένα κατασκεύασμα ψεμάτων. Είτε το ονομάσουν προπαγάνδα είτε ψυχολογικό πόλεμο, όλοι αποδέχονται πως είναι σωστό να λες ψέματα για τη χώρα σου. Οποιοσδήποτε λέει την αλήθεια διατρέχει τον κίνδυνο να τον ονομάσουν προδότη. Το πρόβλημα είναι ότι η προπαγάνδα είναι πιο πειστική για τον ίδιο τον προπαγανδιστή. Και αν πείσουμε τους εαυτούς μας ότι ένα ψέμα είναι η αλήθεια και ότι η παραποίηση είναι η πραγματικότητα, τότε δε μπορούμε πλέον να λάβουμε λογικές αποφάσεις.

Παραποίηση

Ένα παράδειγμα αυτής της διαδικασίας είναι η πιο σοκαριστική θηριωδία αυτού του πολέμου: ο βομβαρδισμός του σχολείου του ΟΗΕ στη Φακούρα, στον καταυλισμό προσφύγων της Τζαμπαλίγια. Αμέσως αφού το γεγονός έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο, ο στρατός «αποκάλυψε» ότι μαχητές της Χαμάς έριχναν βλήματα από ένα σημείο κοντά στη είσοδο του σχολείου. Ως απόδειξη κυκλοφόρησαν μία αεροφωτογραφία που πράγματι έδειχνε το σχολείο και το σημείο. Μα μετά από μικρό χρονικό διάστημα ο επίσημος ψεύτης του στρατού χρειάστηκε να παραδεχτεί πως η φωτογραφία ήταν πάνω από έτους. Εν συντομία: μία παραποίηση.

Αργότερα, ο επίσημος ψεύτης ισχυρίσθηκε πως «οι στρατιώτες μας δέχθηκαν πυρά μέσα από το σχολείο». Μόλις μια μέρα μετά, ο στρατός παραδέχτηκε στο προσωπικό του ΟΗΕ ότι και αυτό ήταν ψέμα. Κανείς δεν είχε πυροβολήσει μέσα από το σχολείο, δεν υπήρχαν μαχητές της Χαμάς μέσα στο σχολείο, παρά μόνο τρομοκρατημένοι πρόσφυγες.
Αλλά η παραδοχή τους δεν έκανε σχεδόν καμία διαφορά πλέον. Μέχρι τότε, το Ισραηλινό κοινό είχε πεισθεί απολύτως πως «είχαν δεχθεί πυρά μέσα απ’ το σχολείο» και οι εκφωνητές της τηλεόρασης το διατύπωναν ως απόλυτο γεγονός.

Οπότε πήγε μαζί με τις άλλες θηριωδίες. Κάθε βρέφος μεταμορφώνεται, με το θάνατό του, σε ένα «τρομοκράτη» της Χαμάς. Κάθε βομβαρδισμένο τζαμί ακαριαία μετατρέπεται σε βάση της Χαμάς, κάθε πολυκατοικία μετατρέπεται σε κρυψώνα όπλων, κάθε σχολείο σε βάση οργάνωσης τρομοκρατίας, κάθε κυβερνητικό κτίριο σε «σύμβολο της κυριαρχίας της Χαμάς». Έτσι, ο Ισραηλινός στρατός διατήρησε την αγνότητά του, ως ο «πιο ηθικός στρατός στον κόσμο».

Η αλήθεια είναι πως οι θηριωδίες είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα του σχεδιασμού του πολέμου. Αυτό αντανακλά την προσωπικότητα του Εχούντ Μπαράκ, ενός άνδρα του οποίου η σκέψη και οι πράξει είναι ξεκάθαρα στοιχεία για αυτό που ονομάζεται «ηθική παράνοια», μία κοινωνιοπαθή διαταραχή.

