Ατλαντίδα ή Ελ Ντοράντο

Ο τελευταίος Νέος Κόσμος



Ήθελα να κάνω λιγάκι υπομονή για το επόμενο άρθρο το οποίο θα έγραφα, γιατί τα θέματα που εξελίσσονται την περίοδο αυτή είναι πολλά και καυτά.

Σαν τις εξελίξεις, όμως, οι οποίες διακρίνονται εντός της επόμενης δεκαετίας, και θα απασχολούν το "μοίρασμα" της Ανταρκτικής, δύσκολα θα τις ξαναζήσουμε. Απλά ... γιατί μας τελειώσανε οι ήπειροι!

Δεν υπάρχουν άλλες ήπειροι προς ανθρώπινη εκμετάλλευση, γι'αυτό και η προαναφερθήσα παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στο «μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι».

Θα σας παραθέσω κάποια στοιχεία, τα οποία πιστεύω μπορούν να μας βοηθήσουν να βγάλουμε κάποιο ταπεινό συμπέρασμα.


Έκταση: 14,000,000 km² (από τα οποία 280,000 km² είναι έδαφος χωρίς πάγο και 13,720,000 km² καλύπτονται από πάγο)

Σύγκριση Ευρώπης - Ανταρκτικής


Πληθυσμός: Περίπου 1000 μή μόνιμοι κάτοικοι (σχεδόν όλοι ανοίκουν σε διεθνείς επιστημονικές ομάδες)

Συνθήκη:
Στις 1/12/1959 υπογράφτηκε και στις 23/6/1961 άρχισε να εφαρμόζεται.
(The Antarctic Treaty System)
Αλλά το 2011 σταματά να ισχύει, και ... αναθεωρείται!

Μπορεί τότε στα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου τα πράγματα να συμφωνήθηκαν όπως συμφωνήθηκαν, αλλά περάσανε αυτές οι εποχές «συγκαταβατικότητας» και οι πόλοι δεν έμειναν οι ίδιοι.. όπως επισης και οι παίχτες.


Οι -έως την υπογραφή- Εδαφικές Διεκδικήσεις


Date    Country
1908   United Kingdom (British Antarctic Territory -- 20°W to 80°W)
1923   New Zealand (Ross Dependency - 150°W to 160°E)
1924   France (Adélie Land - 142°2′E to 136°11′E)
1929   Norway (Peter I Island - 68°50′S, 90°35′W)
1933   Australia (Australian Antarctic Territory-160°E to 142°2′W and 136°11′W to 44°38′E)
1939   Norway (Queen Maud Land - 44°38′E to 20°W)
1940  Chile (Antarctic Chilean Territory - 53°W to 90°W)
1943  Argentina (Argentine Antarctica - 25°W to 74°W)

Unclaimed territory 90°W to 150°W (except the Peter I Island)

Και βεβαίως οι κύριοι middlemen της συμφωνίας χωρίς να διεκδικούν ΗΠΑ και πρώην ΕΣΣΔ-νυν Ρωσία.

Αυτές οι χώρες ήταν οι κύριοι παίχτες.

Σήμερα όμως τα πράγματα αλλάζουν, κυρίως λόγω ισορροπιών αλλά και λόγω εισροής νέων δυναμικών παιχτών όπως λ.χ. η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία.

Όμως, η συνθήκη, επιβάλλει το εξής.
Καμία διεκδίκηση μεταγενέστερη της υπογραφής της Συνθήκης ΔΕΝ αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο. Καμία διεκδίκηση δεν μπορεί να αλλάξει μορφή και περιεχόμενο.

Και ήδη, από την αρχή της συνθήκης οι δύο middlemen έχουν -και θεσμικά- εκφράσει την αντίθεσή τους με αυτό το άρθρο. 

Επίσης, υπάρχει και μια ανεπίσημη διεκδίκηση από την Βραζιλία (Brazilian Antarctica - 28°W
to 53°W 1986) που αφορά εδάφη εντός των διεκδικούμενων εδαφών της Αργεντινής.

Διακρίνουμε τέσσερα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ρωσία) τα οποία έχουν τα μάτια τους στην ήπειρο του Νέου Κόσμου, και με το πέρας του 2011 θα πραγματοποιήσουν «αναθεώρηση» της Συνθήκης.

