Το προφίλ του Opus Dei

Ο λόγος που κάνω την νύξη για το Opus Dei, είναι κυρίως σε συνδυασμό με το άρθρο

"Μετα-Κομμουνιστική Εποχή και Το χαρτί της Ορθόδοξης Τακτικής"

και γίνεται για να τις τοποθετήσουμε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συζήτησης όσον αφορά τις Στρατηγικές και Τακτικές των εκάστοτε 'Εκκλησιών-/κρατών'.

Sunday 27 April 2008, by Jerôme Anciberro

Το Opus Dei ιδρύθηκε το 1928 από τον καθολικό ιερωμένο Χοσεμαρία Εσκριβά ντε Μπαλαγκουέρ (1902-1975). Σύμφωνα με στοιχεία που προκύπτουν από διάφορες διαθέσιμες πηγές, (την υπηρεσία επικοινωνίας της οργάνωσης, Πεπραγμένα της Αγίας Έδρας για το to 2007 διάφορες έρευνες…) διαθέτει περίπου 80.000 μέλη σε ολόκληρο τον κόσμο, με σταθερή παρουσία σε 64 χώρες.

Το μεγαλύτερο μέρος των μελών του βρίσκεται συγκεντρωμένο στις ισπανόφωνες χώρες:

1. 30.000 στην Ισπανία
   
2. 5.000 στο Μεξικό
   
3. 2.000 στο Περού
   
4. 2.000 στη Βενεζουέλα και στην Αργεντινή
   
5. 1.500 στη Κολομβία
   
6. 5.000 στην Ιταλία
   
7. 3.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες
   
8. 3.000 στις Φιλιππίνες
   
9. 1.600 στη Γαλλία
   

(*προσθέτοντας και τους «συνεργαζόμενους» οι οποίοι δεν είναι 'άμεσα' μέλη).

Σε ορισμένες χώρες υπάρχουν μονάχα μερικές δεκάδες.
Η τελευταία χώρα όπου εγκαταστάθηκε επισήμως το Opus Dei είναι η Ρωσία (αρχές του 2007).

Πρόκειται για την μοναδική καθολική οργάνωση που απολαμβάνει –από το 1982- ένα ιδιότυπο καθεστώς που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με «προσωπική αρχιμανδριτεία». Αυτό το εξαιρετικά ευέλικτο καθεστώς, στο οποίο είχε γίνει μια σύντομη αναφορά σε ένα από τα διατάγματα της Β’ Συνόδου του Βατικανού [1], εντάχθηκε το 1983 στον Κώδικα του Κανονικού δικαίου που ισχύει σήμερα, [2] κυρίως χάρη στην πείσμονα επιμονή των νομομαθών του Opus Dei. Με τη μετατροπή της οργάνωσης σε «προσωπική αρχιμανδριτεία» εξουδετερώθηκαν οι κριτικές των αντιπάλων της οι οποίοι της προσήπταν την ασαφή φύση της σε σχέση με τις συνήθεις κατηγορίες όπου θα έπρεπε να ενταχθεί σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο της Καθολικής Εκκλησίας.

Πράγματι, από το 1950, το Opus Dei διέπεται από το καθεστώς του Κανονικού Δικαίου που ισχύει για τα «κοσμικά ινστιτούτα» του Ποντιφικικού Δικαίου, με αποτέλεσμα να ανήκει στη δικαιοδοσία της Επιτροπής Καρδιναλίων (Υπουργείου) για τους Ιερωμένους.

Όμως, το Βατικανό δεν έπαυε να υπενθυμίζει, με ένα διάταγμα που εκδόθηκε τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, την απαγόρευση που ίσχυε για τους ιερωμένους και για τα μέλη ορισμένων οργανώσεων (μεταξύ των οποίων και τα μέλη των κοσμικών ινστιτούτων) να ασκούν ορισμένες κοσμικές δραστηριότητες όπως για παράδειγμα επαγγέλματα επ’ αμοιβή Έτσι, το Opus Dei, του οποίου ο επίσημος λόγος ύπαρξης είναι να βοηθήσει τα μέλη του να φτάσουν στην αγιότητα μέσα από το επάγγελμα το οποίο ασκούν, βρισκόταν σε αντίθεση με τους κανόνες της Εκκλησίας. Σε αυτό το λόγο οφειλόταν μια κάποια δυσφορία, η οποία ωθούσε αυτήν την οργάνωση που χαρακτηρίζεται από ακραία αυστηρότητα να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση στη δράση της και να αποφεύγει την πολεμική.

Η σύνεση αυτή έπαψε να έχει λόγο ύπαρξης μετά το 1982. Από τη στιγμή που μετατράπηκε σε προσωπική αρχιμανδριτεία, το Opus Dei δεν εξαρτάται πλέον από την Επιτροπή Καρδιναλίων για τους Ιερωμένους, αλλά από την Επιτροπή Καρδιναλίων για τους Επισκόπους (άλλο υπουργείο του Βατικανού). Μπορεί δε να οργανωθεί με πολύ πιο ελεύθερο τρόπο και η νομική του ταυτότητα είναι ταυτόχρονα πιο εδραιωμένη και πιο ενδεδειγμένη για την αποστολή του.