Ο αληθινός σκοπός (πέρα από το να κερδίσει έδρες στις ερχόμενες εκλογές) είναι να τερματίσει την κυριαρχία της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Στη φαντασία των σχεδιαστών, η Χαμάς είναι ένας εισβολέας που έλαβε την κυριαρχία σε μία ξένη χώρα. Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική. Μία πρώτη προτεραιότητα των σχεδιαστών του πολέμου ήταν να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες σε στρατιώτες, γνωρίζοντας πως η διάθεση ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού που είναι υπέρ του πολέμου θα άλλαζε αν εμφανίζονταν στοιχεία για τέτοιες απώλειες. Αυτό συνέβη στο Λίβανο στον Πρώτο και στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτή η σκέψη έπαιξε ένα πολύ σημαντικό ρόλο διότι ολόκληρος ο πόλεμος είναι τμήμα της προεκλογικής εκστρατείας. Οι σχεδιαστές του πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον κόσμο από το να δει τις εικόνες του, με το να απαγορεύσουν τη δημοσιογραφική κάλυψη με τη βία. Αλλά σε ένα σύγχρονο πόλεμο, μία τόσο στείρα κατασκευασμένη οπτική δεν μπορεί να αποκλείσει εντελώς όλους τους άλλους – οι κάμερες είναι μέσα στη Λωρίδα της Γάζας, μέσα στην κόλαση, και δεν μπορούν να ελεγχθούν. Το Αλ Τζαζίρα μεταδίδει τις εικόνες ολόκληρη την ημέρα και φτάνει σε κάθε σπίτι.

Εκατοντάδες εκατομμύρια Αράβων από τη Μαυριτανία μέχρι το Ιράκ, πάνω από ένα δισεκατομμύριο Μουσουλμάνοι από τη Νιγηρία ως την Ινδονησία, βλέπουν αυτές τις εικόνες και φρίττουν. Αυτό έχει σημαντικές επιδράσεις στον πόλεμο. Πολλοί από αυτούς που βλέπουν τις εικόνες, θεωρούν τους ηγέτες της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Παλαιστινιακής Αρχής ως συνεργούς του Ισραήλ στην πραγματοποίηση αυτών των θηριωδιών ενάντια στους Παλαιστίνιους αδερφούς τους.

Αν όταν ο πόλεμος τελειώσει η Χαμάς ακόμα υφίσταται, αιματοβαμμένη μα αήττητη, στο πρόσωπο του ισχυρού Ισραηλινού στρατού θα φαίνεται σαν φανταστική νίκη, μία νίκη του πνεύματος ενάντια στην ύλη. Αυτό που θα εντυπωθεί στις συνειδήσεις του κόσμου θα είναι η εικόνα του Ισραήλ ως ένα αιματοβαμμένου τέρατος, έτοιμου ανά πάσα στιγμή να διαπράξει εγκλήματα πολέμου και ανίκανου να σεβαστεί κανένα ηθικό φραγμό. Αυτό θα έχει τρομερές συνέπειες για το μακροπρόθεσμο μέλλον μας, για τη θέση μας στον κόσμο και για τις πιθανότητές μας να επιτύχουμε ειρήνη και ευταξία.

Σε τελική ανάλυση, αυτός ο πόλεμος είναι ένα έγκλημα ενάντια και στους Ισραηλινούς, ένα έγκλημα ενάντια στο Κράτος του Ισραήλ.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Information Clearing House.

Πηγή: TVXS.gr

Αποθανέτω

Σας παραθέτω ένα από τα πιο πνευματώδη άρθρα που βρήκα σήμερα...

Είναι από το blog του vasikou metoxou και παραθέτει τα πιο σύγχρονα γεγονότα με μια ευφυέστατη ιστορική πινελιά...

Γιατί κάτι τέτοια κείμενα τοποθετούν τα blogs μακράν πολύ πιο μπροστά από εφημερίδες, τηλεόραση, περιοδικά και λοιπές μαλακίες προς ανάγνωσμα των γνωστών-άγνωστων φραγκοφονιάδων εκδοτών!

Το μακελειό που ξεκίνησε το Ισραήλ χρονιάρες μέρες στη λωρίδα της Γάζας αποτελεί ντροπή για την ανθρωπότητα που ανέχεται μία νέα σφαγή των νηπίων στην ανατολή του νέου έτους. Πάει να γίνει έθιμο να μας ξεκινάνε τον καινούργιο χρόνο με ωραίες ειδήσεις. Η εκτέλεση του Σαντάμ πριν δύο χρόνια, η εισβολή στη Γάζα φέτος και θα έχουμε προφανώς συνέχεια στη λογική του "όποιος μου κουνηθεί τον έφαγα", ανεξάρτητα εάν πρόκειται για καταπιεστές ηγέτες μίας εξουσίας που ανέχθηκαν και χρησιμοποίησαν οι ισχυροί της γης ή για αθώα παιδιά σε μία προσπάθεια για ολοκλήρωση της δουλειάς που άφησε στη μέση ο Ηρώδης.