Και είναι προφανές από την πρόσφατη ανακοίνωση από την Βρετανία
(Britain to claim huge area of Antarctic seabed ) ότι το παιχνίδι τώρα αρχίζει.


Η Ανταρκτική κατέχει το 90% των πάγων του κόσμου και το 70% των παγκόσμιων αποθεμάτων φρέσκου πόσιμου νερού.

Μήπως μιλάμε για μια πρώτη ύλη η οποία επηρεάζει την πορεία, όχι απλά
της οικονομίας, αλλά του ανθρώπινου πολιτισμού γενικότερα..?

Επίσης είναι αρκετά πλούσια σε άλλα στοιχεία όπως φαίνεται από το σχήμα,
και ήδη πολλά project χρηματοδοτούν επιστημονικές έρευνες και ανασκαφές
για την ψυχή της μάνας τους και για χάρη της διάδοσης των επιστημών (?!)...


Όσον αφορά τα ενεργειακά, που έως τώρα δεν είπαμε τίποτα, μόνο η Weddell και η Ross Sea προβλέπεται ότι κάθονται πάνω σε περίπου 50 δις βαρέλια αργού πετρελαίου - ποσότητα οριακά μεγαλύτερη από τα συνολικά προβλεπόμενα αποθέματα πετρελαίου στην
Αλάσκα! Επίσης, το Great South Basin, το οποίο εκτείνεται 450km από το νοτιό κομμάτι της Νέας Ζηλανδίας προς την ανταρκτική ακτή, υπολογίζεται ότι περιέχει ποσότητα υδρογονανθράκων (κυρίως φυσικού αερίου) ισότιμη με 10 δις βαρέλια πετρελαίου (ΕΙΑ). Τέλος, επιβεβαιώνεται ότι το 1/4 των συνολικών υδρογονανθράκων «κοιμούνται» εντός του ανταρκτικού κύκλου (U.S. Geological Survey).

Έως τώρα μιλήσαμε για δύο περιοχές -μόνο- εντός του Ανταρκτικού κύκλου όπου τα μεγέθη μιλανε από μόνα τους και είναι κοινό μυστικό. Πόσα άλλα μη κοινά μυστικά υπάρχουν; Ποιά η σχέση των Φώλκλάντς με τις βρετανικές κινήσεις σήμερα; Τα θέματα που
θα αρχίσουν να προκύπτουν είναι πάρα πολλά, και μόνο ο χρόνος θα δείξει προς ποιά
κατεύθυνση και με ποιούς συσχετισμούς θα υπάρξει γεωπολιτική αντιπαράθεση.

Βέβαια, σε μια εποχή όπου η αποτίμηση του πετρελαίου φτάνει τα 100 $, είναι φυσικό να επιδιώκεται κουβέντα για προαναφερθέντα
«κοιμώμενα κοιτάσματα», και να γίνεται δημόσιος διάλογος, ώστε ο κόσμος να αρχίζει να συνηθίζει στην ιδέα, ότι δηλαδή, η Ανταρκτική πρέπει να τεθεί προς
εκμετάλλευση για «το καλό του μέλλοντός μας»!



Analysis: U.K. opens race for Antarctica

Resource Sharing in Antarctica: "For Whose Benefit?" by Francesco Francioni

The Antarctic Treaty System: Resource Development,
Environmental Protection or Disintegration?
by Donald R. Rothwell

Ανακατατάξεις Συσχετισμών και Γεωπολιτικές επανα-Διαπραγματεύσεις

Τι μέλλει γενέσθαι...;


Για την ευρω-προσανατολιζόμενη αλλά ισλαμική επικοινωνιακά γείτονα Τουρκία..
Για το τριχοτομημένο Ιράκ, που δεν δείχνει να "ηρεμεί" και να σταθεροποιείται για το επόμενο τουλάχιστον βραχυχρόνιο χρονικό διάστημα...
Για το -σχεδόν διεθνώς- "πολεμώμενο" Ιράν, που αποκτά για πρώτη φορά στη ιστορία έναν
όχι απλά ηγετικό περιφεριακό ρόλο, αλλά μια διεθνή και εκτοπιστική γεωπολιτική
παρουσία...

Οι "μεγάλοι" κινούν τα πιόνια, και από ότι φαίνεται, οι κινήσεις δείχνουν επιθετικό
χαρακτήρα..