Όσον αφορά την επικοινωνιακή προβολή της οργάνωσης, το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής είναι σε μεγάλο βαθμό θετικό : σύμφωνα με τον Χουάν Μανουέλ Μορά, διευθυντή επικοινωνίας της οργάνωσης την περίοδο 1991-2006 «όταν πριν το 1982 ρωτούσαν τους υπεύθυνους του Opus Dei, αφιέρωναν μεγάλο μέρος της απάντησής τους για να εξηγήσουν τι δεν ήταν η οργάνωση: δεν ήταν ένα μοναχικό τάγμα, ούτε ακριβώς κι ένα κοσμικό ινστιτούτο… Όμως, δεν είναι δυνατόν να οικοδομήσεις μια επικοινωνιακή πολιτική για την ταυτότητά σου, η οποία να βασίζεται στην άρνηση».

Footnotes

[1] Διάταγμα Presbyterorum ordinis, σχετικά με το λειτούργημα και τη ζωή των ιερέων, 7 Δεκεμβρίου 1965.

[2] Κανόνες 294-297.

Πηγή: Le Monde Diplomatique

Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και εμείς κρυφό (26 χρόνια ντε!!) καμάρι...

Ένα απόρρητο έγγραφο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (τότε ΚΥΠ), μείζονος σημασίας όπως αποδεικνύεται για τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδος και των εν εξελίξει εθνικών θεμάτων της φέρνει στο φως της δημοσιότητας το Greek American News Agency και η εφημερίδα «ΑΞΙΑ» στο φύλλο της 3ης Μαϊου.

Πρόκειται για έγγραφο του 1982 το οποίο υπογράφει ο αντιστράτηγος Δ. Καπελάρης (που εκείνη την περίοδο προφανώς ήταν επικεφαλής τοπικού κλιμακίου της ΚΥΠ) και σήμερα κατέχουν οι σκοπιανές μυστικές και διπλωματικές υπηρεσίες.

Το κρατικό αυτό έγγραφο φαίνεται πως κυκλοφορεί «ελεύθερο» ακόμα και στο διαδίκτυο στα χέρια θερμόαιμων εθνικιστών Σκοπιανών μαζί με άλλα επίσης σημαντικά έγγραφα, χάρτες ελληνικούς κείμενα και βιβλία των δεκαετίων 1970 και 1980.

Στο έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλου «6502/7-3042...» ο Ελληνας αξιωματικός της ΚΥΠ, αφού διαπιστώνει το πρόβλημα αλλά και τη χρήση του γλωσσικού ιδιώματος, επισημαίνει -από τότε ήδη τον ορατό κίνδυνο- για τις (μέχρι τότε) διεκδικήσεις αλυτρωτικών διαθέσεων εκ μέρους των Σκοπιανών.

Στο ίδιο απόρρητο έγγραφο ο αξιωματικός προχωρά σε μια σειρά προτάσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος που ήδη από τα χρόνια εκείνα φαίνεται πως ήταν γνωστό σε στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους...

Πηγή: Strategy-Geopolitics

Φτάσανε οι Πις Κίπερς αλά Πούτιν...

MOSCOW, May 3 (Source: RIA Novosti) - Russian peacekeepers who recently arrived in the zone of the Georgian-Abkhaz conflict zone are heading for areas where they will be stationed, the Russian Defense Ministry said Saturday.

Moscow has increased the number of Russian peacekeepers in Abkhazia to 3,000 from 2,000, but has said that this is within the limits envisioned by earlier agreements on the number of peacekeeping troops signed by the Georgian leadership.

Abkhazia, alongside another Georgian breakaway republic, South Ossetia, broke away from Georgia in the early 1990s following the collapse of the Soviet Union. Between 10,000 and 30,000 people were killed in the Georgian-Abkhazian conflict and some 3,000 in Georgian-South Ossetian hostilities. Georgia is looking to regain control over the two de facto independent republics.

Tensions between Moscow and Tbilisi have been escalating rapidly since Russia's outgoing President Vladimir Putin called for closer ties between Moscow and the two breakaway republics in mid-April. Tbilisi also accused Russia of shooting down a drone on April 20 - a claim Russia flatly denied, calling Georgia's video footage fake.

Russia has threatened to use force if Georgia employs "violent measures," against its peacekeepers or Russian nationals living in Abkhazia or South Ossetia.

Russia's Foreign Ministry released a statement on Wednesday defending the increase in peacekeepers, saying it was "aimed at ensuring the basic rights of Abkhazia and South Ossetia's residents."

NATO spokesman James Appathurai said on Wednesday that NATO believed that while Russia may technically have the right to do increase troop numbers, "in the political reality, this is not easing tensions, it is raising tensions."