Σήμερα σε μία αντίστροφη επανάληψη της εβραϊκής μυθιστορίας, οι Ισραηλινοί επαναφέρουν τον μύθο του Δαυίδ με τον Γολιάθ με ανεστραμμένους τους ρόλους. Γιατί ο νεαρός Δαυίδ πριν γίνει βασιλιάς του Ισραήλ με το γνωστό άστρο του, που κυματίζει σήμερα πάνω από τα ματωμένα χώματα της Γάζας, με την ανοχή της παγκόσμιας κοινότητας, εξόντωσε τον Φιλισταίο γίγαντα Γολιάθ σύμφωνα με τον "ιδρυτικό" μύθο του βασιλικού οίκου του βασιλέα των βασιλέων, ο γιος του οποίου, Σολόμωντας, θα ιδρύσει τον Ναό - σύμβολο του Ιουδαϊσμού.

Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948, αποτελεί την επιστροφή των Εβραίων στην Γη της Επαγγελίας που τους χάρισε ο Θεός του Αβραάμ, μετά την βίαιη απομάκρυνσή τους το 135 μ.χ, όταν οι Ρωμαϊκές λεγεώνες του Αδριανού κατατρόπωσαν τους εξεγερμένους Εβραίους, ισοπέδωσαν την Ιερουσαλήμ, εξόρισαν τους εναπομείναντες Εβραίους από την Ιουδαία, ολοκληρώνοντας την εβραική Διασπορά, όργωσαν τη γη της Ιουδαίας και την μετονόμασαν σε Παλαιστίνη. Νωρίτερα, σε μία άλλη επανάσταση το 70 μ.χ, ο στρατηγός και μετέπειτα αυτοκράτορας Τίτος είχε κατατροπώσει τους επαναστάτες, καταστρέφοντας τον Ναό και πνίγοντας την Ιουδαία στο αίμα.

Μία απίστευτη επιστροφή μετά από χίλια οκτακόσια δεκατρία χρόνια - ελέω Εγγλέζων αρχικά και Αμερικανών αργότερα - που όμοια δεν υπάρχει στην ιστορία των εθνών. Μία εθνική ολοκλήρωση στη γη που υποσχέθηκε ο Θεός στον Μωυσή, ο Μπάλφουρ στους Σιωνιστές και τους έδωσε οριστικά ο Τρούμαν το 1948... Και είναι τόσο εντυπωσιακή αυτή η επιστροφή που προφανώς κάνει τους Ισραηλινούς να πιστεύουν ότι ήταν θέλημα θεού και ότι δεν θα αργήσει η ημέρα που ο Μεσσίας θα ανοικοδομήσει τον τρίτο Ναό. Άλλωστε στην εβραϊκή Βίβλο, όπως παρατήρησε ο Βρετανός καθηγητής θρησκειολογίας John Bowker: "ο Θεός χαρακτηρίζεται βασιλιάς του Ισραήλ. Επομένως όπως όλοι οι βασιλιάδες στην αρχαία Εγγύς Ανατολή, ο Θεός είναι ένας πολέμαρχος. Η Βίβλος ερμηνεύει τους πολέμους των Εβραίων βασιλιάδων ως πράξεις σωτηρίας και δικαιοσύνης". Είναι προφανές ότι μερικές χιλιάδες χρόνια αργότερα τίποτα δεν έχει αλλάξει, γεγονός που επιτρέπει στους Ισραηλινούς να γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι τον ΟΗΕ και τις αποφάσεις του, αφού θεωρούν ότι επιτελούν θεϊκό έργο...

Και επειδή όπως γράφει ο Μανώλης Ρασούλης όλο με Εβραίους ασχολούμαι. Ο Χριστός, ο Μάρξ, ο Τρότσκι, η Λούξεμπουργκ, ο Αινστάιν, ο Φρόιντ, ο Μπομπ Ντίλαν, ο Λέοναρντ Κοέν. Δηλώνοντας το Ρασούλειο καλύτερα Αλαντίν παρά Μουτζαχεντίν, καθώς επίσης και ότι άλλο Εβραίος και άλλο Ισραηλινός, ας δούμε πως τα γεγονότα στην περιοχή της Γάζας απλώς επαναλαμβάνονται, αλλάζοντας ρόλους οι πρωταγωνιστές από τις απαρχές της ιστορίας.