Οι αποτιμήσεις των υδρογονανθράκων καθορίστηκαν σε επίπεδα ρεκόρ όχι απλά γιατί "θα γίνει πόλεμος",
αλλά, γιατί προεξοφλείται (και ακόμα παίζεται πολύ σοβαρά) η πιθανότητα, η Δύση, και κατ'επέκταση οι αγορές της (μέσω των οποίων κερδοσκοπούν οι συσχετισμοί της) να μην κυριαρχήσει επί των -υπαρχόντων και μη- διεθνών ενεργειακών πόρων στο εξής μέλλον...

Η νομοτελειακή επέμβαση -με όποιο τρόπο και άν γίνει της Τουρκίας στο κουρδικό βόρειο Ιράκ (Turkey approves Iraq incursion) ,
οι πλάτες του Πούτιν στο Ιράν (Caspian summit rejects Iran attack) και τις στρατηγικές προθέσεις του,
η προκλητικότατη υποδοχή του Δαλάι Λάμα στην Ουάσινγκτον (China summons U.S. envoy over Dalai Lama award) και την αναφορά του Μπους για συζήτηση μεταξύ "ηγετών" Θιβέτ και Κίνας(Bush urges China to meet with the Dalai Lama),
και τέλος, η διεκδίκηση δικαιωμάτων (εκμετάλλευσης κατά κύριο λόγο) επί του Ανταρκτικού εδάφους από την Μ.Βρετανία (Δικαιώματα στην Ανταρκτική ζητά η Βρετανία),

..αν μη, τι άλλο, προμηνύει μια ΠΟΛΥ σοβαρή "ανακατάταξη" παγκόσμιου γεωπολιτικού χώρου (Κυρίως στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας, που "πατά" πάνω από το 60% των παγκοσμίων κοιτασμάτων υδογονανθράκων και μετέπειτα σε Βόρειο Ωκεανό, Λατινική Αμερική, Αφρική και .. Ανταρκτική!).

Μάλλον, ήρθε ο καιρός να ξαναχωριστούν οι ζώνες επιρροής των "μεγάλων" με την μέθοδο της Γιάλτας...

Το ζήτημα από κει και μετά, είναι να αποφασιστεί το ποιός θα παίξει τον κακό -με άλλα λόγια τον τρομοκράτη/υποβοηθό τρομοκρατών- σε μέγεθος Χίτλερ, για να μπορεί να δικαιολογηθεί και το αντίστοιχο μέγεθος βίας και μεταπολεμικών εμφυλίων που θα παραχθούν κατά την διάρκεια των γεωπολιτικών ανακατατάξεων...

Αυτή είναι η σκακιέρα και οι κανόνες...Oι "παίχτες" διακρίνονται .. και δεν είναι λίγοι.

Η ΠΡΟΣΦΟΡA:

KAI H ZHTHΣH:

Προσέξτε ότι άλλοι οι παίχτες του διαγράμματος της Ζήτησης
Και άλλοι οι παίχτες του διαγράμματος της Προσφοράς

OMΩΣ..
..τα δεδομένα αλλάζουν όταν κοιτάμε την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το φυσικό αέριο από τότε που η Ρωσία ανακάλυψε την πηγή North Dome.. και αυτό φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα που δείχνει τις 13 μεγαλύτερες πηγές φυσικού αερίου στον κόσμο.


..επισημαίνεται ότι τα 2/3 των πηγών της λίστας ανήκουν στην Ρωσία..

Και η ζήτηση διαμορφώνεται σχεδόν πανομοιότυπα με το παραπάνω διάγραμμα που αφορά το πετρέλαιο.

Επίσης, μπορούμε να διακρίνουμε, την "αχαλίνωτη" διάθεση, για ανεξαρτοποίηση του Ιράν
από τους υδρογονάνθρακες του, για την ικανοποίηση της εγχώριας ζήτησης, με άλλους πιο αποδοτικούς τρόπους..αντιδραστήρες που αποσβένεται η επένδυσή τους σε minimum 20-25 χρόνια (?) ...

Με λίγα λόγια, τον Ιράν λέει ότι, είναι πολύ πολύτιμοι οι υδρογονάνθρακές μου, για να τους
ξοδεύω για παραγωγή εγχώριας ενεργειας...Και κάποιοι ανησυχούν, γιατί αν συμπεριφέρεται έτσι ο παραγωγός, κάτι ξέρει.