Η Γάζα, στη λωρίδα του σημερινού χωρίς όρια μακελειού, είναι μία πανάρχαια πόλη που την εποχή του χαλκού εποικίστηκε από τους Φιλισταίους, έναν λαό με καταγωγή από το Αιγαίο. Όταν διδαχτήκαμε την εβραϊκή μυθολογία στο δημοτικό σχολείο ως θρησκευτικά, μάθαμε ότι ο κακός Φιλισταίος Γολιάθ, νικήθηκε από τον καλό Δαυίδ και έτσι υλοποιήθηκε η προφητεία για την εγκατάσταση των Εβραίων στην γη της Επαγγελίας, μετά την Έξοδο από την Αίγυπτο, που ξεκάθαρα ήταν θέμα που σχετιζόταν με την εκδίωξη των Φιλισταίων από την Παλαιστίνη και τον ολοκληρωτικό αφανισμό τους. Ποτέ όμως δεν μάθαμε από τους δασκάλους μας, τι ήταν οι Φιλισταίοι.

Η Βίβλος αναφέρει, (Γένεσις Ι 13) ότι η πατρίδα τους είναι η νήσος Καφθώρ, που ταυτίζεται με βεβαιότητα από τους αρχαιολόγους, τους ιστορικούς και τους μελετητές της Βίβλου με την Κρήτη. Οι Φιλισταίοι εποίκισαν τα νότια παράλια της Παλαιστίνης (δηλαδή και τη λωρίδα της Γάζας), αφού απωθήθηκαν από την Αίγυπτο. Τα αιγυπτιακά κείμενα - ιερογλυφικές επιγραφές του 13ου και 12ου αιώνα από το Κάρνακ και το Λούξορ - αναφέρουν τους λεγόμενους εισβολείς Λαούς της Θάλασσας που εισέβαλαν στην Αίγυπτο στα χρόνια της βασιλείας του Ραμσή του Γ.

Οι Φιλισταίοι, Πελεστήμ στα εβραϊκά, Πελεσέτ στα αιγυπτιακά κείμενα, από τους οποίους προέρχεται η ονομασία της Παλαιστίνης, αποτελούν τον μοναδικό από τους εισβολείς λαούς στην Αίγυπτο, που αναφέρονται στην Βίβλο με πολλές μάλιστα αναφορές στα βιβλία των προφητών (Αμώς 9:7, Σοφονίας 1:15, 2:5, Ιερεμίας 47:2,4, Ησαΐας 9:11,12, Ζαχαρίας 9:3,5,6, Ιεζεκιήλ 25:15-17). Κατά το Δευτερονόμιο (Β 23), είχαν εγκατασταθεί στη Γάζα την εποχή που ο Μωυσής και τα στρατεύματα της δεύτερης γενεάς της Εξόδου, έφθαναν βορειοανατολικά της Νεκρής Θάλασσας.

Σύμφωνα με τον ανασκαφέα του ανακτόρου της Ζάκρου στην ανατολική Κρήτη, καθηγητή Νικόλαο Πλάτωνα, η συστηματική μετεγκατάσταση των Κρητών στην Παλαιστίνη σχετίζεται με την καταστροφή των μινωικών ανακτόρων τον 14ο αιώνα, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας που κατέστρεψε και το ανάκτορο της Ζάκρου. Εκείνη την εποχή το νησί καταλαμβάνεται από τους Αχαιούς της ηπειρωτικής Ελλάδας (Νικόλαος Πλάτων, Ζάκρος, έκδοση της αρχαιολογικής εταιρείας, 1974).

Όμως εάν πάρουμε την Βίβλο τοις μετρητοίς (πράγμα που δεν είναι και τελείως απαραίτητο), στη Γένεση (21.32-34, 26.1-8) αναφέρεται ότι στην περιοχή Γέραρα της γης Χαναάν ο Φιλισταίος Αβιμέλεχ και ο αρχιστράτηγος Φιχόλ έκαναν συμφωνία με τον Αβραάμ (εκτιμάται τον 19ο π.Χ.), ώστε να παραμείνει ο Πατριάρχης των Εβραίων ως ξένος στη χώρα των Φιλισταίων, τη γη Χαναάν, για πολύ καιρό...