Πάντως, ο ίδιος ο Πούτιν, δείχνοντας να μένει σταθερός στο πρόγραμμά του, τόνισε πως θα συζητήσει με την ηγεσία του Ιράν το θέμα του πυρηνικού του προγράμματος, στο οποίο η Ρωσία είναι άμεσα αναμεμειγμένη. Συμπλήρωσε δε με νόημα πως η προσπάθεια εκφοβισμού της ηγεσίας ή του λαού του Ιράν είναι χωρίς προοπτική.

«Δεν θα φοβηθούν, πιστέψτε με», είπε, την ώρα που η συνομιλήτριά του Α. Μέρκελ τασσόταν εκ νέου υπέρ της επιβολής νέων, πιο αυστηρών κυρώσεων από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών σε βάρος της Τεχεράνης, εφόσον αυτή δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της διεθνούς κοινότητας.

«Αυτό που μας απασχολεί είναι οι επενδύσεις σε τομείς που άπτονται της εθνικής ασφάλειας και εάν σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται να λάβουμε πρόσθετα μέτρα», δήλωσε η Μέρκελ μετά τις διμερείς συνομιλίες που έγιναν στο Βισμπάντεν. Πρόσθεσε δε ότι «ανάλογοι προβληματισμοί υπάρχουν και στη Ρωσία», αναφέροντας ως παράδειγμα ένα νόμο, ο οποίος απαγορεύει σε ξένους να αποκτήσουν τον έλεγχο πλειοψηφικών πακέτων ρωσικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.

Υπενθυμίζεται ότι ανάλογη συζήτηση είχε γίνει και κατά την πρόσφατη επίσκεψη στη Μόσχα του Ν. Σαρκοζί.

Ο Γάλλος πρόεδρος είχε μάλιστα ζητήσει από τον Ρώσο ομόλογό του να επιτρέψει σε γαλλικά κεφάλαια να εισέλθουν στην Gazprom - κι ο Πούτιν, με τη σειρά του, είχε εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για τον αεροναυπηγικό όμιλο της EADS. source: imerisia.gr

Όσον αφορά το Ιράκ, ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε:
«Συμφωνώ με τον Αμερικανό πρόεδρο. Πιστεύω πως ότι έχει δίκιο όταν λέει ότι η διεθνής δύναμη πρέπει να αποχωρήσει μόνο όταν η ιρακινή ηγεσία είναι ικανή να έχει από μόνη της την κατάσταση υπό έλεγχο», επισημαίνοντας όμως: «Εκεί που διαφέρουμε είναι ότι πιστεύει πως δεν πρέπει να οριστεί μία ημερομηνία αποχώρησης». «Είναι απολύτως απαράδεκτο να παραμείνει εσαεί στο Ιράκ η δύναμη κατοχής», υπογράμμισε ο κ. Πούτιν.

Αξίζει, επίσης, να αναφερθεί ότι όταν κάποιος Ρώσος πολίτης ρώτησε τον κ.Πούτιν (στα πλαίσια μιας question-and-answer εκπομπής που κάνει τώρα τελευταία ο Ρώσος πρόεδρος)
τι θα γίνει αν οι ΗΠΑ θελήσουν να εκμεταλλευτούν τα τεράστια αποθέματα της Σιβηρίας, αυτός απάντησε "Ευτυχώς η Ρωσία...δεν είναι Ιράκ!"

Οι αγοραστές-παίχτες "πιέζονται", και υπάρχει ανάγκη το μειονέκτημα αυτό να εξισσοροποιηθεί με ένα "αντίστοιχο μειονέκτημα" από την πλευρά της προσφοράς.. Ακόμα και αν δεν υπάρχει -προς το παρών-(?)

Έτσι από την αντίπερα όχθη έχουμε δηλώσεις του τύπου:
«Εχουμε έναν Ιρανό ηγέτη που ανακοίνωσε ότι θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ», επεσήμανε ο Μπους σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στις 17/10 στον Λευκό Οίκο, συμπληρώνοντας: «Για το λόγο αυτό είπα στους ηγέτες των κρατών του Κόσμου: Αν επιθυμείτε να αποφύγετε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, θα πρέπει να προσπαθήσετε να τους εμποδίσετε να αποκτήσουν τις αναγκαίες γνώσεις για να κατασκευάσουν πυρηνικό όπλο».
(Κίνδυνος για «Γ Παγκόσμιο Πόλεμο» ...προμηνύει ο Μπούς )

Αμφιβάλλω πολύ, επίσης, ότι οι ΗΠΑ, δεν συνειδητοποιούσαν όταν αναγνωρίζανε την γενοκτονία των Αρμενίων, ότι, οι Τούρκοι ήδη ψάχνανε αφορμή για επέμβαση στην κούρδικη πλευρά..Κάτι παραείναι "αναμενόμενο"...

«Ο ΟΠΕΚ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις στην αγορά πετρελαίου και με ανησυχία την πρόσφατη εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου», αναφέρει ο Ελ Μπάτρνι υπογραμμίζοντας παράλληλα πως τα δεδομένα της αγοράς δεν δικαιολογούν τις τιμές – ρεκόρ στις οποίες έχει αναρριχηθεί ο «μαύρος χρυσός».

Σύμφωνα με τον γ.γ. του ΟΠΕΚ, η τρελή κούρσα των τιμών του πετρελαίου οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό στη δράση κερδοσκόπων.

Κάτι μας είπε..

Τέλος, αναμένουμε για να διαψευστούμε ή να επιβεβαιωθούμε.. το μόνο σίγουρο είναι ότι η κατάσταση είναι πλήρως ρευστή.

..το "παιχνίδι" δεν σταματά και σίγουρα δεν περιμένει..


Υ.Γ. Το άρθρο θα ανατροφοδοτείται συνεχώς για την εγκυρότερη και εγκαιρότερη παρουσίαση της κατάστασης.

----- FeedBack -----

Νέες κατηγορίες Ερντογάν κατά των ΗΠΑ

Turkish troops missing after raid

Turkey weighs PKK raid response

PKK vows to confront Turkish forces

Kurds rally in Iraq against Turkish incursion vote

Olmert meets Putin over Iran

Πακιστάν : Άλλο ένα κομμάτι για το πάζλ του "Μεγάλου Παιχνιδιού"

Pakistani army's '$20bn' business

Και ενώ, το αποτέλεσμα των εκλογών δεν δείχνει ακόμα βέβαιο,
η κατάσταση στην χώρα θα παραμείνει ώς έχει..
Στρατός και business είναι άρικτα συνδεδεμένα μεταξύ τους...

Οι "αυτονομιστικοί" συσχετισμοί στα βορειο-δυτικά σύνορα
με το Αφγανιστάν,μπορεί να δείχνουν μια αντίσταση σ'αυτην
την τάση της πολιτικής κατεύθυνσης, όπως επίσης και διάφορα
πολιτικά (κυρίως ισλαμικά) κόμματα,
αλλά δεν είναι αρκετη .. Γιατί?




Θα σας βοηθήσω με έναν πολύ κατατοπιστικό χάρτη της περιοχής...




Τα λευκά βέλη δείχνουν την κατεύθυνση που σχεδιάζεται να δημιουργηθεί
δίκτυο αγωγών (πετρελαίου και φυσικού αεριόυ)
Επίσης διακρίνεται η διακεκομένη κόκκινη γραμμούλα που περνά από το
Αφγανιστάν και το Πακιστάν για να φτασει στα λιμάνια του Gwendar και
του Karachi....

Η δημοκρατία στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν θα πρέπει να περιμένει,
τουλάχιστον ως ότου η διακεκομένη κόκκινη γραμμούλα γίνει συνεχόμενη
κόκκινη γραμμούλα
(δηλ. με απλά λόγια να κατασκευαστεί ο αγωγός!)

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποιες εναλλακτικές διαδρομές για την
ικανοποίηση των ίδιων διεθνών αναγκών αλλά ... περνάνε από το Ιράν ...

Σύμφωνα με τον Μοχάμεντ Ρεζά-Τζαλίλι, ιρανό ειδικό στις διεθνείς σχέσεις στην Κεντρική Ασία, «το Ιράν είναι ο μεγάλος χαμένος του νέου "μεγάλου παιχνιδιού". Οχι μόνο οι πετρελαιαγωγοί παρακάμπτουν το έδαφός του, αλλά, επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να επενδύσει εκεί. Και αυτό που χρειάζεται περισσότερο η χώρα είναι οι επενδύσεις. Οι υποδομές της χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1970, με αποτέλεσμα να είναι αναγκασμένη να εισάγει το 40% της βενζίνης της. Δεν έχει κατορθώσει να πραγματοποιήσει έρευνες για τον εντοπισμό νέων κοιτασμάτων στο τμήμα της Καsπίας που της αναλογεί και εκμεταλλεύεται μικρό μονάχα μέρος του τεράστιου δυναμικού που διαθέτει στον τομέα του φυσικού αερίου».