Οι Φιλισταίοι - Κρητικοί ίδρυσαν πέντε πόλεις (Ιησούς του Ναυή 13:3, Α' Σαμουήλ 6:17,18) με κυριότερη τη Γάζα την οποία σύμφωνα με τον Γάλλο καθηγητή Paul Faure, ονόμασαν Μινώα (Paul Faure, Ulysse le Cretois, έκδοση στα ελληνικά από τις εκδόσεις Παπαζήση σε μετάφραση Σταύρου Βλοντάκη). Είναι αλήθεια ότι οι Μινωίτες είχαν ιδρύσει αρκετά λιμάνια στη Μεσόγειο με αυτό το όνομα που τα χρησιμοποιούσαν ως εμπορευματικούς σταθμούς.

Η Γάζα ήταν ένας ενδιάμεσος σταθμός για το ταξίδι στην μινωική Κρήτη από την Αίγυπτο, που γινόταν σε μία διαδρομή τεσσάρων εβδομάδων περίπου, διαγράφοντας ένα τόξο, με φορά αντίθετη των δεικτών του ρολογιού, που ξεκινούσε από το δέλτα του Νείλου, διένυε τις συροπαλαιστινιακές ακτές, την Κύπρο, την Λυκία και την Ρόδο και κατέληγε στην Κρήτη μέσω Κάσου και Καρπάθου από τα βορειανατολικά. Η Ζάκρος αποτελούσε ίσως, τον πρώτο κρητικό σταθμό για τα πλοία που έρχονταν από την ανατολή, με προορισμό την Κνωσό. Είναι λοιπόν λογικό - με βάση τα προερχόμενα από την Αίγυπτο αρχαιολογικά ευρήματα στην Κρήτη - η πρώτη μινωική εγκατάσταση στη Γάζα να έγινε τον 20ο αιώνα π.Χ., επιβεβαιώνοντας την Βίβλο.

Πρόσφατα, το 2007, ανακοινώθηκαν τα ευρήματα των ανασκαφών της τελευταίας δεκαετίας, που βρέθηκαν στον Ασκάλωνα, μία από τις πέντε πόλεις των Κρητών στην Παλαιστίνη, που βρίσκεται στο σημερινό Ισραήλ, νότια του Τελ Αβίβ. Τα ενεπίγραφα κεραμικά με χρώμα κόκκινο που βρέθηκαν ήταν αποτέλεσμα μιας καταστροφής της πόλης κατά τον 15ο π.Χ. αιώνα. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως ότι οι Φιλισταίοι είχαν αναπτύξει αξιόλογη αγγειοπλαστική τέχνη στην παραγωγή των φημισμένων αγγείων τους, και αξιόλογη αρχιτεκτονική κατασκευών. Από τα ευρήματα διαφαίνεται η ανωτερότητα του πολιτισμού των Φιλισταίων από αυτόν των γειτονικών σημιτικών φυλών του Ισραήλ, οι οποίες είχαν εγκατασταθεί στους γύρω λόφους και ήταν κατ' εξοχήν βοσκοί.

Τα ενεπίγραφα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο τεύχος του Μαρτίου του 2007 (Volume 56/2) του αρχαιολογικού περιοδικού The Israel Exploration Journal από δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τον Frank Moore Cross και τον Lawrence Ε. Stage. Ο Dr. Cross, ως ειδικός στις γλώσσες και τις διαλέκτους της Μέσης Ανατολής, αναφέρει ότι η γραφή στα ευρήματα είναι αιγαιακής προέλευσης και τη χαρακτήρισε κράμα Κυπρο-Μινωικής και Γραμμικής Α γραφής, δηλαδή πρόκειται για ελληνική γραφή. Στη θέση αυτή συμφωνεί και ο επικεφαλής της ανασκαφής αρχαιολόγος Dr. Stage.