Bέβαια, υπάρχουν δηλώσεις που αντιφάσκουν με τα όσα διαδραματίζονται αυτό τον καιρό..
Σύμφωνα με τον Αρνό Μπρεγιάκ, διευθυντή της TOTAL για την Κεντρική Ευρώπη και την Ηπειρωτική Ασία, «η συγκεκριμένη οδός είναι οικονομικότερη και απλούστερη από τεχνική άποψη. Εμείς, ακολουθούμε μια λογική διαφοροποίησης των οδών μέσα από τις οποίες πραγματοποιούμε τις εξαγωγές μας. Ετσι, σε αυτό το πλαίσιο, εξετάζουμε το ενδεχόμενο της δημιουργίας ενός Δρόμου του Νότου».

Θα μου πείτε γιατί δεν φτιάχνονται και οι δύο λύσεις οι οποίες
καταλήγουν στον Ινδικό...

Οπως εξηγεί ο Μουρατμπέκ Ιμαναλίεφ, Κιργίσιος (και προηγουμένως σοβιετικός) διπλωμάτης, «σήμερα, αν και έχουν αλλάξει οι μέθοδοι και οι ιδέες στο όνομα των οποίων ενεργούν οι μεγάλες δυνάμεις, ο τελικός στόχος παραμένει ο ίδιος. Πρόκειται για τον αποικισμό, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, της Κεντρικής Ασίας, έτσι ώστε οι μεν να εξουδετερώσουν τους δε. Δεν επιβουλεύονται το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο μονάχα ως ενεργειακούς πόρους, αλλά και ως μέσο επιρροής».



Σύμφωνα με τον Ρεζά-Τζαλίλι, για όλους αυτούς τους λόγους και στη συγκεκριμένη συγκυρία, «η προσέγγιση του Ιράν με τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ) αποτελεί σωσίβιο για την πολιτική του Ιράν στην Κεντρική Ασία. Ετσι, η Τεχεράνη μπορεί να αναπτύξει τους δεσμούς της με την Ασία -και ιδιαίτερα με την Κίνα- και να ενισχύσει τη θέση της εν όψει του μπρα ντε φερ με τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Ο ΟΣΣ δημιουργήθηκε το 1996 και αρχικά ονομαζόταν «Ομάδα της Σαγκάης». Σήμερα, περιλαμβάνει 6 κράτη-μέλη (Κίνα, Καζακστάν, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν) και 4 παρατηρητές ( Ινδία, Ιράν, Μογγολία, Πακιστάν). Η αίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών να αποκτήσουν την ιδιότητα του παρατηρητή απορρίφθηκε.

Ξαναγυρνόντας στα εσωτερικά του Πακιστάν, αντιλαμβάνεται κανείς ότι
ο στρατός δεν έχει απλά κάποια ακίνητα και μερικές βιομηχανίες, αλλά
είναι ο βασικός πυλωνας της οικονομίας του Πακιστάν, και οι προμηθευτές
υδρογονανθράκων αν θα μιλήσουν με κάποια επιχείρηση στο Πακιστάν, θα
μιλήσουν ουσιαστικά με τον στρατό ...

Τέλος, οι φυλετικές αναταραχές στα σημεία που περνά ο αγωγός, δεν είναι
εύκολο να καταλάβουμε από ποιόν υποθάλπτονται και για ποιόν λόγο ...
Μήπως για να αποκτήσει μεγαλύτερη βιωσιμότητα το ανταγωνιστικό project..?
Ή μήπως γιατί ήρθε ο καιρός να σταματήσουν "κάποιοι" να επηρεάζουν τα
εσωτερικά άλλων χωρών και να αποκατασταθεί "ισορροπία" στην Κεντρική
Ασία με "προληπτικές διαδικασίες"...?
Ποιός ξέρει...


LINKS:

Πακιστάν-Συνεχίζονται οι σφοδρές μάχες ανταρτών-στρατού

Η Μόσχα, το Πεκίνο και η «Ομάδα της Σαγκάης»
Μπρα ντε φερ για τα πετρέλαια της Ασίας

Fighters killed in Pakistan clash

Musharraf 'wins' Pakistan vote