Οι αγώνες για την κατάκτηση της Παλαιστίνης από τους Ισραηλίτες εναντίον των Φιλισταίων κράτησαν μέχρι τον καιρό του Δαυίδ, για διακόσια χρόνια, γιατί σύμφωνα με την Βίβλο οι Εβραίοι αλλαξοπίστησαν και προσκύνησαν τα είδωλα. Έτσι ο Θεός έστειλε τους Κριτές για να τους επαναφέρουν στον ορθό δρόμο. O Κριτής Σαμψών, που είχε προτίμηση στις Φιλισταίες κατά παράβαση του Ιουδαικού νόμου, γοητεύτηκε σύμφωνα με τη γνωστή αφήγηση από τη μοιραία Δαλιδά που τον κούρεψε, με αποτέλεσμα να χάσει τη δύναμή του και να συλληφθεί. Όταν οι Φιλισταίοι τον έβγαλαν ως περιφερόμενο λάφυρο χλεύης στη μεγάλη θρησκευτική τους γιορτή, τυφλό και αλυσοδεμένο στον Ναό, ο Σαμψών, που στο μεταξύ είχαν μεγαλώσει τα μαλλιά του, γκρέμισε το Ναό στη Γάζα, παίρνοντας μαζί του ως ένας πρώιμος κομάντο αυτοκτονίας, τρεις χιλιάδες Φιλισταίων φωνάζοντας (Κριταί 16:30)"αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων"...

Ο ηγέτης της Αλ Φατάχ, Γιάσερ Αραφάτ, θεωρούσε τον εαυτό του απόγονο των Φιλισταίων και με υπερηφάνεια δήλωνε την ...κρητική καταγωγή των Παλαιστινίων σε μία αγωνία διαμόρφωσης μίας ιδιαίτερης εθνικής ταυτότητας για τον λαό της Παλαιστίνης. Όπως πάντα, κάθε παρόμοια προσπάθεια περιπλανιέται στα όρια του μύθου, της φαντασίωσης αλλά και της ασυναρτησίας. Η ιστορία συνεχώς επαναλαμβάνεται με τους πρωταγωνιστές απλά να αλλάζουν ρόλους. Τώρα είναι οι Παλαιστίνιοι που διεκδικώντας το δικαίωμά τους για απόκτηση κρατικής οντότητας πρέπει να "απωθήσουν" τους Ισραηλινούς που επέστρεψαν πάνοπλοι με τις πλάτες των ισχυρών του πλανήτη, στη γη της Χαναάν.

Αφού στις μέρες μας, οι Ισραηλινοί υβρίζουν την παγκόσμια ιστορία, προσφέροντας αθώα νήπια ως θυσία στο όνομα του πολέμαρχου Θεού της εβραϊκής Βίβλου, που βοήθησε το λαό του Ισραήλ να διώξει τους Φιλισταίους από τη Γη της Γάζας, καλό είναι να θυμηθούν ότι τα πράγματα άλλαξαν ελαφρώς και δεν έχουν πλέον την αποκλειστικότητα επικοινωνίας με τον Θεό, γιατί πριν δύο χιλιάδες χρόνια σε μία προσπάθεια εκσυγχρονισμού της θρησκείας τους από μία σέχτα Εβραίων μεταρρυθμιστών, προέκυψε ο Χριστιανισμός που κάνει κουμάντο στο Βατικανό, όπως αργότερα σε μία άλλη ιστορική συγκυρία, δημιουργήθηκε ο Μουσουλμανισμός ως αναγκαία εξέλιξη, και επικαλείται και αυτός τον ίδιο πολέμαρχο Θεό, αυτόν τον Θεό του Αβραάμ, η πίστη στον οποίο επιβάλει σήμερα στην Χαμάς να αγωνισθεί μέχρι τελικής πτώσεως, σε έναν ιερό Τζιχάντ για την δικαίωση του λαού της Παλαιστίνης.

Γιατί μπορεί κατά την Βίβλο τα τείχη της Ιεριχώ να έπεσαν, με την επιθυμία του Θεού, από τις σάλπιγγες του Ιησού του Ναυή, αλλά η ιστορία σήμερα φέρνει στο προσκήνιο τους εκκολαπτόμενους, στη σημερινή φρίκη της Γάζας, Μουτζαχεντίν, που παρακινούμενοι από τον ίδιο Θεό, θα φωνάξουν σε λίγο, με τον δικό τους τρόπο, γεμάτοι μίσος για τους φονιάδες των παιδιών (Al Jazeera, live) αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων....